บทที่ 1506 - เทพอัคคีจู้หรง
บทที่ 1506 - เทพอัคคีจู้หรง
บทที่ 1506 - เทพอัคคีจู้หรง
เทพอัคคีที่ว่านั้น หาตัวไม่เจอเลย
ในนิกายเทพเปลวอัคคี มีตำนานเล่าขานว่า เทพอัคคีคือผู้ยิ่งใหญ่ในอดีตกาล ตัวตนระดับสิบ นามว่าจู้หรง
เทพอัคคีจู้หรงนี้ไม่ได้อยู่ในนิกายเทพอัคคี แต่อยู่ในแดนอัคคีส่วนตัว ผู้ฝึกตนนิกายเทพอัคคีจำนวนมาก ล้วนบูชาเทพอัคคีจู้หรง
ต่อมา ไม่รู้ด้วยเหตุใด เทพอัคคีจู้หรงจึงโปรดปรานฮั่วอู่เม่ย ทำให้ฮั่วอู่เม่ยรุ่งโรจน์ขึ้นมา
แต่หลังจากฮั่วอู่เม่ยรุ่งโรจน์ นางไม่ยอมถูกเทพอัคคีจู้หรงควบคุม จึงลงมือลับหลัง ทำให้เทพอัคคีจู้หรงหลับใหล นางสืบทอดพลังอำนาจของผู้ยิ่งใหญ่ ควบคุมนิกายเทพอัคคีอย่างสมบูรณ์!
นับแต่นั้นฮั่วอู่เม่ยก็ไร้เทียมทานในใต้หล้า เปลี่ยนชื่อนิกายเทพอัคคีเป็นนิกายเทพเปลวอัคคี ก็ไม่มีใครกล้าขัด
พันปีมานี้ ฮั่วอู่เม่ยพยายามเลื่อนขั้นระดับสิบ แต่ไม่ราบรื่น ส่งผลให้บาดเจ็บภายในสาหัส
เทพอัคคีจู้หรงที่ถูกนางทำให้หลับใหล จึงค่อยๆ ฟื้นคืนชีพ แย่งชิงนิกายเทพเปลวอัคคี
ตามคำบอกเล่าของจัวอีเชี่ยน เทพอัคคีจู้หรงนี้น่าจะซ่อนตัวอยู่ในนิกายเทพเปลวอัคคี
ตอนนี้มีผู้ฝึกตนในนิกายเทพเปลวอัคคีไม่น้อย ที่บูชาและศรัทธาในเทพอัคคีจู้หรง หากอยู่ไกลเกินไป ย่อมต้องถูกจัวอีเชี่ยนค้นพบแน่
ดังนั้นเทพอัคคีจู้หรงตนนี้ น่าจะแปลงกายเป็นผู้ฝึกตนนิกายเทพเปลวอัคคีสักคน ปะปนอยู่ในฝูงชน
เหมือนคุณปู่ในแหวน ซ่อนอยู่ในร่างของผู้ฝึกตนในสำนักที่ศรัทธาในเทพอัคคีจู้หรง คอยชี้แนะเขา
เมื่อผู้ฝึกตนคนนั้นแข็งแกร่งขึ้น เทพอัคคีจู้หรงก็จะแข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย
แต่ระดับเต้าอี มรรคใหญ่สำเร็จแล้ว เทพอัคคีจู้หรงไม่สามารถสิงสู่ได้
ต่ำกว่าระดับลักษณ์เทวะ พลังไม่เพียงพอ เทพอัคคีจู้หรงสิงสู่แล้วร่างจะลุกไหม้ได้ง่าย
ระดับตี้ซวี เป็นโลกส่วนตัว ปฏิเสธสิ่งแปลกปลอม เทพอัคคีจู้หรงก็ไม่สามารถลงมาจุติได้
ดังนั้นจึงอยู่ในกลุ่มลักษณ์เทวะ เทพวิญญาณ และเทียนจุน!
แต่ศิษย์ระดับลักษณ์เทวะ เทพวิญญาณ และเทียนจุนของนิกายเทพเปลวอัคคีมีนับหมื่นคน เป็นกำลังหลักของสำนัก ยากที่จะตรวจสอบ
ทว่าจัวอีเชี่ยนได้ทำรายชื่อคร่าวๆ ไว้แล้ว โดยมีผู้ต้องสงสัยที่สุดเจ็ดพันแปดร้อยห้าสิบเจ็ดคน
นางเริ่มค้นหาไปแล้ว ตรวจสอบไปได้พันเก้าร้อยกว่าคน แต่เป็นการตรวจสอบอย่างลับๆ
เย่เจียงชวนมาถึง ก็ช่วยได้พอดี
ทั้งสองลงมือด้วยกัน
อันที่จริงก็ตรวจสอบได้ง่าย สัมผัสสวรรค์แต่กำเนิด ขอเพียงเจอคนที่เทพอัคคีจู้หรงสิงสู่
เมื่อเห็น ย่อมมีการตอบสนอง ค้นพบอีกฝ่ายได้
แต่ที่ยากที่สุดคือการเจอตอนที่เทพอัคคีจู้หรงสิงสู่พอดี
เพราะเทพอัคคีจู้หรงรู้สึกถึงอันตราย ก็จะซ่อนตัวทันที ย่อมตรวจสอบไม่พบ
ดังนั้นเรื่องนี้ต้องอาศัยจังหวะเวลาและสถานที่ที่เหมาะสม ล่ออีกฝ่ายเข้าไปในสถานที่ที่เทพอัคคีจู้หรงไม่สามารถซ่อนตัวได้ แล้วค่อยตรวจสอบ ก็จะหาเจอว่าเทพอัคคีจู้หรงซ่อนอยู่ในร่างใคร
เย่เจียงชวนใช้วิธีของจัวอีเชี่ยน เริ่มตรวจสอบ
อ้างการทดสอบของสำนัก ระดมผู้ฝึกตนจำนวนมาก เข้าสู่แดนอันตรายโดยกำเนิด
จากนั้นสร้างวิกฤต โอกาสรอดเก้าตายหนึ่ง ในยามคับขันเช่นนี้ ผู้ที่เทพอัคคีจู้หรงสิงสู่ ย่อมต้องชี้แนะผู้ฝึกตน ให้ผ่านพ้นมหันตภัย
ในระหว่างนั้น ผนึกห้วงมิติเวลา ทำให้เทพอัคคีจู้หรงไม่สามารถซ่อนตัวได้ อาศัยโอกาสนี้ตรวจสอบทีละคน
ทำแบบนี้มาหนึ่งเดือน ตรวจสอบไปสองร้อยกว่าคน ไม่ใช่สักคน
จัวอีเชี่ยนกลับไม่รีบร้อนเลยสักนิด ใจเย็นๆ ค่อยๆ ตรวจสอบอย่างระมัดระวังต่อไป
แต่เย่เจียงชวนกลับเริ่มร้อนใจ รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เทพอัคคีจู้หรงผู้นี้มีเล่ห์เหลี่ยมลึกซึ้ง ลำพังจัวอีเชี่ยนคนเดียว บวกกับฮั่วอู่เม่ยอีกคน ก็ไม่ใช่คู่มือของมัน
ตนเองต้องช่วยอะไรบ้าง หาเจ้านี่ให้เจอ!
กัดฟันแน่น เย่เจียงชวนหยิบไพ่ปาฏิหาริย์ออกมา
“ศิษย์น้อง ข้ามีวิธีช่วยเจ้าตามหาพระองค์!”
“วิธีอะไร?”
“เจ้าดูนี่คืออะไร!”
เย่เจียงชวนหยิบไพ่ปาฏิหาริย์ออกมา
ไพ่: ส่องสว่างความมืดมิด
สิ่งที่เจ้าอยากรู้ ต้องได้รู้ ความลับสะท้านโลกใดๆ สิ่งปิดกั้นขัดขวางใดๆ ต่อให้เลือนหายไปนับหมื่นปี ก็ไม่อาจบดบังสายตาของเจ้าได้!
คำกล่าว: ข้ารู้ว่าเจ้าทำอะไรเมื่อฤดูร้อนปีนั้น!
“อา ปาฏิหาริย์ยิ่งใหญ่!”
“ใช่ ปาฏิหาริย์ยิ่งใหญ่!”
“ศิษย์พี่ อันนี้ล้ำค่าเกินไปแล้ว!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ล้ำค่าอะไรกัน เพื่อให้เจ้าหาเทพอัคคีจู้หรงเจอ ปาฏิหาริย์ยิ่งใหญ่กี่ใบก็ไม่เสียดาย!”
เย่เจียงชวนกระตุ้นไพ่ปาฏิหาริย์ใบนี้
ไม่ว่าเจ้าจะซ่อนอยู่ที่ไหน ข้าต้องหาเจ้าเจอให้ได้!
จัวอีเชี่ยนรออยู่อย่างเงียบๆ ด้านข้าง เต็มไปด้วยความคาดหวัง
ไพ่ปาฏิหาริย์ถูกกระตุ้นอย่างเงียบเชียบ ทันใดนั้น เย่เจียงชวนเหมือนมองเห็นทั่วจักรวาล ควบคุมห้วงมิติเวลา
เขาพึมพำในใจ เทพอัคคีจู้หรง!
ภายใต้แสงวิญญาณ สาดส่องไปทั่วนิกายเทพเปลวอัคคี เย่เจียงชวนสงบจิตใจ ต้องส่องให้เจอเขาให้ได้!
แต่สิ่งที่เกินความคาดหมายของเย่เจียงชวนคือ ทั่วนิกายเทพเปลวอัคคี ทั้งคนที่ยังไม่ได้ตรวจสอบ และคนที่ตรวจสอบไปแล้ว ถูกตรวจสอบใหม่อีกครั้งทั้งหมด...
ไม่มีเทพอัคคีจู้หรงอะไรทั้งนั้น...
เย่เจียงชวนพูดไม่ออก นี่มันไพ่ปาฏิหาริย์นะ ปาฏิหาริย์ยิ่งใหญ่ กลับหาไม่เจอ?
ไม่อยากจะเชื่อ!
เหมือนสัมผัสได้ถึงความไม่เชื่อของเย่เจียงชวน ทันใดนั้น เย่เจียงชวนเหมือนได้ยินใครบางคนพูดขึ้นมาอีกครั้ง
“เทพอัคคีจู้หรง ไม่มีวันพ่ายแพ้ ด้วยใจจริงของข้า เชื่อมั่นในตนเอง ด้วยเปลวเพลิงของข้า เผาผลาญท้องฟ้า ด้วยความเชื่อของข้า หลอมรวมสรรพชีวิต เทพอัคคีจู้หรง ทุกคนดุจเทพ หัวใจอัคคีร้อนแรง ไม่มีวันมอดดับ...”
ฟังเสียงนี้คุ้นๆ นี่มันเสียงฮั่วอู่เม่ยไม่ใช่หรือ?
จากนั้นฟังต่อ เหมือนคนนับพันนับหมื่น เปล่งเสียงพร้อมกัน!
เย่เจียงชวนในภวังค์ เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
ไม่มีเทพอัคคีจู้หรงอะไรทั้งนั้น นี่คือความเชื่อมั่น คือทัศนคติชนิดหนึ่ง!
เทพอัคคีจู้หรง ทุกคนดุจเทพ หัวใจอัคคีร้อนแรง ไม่มีวันมอดดับ...
เอาล่ะ รู้เรื่องนี้แล้ว เย่เจียงชวนก็เข้าใจทันที
“ศิษย์พี่ หาเจอไหม?”
เย่เจียงชวนพูดไม่ออก คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็พูดว่า:
“เทพอัคคีจู้หรง ไม่มีวันพ่ายแพ้ ด้วยใจจริงของข้า เชื่อมั่นในตนเอง ด้วยเปลวเพลิงของข้า เผาผลาญท้องฟ้า ด้วยความเชื่อของข้า หลอมรวมสรรพชีวิต เทพอัคคีจู้หรง ทุกคนดุจเทพ หัวใจอัคคีร้อนแรง ไม่มีวันมอดดับ...”
ได้ยินคำนี้ จัวอีเชี่ยนร้องอาออกมาคำหนึ่ง ตกอยู่ในภวังค์แห่งการครุ่นคิด
ผ่านไปเนิ่นนาน บนตัวนาง เหมือนมีแสงจางๆ ปรากฏขึ้น เหมือนเพลิงวิญญาณที่ไม่มีวันมอดดับ
“เทพอัคคีจู้หรง ทุกคนดุจเทพ หัวใจอัคคีร้อนแรง ไม่มีวันมอดดับ...”
สำหรับเย่เจียงชวน นี่เป็นเพียงประโยคธรรมดาประโยคหนึ่ง
แต่สำหรับจัวอีเชี่ยน นี่คือเชื้อไฟที่จุดกองไฟในใจของนาง!
“ข้าเข้าใจแล้ว ไม่มีเทพอัคคีจู้หรงอะไรทั้งนั้น นี่คือแผนที่อาจารย์วางไว้ ให้ข้าตามหาเทพอัคคีจู้หรง เพื่อให้ข้าตระหนักรู้ถึงเทพอัคคีในใจข้า!
“ไม่มีเทพอัคคีจู้หรง หรือจะพูดว่า ทุกคนล้วนเป็นเทพอัคคีจู้หรง!”
“นี่ นี่ ศิษย์พี่ ข้าเข้าใจแล้ว นี่คือมรดกมรรคาใหญ่ระดับสิบดาราสุริยัน! เพียงแต่นี่คือดาราสุริยันฉบับดัดแปลงของนิกายเทพเปลวอัคคีเรา!”
ในการรับรู้ของเย่เจียงชวน ทันใดนั้นความรู้สึกเหมือนตอนค้นหาก็ปรากฏขึ้น
ปาฏิหาริย์ยิ่งใหญ่: ส่องสว่างความมืดมิด เหมือนจะทำงานอีกครั้ง ส่องสว่างคนผู้หนึ่ง
นั่นก็คือจัวอีเชี่ยน!
นางจุดไฟในใจ ตระหนักรู้แก่นแท้แห่งเทพแท้จริง ในขณะนี้นางได้กลายเป็นเทพอัคคีจู้หรงที่แท้จริง!
ที่แท้เป็นการถ่ายทอดวิชาของฮั่วอู่เม่ย ช่างเป็นอาจารย์ที่ดีจริงๆ
เย่เจียงชวนก็ดีใจแทนจัวอีเชี่ยน คอยคุ้มกันให้นาง
ตกดึก ข่าวเก้าอย่างจากเทียนอ้าว ก็ส่งมาโดยอัตโนมัติ
แปดอย่างแรก ธรรมดาไม่มีอะไร แต่ข่าวที่เก้า!
“เย่เจียงชวนผู้ใสซื่อ ดีใจโห่ร้องแทนศิษย์น้อง แต่กลับไม่รู้ถึงความอำมหิตของอิสตรี ทำได้เพียงเป็นหินปูทางให้คนอื่นเหยียบย่ำ!”
[จบแล้ว]