บทที่ 1308 - ข้าไม่ใช่อัจฉริยะ ข้าเรียนรู้มาปะปนกันไปหน่อย!

บทที่ 1308 - ข้าไม่ใช่อัจฉริยะ ข้าเรียนรู้มาปะปนกันไปหน่อย!

เย่เจียงชวนตกใจแทบสิ้นสติ เขาไม่อยากบวชเป็นพระอยู่ที่นี่หรอกนะ

โลกภายนอกอันศิวิไลซ์ เขายังเสพสุขไม่หนำใจเลย

เขารีบตะโกนว่า: "ไม่ ข้าไม่อยากเป็นพระ!"

เหลยซีหัวเราะลั่น: "เรื่องนี้เจ้าเลือกเองไม่ได้หรอก!"

"ท่านราชาอสนี?"

ราชาอสนีผู้นั้นมองดูเย่เจียงชวน แล้วกล่าวว่า: "ลองดูก่อน!"

เย่เจียงชวนตะโกน: "ไม่ ข้าไม่อยาก..."

จากนั้นเย่เจียงชวนก็รู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในมหาสมุทรแห่งอสนีบาตทันที

ในมหาสมุทรแห่งนี้ เขาดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงแก่นแท้รากฐานแห่งมรรคาสวรรค์แห่งอสนี

วิชาอสนีนับไม่ถ้วน หลั่งไหลเข้าสู่จิตใจ

ภายใต้สภาวะนี้ เย่เจียงชวนเริ่มฝึกฝนวิชาอสนี 《อสนีโกลาหลหมื่นยุคเมฆาเวหา》, 《อสนีโกลาหลเพลิงยมโลกหยินทมิฬ》, 《อสนีโกลาหลทองคำเกิงสวรรค์มู่อี้》, 《อสนีโกลาหลไม้เทพเจี่ยอี่เขียวสุญญตา》 ที่เพิ่งได้รับมา ล้วนฝึกสำเร็จ และเชี่ยวชาญจนถึงขั้นสุดยอด

ถึงตอนนี้เย่เจียงชวนมีอสนีโกลาหลสิบเอ็ดสาย

จากนั้นเขาก็เริ่มผสมผสานรูปแบบต่างๆ

เริ่มด้วย 《อสนีโกลาหลหมื่นยุคเมฆาเวหา》 หรือ 《อสนีโกลาหลห้วงลึกทมิฬไร้แสง》 เป็นตัวเปิดเกม จากนั้นตามด้วยอสนีโกลาหลห้าธาตุ ก่อเกิดทำลายซึ่งกันและกัน ต่อด้วย 《อสนีโกลาหลห้าธาตุผันกลับ》 อีกหนึ่งสาย จากนั้นใช้อสนีที่แปดเป็น 《อสนีโกลาหลเก้าหยางเจินกัง》 หรือ 《อสนีโกลาหลเก้าดับสูญอุทกภัย》 สุดท้ายปิดฉากด้วย 《อสนีโกลาหลปราณแรกกำเนิด》

ค่อยๆ พบว่า อสนีที่แปดไร้พลัง จึงปรับเปลี่ยนอีกครั้ง

ในมรรคาสวรรค์แห่งอสนีนี้ เย่เจียงชวนสามารถฝึกฝนและปรับเปลี่ยนได้อย่างไร้ขีดจำกัด เพื่อค้นหาอสนีโกลาหลที่เหมาะสมกับตนเองที่สุด

ใช้พลังเวทน้อยที่สุด ความเร็วในการโจมตีสูงสุด และการโจมตีครั้งสุดท้ายที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด

การผสมผสานอันไร้ขีดจำกัด ในที่สุดอสนีเคราะห์สวรรค์ทำลายล้างโลกโกลาหลของเย่เจียงชวนก็ก่อตัวเป็นรูปร่าง

ภายใต้อสนีนี้ เย่เจียงชวนสามารถสังหารเทียนจุนได้

นี่เป็นพลังที่เทียบเคียงได้กับเฮยซาและอวี้หวง แถมไม่ต้องแปลงร่าง ไม่มีขีดจำกัดเวลา ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือต้องให้ฝ่ายตรงข้ามรอเย่เจียงชวนอยู่ที่นั่น หนึ่งสองสามสี่ห้าหกเจ็ดแปดเก้า ใช้อสนีโกลาหลเก้าสายออกมา การโจมตีครั้งสุดท้าย สังหารฝ่ายตรงข้าม

เย่เจียงชวนลืมตาขึ้น กลับมาที่เดิม สัมผัสอย่างเงียบงัน วิชาอสนีสำเร็จแล้ว อสนีเคราะห์สวรรค์ทำลายล้างโลกโกลาหลก่อตัวสมบูรณ์

เหลยซีหัวเราะลั่น กล่าวว่า: "ท่านราชาอสนี รั้งตัวเขาไว้เถิด ภิกษุที่อายุน้อยที่สุดของอารามเล่ยอินเรา!"

เย่เจียงชวนตะโกน: "ไม่ ข้าไม่เป็นพระ!"

ราชาอสนีมองดูเย่เจียงชวน ทันใดนั้นก็กล่าวว่า: "งั้นก็ได้ เจ้าไสหัวไปซะ!"

เหลยซีและเย่เจียงชวนต่างก็อึ้งไป เหลยซีกล่าวว่า: "ท่านราชาอสนี ท่านอย่าผิดกฎสิ!"

ราชาอสนีกล่าวช้าๆ ว่า: "เจ้าหนูคนนี้ แม้วิชาอสนีจะล้ำเลิศ แต่ว่า เขาไม่มีใจรักในอสนี!

เขาไม่ได้เป็นอัจฉริยะวิถีอสนีอะไรเลย

คนอย่างเขา ไม่เคยเห็นวิถีอสนีเป็นความรักอันสูงสุด ไม่ได้แสวงหาวิถีอสนีของตนเองอย่างไม่สิ้นสุด ไม่ยอมตายเพื่อวิถีอสนี วิถีอสนีเป็นเพียงเครื่องมือของเขาเท่านั้น

ในใจของเขา วิถีอสนีนี้ ไม่บริสุทธิ์!"

เหลยซีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มองไปทางเย่เจียงชวน

เย่เจียงชวนคิดดูแล้วกล่าวว่า: "ข้าไม่ใช่อัจฉริยะ ข้าเรียนรู้มาปะปนกันไปหน่อย!

อสนีเคราะห์สวรรค์ทำลายล้างโลกโกลาหลเป็นหนึ่งในสามโกลาหลของข้า

สามโกลาหล หนึ่งคืออสนีเคราะห์สวรรค์ทำลายล้างโลกโกลาหล สองคือหมากกลเต๋าโกลาหล สามคืออัสนีโกลาหลพิฆาตขั้นสูงสุด!"

พูดจบ เย่เจียงชวนแสดงหมากกลเต๋าโกลาหลของตนเอง ทันทีที่สิบสุดยอดค่ายกลปรากฏ ทั้งสองคนต่างก็ขมวดคิ้ว

จากนั้นโคจรพลังอัสนีโกลาหลพิฆาตขั้นสูงสุด

เหลยซีอดพูดไม่ได้: "เป็นสุดยอดวิชาอันดับหนึ่งของเซียนฉินจริงๆ อัสนีโกลาหลพิฆาตขั้นสูงสุด แต่ดูเหมือนเจ้าจะไม่ได้ฝึกฝนมันเท่าไหร่เลยนะ? อ่อนแอขนาดนี้ เสียของเปล่าๆ!"

เย่เจียงชวนพูดอีกว่า: "เอ่อ สามโกลาหล เป็นเพียงหนึ่งในวิชาของข้า

ข้ายังมีหนึ่งหยวน 《หนึ่งหยวนเก้ามรรคจักรวาลทมิฬ》

สี่กระบี่ กระบี่จูเซียน (ประหารเซียน), กระบี่เจวี๋ยเซียน (พิฆาตเซียน), กระบี่ลู่เซียน (สังหารเซียน), กระบี่เซียนเซียน (กับดักเซียน)!"

เย่เจียงชวนแสดงออกมาทีละอย่าง สี่กระบี่ออกมาพร้อมกัน แม้แต่ราชาอสนีก็ยังสีหน้าเปลี่ยน

"ห้าศาสตรา ขวานผานกู่, ค้อนวัชระ, หอกสุริยัน, กระบี่แสงเทพ, กระบี่ชำระโลก!

หกประสาน อีกาทองคำท่องนภา, มังกรครามป่วนสมุทร, หมาป่าเหมันต์คำนับจันทรา, คุนเผิงทะยานฟ้า, หมีอวี่สะท้านปฐพี, ผานกู่สร้างโลก"

ราชาอสนีพูดแทรกขึ้นมาทันที: "อันดับหนึ่งวิถีชะตาล่าสุด?"

เย่เจียงชวนพยักหน้ากล่าวว่า: "ถูกต้อง!"

"ข้ายังมีเจ็ดชะตา, แปดพิฆาต, พิฆาตแสง, พิฆาตมืด, พิฆาตอัคคี, พิฆาตวารี, พิฆาตปฐพี, พิฆาตวายุ, พิฆาตกระบี่, พิฆาตยันต์

ข้ายังมีเก้าไท่ ไท่อี่, ไท่เวย, ไท่ยวน, ไท่..."

เย่เจียงชวนยังพูดไม่ทันจบ ราชาอสนีก็กล่าวว่า: "สิ่งที่เจ้าเรียนรู้นี้ ปะปนกันมั่วซั่ว จิตใจวอกแวกเกินไป ไม่สำเร็จสักอย่าง"

แต่เย่เจียงชวนรู้สึกยังไงก็ไม่รู้ เหมือนเขากำลังอิจฉา?

จากนั้นเขาก็มองไปทางเหลยซี กล่าวว่า: "ยังจะรั้งตัวมันไว้อีกไหม?"

เหลยซีเริ่มจะงงๆ แล้ว คิดดูแล้วก็กล่าวว่า: "ท่านราชาอสนี ฆ่ามันซะเถอะ ข้าอิจฉาจะตายอยู่แล้ว!"

"ใช่ เจ้าเด็กน้อยเช่นนี้ จะคู่ควรมาฟังอสนีที่อารามเล่ยอินของพวกเราได้อย่างไร!"

"ใช่ ไอ้คนสารเลวพรรค์นี้ ฆ่ามันซะเถอะ!"

ราชาอสนีมองเย่เจียงชวนอีกแวบหนึ่ง แล้วเตะเปรี้ยงออกไป

เย่เจียงชวนกลิ้งหลุนๆ ออกไป พอมองอีกที ตนเองก็มาอยู่นอกหออรหันต์นั้นแล้ว

เขาหอบหายใจแรงๆ ไม่ต้องเป็นพระแล้ว!

ทันใดนั้นรู้สึกได้ว่า ในสมองมีวิชาอสนีเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งบท! 《อสนีโกลาหลหมื่นซ้อนซูหมี》

รางวัลจากราชาอสนี!

อาจจะเป็นเพราะความสัมพันธ์กับจักรพรรดิชิง ราชาอสนีจึงได้แสดงน้ำใจบ้าง

ที่ด้านนอกนั้น หลายคนออกมากันหมดแล้ว เย่เจียงชวนเป็นคนสุดท้าย

มองไปดู มีภิกษุชั้นสูงสี่รูป ติดตามมาด้วย!

นอกจากจัวอีเชี่ยนและหลี่ฉางเซิงแล้ว ฟางตงซูก็เชิญมาได้หนึ่งรูป หลี่โม่ก็ทำสำเร็จเช่นกัน

จัวชีเทียนมีความคิดซับซ้อนเกินไป คำนวณวางแผนมากเกินไป ไม่เป็นที่ชื่นชอบของภิกษุชั้นสูง สุดท้ายก็ล้มเหลว

จินเหลียนน่ามีกลิ่นอายความตายเต็มตัว วิญญาณมรณะนับไม่ถ้วน ภิกษุชั้นสูงไม่ส่งวิญญาณนางก็บุญแล้ว

สุดท้ายเชิญมาได้สี่รูป!

เห็นเย่เจียงชวนออกมา หวังเปินพยักหน้ากล่าวว่า: "ดี งั้นพวกเราก็ครบคนแล้ว ทุกคนออกเดินทางเถอะ!"

พูดจบ เขาก็มองไปทางหลี่โม่

หลี่โม่กล่าวว่า: "ได้เลย ไม่มีปัญหา!"

เขาเริ่มสร้างรถม้า เปิดช่องทาง ทุกคนเข้าไปในรถม้า

รถม้านี้จะใหญ่ก็ใหญ่ จะเล็กก็เล็ก ทุกคนสามารถเข้าไปได้

ในช่องทางนั้น เดินหน้าทันที หยางเตียนเฟิงกล่าวอย่างอิจฉาว่า: "ช่องทางเดินรถเช่นนี้ ท่องไปได้อย่างอิสระ น่าอิจฉาจริงๆ"

เย่เจียงชวนก็เช่นกัน ไม่ใช่แค่พวกเขา รวมถึงหวังเปิน และเต้าอีภิกษุชั้นสูงทั้งสี่รูป ต่างก็อิจฉา

มีเพียงหลี่ฉางเซิงที่ยิ้มกล่าวว่า: "ก็แค่เปิดช่องทาง ไม่เห็นจะมีอะไรยาก?"

เจ้านี่ก็มีความสามารถของหลี่โม่ สามารถเปิดช่องทาง ไปมาในจักรวาลได้อย่างอิสระ!

บินไปได้สักพัก ตูม รถม้าแยกชิ้นส่วนเมื่อออกจากช่องทาง

ไม่ว่าจะเป็นเต้าอี หรือเทพวิญญาณ ล้วนถูกดีดกระเด็นออกไป กลิ้งไปไกล

เพียงแต่เต้าอีแต่ละคนร่อนลงอย่างอิสระ สง่างามยิ่งนัก ไม่เหมือนพวกเย่เจียงชวนที่กลิ้งโค่โล่ ชนต้นไม้หัก

ทุกคนกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง

ทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงการต่อสู้ในที่ไกลโพ้น

ปราณวิญญาณระเบิดไร้ที่สิ้นสุด อสนีบาตคำรามกึกก้องไร้ขอบเขต

มีคนคำรามลั่นแต่ไกล!

"ทำลายนิกายมารอสนี ล้างแค้นชำระหนี้เลือด!"

"ทำลายมารอสนี เดินมรรคาแทนสวรรค์!"

เย่เจียงชวนสัมผัสอย่างเงียบงัน ทางนั้นมีปราณวิเศษของนิกายไท่อี่ และก็มีกลิ่นอายระเบิดรุนแรงไร้ที่สิ้นสุด นี่คือมหาสมุทรไร้ขอบเขตของนิกายไร้ขีดจำกัด

นอกจากพวกเขาแล้ว ยังมีเปลวเพลิงของนิกายเทพเปลวอัคคี ปราณสรรค์สร้างของนิกายเจ้าฮว่า ปราณกระบี่ของนิกายเจ็ดจักรพรรดิกระบี่...

ที่ไกลออกไป สนามรบ คือที่ตั้งประตูสำนักของนิกายมารอสนี! ไม่ใช่แค่นิกายไท่อี่ มหาสมณะหลายสำนัก กำลังรุมโจมตีนิกายมารอสนี!

[จบแล้ว]