บทที่ 1290 - การเก็บกวาดภายหลัง ปูนบำเหน็จตามความดีความชอบ!

บทที่ 1290 - การเก็บกวาดภายหลัง ปูนบำเหน็จตามความดีความชอบ!

การสร้างนิกายไท่อี่ขึ้นใหม่ เป็นกระบวนการที่ยาวนาน

ผู้ฝึกตนนิกายไท่อี่ทุกคน ต่างยุ่งจนหัวหมุน

เย่เจียงชวนก็เช่นกัน

ทหารเต๋าไท่อี่บาดเจ็บล้มตายจนเกือบหมดสิ้น วิญญาณอัญเชิญสลายไป สุดท้ายเหลือเพียงทหารเต๋าโกลาหลของเขา ที่ค่อยๆ สลายพลังกีดขวางเหล่านั้นไป และสามารถเรียกออกมาได้ตามใจชอบ

ทหารเต๋าเหล่านี้ถูกเรียกออกมาทั้งหมด แบ่งเป็นกลุ่มละสามถึงห้าตน หรือเจ็ดถึงแปดตน แจกจ่ายให้กับศิษย์นิกายไท่อี่ เพื่อใช้ในการก่อสร้าง หรือพิทักษ์มรรค

หลังผ่านพ้นมหาสงคราม ภายในสวรรค์ไท่อี่นั้นไม่สงบสุขเอาเสียเลย

นักพรตพเนจรจำนวนมาก ผู้ฝึกตนสำนักเล็ก และพวกวิถีนอกรีต แม้ไท่อี่เจินเหรินจะประกาศเตือนไปแล้วรอบหนึ่ง แต่เมื่อทรัพย์สินเงินทองอยู่ตรงหน้า คนที่ไม่กลัวตายก็มีอยู่ถมไป

พวกเขาเปรียบเสมือนอีแร้งในโลกผู้บำเพ็ญเซียน หลังมหาสงครามของมหาสมณะผ่านพ้น พวกเขาก็จะเข้ามาเก็บกินเนื้อเน่าจากซากศพ หากมีโอกาส พวกเขาก็จะเหมือนสุนัขบ้าน พุ่งเข้าไปกัดเนื้อสักคำ แล้วหันหลังวิ่งหนีไป

พวกเขากล้าถึงขนาดรวมตัวกัน โจมตีศิษย์นิกายไท่อี่ที่อยู่ตามลำพัง

เฉินซานเซิงกวาดล้างภายในสวรรค์ไท่อี่ไปมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ไม่อาจขับไล่พวกเขาไปได้ทั้งหมด

ทว่า ทัพหนุนที่มาช่วยก็มีมากขึ้นเรื่อยๆ

ผลของสงครามปรากฏออกมาแล้ว การเข้ามามีส่วนร่วมในสถานการณ์ ช่วยขับไล่นักพรตพเนจรบ้าง ก็ถือเป็นเรื่องปกติ

ศิษย์นิกายไท่อี่ที่ออกท่องเที่ยวภายนอก ก็เริ่มทยอยเดินทางกลับมาจำนวนมาก

เต้าอีซวีอิ่นที่ถูกลอบโจมตีผู้นั้น ก็เดินทางกลับมาแล้ว ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เหล่านักพรตพเนจรจึงยอมสลายตัวไป

ถึงตอนนี้ความขัดแย้งระหว่างศัตรูกับเราแปรเปลี่ยนไป กลายเป็นนิกายไท่อี่ต้องระแวดระวังทัพหนุน

นับแต่อดีตมา สำนักที่ต้านทานการโจมตีจากศัตรูภายนอกได้ แต่กลับถูกทัพหนุนปล้นชิงทำลาย ก็ใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้น

มิตรภาพใดๆ ล้วนเปราะบางเมื่ออยู่ต่อหน้าผลประโยชน์

แต่นิกายไท่อี่กลับไม่มีเรื่องใหญ่โตอันใด!

เพราะว่า สิบสุดยอดค่ายกลยังอยู่!

สิบสุดยอดค่ายกลที่สังหารกองทัพพันธมิตรสิบแปดมหาสมณะ บัดนี้เลื่องลือไปทั่วหล้า ดังกระฉ่อนไปสี่ทิศ

ผู้ฝึกตนของสำนักใดที่มาถึงที่นี่ต่างก็อกสั่นขวัญแขวน

เต้าอีตายไปมากมายขนาดนั้นที่นี่ ใครบ้างจะไม่กลัว

ทัพหนุนทยอยจากไป นอกจากนิกายไท่อี่แล้ว พื้นที่อื่นๆ อีกหลายแห่ง โดยเฉพาะพวกวิถีนอกรีตบางกลุ่ม ต่างก็เหมือนได้ฉลองปีใหม่

เต้าอีตายไปมากเพียงนี้ โดยเฉพาะในศึกสุดท้าย เทียนจุนจำนวนนับไม่ถ้วนได้เลื่อนขั้น

การเลื่อนขั้นเป็นเต้าอี หมายถึงการดำรงอยู่นิรันดร์ ไร้เทียมทานในจักรวาล ครอบครัว ลูกศิษย์ และขุมกำลังสำนักของพวกเขา ต่างก็น้ำขึ้นเรือสูง ได้ดีตามไปด้วย

หลังการเลื่อนขั้น ย่อมต้องจัดงานเฉลิมฉลอง ทั้งสำนักร่วมยินดี

เมื่อก่อน ตำแหน่งเต้าอีมักถูกมหาสมณะยึดครอง ข่าวสารล่าช้า แย่งชิงไม่ทัน

แต่ครั้งนี้ ตายกันไปมากเหลือเกิน ฝนและน้ำค้างทั่วถึง เทียนจุนวิถีนอกรีตจำนวนไม่น้อย ต่างได้รับผลประโยชน์ก้อนโต

ดังนั้นในหลายพื้นที่ ขุมกำลังจำนวนมาก จึงรื่นเริงราวกับฉลองปีใหม่

ศิษย์พี่หญิงสาม ชิงเย่จื่อ กลับมาแล้ว นางได้รับบาดเจ็บสาหัส จิตใจไม่มั่นคง

ศิษย์พี่หญิงสามได้ยินข่าว ก็รีบเดินทางกลับมาทันที ระหว่างทางผ่านการต่อสู้หลายครั้ง โชคดีที่ไม่ตาย

เมื่อเห็นท่านอาจารย์ นางก็อดร้องไห้ออกมาไม่ได้

“ท่านอาจารย์ ศิษย์พี่รองถูกคนทำร้าย!”

“ข้ารู้แล้ว แค้นนี้ต้องชำระ!”

ภายใต้การรักษาของท่านอาจารย์ ศิษย์พี่หญิงสามไม่มีปัญหาใหญ่โตอันใด

เพียงแต่ศิษย์พี่รองนั้นโชคร้าย เขาได้กลายเป็นตี้ซวีแล้ว แต่โลกถูกคนโจมตี สุดท้ายจึงระเบิดตัวเอง ตายตกไปพร้อมกับศัตรู

สายไท่อี่จินกวง ชิงเหอ, อวิ๋นเฟิง, ฮั่วจื่ออี้ สามคนนี้ก็ได้เลื่อนขั้นเป็นตี้ซวี

เพียงแต่ชิงเหอและอวิ๋นเฟิง พื้นที่ที่พวกเขาอยู่ เหล่าตี้ซวีร่วมมือกัน จึงรักษาถิ่นฐานไว้ได้

แต่ฮั่วจื่ออี้อยู่กับศิษย์พี่รอง จึงตายในสนามรบทั้งคู่

ที่โชคร้ายยิ่งกว่าคือฮั่วอู๋ฝาน เขาติดตามปู่ของเขาไปเพื่อสั่งสมประสบการณ์ตี้ซวี เพื่อปกป้องปู่ จึงตายในดินแดนภายนอก

เทียนจุนฮั่วเวิ่นเทียนถูกเย่เจียงชวนสังหาร ถึงตรงนี้ สายตระกูลฮั่วแห่งไท่อี่จินกวง ตายจนเกลี้ยงเกลา

บวกกับเต้าอีเซี่ยกู่ที่เสียชีวิต จวินปี้เซียนเซิงตายที่แม่น้ำทงเทียน เย่ชวิ่นจินตายเพื่อปกป้องเฉินซานเซิง นักพรตจู๋จิ่วธาตุไฟเข้าแทรก สุดท้ายเหลือเพียงเฉินซานเซิงที่เป็นเทียนจุนเพียงคนเดียว อาจกล่าวได้ว่าไท่อี่จินกวงสูญเสียอย่างหนักหนาสาหัส

โชคดีที่เยว่สือซี และอู๋ซื่อซวิน ยืนหยัดจนถึงที่สุด ไม่มีปัญหาอะไร

น้องชายและน้องสาวของเย่เจียงชวนก็ปลอดภัยดี ยืนหยัดผ่านมาได้

ความจริงแล้วส่วนใหญ่เป็นเพราะเทียนเหลาเห็นแก่หน้าเย่เจียงชวน จึงแอบปกป้องพวกเขาอย่างลับๆ

ส่งพันธมิตรกลับไปหมดแล้ว นิกายไท่อี่เริ่มเลียแผลของตนเอง

หลังมหาสงคราม ข่าวสารนับไม่ถ้วนส่งเข้ามา ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งสิบสองของเย่เจียงชวน หงหนิวเอ๋อร์, ฮวาซิ่นเฟิง, เจี้ยนชุนเฟิง, อู๋ซานตง สี่คนนี้ล้วนตายในสนามรบ

ชั่วพริบตาเดียว เหลือผู้ใต้บังคับบัญชาเพียงแปดคน

แต่ลูกศิษย์ของเย่เจียงชวน และน้องชายคำน้องสาวของเขา ต่างปลอดภัย

สหายในสำนักของเย่เจียงชวน ก็ตายไปนับไม่ถ้วน

ศิษย์ร่วมสำนักที่เข้าสังกัดพร้อมกันในปีนั้น ตู้หวยหวง, หลี่เฮ่าหราน, ว่านอีปู้, หลิวต้าน่าย, หวังเฉิงเยียน, ชิงอวิ๋นจื่อ, เฟิงสิงอวิ๋น ล้วนตายในสนามรบ

ศิษย์รุ่นหลัง จูหงหมิง, หลี่เจิงอวี่, เสิ่นเจี้ยน, เฉินจินเฉวียน... ตายกันยิ่งกว่า

ถึงตอนนี้ สหายร่วมรุ่นปีนั้นของเย่เจียงชวน เหลือเพียง จูซานจง, หลี่โม่, โม่เฉี่ยนเซี่ยว, เจียงเซี่ยหลง, ซิงจี้จื่อ, ไป๋จือชิง, จางเทียนชิง, ชิวเสี่ยวหัว, ชิวนานซาน, จูจื้อซิง, ซุนจื้อเหยียน, หลี่อวิ๋นตู๋ รวมสิบสองคน

คนเหล่านี้ส่วนใหญ่ได้รับบาดเจ็บสาหัส

หลี่ซาน, โจวเค่อ ล้วนรอดชีวิตมาได้

เย่เจียงชวนยุ่งอยู่เต็มๆ หนึ่งเดือน แทบไม่ได้หลับได้นอน ทุ่มเททำงาน ปกป้องดูแล จนกระทั่งนิกายไท่อี่เริ่มฟื้นฟูสภาพเดิมกลับมาบ้าง

ในช่วงเวลานี้ ข่าวจากดินแดนเบื้องล่างส่งมาถึง

บ้านเกิดของเย่เจียงชวนโชคดีมาก มีผู้ฝึกตนบุกโจมตีเช่นกัน แต่ก็ป้องกันไว้ได้อย่างสมบูรณ์ ตระกูลเย่ปลอดภัยดี

น้องชายปลอดภัย มารดาย่อมปลอดภัยเช่นกัน

น้องชายยังถือโอกาสจากสงครามนี้ รับงานมากมาย ดูเหมือนจะกอบโกยเงินก้อนโต

เพียงแต่พันธมิตรแกะเขียวของเขา บาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก พันธมิตรหลายคนเสียชีวิต

เย่เจียงชวนส่งเงินเยียวยาไปให้จำนวนมาก

หนึ่งเดือนให้หลัง ทางสำนักก็ออกคำสั่งหนึ่งฉบับ

ดินแดนเบื้องล่างของนิกายไท่อี่ทั้งหมด ในอีกสามเดือนข้างหน้า ให้จัดงานไต่บันไดสวรรค์สำนักนอกพร้อมกัน!

ศิษย์นิกายไท่อี่ล้มตายอย่างหนัก ครั้งนี้จึงเริ่มไต่บันไดสวรรค์ทันที เพื่อเติมเต็มจำนวนศิษย์

แต่ในเวลานี้ ผลเก็บเกี่ยวก็ปรากฏขึ้น

สงครามใหญ่เช่นนี้ แม้นิกายไท่อี่จะเสียหายหนัก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีผลตอบแทน

หลังจากเต้าอีเหล่านั้นตายในสนามรบ จะต้องเกิดปรากฏการณ์ประหลาดแห่งฟ้าดิน และจะก่อกำเนิดโลกมืดขึ้นมาหนึ่งแห่ง ณ ที่นี้

ภายในโลกนั้น คือการสะสมนับไม่ถ้วนชั่วชีวิตของเขา

เต้าอีตายไปมากมายขนาดนี้ อาจกล่าวได้ว่าภายในนิกายไท่อี่ ได้กำเนิดโลกมืดขึ้นมานับไม่ถ้วน

ถึงตรงนี้ ไท่อี่เจินเหรินจึงลงมืออย่างเงียบเชียบ

เขารวบรวมโลกมืดเหล่านี้ด้วยวิชาลับ จัดการอย่างระมัดระวัง บ่มเพาะอย่างเงียบๆ

ด้วยเหตุนี้ นิกายไท่อี่จะได้รับผลประโยชน์มหาศาล

ต้องรู้ว่าเต้าอีเหล่านี้ ต่างพกความมั่นใจว่าจะชนะ เตรียมตัวมาเพื่อปล้นชิง

พวกเขาไม่เหมือนเต้าอีของนิกายไท่อี่ ที่เตรียมใจจะตาย จึงทำลายของดีของตนเองทิ้งเท่าที่จะทำได้

คราวนี้ ตายกันอย่างกะทันหัน ของดีจึงเหลืออยู่ทั้งหมด

สุดท้ายไท่อี่เจินเหรินพากลุ่มเต้าอีไม่กี่คน คอยเก็บรวบรวมสมบัติเหล่านี้ทุกวัน

คราวนี้ นิกายไท่อี่รวยเละ

เย่เจียงชวนรู้ว่า อีกไม่นานก็จะมีการปูนบำเหน็จตามความชอบแล้ว

ความชอบใหญ่หลวงเช่นนี้ จะไม่ให้รางวัลได้อย่างไร?

แต่ก่อนหน้านั้น สมบัติอาคมระดับเก้าที่เย่เจียงชวนให้ยืมไป ก็ทยอยกลับคืนมา

อิฐทองม่วงตีเทพสังหารเซียน, ชุดคลุมหยกอวี้ซูเสวียนเวยห้าธาตุใหญ่, มุกบัวแดงอัคคีพิโรธโปรดเคราะห์ ที่ให้ยืมไป ล้วนกลับคืนมา

ยังมีกระบี่สังหารพยัคฆ์ขาวอเวจีระดับเก้าที่ยึดได้จากสงครามอีกเล่มหนึ่ง...

รอคอยอย่างเงียบๆ อีกไม่นานก็จะเปิดคลังแจกรางวัลใหญ่!

[จบแล้ว]