บทที่ 1250 - ทหารเต๋าเฮยซา ห้าสุดยอดมารสวรรค์
บทที่ 1250 - ทหารเต๋าเฮยซา ห้าสุดยอดมารสวรรค์
บทที่ 1250 - ทหารเต๋าเฮยซา ห้าสุดยอดมารสวรรค์
หลังสังหารปรมาจารย์กำเนิดโลหิต เย่เจียงชวนมิได้รีบร้อนลงจากเวทีประลอง เขากวาดสายตามองไปรอบทิศอย่างช้าๆ
เป็นไปตามคาด การตายของปรมาจารย์กำเนิดโลหิต กลับยิ่งกระตุ้นความเคียดแค้นชิงชังของเหล่าผู้ฝึกตนนิกายมารสวรรค์เบื้องล่างเวทีอย่างรุนแรง
“ดีมาก ไท่อี่เย่เจียงชวน!”
“ฆ่าศิษย์มารสวรรค์ของข้าอีกแล้ว!”
“จะปล่อยให้มันกำแหงเช่นนี้ได้อย่างไร”
ทันใดนั้นก็มีคนกระโดดขึ้นมาบนเวที
“เย่เจียงชวน ข้าคือสายล่าเซียนมารสวรรค์ เจียงวั่ง ขอคำชี้แนะ!”
เจียงวั่งยื่นมือออกไป ห้วงมิติพลันมืดมิดลง เสียงหนึ่งดังกึกก้องกลางอากาศ!
“โคมไฟนับหมื่นส่องห้วงเหวลึก ย้ายดวงดาราลงจากเก้าชั้นฟ้า”
ดาวปรากฏกลางทิวา!
จากนั้น แสงดาวนับไม่ถ้วนก็ตามการชักนำของเจียงวั่ง ดวงดารานับพันนับหมื่น ร่วงหล่นลงมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!
แสงดาวแปดพันเก้าร้อยหกสิบเจ็ดสายแปลงเป็นกระบี่ พุ่งตกลงมาพร้อมเสียงคำรามกึกก้องและเสียงหวีดหวิว
แต่เมื่อหมุนวนกลางอากาศ พวกมันก็เริ่มรวมตัวกัน กลายเป็นแสงดาวขนาดยักษ์!
ตูม! ย้ายดวงดาราลงจากเก้าชั้นฟ้า ฟาดฟันลงมา
ปราณกระบี่นับพันนับหมื่น รวมตัวเป็นก้อนเดียว พุ่งตรงเข้าใส่เย่เจียงชวน
เผชิญหน้ากับการโจมตีนี้ เย่เจียงชวนเพียงยิ้ม เฮยซายังคงปรากฏขึ้น
ไม่สนว่าเจ้าจะมีคาถาอาคมพลังวิเศษอันใด หรือวิชามารปราณกระบี่อะไร ข้ามีเพียงกระบวนท่าเดียวก็เพียงพอ
ภายใต้เฮยซา กระบี่ที่เกิดจากแสงดาวนับหมื่นนั้น ก็เลือนหายไปในความมืดมิดอย่างเงียบเชียบ
เจียงวั่งขมวดคิ้ว ยื่นมือออกไปอีกครั้ง ฉับพลันในมือก็ปรากฏกระบี่เล่มหนึ่ง!
กระบี่เล่มนี้ดูเหมือนจะประกอบขึ้นจากแสงสว่างอันไร้ที่สิ้นสุด เจิดจ้าบาดตา คมกริบถึงขีดสุด!
หนึ่งกระบี่พาดผ่านท้องฟ้า กระบี่นี้ใช้ออกด้วยเพลงกระบี่นับพันนับหมื่น ราวกับหนึ่งคนต่อกรกับคนนับหมื่น ปราณกระบี่นับหมื่น รวมตัวกันฟาดฟันใส่เย่เจียงชวน
มารสวรรค์หนึ่งกระบี่ตัดไร้ใจ!
ผู้ฝึกตนมารสวรรค์ สามารถควบแน่นกระบี่หนึ่งเล่ม แม้จะเป็นผู้ฝึกตนที่ไม่เข้าใจวิถีกระบี่ ก็สามารถใช้กระบี่นี้บรรลุจิตกระบี่เชื่อมสวรรค์ สังหารผู้ฝึกกระบี่ได้
เพลงกระบี่นับพันนับหมื่น เรียกใช้ได้ดั่งใจ แสงกระบี่ทอดขวางสิบหมื่นลี้!
เขาต้องการใช้หนึ่งกระบี่ทำลายหมื่นวิชา ทำลายเฮยซาอันน่าสะพรึงกลัวของเย่เจียงชวน
แต่เมื่อแสงกระบี่เข้าสู่เฮยซา ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวนั้นก็พลันเหี่ยวเฉา และสลายไป...
เจียงวั่งคำรามลั่น ร่างวิญญาณกระบี่!
ชั่วพริบตา บนร่างของเขา ก็แยกเจียงวั่งออกมาสามสิบหกคน เหมือนกับเขาไม่ผิดเพี้ยน ไม่มีข้อแตกต่างใดๆ แต่ละคนใช้วิชากระบี่พุ่งเข้าสังหารเย่เจียงชวน
แต่เฮยซาของเย่เจียงชวนวูบไหว บดบังฟ้าดินถาโถมเข้ามา ไม่ว่าจะมีเจียงวั่งกี่คน ล้วนหายวับไปจนสิ้น
สุดท้ายเหลือเพียงเจียงวั่งคนเดียว เขาคำรามอีกครั้ง:
“กระบี่ข้าไม่ดับสูญ กระบี่ข้าไม่ยอมจำนน กระบี่ข้า...”
ภายใต้เฮยซา จะข้าหรือไม่ข้า ล้วนหายไปสิ้น
เฮยซาของเย่เจียงชวน มองดูเป็นแสงสีดำ แต่แท้จริงแล้วคือ 《หนึ่งหยวนเก้ามรรคจักรวาลทมิฬ》 แฝงด้วยพลังแห่งหกชีวัน แปดพิฆาต เก้าไท่ พลังระดับเทียนจุน พลังระดับแปด
การสังหารผู้ฝึกตนมารสวรรค์ระดับหกเหล่านี้ ง่ายดายราวกับเชือดไก่!
ทันใดนั้น ทหารเต๋าเฮยซาของเย่เจียงชวนก็เพิ่มขึ้นอีก มีเฮยซาถือกระบี่เพิ่มมาสามสิบหกตน
เป็นเช่นนี้ สังหารไปสามคน พอจบการประลอง ก็มีคนขึ้นมาบนเวทีอีก
ผู้ฝึกตนนิกายมารสวรรค์ บ้าคลั่งชอบการต่อสู้ เสียไปหนึ่งคน ก็ขึ้นมาอีกหนึ่งคนทันที
คนผู้นี้ขึ้นมาบนเวที ก็ไม่พูดพล่ามทำเพลง ลงมือทันที
“แสงมารส่องไพศาล โคมมารครอบคลุมโลก!”
ฉับพลันเหนือศีรษะของเขา ปรากฏสมบัติอาคมระดับแปดชิ้นหนึ่ง
นี่คือสมบัติมาร แผ่แสงมารนับไม่ถ้วน หมายจะขับไล่เฮยซาของเย่เจียงชวน
นี่คือสมบัติอาคมที่เชิญมาเพื่อต่อกรกับเฮยซาของเย่เจียงชวนโดยเฉพาะ
แต่ภายใต้เฮยซาของเย่เจียงชวน มันค่อยๆ ถูกกัดกร่อน หนึ่งร้อยลมหายใจต่อมา ก็ทำลายสมบัติมารของฝ่ายตรงข้าม และสังหารฝ่ายตรงข้าม
ในเฮยซา มีสมบัติวิญญาณเพิ่มมาหนึ่งชิ้น
เย่เจียงชวนชี้เบาๆ สมบัติวิญญาณแตกสลาย รวมกับผู้ฝึกตนมารผู้นั้น กลายเป็นสิบสองทหารเต๋าเฮยซา มือถือโคมมาร
การสังหารดำเนินไปเช่นนี้ เย่เจียงชวนยืนหยัดอยู่บนเวที
มาหนึ่งฆ่าหนึ่ง มาสองฆ่าหนึ่งคู่
ชั่วพริบตา ปรมาจารย์เทพวิญญาณสามสิบเจ็ดคน ล้วนจบชีวิตในมือของเย่เจียงชวน
ทหารเต๋าเฮยซาของเย่เจียงชวน มีจำนวนถึงหนึ่งพันหนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ดตนแล้ว!
เฮยซาเกินพัน ตั้งเป็นกองทัพ จัดตั้งค่ายกลรบ กู้อีฉางได้รับความรู้มากมายโดยอัตโนมัติ สังหารเด็ดขาด จัดระเบียบทหารเต๋าเฮยซา ซ่อนตัวอยู่ในเฮยซาของเย่เจียงชวน
ภายใต้เฮยซาของเย่เจียงชวน มีทหารเต๋าเฮยซากว่าพันตน คอยลอบโจมตีอย่างบ้าคลั่ง
ขอเพียงถูกเฮยซาของเย่เจียงชวนสังหาร ฝ่ายตรงข้ามจะกลายเป็นทหารเต๋าเฮยซาทันที
ผู้แข็งแกร่งคงอยู่ กลายเป็นทหารเต๋า รักษาความสามารถไว้
ผู้อ่อนแอสลายไป กลายเป็นเสบียง เสริมพลังให้ทหารเต๋าตนอื่น
ไม่ว่าจะเป็นสมบัติอาคมหรือพลังวิเศษใดๆ ล้วนถูกทหารเต๋าเฮยซาดูดซับ กลายเป็นพลังของเฮยซา
และหากทหารเต๋าเฮยซานี้ สะสมจนครบหนึ่งหมื่น จะมีโบนัสพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม ครบหมื่นมิอาจต่อกร!
เฮยซานี้เดิมทีคือจักรวาลอสูรราตรีมายา หนึ่งในวิธีการที่ทรงพลังที่สุด แม้จักรวาลจะไม่ได้ปะทะกันครั้งใหญ่ เฮยซาในจักรวาลอสูรราตรีมายา ก็ยังคงท่องไปทั่วฟ้าดิน
หลังจากการปะทะ พวกมันยิ่งท่องไปทั่วทิศ เป็นตัวตนที่จักรวาลชางฉงเกลียดชังที่สุด
เพียงเพราะเหตุบังเอิญ จึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้
เวลานี้มีคนขึ้นมาบนเวทีอีกหนึ่งคน
ทันใดนั้นรอบด้านพลันเงียบกริบ
คนผู้นี้ดูเหมือนคนแก่ชรา ร่างกายทรุดโทรมอย่างมาก
เขายิ้มแล้วกล่าวกับเย่เจียงชวน:
“มารสวรรค์ สือซินหนาน!”
เย่เจียงชวนประสานมือกล่าว: “ไท่อี่ เย่เจียงชวน!”
ฝ่ายตรงข้ามในครั้งนี้ไม่ใช่พวกสายรองเหมือนก่อนหน้า แต่เป็นผู้ฝึกตนนิกายมารสวรรค์ที่แท้จริง ผู้สืบทอดสายตรง
ทั้งสองลงมือปะทะกันทันที เย่เจียงชวนยังคงใช้เฮยซาบดบังฟ้าดิน แต่สือซินหนานผู้นี้กล่าวช้าๆ:
“คัมภีร์กัดกร่อนมารสวรรค์!”
วิชานี้คือหนึ่งในสี่กัดกร่อนวิชามารสวรรค์ กัดกร่อนสารสำคัญทุกอย่างของฟ้าดิน ดูดซับปราณทั้งหมดของจักรวาล!
ฉับพลันเฮยซาของเย่เจียงชวนและปราณมารสวรรค์ของเขาก็ปะทะกัน
สือซินหนานกล่าวช้าๆ อีกว่า:
“กายทองมารสวรรค์!”
“สุขาวดีมารสวรรค์!”
นี่คือหนึ่งในห้าสุดยอดวิชามารสวรรค์
กายทองมารสวรรค์ ทำลายทุกวิชาในโลกหล้า ตัดทุกศาสตราในห้าธาตุ
สุขาวดีมารสวรรค์ ควบคุมศัตรู ควบคุมตนเอง ควบคุมสรรพสิ่ง
ชั่วพริบตา ระหว่างทั้งสองคน วิชาอาคมต้านทานกัน ไม่แพ้ไม่ชนะ
วิชามารสวรรค์ของสือซินหนาน ไม่ด้อยไปกว่าพลังเฮยซาของเย่เจียงชวน ทั้งสองฝ่ายสูสีกัน
แต่เย่เจียงชวนแสยะยิ้มเย็น เฮยซาของเขาแอบออกแรง
เฮยซาของเขา คือ 《หนึ่งหยวนเก้ามรรคจักรวาลทมิฬ》 พลังระดับแปด พลังอาคมของฝ่ายตรงข้ามต่อให้แข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่เกินระดับหก
สือซินหนานอดไม่ได้ที่จะร้องออกมา: “ไม่ถูกต้อง นี่ไม่ใช่เฮยซาของเจ้า!”
ทันใดนั้นร่างวูบไหว สือซินหนานใช้วิชามารสวรรค์แยกปฐพี มารสวรรค์ฉีกฟ้า พริบตาเดียวก็หายวับไปจากเวทีประลอง หลบหนีออกไป
มารสวรรค์แยกปฐพี และมารสวรรค์ฉีกฟ้านี้ ก็เป็นหนึ่งในห้าสุดยอดวิชามารสวรรค์เช่นกัน นอกจากใช้ต่อสู้แล้วยังใช้หลบหนีได้ด้วย
ความจริงภายใต้เฮยซา เย่เจียงชวนสามารถหลอมสลายเขาได้โดยสมบูรณ์
แต่ฝ่ายตรงข้ามเป็นศิษย์สายตรงของนิกายมารสวรรค์ ไม่เหมือนพวกสายรองเหล่านั้น ที่ฆ่าก็ฆ่าไปเถอะ
ดังนั้นเย่เจียงชวนจึงจงใจยั้งมือ ปล่อยให้เขาจากไป
หลังจากสือซินหนานหลบหนีไปแล้ว ก็มองเย่เจียงชวนบนเวทีแล้วกล่าวว่า:
“เจ้า เจ้า นี่ไม่ใช่เฮยซาเลยสักนิด!
นี่คือ 《หนึ่งหยวนเก้ามรรคจักรวาลทมิฬ》!
แถมเจ้านี่ยังมีพลังระดับเทียนจุน
ศิษย์สำนักข้า นอกจากยอดอัจฉริยะจำนวนน้อยนิด เกรงว่าคงไม่มีใครเป็นคู่มือเจ้า เจ้ามีพลังที่จะทำตัวอวดดีในนิกายมารสวรรค์ของข้า!”
เย่เจียงชวนยิ้มโดยไม่เอ่ยคำใด
หลังจากสือซินหนานพูดจบ จู่ๆ ก็มองไปที่ความว่างเปล่า แล้วตะโกนเสียงดัง:
“ศิษย์มิอาจต่อกรกับเจ้าวายร้ายผู้นี้ได้ ขอเชิญยอดอัจฉริยะของสำนักออกศึก!”
ตามเสียงตะโกนของเขา ผู้ฝึกตนนิกายมารสวรรค์คนอื่นๆ ก็ตะโกนพร้อมกัน
“ขอเชิญยอดอัจฉริยะของสำนักออกศึก!”
“ขอเชิญยอดอัจฉริยะของสำนักออกศึก!”
ทันใดนั้นท่ามกลางความว่างเปล่า ก็มีผู้ฝึกตนหญิงปรากฏตัวขึ้น!
นางมีสง่าราศีเป็นเลิศ ผมสีทองปลิวไสวไปตามสายลม!
รูปโฉมงดงามหยาดเยิ้ม ผิวพรรณขาวดุจหิมะ ร่างกายอ้อนแอ้น สวมชุดกระโปรงสีหิมะ แถบผ้าพลิ้วไหวตามลม กลิ่นอายโดดเด่น ท่วงท่าดั่งเซียน ราวกับนางฟ้าจากแดนสวรรค์
ทุกอิริยาบถ ล้วนเปี่ยมด้วยเสน่ห์อันเหลือล้น งดงามจับใจ สง่างามโดยไม่ต้องแสดงออก ราวกับเซียนเหิน งดงามจนไม่อาจละสายตา
เมื่อหญิงผู้นี้ปรากฏตัว ข้างหูของเย่เจียงชวน อสูรมายาโลหิตซวีชางเซิงก็อดไม่ได้ที่จะด่าทอ:
“นังแพศยานี่ กล้าแตะต้องคนของข้า เย่เจียงชวน ระวังตัวด้วย!”
เย่เจียงชวนสัมผัสได้ถึงความเกลียดชังอันไร้ที่สิ้นสุดของเหอชิวไป๋
ดวงตาเขาเป็นประกาย บางทีอาจจะมีช่องทาง
เย่เจียงชวนอดไม่ได้ที่จะถาม: “นางเป็นใคร!”
“อดีตธิดาศักดิ์สิทธิ์นิกายมารสวรรค์ อีชิวสุ่ย นังแพศยาตัวน้อยที่พ่ายแพ้ให้กับข้า”
อีชิวสุ่ย...
ไม่รู้ทำไม เมื่อได้ยินชื่อนี้ ร่างกายของเย่เจียงชวน ก็เหมือนจะลุกไหม้ขึ้นมาทันที จิตสังหารอันไร้ขอบเขต ผุดขึ้นในใจ!
[จบแล้ว]