บทที่ 930 - ชุมนุมธรรมเรียกคน ค้าขายกอบโกย

บทที่ 930 - ชุมนุมธรรมเรียกคน ค้าขายกอบโกย

อาณาเขตนิกายไท่อี่พัฒนาอย่างรวดเร็ว ปราณวิญญาณอุดมสมบูรณ์ เผ่ามนุษย์เจริญรุ่งเรือง ทารกแรกเกิดถือกำเนิดมิน้อย

อาณาเขตเช่นนี้ สามารถเลี้ยงดูประชากรได้มากกว่าในอดีตสิบเท่า

เช่นเดียวกัน ผู้บำเพ็ญเพียร ก็สามารถเพิ่มขึ้นได้สิบเท่า

เย่เจียงชวนยิ้มไม่หยุด นี่สิจึงจะเป็นหนทางแห่งการพัฒนา

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ออกคำสั่งหนึ่งเสียง จัดชุมนุมธรรม บรรยายธรรมหนึ่งครั้ง

พอได้ยินว่าเย่เจียงชวนจะบรรยายธรรม ผู้ติดตามของเย่เจียงชวนต่างก็ดีใจจนเนื้อเต้น ดีเหลือเกิน

เมื่อเห็นพวกเขาดีใจถึงเพียงนี้ เหล่าผู้ฝึกตนท้องถิ่น ก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง และก็พลอยยินดีตามไปด้วย

การบรรยายธรรมครั้งนี้ เย่เจียงชวนประกาศว่า จะสอนโดยไม่แบ่งแยกชนชั้น

ขอเพียงผู้ใดที่มิได้เข่นฆ่าเผ่ามนุษย์อย่างโหดเหี้ยม มิได้มีหนี้โลหิตติดตัว ไม่ว่าจะเป็นเผ่ามนุษย์ หรือเผ่าพันธุ์อื่น ไม่ว่าจะเป็นผู้ติดตามของตนเอง หรือผู้ฝึกตนท้องถิ่น ขอเพียงเป็นสิ่งมีชีวิตที่บำเพ็ญเพียร ก็สามารถเข้าร่วมได้

ชั่วขณะหนึ่ง กระแสผู้คนหลั่งไหล ผู้ฝึกตนจำนวนนับไม่ถ้วนทั่วทั้งอาณาเขตนิกายไท่อี่ต่างเดินทางมาฟังธรรมที่นี่

เย่เจียงชวนบรรยายธรรม บรรยายถึงวิชาบำเพ็ญเพียรขั้นพื้นฐานที่สุด ตั้งแต่หลอมกายาจนถึงรวบรวมลมปราณ จากรวบรวมลมปราณจนถึงต้งเสวียน จากต้งเสวียนจนถึงแดนศักดิ์สิทธิ์

ทุกคนต่างฟังจนตะลึงงัน ไม่ว่าพวกเขาจะมีระดับพลังเช่นใด ล้วนได้เรียนรู้ความลึกล้ำพิสดารนานัปการ

มีคนบางคน ฟังไปฟังมา ก็คุกเข่าลง ใช้ท่าทีที่เคารพที่สุดในการรับฟังการบรรยายธรรม

กระทั่งมีคน ทะลวงด่านในทันที เลื่อนขั้นระดับพลัง ทำให้ทุกคนต่างอิจฉามิหยุด

การบรรยายธรรมตามจริงแล้วเป็นเพียงข้ออ้างหนึ่งของเย่เจียงชวนเท่านั้น ท่ามกลางกระบวนการบรรยายธรรมนี้ เย่เจียงชวนได้ส่งผู้ติดตามทุกสาย ออกไปโฆษณาชวนเชื่ออย่างเงียบงัน

ทำดีแล้วไม่ประสงค์จะออกนามอย่างนั้นหรือ?

นั่นมิใช่การกระทำของเย่เจียงชวน ผู้ติดตามจำนวนมาก ต่างยกยอปอปั้นเย่เจียงชวน ว่าเขาพลิกฟ้าเปลี่ยนดิน ณ ที่แห่งนี้เช่นไร เป็นบุคคลเช่นใดในดินแดนภายนอก ดึงมิติ พลิกฟ้าเปลี่ยนดิน สังหารผู้ยิ่งใหญ่ ทำให้ผู้เข้าร่วมประชุมทั้งหมด ต่างประหลาดใจอย่างยิ่ง เคารพบูชามิสิ้นสุด

จากนั้นยังมีจุดประสงค์อีกอย่างหนึ่ง ก่อนที่จะมาถึงที่นี่ เย่เจียงชวนได้ส่งหลิวอีฝานไปสั่งซื้อครั้งใหญ่

บัดนี้ถึงเวลาจำหน่ายแล้ว!

หลิวอีฝานจัดตลาดใหญ่แห่งหนึ่งขึ้นมา ในตำแหน่งที่ดีที่สุดในนั้น จำหน่ายสินค้าของนิกายไท่อี่ที่ตนเองนำมา

“สหายเต๋าดูเถิด นี่คือผ้าพันคอแสงวิญญาณที่นิยมที่สุดในโลกมิติหลักไท่อี่เทียน อาวุธอาคมระดับสอง สามารถชำระล้างวารี รักษา ขับไล่สิ่งชั่วร้าย ทลายมาร...”

“งดงามเหลือเกิน หินวิญญาณเท่าใด?”

“หกสิบหินวิญญาณ! นี่คือของจากไท่อี่เทียนเชียวนะ...”

“ซื้อ!”

มิต้องให้หลิวอีฝานต่อรองราคา ก็ซื้อในทันที ผ้าพันคอราคาเพียงสิบหินวิญญาณ ก็ขายได้ถึงหกสิบหินวิญญาณ

นี่คือสินค้าของนิกายไท่อี่เชียวนะ ดินแดนห่างไกลเช่นนี้สามารถซื้อได้ ต่อให้สิ้นเนื้อประดาตัวก็คุ้มค่า

เผลอๆ เมื่อกลับไปส่งต่อ ก็อาจจะได้ราคาสองเท่า

หรืออาจจะมอบให้แก่คนรักในดวงใจ ก็จะได้รับความโปรดปรานในทันที กดขี่คู่แข่งเหล่านั้น

การจำหน่ายเช่นนี้ ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

ทว่าคนที่ทำการค้าเป็นอย่างแท้จริงกลับเป็นเสี่ยวอวี่ หอการค้าสมบัติแปดทิศได้เปิดขึ้นในตลาดที่ใหญ่ที่สุดของหลิวอีฝาน

ของถูกไม่ขาย ราคาล้วนสูงลิ่ว ทว่าบางครั้งก็จัดกิจกรรมส่งเสริมการขาย กระทั่งแจกอาวุธอาคมฟรี ณ สถานที่แห่งนี้ สร้างชื่อเสียงให้หอการค้าสมบัติแปดทิศ ว่าเป็นร้านค้าอันดับหนึ่งในใต้หล้า

ยังไม่แสวงหาผลกำไรก่อน เพียงแสวงหาชื่อเสียง

ทุกคนล้วนเชื่อถือ!

จากนั้น ก็ประมูล!

สิ่งของชิ้นหนึ่ง ผ่านการประมูล ทำกำไรมหาศาล

แน่นอนว่า สินค้าที่ขายออกไป จำต้องเสียภาษี เข้าสู่กระเป๋าของเย่เจียงชวน

การบรรยายธรรมสิ้นสุดลง ตลาดที่นั่นก็ร้อนแรงดั่งไฟ เย่เจียงชวนจัดการประลองยุทธ์

ตั้งเวทีประลอง ให้รางวัลใหญ่ ทุกคนล้วนสามารถขึ้นเวทีต่อสู้ได้

เวทีประลองหลอมกายา เวทีประลองรวบรวมลมปราณ เวทีประลองต้งเสวียน เวทีประลองแดนศักดิ์สิทธิ์ แบ่งแยกกันไปตามลำดับ

จากนั้นก็คัดเลือกผู้ที่ยอดเยี่ยมในหมู่พวกเขา รับเข้าเป็นศิษย์ในสังกัดของนิกายไท่อี่ ณ ที่แห่งนี้ แปรเปลี่ยนเป็นผู้ติดตามของตนเอง

นิกายหยางฉาง สำนักซางอิน สองนิกาย ประชุมลับสามวัน สุดท้ายก็กัดฟัน ตัดสินใจมาสวามิภักดิ์ต่อเย่เจียงชวนทั้งหมด

เย่เจียงชวนก็มิได้ใส่ใจ รับเข้าสังกัดนิกายไท่อี่ท้องถิ่นทั้งหมด ยกสถานะขึ้นโดยรวม

มิต้องมีนิกายหยางฉาง สำนักซางอินอันใดอีกต่อไป ล้วนเป็นศิษย์ข้ารับใช้นอกสำนักนิกายไท่อี่

ผู้ฝึกตนมากมายถึงเพียงนี้ ทุกเดือนล้วนมีเบี้ยเลี้ยงรายเดือน จะจัดการอย่างไร?

เย่เจียงชวนมีหนทางนานแล้ว ท่ามกลางการบุกเบิก มีทุ่งนาวิญญาณดินแดนวิญญาณมากมายเท่าใด ล้วนเป็นทรัพย์สินของนิกายไท่อี่

สิ่งเหล่านี้ล้วนมีผลผลิต นำมาใช้จ่ายเป็นเบี้ยเลี้ยงรายเดือนแก่ศิษย์จำนวนมาก

แน่นอนว่า ผลผลิตที่ขายออกไป ย่อมต้องเสียภาษี ล้วนเป็นรายได้ของเย่เจียงชวน

เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเสร็จสิ้นเช่นนี้ สิ้นเสียงผู้คนแยกย้าย ทุกคนต่างก็รู้สึกอาลัยอาวรณ์เล็กน้อย เย่เจียงชวนประกาศว่าอีกสามเดือนให้หลัง จะบรรยายธรรมต่อไป

ชั่วขณะหนึ่ง ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างดีใจมิหยุด สามเดือนให้หลัง จะมาฟังธรรมอีก

สามเดือนให้หลัง เย่เจียงชวนค้นพบว่าในหมู่ผู้ฟังธรรม มีคนอื่นเพิ่มขึ้นมากมาย มิน้อยที่เป็นเผ่าพันธุ์อื่น

ภายในทะเลบูรพา หมื่นเผ่าพันธุ์รวมตัวกัน ข่าวการบรรยายธรรมของเย่เจียงชวนแพร่กระจายออกไป ถูกเล่าขานจนเหนือจริง เผ่าพันธุ์อื่นมิน้อยที่เดินทางมาฟังธรรม

ภายในหนองบึงขนาดใหญ่ ก็เป็นเช่นเดียวกัน ป่าขนาดใหญ่ ภูเขาสิบหมื่น ทุกอาณาเขต ผู้ฝึกตนมิน้อย หรือผู้แข็งแกร่งเผ่าพันธุ์อื่น ล้วนเดินทางมาฟังธรรม

อย่างไรเสียก็ไม่เสียเงิน ไม่ฟังก็เปล่าประโยชน์

ดี ยิ่งมามากเท่าใดก็ยิ่งดี

เย่เจียงชวนค่อยๆ เริ่มเตรียมอาวุธสังหาร สุรา!

ทุ่งนาวิญญาณมีมาก ผลวิญญาณธัญพืชวิญญาณ ผลผลิตนับไม่ถ้วน จะจัดการอย่างไร ก็หมักสุรา!

ด้วยผู้เชี่ยวชาญสามอาชีพของเย่เจียงชวน บวกกับเทพโบราณเผ่ามนุษย์ปลา การหมักสุราเล็กน้อยจะนับเป็นอันใดได้

สุราวิญญาณที่หมักออกมา ดีหน่อยก็นับเป็นของวิญญาณระดับสี่ สามารถให้ปรมาจารย์แดนศักดิ์สิทธิ์ดื่มกินได้ ด้อยหน่อยก็เป็นระดับหนึ่ง

นี่บดขยี้สุราวิญญาณป่าเขาในอาณาเขตโดยรอบเหล่านั้นอย่างสมบูรณ์แบบ เทียบกันมิได้เลย

ดังนั้น การบรรยายธรรมครั้งที่สอง จึงมีโรงเตี๊ยมร้านอาหารปรากฏขึ้นเรียงราย กลิ่นสุราหอมตลบ เนื้อวิญญาณเต็มถนน

การบรรยายธรรมครั้งนี้ ก็ได้รับเสียงชื่นชมยินดีอีกครั้ง ผู้คนมากมายต่างฟังจนร่ำไห้

มีคนเลื่อนขั้นระดับพลังในทันที ณ ที่แห่งนี้คึกคักราวกับเป็นเทศกาล

เย่เจียงชวนยิ้มเล็กน้อย ก็มีรายได้ก้อนใหญ่เข้ากระเป๋าอีกแล้ว เขาประกาศต่อไปว่า สามเดือนให้หลัง วันที่สิบห้าของปีใหม่ จะบรรยายธรรมต่อไป

ข่าวการบรรยายธรรมถูกส่งต่อออกไป ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างโห่ร้องยินดีในทันที

มีคนรีบกลับบ้านในทันที ไปดึงญาติสนิทมิตรสหาย งานชุมนุมอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ ไฉนเลยจะไม่เข้าร่วมได้

นำของเหลือใช้ที่บ้านมาทั้งหมด ตลาดใหญ่นี้ สามารถขายได้ทุกสิ่ง

ก็มีเมล็ดพันธุ์เลวร้ายอยู่บ้าง นิกายไท่อี่ที่เจริญรุ่งเรืองถึงเพียงนี้ สมควรที่จะปล้นชิงสักคราหรือไม่

มนุษย์กิ้งก่า กึ่งมังกร จำนวนมิน้อยในหนองบึงขนาดใหญ่หวนกลับคืน เริ่มเตรียมกำลังพล เตรียมการปล้นชิง

นอกจากนี้ สี่ทิศรอบนอกนิกายไท่อี่นี้ ยังมีอาณาจักรอื่นอีก

แม้ว่ากองทัพใหญ่จะมิอาจผ่านได้ ทว่าก็มีกองคาราวานนานแล้ว ที่ใช้ชีวิตคนและของขวัญ เปิดเส้นทางการค้าทีละสาย แลกเปลี่ยนสิ่งของกัน ณ ที่แห่งนี้

เป็นเวลาครึ่งปีแล้ว ข่าวนี้ย่อมต้องหมักหมมแพร่กระจายออกไปนานแล้ว ครั้งนี้ก็มีกองคาราวานขนาดเล็กมิน้อยที่เดินทางมาถึง

ตามจริงแล้วสิ่งกีดขวางทั้งสี่ทิศนี้ แม้จะขัดขวางสิ่งมีชีวิตระดับห้าขึ้นไป แต่ระดับห้าลงมา กลับสามารถเข้าออกได้อย่างอิสระ

ท้องถิ่นนี้ก็มีหอการค้าอยู่บ้าง ทำการค้าขายทางไกล อาศัยสิ่งนี้สร้างฐานะ

เย่เจียงชวนยิ้มเล็กน้อย มองดูสถานการณ์ของนิกายไท่อี่ ค่อยๆ เข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้อง

ทว่า หลังจากมาถึงที่นี่ เย่เจียงชวนก็มีเรื่องปวดใจอยู่หนึ่งเรื่อง

ป่าลำธารมิมีปัญหา ยังคงเหมือนเช่นในอดีต ถ้ำสวรรค์ผานกู่ก็เป็นเช่นเดียวกัน

แต่โรงเตี๊ยม กลับมีปัญหาในการอัญเชิญ ปรากฏขึ้นรางเลือน มิอาจซื้อการ์ดได้

เย่เจียงชวนบังเกิดความตรัสรู้หนึ่งอย่าง นี่อาจจะต้องรอให้ถึงปีใหม่

ลองดูเถิด ปีใหม่ วันแรกของปีใหม่ โรงเตี๊ยมจะฟื้นคืนกลับมาหรือไม่

เวลา ช่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ มาถึงที่นี่ ก็เป็นเวลาครึ่งปีแล้ว ในไม่ช้าก็จะปีใหม่อีกครั้ง!

[จบแล้ว]