บทที่ 910 - วงล้อแห่งเวลา เรื่องตลกร้าย

บทที่ 910 - วงล้อแห่งเวลา เรื่องตลกร้าย

เถี่ยเจินถึงกับพูดไม่ออก วงล้อแห่งทวยเทพก็ยังไม่พบการปลอมตัวของเขา แต่เย่เจียงชวนกลับมองออกในปราดเดียว

เย่เจียงชวนจ้องมองเถี่ยเจิน กล่าวว่า: “เจ้าคิดจะทำสิ่งใด ไยต้องติดตามข้า!”

เถี่ยเจินกล่าวว่า: “พี่ใหญ่ ข้าติดตามท่านที่ใดกัน ข้าไม่มีเวลาว่างเช่นนั้น ข้าเพียงต้องการซ่อนเร้นต่อไป ให้การทดสอบสิ้นสุด

สภาพแวดล้อมที่นี่ดีที่สุด ไม่ซ่อนที่นี่? จะให้ไปซ่อนที่ใดเล่า?”

เย่เจียงชวนรู้สึกอย่างประหลาดว่า คำพูดของเขาคือความจริง

เมื่อมองเถี่ยเจิน เย่เจียงชวนรู้สึกซับซ้อนในใจ แต่สุดท้ายก็ถอนหายใจยาว กล่าวว่า:

“ร่วมมือกันเถิด!”

เถี่ยเจินพยักหน้ากล่าวว่า: “ต้องร่วมมือกัน หากไม่ร่วมมือ พวกเราล้วนต้องตายที่นี่

ครั้งนี้วงล้อแห่งทวยเทพมีปัญหา พวกเขาจงใจราวกับต้องการบ่มเพาะทายาทเทพโบราณ ให้พวกเรามาเป็นตัวประกอบทำให้ครบจำนวน

พวกเราล้วนถูกหลอกแล้ว ทุกคนต้องร่วมมือกัน”

เย่เจียงชวนพยักหน้ากล่าวว่า: “มีเพียงการร่วมมือกันเท่านั้นจึงจะผ่านพ้นภัยพิบัตินี้ไปได้”

มิใช่เพียงแค่พวกเขา ผู้จุติที่รอดชีวิตเกือบทั้งหมด ล้วนเป็นเช่นนี้ ต่างติดต่อกัน ร่วมมือกัน

ทายาทเทพโบราณเหล่านั้นแข็งแกร่งเกินไป ไม่มีหนทางใดรับมือ

ส่วนคนอย่างเย่เจียงชวน พลังฝีมือที่มี ไม่ได้เหลือมากมายอะไร หากตายไป ก็เป็นได้เพียงเสบียงอาหารให้แก่เหล่าทายาทเทพโบราณเท่านั้น

ทุกคนล้วนสัมผัสได้ถึงวิกฤต ลืมเลือนความแค้นในอดีต รวมกลุ่มกันเองโดยอัตโนมัติ

วันที่สามสิบ ลำแสงร่วงหล่น วังมังกรนิรันดร์ถูกทำลาย

สถานที่สุดท้ายแห่งการตัดสิน นครมหาแสงสว่าง นครเทพของเทพแห่งแสงสว่าง!

ณ บัดนี้ ทั้งสองฝ่ายตั้งประจัน ทายาทเทพโบราณเจ็ดแปดสิบคน ผู้จุติคนอื่นอีกหกร้อยคน

อย่าได้มองว่าผู้จุติคนอื่นมีจำนวนมาก ทว่าเหล่าทายาทเทพโบราณได้รับการสนับสนุนจากทูตสวรรค์แห่งแสงสว่าง นครมหาแสงสว่างทั้งมวลล้วนเป็นทัพเสริมของพวกเขา

ส่วนเหล่าผู้จุติ มิเพียงไม่ได้รับการช่วยเหลือจากปวงเทพอื่น ตรงกันข้าม ปวงเทพอื่นกลับจงใจบ้างไม่ตั้งใจบ้าง คอยขัดขขาพวกเขา

สิ่งประหลาดต่างๆ เกิดขึ้นไม่หยุด หลายคนตายอย่างไม่ทราบสาเหตุ

ผู้พบเทพต้องตาย อาคมเทพทลายสิ้น มีเพียงการฝึกฝนวิชาเทพเท่านั้น จึงจะมีพลังต่อสู้

ทุกคนรวมกลุ่มกัน เกินความคาดหมายของเย่เจียงชวน ผู้นำทัพกลับกลายเป็นไป๋อู๋โก้วแห่งนิกายมารในใจ

นิกายมารในใจ นักพรตล้วนอำมหิตชั่วร้ายที่สุด คอยวางแผนปองร้ายผู้คนทั่วหล้า แต่พวกเขาก็มีจุดแข็งอยู่อย่างหนึ่ง คือการจัดทัพวางกลยุทธ์ นำทัพทำสงคราม

ดังนั้นในที่สุด ทุกคนจึงเลือก ไป๋อู๋โก้วแห่งนิกายมารในใจให้ควบคุมสถานการณ์ทั้งหมด

มีนางคอยควบคุม ทุกคนจึงสามารถแสดงพลังของตนเองออกมาได้อย่างเต็มที่

หลี่ฉางเซิง เหอชิวไป๋ ล้วนอยู่ที่นี่ ไม่มีปัญหา ไป๋ชือหรูแห่งสันเขาไม้โบราณก็อยู่ด้วย

นอกจากพวกเขา เทียนจุนที่เหลืออยู่มีเพียง เทียนจุนหลิวชางแห่งนิกายหวงเฉวียนเจวี๋ยหมัว, ปรมาจารย์หลีเสียนแห่งอารามวัชระ, เทียนจุนเฉิงฮวาแห่งนิกายเจ้าฮว่า, จ้าวตู๋หมิงแห่งตระกูลจ้าว!

เทียนจุนต่างเผ่าพันธุ์ล้วนหายตัวไปหมด ไม่ทราบเป็นตายร้ายดี

ฟางตงซูเลื่อนขั้นเป็นเทพแห่งโชคชะตา ก็หายตัวไปเช่นกัน

เขาได้กระโดดข้ามพ้นสามภพไปแล้ว “ข้าไม่เล่นกับพวกเจ้าแล้ว ไปล่ะ ไม่จำเป็นต้องทดสอบอะไรอีก ร้อยอันดับแรกอะไรนั่นไม่ต้องการแล้ว”

มิใช่เพียงเขา สหายเทียนจุนทั้งสามของเขาก็หายไปด้วย

ทุกคนมาชุมนุมกัน รวมพลอยู่เบื้องหน้านครมหาแสงสว่าง

ครั้งนี้ ไม่มีหนทางใดให้หลบหลีกอีก โลกกำลังหดแคบลงไม่หยุด ทำได้เพียงต่อสู้เท่านั้น

ซ่อนเร้นอะไรกัน ซ่อนเร้นต่อไปไม่ได้อีกแล้ว!

ไม่มีหนทางอื่นใด ต่อสู้เถิด!

ภายใต้การบัญชาการของไป๋อู๋โก้วแห่งนิกายมารในใจ สงครามใหญ่เริ่มต้นขึ้น

ไป๋อู๋โก้วแห่งนิกายมารในใจสังหารสหายสนิทของตนเอง แต่สุดท้ายก็ยังเป็นนางที่คอยควบคุม

นางช่างร้ายกาจยิ่งนัก ภายใต้การจัดการของนาง ทุกคนล้วนรู้สึกว่าตนเองมิได้ถูกทอดทิ้ง หากต่อสู้จนถึงที่สุดย่อมมีหนทางรอด

ตนเองปลอดภัย ไม่มีปัญหา ไม่มีเรื่องราวใด

แต่เย่เจียงชวนสัมผัสได้ว่า นางกำลังวางกับดักสังหาร เพื่อกำจัดเหล่าทายาทเทพโบราณฝ่ายตรงข้าม

หากไม่สามารถสังหารฝ่ายตรงข้ามได้ ก็จะถูกฝ่ายตรงข้ามกำจัด

สรุปแล้ว ไม่ว่าจะอย่างไร โดยไม่รู้ตัว ทั้งสองฝ่ายได้เข้าสู่สถานการณ์อับจน ล้วนต้องมีคนตาย!

นางกำลังวางแผน กำลังลดจำนวนคนอย่างเงียบๆ แต่เจ้าจะทำอย่างไรได้ ทำได้เพียงต่อสู้ตามแผนของนาง มิฉะนั้นหากโดดเด่นขึ้นมา ก็จะเป็นคนแรกที่ถูกกำจัด

เทียนจุนหลิวชางแห่งนิกายหวงเฉวียนเจวี๋ยหมัว, ปรมาจารย์หลีเสียนแห่งอารามวัชระ, เทียนจุนเฉิงฮวาแห่งนิกายเจ้าฮว่า, จ้าวตู๋หมิงแห่งตระกูลจ้าว สี่มหาเทียนจุนก็ลงมือเช่นกัน

แต่ฝ่ายตรงข้ามก็มีพลังต่อสู้ระดับเทียนจุนอยู่อย่างชัดเจน มิฉะนั้นเทียนจุนเยว่เซวียนเซียวก็คงไม่สิ้นชีพในสนามรบ

สนามรบของพวกเขา อยู่ในสถานที่อีกแห่ง

เทียนจุนเหล่านี้ จะเป็นหรือตายล้วนไม่สำคัญ ขอเพียงไม่มาป่วนสถานการณ์ก็พอ

ส่วนสนามรบของเย่เจียงชวน ก็อยู่ตรงหน้า

ในยามนี้ ทำได้เพียงสู้ตาย

เย่เจียงชวนรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง ที่ไม่ได้รับวิชาเทพและอาคมเทพจากเทพโบราณแห่งเวลา ไม่ควรซ่อนเร้นจนถึงที่สุด เพราะในชั่วขณะสุดท้าย ไม่อาจซ่อนเร้นได้อีกแล้ว

ชั่วขณะสุดท้าย ทำได้เพียงต่อสู้!

[วิชาจำแลงฟ้าดินอิสระยิ่งใหญ่] แม้จะทำให้เย่เจียงชวนสามารถแปลงเป็นลักษณ์เทวะมากมายของตนเองได้ แต่ก็เป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงของร่างวารี อ่อนแออย่างยิ่ง โชคยังดีที่สิทธิประโยชน์อีกอย่างในตอนเริ่มต้น เกราะแก้วผลึกต้าฮว่าชื่อเซียวยังอยู่

ในช่วงเวลาชี้เป็นชี้ตาย ช่างช่วยชีวิตได้จริงๆ ช่วยชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่า!

สงครามใหญ่ แม้ทายาทเทพโบราณฝ่ายตรงข้ามจะมีจำนวนไม่มาก แต่ทัพเสริมของพวกเขามีมากเกินไป สู้ตาย

ในความเป็นความตาย ได้เกิดเรื่องหนึ่งที่เย่เจียงชวนคาดไม่ถึงอย่างสิ้นเชิง

นั่นคือ เย่เจียงชวน เถี่ยเจิน หลี่ฉางเซิง สามคนประสานงานกัน

กลับไร้รอยต่ออย่างน่าทึ่ง!

ราวกับเห็นผี สามคนนี้ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันเป็นครั้งแรก แต่ระหว่างกันและกัน กลับเข้าใจกันอย่างแจ่มแจ้ง การประสานงานยอดเยี่ยมไร้ที่ติ

ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะมีกี่คน ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะแข็งแกร่งเพียงใด ขอเพียงได้พบกับพวกเขาสามคน ก็ล้วนถูกพวกเขาสังหาร

ไม่ว่าเจ้าจะเป็นผู้ใด ขอเพียงปะทะกับพวกเขาสามคน ไม่กี่กระบวนท่า ก็จะถูกกำจัด

จุดนี้ ทำให้ทั้งสามคนรู้สึกกระอักกระอ่วนยิ่งนัก เจ้ามองข้า ข้ามองเจ้า

ยังมีเหอชิวไป๋อีกคน ที่มองพวกเขาสามคนด้วยสายตาประหลาด ราวกับกำลังยืนยันว่าระหว่างพวกเขาสามคน มีเรื่องชู้สาวใดกัน...

แต่ก็ช่วยไม่ได้ เพื่อความอยู่รอด ทำได้เพียงเท่านี้

สงครามใหญ่ ต่อสู้สุดชีวิตจริงๆ ต่อสู้อย่างสุดกำลัง ไม่รู้ว่าต่อสู้ไปนานเท่าใด พลันร่างกายก็รู้สึกเบาโหวง

เสียงนั้นจากฟากฟ้าดังมา:

“ณ บัดนี้ ผู้รอดชีวิตมีหนึ่งร้อยคน การทดสอบวงล้อแห่งทวยเทพสิ้นสุดลง!”

“ทุกท่าน ได้รับรางวัล เตรียมตัวจากไป!”

สิ้นสุดลงแล้วจริงๆ เย่เจียงชวนหอบหายใจอย่างหนัก วงล้อหนึ่งตกลงมาเบื้องหน้าเขา

วงล้อแห่งเวลา สามารถใช้รักษาหลินเจินเจิน และยังสามารถปลุกใช้งาน เพื่อรับพลังวิเศษอาคมแห่งเวลาได้

ครั้งนี้ช่างเหนือความคาดหมายของเย่เจียงชวนโดยแท้ สุดท้ายกลับกลายเป็นเช่นนี้

เย่เจียงชวนเก็บมันอย่างระมัดระวัง อดหัวเราะไม่หยุด ในที่สุดก็ได้มา

คนอื่นๆ ก็ล้วนอ่อนล้าจนหมดแรง เหล่าทายาทเทพโบราณ ยังคงเหลือรอดอยู่สี่สิบกว่าคน แต่ล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด

ส่วนฝ่ายนี้ เหลือเพียงห้าสิบกว่าคน หกร้อยคนตายบาดเจ็บจนหมดสิ้น

เหล่าผู้จุติทีละคน กำลังจะจากโลกนี้ไป

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น:

“แค่นี้? ช่างน่าเบื่อหน่ายยิ่งนัก!”

“ไม่มีความหมาย ข้ามาเปล่าประโยชน์จริงๆ!”

“เริ่มใหม่!”

ตามคำพูดของนาง ฟ้าดินพลันแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง

“ใหม่เริ่ม!

“ประโยชน์เปล่ามาข้า ความหมายไม่มี!”

“นักยิ่งหน่ายเบื่อช่าง? นี้แค่……”

ทุกสิ่งทุกอย่าง พลันห้วงมิติเวลาพลิกผัน เวลาย้อนกลับ...

เย่เจียงชวนตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง นี่มันเรื่องอะไรกัน?

เขามีวงล้อแห่งเวลา จึงสามารถสัมผัสได้ถึงสิ่งเหล่านี้ แต่คนอื่นๆ กลับไม่รู้สึกอันใด มีเพียงเทียนจุนเท่านั้นที่สัมผัสได้บางส่วน

หวนคืนสู่นครมหาแสงสว่าง หวนคืนสู่วังมังกรนิรันดร์ หวนคืนสู่โอเอซิสวารีคราม หวนคืนสู่เมืองเกอตุ้น หวนคืนสู่มณฑลอานเต๋อเล่ย...

เย่เจียงชวนลืมตาขึ้น พบว่าตนเองอยู่ในวังอันหรูหราแห่งหนึ่ง เตียงนอนผ้าห่ม ล้วนเป็นแพรพรรณต่วนตาด เปี่ยมไปด้วยความมั่งคั่งสูงส่ง

กลับมาสู่จุดเริ่มต้นในตอนแรกสุด!

[จบแล้ว]