บทที่ 220 - พิธีมรณะ เทพธรณีโค่วหลิง

บทที่ 220 - พิธีมรณะ เทพธรณีโค่วหลิง

-------------------------

เย่เจียงชวนเปิดใช้งานปลาปนกับไข่มุกอีกครั้ง

ไพ่: ปลาปนกับไข่มุก

กองไข่มุกกองหนึ่ง ล้วนเป็นนัยน์ตาปลา ในนั้นมีไข่มุกอยู่หนึ่งเม็ด

คำอธิบาย ปะปนอยู่ท่ามกลางผู้อื่น จะไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นความผิดปกติของเจ้า

คำคม: พวกเขาล้วนตาบอด ไม่มีผู้ใดมองออกว่าเจ้าไม่ใช่นัยน์ตาปลา!

จากนั้นก็รออย่างเงียบๆ ยังคงไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

เย่เจียงชวนพูดไม่ออก นี่มันเรื่องอะไรกัน เปิดใช้งานไพ่แล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ทั้งสองใบนี้ล้วนเป็นปาฏิหาริย์ ต้องรอเวลาหรือ

สุดท้ายเปิดใช้งานไพ่: สง่างามองอาจ

ไพ่: สง่างามองอาจ

คำอธิบาย เมื่อใช้พลังวิเศษนี้ จะทำให้เจ้าดูแตกต่างจากผู้อื่น สง่างามองอาจ เปี่ยมด้วยจิตสังหาร แต่เป็นเพียงเปลือกนอก ภายในไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

คำคม: ข้าก็คือข้า ดอกไม้ไฟที่ไม่เหมือนใคร!

นี่คือพลังวิเศษ หากไม่ใช้ก็จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ มีเพียงใช้แล้วจึงจะเปลี่ยนแปลง

เมื่อใช้ออกมา จะดูสง่างามองอาจ ดูเหมือนเก่งกาจมาก เป็นของวิเศษสำหรับอวดโอ้!

เย่เจียงชวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เมื่อนึกถึงมังกรครามป่วนสมุทรที่จะต้องฝึกฝนในขั้นต่อไป ซึ่งเน้นที่ท่าทางเป็นหลัก พลังวิเศษนี้ก็น่าจะมีความเกี่ยวข้องกับมังกรครามป่วนสมุทร ดังนั้นจึงตัดสินใจเปิดใช้งาน

พูดตามตรง เสียงคำรามปราณแรกกำเนิดครั้งที่แล้วทำให้เย่เจียงชวนกลัวเล็กน้อย การเปิดใช้งานพลังวิเศษนั้นเจ็บปวดเกินไป

ครั้งนี้กัดฟัน เปิดใช้งาน

จากนั้นเมื่อกลับสู่ความเป็นจริง ก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอีกครั้ง

เย่เจียงชวนกัดฟันแน่น พยายามอดทน ไม่รู้ว่าครั้งนี้จะเจ็บนานเท่าใด

แต่เพียงสิบกว่าอึดใจ ก็เสร็จสิ้นในทันที บรรลุพลังวิเศษสง่างามองอาจ

ดูเหมือนว่ายังคงเป็นปัญหาของเสียงคำรามปราณแรกกำเนิด ไม่ใช่ปัญหาของตนเอง!

เพียงแค่ใช้พลังวิเศษนี้ เย่เจียงชวนก็ราวกับสุนัขจิ้งจอกแอบอ้างบารมีพยัคฆ์ ดูสง่างามองอาจ แตกต่างจากผู้อื่น มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่!

หลังจากปีใหม่ เย่เจียงชวนยังคงรวบรวมกำลัง เตรียมการอย่างเงียบๆ ในพริบตาก็ถึงวันที่สิบห้าเดือนอ้าย

เย่เจียงชวนพยักหน้า พอแล้ว!

ปมไม้หล่อหลอมดูดซับปราณไม้มากมาย ในที่สุดก็ค่อยๆ อุดมสมบูรณ์ขึ้น

ป่าวิญญาณรบทั้งหมด ต้นไม้ทุกต้น ถูกปักกิ่งไม้จนหมดสิ้น เตรียมพร้อมลงมือ

เมื่อช่วงปีใหม่ เย่เจียงชวนก็ได้ร่วมมือกับเหล่าผู้ยิ่งใหญ่จากจุดรวมพลต่างๆ จ้างวานผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมดในป่าวิญญาณรบ จัดพิธีกรรมในคืนวันที่สิบห้าเดือนอ้ายยามสาม

เย่เจียงชวนเตรียมการทุกอย่างพร้อมสรรพแล้ว มองดูหลิ่วหลิ่ว

หลิ่วหลิ่วพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “พี่ใหญ่ ได้แล้ว!”

ปมไม้หล่อหลอม ได้หลอมรวมกับต้นหลิวใหญ่นั้นอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว หลิ่วหลิ่วกระโดดขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดของต้นหลิวใหญ่ นั่งอยู่บนปมไม้หล่อหลอม รอคอยอย่างเงียบๆ

กลางดึกยามสาม เวลาพอดี เย่เจียงชวนยื่นมือออกไป เปลวเพลิงสายหนึ่งก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

เปลวเพลิงสายนี้ ราวกับสัญญาณ ลอยขึ้นสู่จุดสูงสุดของป่าวิญญาณรบ จากนั้นก็ระเบิดออกดังสนั่น

พร้อมกับสัญญาณนี้ ในป่าวิญญาณรบ สถานที่มากมาย ผู้ฝึกยุทธ์มากมายต่างก็ตอบรับในทันที

พวกเขาเปิดใช้งานกิ่งใบของปมไม้หล่อหลอมที่เย่เจียงชวนมอบให้

กิ่งใบทั้งหมด ภายใต้การหล่อเลี้ยงด้วยพลังอาคมของผู้ฝึกยุทธ์ ก็เริ่มส่องแสง

จากนั้นทั้งป่าวิญญาณรบ ก็ราวกับว่าต้นไม้ทั้งหมดกำลังส่องแสง

พิธีกรรมเริ่มต้นขึ้น!

พิธีมรณะที่ได้รับมาจากโลกมู่ต้าน เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ทันใดนั้นคลื่นประหลาดชนิดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนปมไม้หล่อหลอม

คลื่นมรณะ วูบผ่านไป ตามกิ่งไม้ที่ปักไว้ทั้งหมด แพร่กระจายไปทั่วทิศ แผ่ขยายไปทั่วทั้งป่าวิญญาณรบ

ภายใต้คลื่นมรณะนี้ ไม้หนามทั้งหมดในป่าก็ตายสิ้น

ไม่มีการต่อต้านใดๆ พวกมันล้วนตายอย่างเงียบเชียบ

จากนั้น ปมไม้หล่อหลอมก็ค่อยๆ แสดงอานุภาพ ดูดซับแก่นแท้ทั้งหมดของไม้หนามที่ตายไป หล่อเลี้ยงเข้าสู่ร่างของหลิ่วหลิ่ว

ในขณะนี้ ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเงียบเชียบ

หลิ่วหลิ่วเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ใหญ่ขึ้น ไม่ใช่เด็กสาวอีกต่อไป กลายเป็นตัวตนที่ร่างเป็นสีทอง สูงสามจั้ง ราวกับเทพธิดา

เทพธรณีโค่วหลิง!

ในกระบวนการนี้ หากหลิ่วหลิ่วทนไม่ไหว นางจะระเบิดตัวเองตาย

แต่ว่า ในป่าลำธาร รูปปั้นราชาเทพธิดาบุกเบิก ส่องแสงเจิดจ้า ภายใต้การคุ้มครองของมัน หลิ่วหลิ่วไม่มีท่าทีว่าจะทนไม่ไหวแม้แต่น้อย ดูดซับแก่นแท้ของไม้หนามทั้งหมดได้อย่างสมบูรณ์แบบ เลื่อนขั้นได้สำเร็จ

เลื่อนขั้น เทพธรณีโค่วหลิง!

เทพธรณีโค่วหลิงก็คือเทพแห่งปฐพี ควบคุมสรรพชีวิตในป่า

ถึงตอนนี้ แม้ว่าไม้หนามทั้งหมดจะตายไปแล้ว แต่พวกมันก็ไม่ตายไม่สิ้นสุด ยังสามารถเกิดใหม่ได้

เพียงแต่ไม้หนามที่เกิดใหม่ ล้วนมีหลิ่วหลิ่วเป็นศูนย์กลาง นับถือนางเป็นเทพธิดา พูดอีกอย่างก็คือ ทั้งหมดเชื่อฟังคำสั่งของเย่เจียงชวน

นี่คือแผนการของเย่เจียงชวน ควบคุมไม้หนามในป่าวิญญาณรบทั้งหมดให้ได้ ทำภารกิจทดสอบในป่าวิญญาณรบให้สำเร็จ ช่วยนิกายไท่อี่ควบคุมพวกมันทั้งหมด หลอมให้เป็นทหารเต๋า

เมื่อควบคุมป่าวิญญาณรบได้แล้ว ก็ย่อมไม่สามารถกักขังเย่เจียงชวนได้อีกต่อไป ทำได้เพียงปล่อยตัวเย่เจียงชวน ให้เขาเป็นอิสระ

แต่ไพ่ของหลิ่วหลิ่วยังไม่เปลี่ยนแปลง เพราะการเลื่อนขั้นยังไม่สำเร็จ

เย่เจียงชวนรู้ว่า ไม่มีอะไรง่ายดายถึงเพียงนั้น จะต้องมีเคราะห์กรรมอย่างแน่นอน

ป่าวิญญาณรบ จะต้องมีการตอบโต้กลับ มีเพียงผ่านการตอบโต้กลับไปได้ จึงจะถือว่าการเลื่อนขั้นสำเร็จ

เป็นดังคาด! ณ ส่วนลึกที่สุดของพงไพรพลันบังเกิดเสียงกึกก้องกัมปนาท!

ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง พลันลุกขึ้นยืน กลายเป็นมนุษย์ต้นไม้สูงตระหง่าน

มนุษย์ต้นไม้ตนนี้ พงไม้เฒ่า สูงถึงสิบจั้ง แก่ชราและใหญ่โตอย่างยิ่ง เขาคือแก่นแท้ที่แท้จริงของป่าวิญญาณรบ

พงไม้เฒ่ามองไปยังทิศทางของหลิ่วหลิ่ว ตะโกนว่า “ทำลาย ป่าไม้ กำจัด กำจัด!”

พร้อมกับเสียงตะโกนของมัน ต้นไม้ใหญ่โดยรอบก็ถอนรากถอนโคนขึ้นจากพื้นดิน กลายเป็นมนุษย์ต้นไม้ตนแล้วตนเล่า ก่อตัวเป็นกองทัพ โจมตีมาทางหลิ่วหลิ่ว

เย่เจียงชวนถอนหายใจยาว ความท้าทายมาถึงแล้ว

เขาชี้ไปยังมนุษย์ต้นไม้เหล่านั้น แล้วกล่าวว่า “สังหารมนุษย์ต้นไม้หนึ่งตน รางวัลข้าวเปลือกหนามสามสิบชั่ง

สังหารหัวหน้ามนุษย์ต้นไม้ พงไม้เฒ่า รางวัลข้าวเปลือกหนามหนึ่งหมื่นชั่ง”

เมื่อสิ้นเสียงคำสั่ง ผู้ฝึกยุทธ์มากมายที่เข้าร่วมพิธีกรรมก็ปรากฏตัวขึ้น เริ่มต่อสู้กับมนุษย์ต้นไม้เหล่านั้น

ในจำนวนนั้นมีจ้าวซานจง, สวีเจี้ยนเฟิง, กู้ชวน, จางซื่อซี, หลี่ชิง, เฮ่อเทียน หกคนเป็นผู้นำ นำทุกคนเริ่มการต่อสู้

เย่เจียงชวนยื่นมือออกไป สิงโตสามตัวช้างสองตัวก็ปรากฏขึ้น พวกมันนำหน้าเป็นทัพหน้า พุ่งเข้าใส่เหล่ามนุษย์ต้นไม้

ต้ากุนปรากฏตัว เสี่ยวชุนปรากฏตัว เสี่ยวฮุ่ยปรากฏตัว ลูกน้องเกือบทั้งหมดปรากฏตัวขึ้น เข้าร่วมการต่อสู้

แม้แต่เสี่ยวชุนและสี่สาวที่ไม่สามารถต่อสู้ได้ ก็ปรากฏตัวขึ้น จัดเตรียมพิธีกรรมต่างๆ สามารถออกแรงได้หนึ่งส่วนก็คือหนึ่งส่วน

เย่เจียงชวนกระโดดขึ้นไป พุ่งไปเป็นคนแรก เผชิญหน้ากับพงไม้เฒ่านั้นจากระยะไกล แล้วชี้ไป

แหวนทัณฑ์สวรรค์ในมือถูกเปิดใช้งาน อสนีบาตเทพสายหนึ่งข้ามผ่านมิติเวลา ดังสนั่นหวั่นไหว ระเบิดร่างของพงไม้เฒ่าหายไปหนึ่งในสาม

แหวนทัณฑ์สวรรค์พลันมืดลง วันหนึ่งสามารถปล่อยอสนีบาตเทพได้เพียงสายเดียว สามารถสังหารผู้แข็งแกร่งระดับต้งเสวียนได้

แต่พลังทำลายล้างนั้นมหาศาล เย่เจียงชวนพุ่งเข้าไปทันที โจมตีพงไม้เฒ่าอย่างรุนแรง

เสียงดัง “เปรี๊ยะ!” หนึ่งครั้ง กิ่งก้านของพงไม้เฒ่าถูกตีจนแตกหักไปครึ่งหนึ่งในทันที

แต่ว่า ไม่มีประโยชน์ พงไม้เฒ่าเริ่มฟื้นฟู ขอเพียงมนุษย์ต้นไม้ของเขายังไม่ตายหมด เขาก็สามารถดูดซับพลังปราณของมนุษย์ต้นไม้ ฟื้นฟูตนเองได้

การต่อสู้เริ่มขึ้น อย่างดุเดือด

แต่พูดถึงที่สุดแล้ว มนุษย์ต้นไม้กลุ่มนี้ ก็เป็นเพียงมนุษย์ต้นไม้ ภายใต้การโจมตีของผู้ฝึกยุทธ์เผ่ามนุษย์ ก็แตกสลายหายไปทีละตนๆ

สุดท้ายก็เหลือเพียงพงไม้เฒ่าตนเดียว แต่ภายใต้การรุมโจมตีของเย่เจียงชวนและคนอื่นๆ สุดท้ายก็ดัง “เปรี๊ยะ!” หนึ่งครั้ง แตกสลายเป็นผุยผงโดยสิ้นเชิง

ในขณะที่แตกสลาย พงไม้เฒ่าก็ตะโกนขึ้นมาทันที:

“คำเตือน คำเตือน ป่าวิญญาณรบเกิดเหตุไม่คาดฝัน ระบบป้องกันพังทลาย ระบบป้องกันพังทลาย!”

ณ ที่ห่างไกลออกไป ในถ้ำอวี้เหล่ยแห่งหนึ่ง เยวี่ยสือซีก็ตื่นขึ้นมาทันที

“นี่มันเรื่องอะไรกัน เทศกาลโคมไฟนี่นะ กลางค่ำกลางคืน ไม่ให้คนนอนเลยหรือ”

เขาลืมตาขึ้นมาทันที!

-------------------------

[จบแล้ว]