บทที่ 120 - สุนัขพิทักษ์สมบัติ ตระกูลจินไม่เปลี่ยนแปลง หินวิญญาณดั่งฝน ของวิเศษดั่งทะเล
บทที่ 120 - สุนัขพิทักษ์สมบัติ ตระกูลจินไม่เปลี่ยนแปลง หินวิญญาณดั่งฝน ของวิเศษดั่งทะเล
บทที่ 120 - สุนัขพิทักษ์สมบัติ ตระกูลจินไม่เปลี่ยนแปลง หินวิญญาณดั่งฝน ของวิเศษดั่งทะเล
-------------------------
รออยู่ครู่หนึ่ง ก็มีพวกเฒ่าหัวงูมาอีกสามห้าคน หลิวเสวี่ยหลิงเดินเข้ามาในห้องโถง กล่าวช้าๆ ว่า
“เอาล่ะ ไตรมาสนี้ ก็มีเพียงพวกท่านเท่านี้!”
“ครั้งนี้มีคนใหม่เข้าร่วม ข้าจะอธิบายระเบียบและงานของสุสานจี้หมิงให้ฟัง!”
“สุสานจี้หมิงของพวกเรา นอกจากงานจะหนักแล้ว ยังไม่มีรายได้อีก กล่าวได้ว่าเป็นสถานที่ซอมซ่อแห่งหนึ่ง!
ศิษย์ที่อยู่ในสุสานจี้หมิงของพวกเรา สามารถไม่มา ไม่ต้องทำงานก็ได้ แน่นอนว่า สวัสดิการใดๆ ก็ไม่มี การประเมินปลายปีก็ไม่มีอะไรเช่นกัน
หากต้องการการประเมินที่ดี แต่ไม่อยากทำงาน สามารถจ่ายหินวิญญาณได้ สามสิบก้อน ปลายปีก็จะได้การประเมินงานรับใช้ที่ดี
แน่นอนว่า สวัสดิการก็ยังคงไม่มีอะไรเช่นเดิม
ส่วนพวกท่านที่เหลือ ที่อยู่ที่นี่ ทุกคนต้องทำงาน!
ข้าจะแบ่งงานให้พวกท่าน
งานของพวกเราคือการไปตรวจสอบสุสานต่างๆ ทั่วสำนักนอก
ในสุสานเหล่านั้น มีผู้บำเพ็ญเพียรถูกฝังอยู่ ผู้บำเพ็ญเพียรมีวิญญาณ จะสะสมพลังมรณะ เมื่อสะสมถึงระดับหนึ่ง ก็จะเกิดเป็นเจียงซือ, อสูรราตรี, วิญญาณร้าย
หากปล่อยไว้ไม่ดูแล พวกมันจะชักนำความพิสดารจากห้วงมิติ กลายเป็นปีศาจร้าย อันตรายยิ่งนัก!
ภารกิจของพวกเราคือการค้นหาสุสานที่สะสมพลังมรณะ แล้วทำการส่งวิญญาณ
ก่อนที่ศพจะกลายเป็นเจียงซือ, อสูรราตรี, วิญญาณร้าย ให้สลายพลังมรณะทิ้งเสีย
ภารกิจนี้ ยากลำบากยิ่งนัก ประการแรก สุสานที่แต่ละคนได้รับมอบหมายนั้น กระจายอยู่ทั่วทุกทิศ มีพื้นที่กว้างขวางมาก พวกท่านต้องเดินทางไปมาอย่างไม่หยุดหย่อน
ประการที่สอง การส่งวิญญาณพลังมรณะ จะกัดกร่อนพลังปราณแท้จริง ส่งผลกระทบต่อการบำเพ็ญเพียรของพวกท่าน
สุดท้าย พวกโชคร้ายบางคน เมื่อไปถึงสุสาน ก็เกิดเจียงซือ อสูรราตรี วิญญาณร้ายขึ้นแล้ว หากไม่ระวังอาจถูกโจมตี พลั้งเผลอเสียชีวิตได้!
เรื่องนี้ พวกท่านต้องเตรียมใจไว้ให้พร้อม ทุกท่าน สามารถทำได้หรือไม่?”
ทันใดนั้นผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่ ณ ที่นั้น ต่างก็ตอบอย่างเซื่องซึมว่า “สามารถ!”
มีเพียงจ้าวหลิงฝูที่ตอบอย่างสดใสว่า “สามารถ!”
จินเฉินซีรีบตะโกนตามทันที “สามารถ! แน่นอนว่าสามารถ!”
เสียงดังอย่างยิ่ง!
เย่เจียงชวนตอบเสียงเบา “สามารถ!”
หลิวเสวี่ยหลิงพยักหน้าแล้วกล่าวอีกว่า
“เอาล่ะ ตอนนี้มาพูดถึงสวัสดิการกันบ้าง!
ทุกปี ในวันเช็งเม้ง, วันไหว้พระจันทร์, และวันปีใหม่ สุสานบางแห่งจะมีทายาทมาเซ่นไหว้
ของเซ่นไหว้ของพวกเขา คือสวัสดิการของพวกเรา เราจะมีคนคอยเก็บรวบรวม จากนั้นนำไปแลกเป็นหินวิญญาณ แล้วแบ่งให้ทุกคน!
นอกจากนี้ ยังมีศิษย์ร่วมสำนักที่ไม่ทำงาน แต่อยากได้การประเมินที่ดี พวกเขาจะจ่ายหินวิญญาณสามสิบก้อน ถึงเวลานั้นก็จะแบ่งให้ทุกคนเช่นกัน!
นี่คือสวัสดิการของทุกคน รวมๆ แล้วปีหนึ่ง แต่ละคนน่าจะได้รับประมาณหกสิบหินวิญญาณ!”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ หลายคนในที่นั้นก็โห่ร้องด้วยความดีใจ หกสิบหินวิญญาณ สำหรับพวกเขาแล้วไม่น้อยเลย!
ทันใดนั้น จินเฉินซีก็ยิ้มเล็กน้อย แล้วกล่าวขึ้นว่า
“ในเมื่อข้ามาถึงสุสานจี้หมิงแล้ว สวัสดิการปีละหกสิบหินวิญญาณ มันน้อยเกินไป!”
หลิวเสวี่ยหลิงนิ่งอึ้งไป กล่าวว่า “ศิษย์น้องจิน ท่านหมายความว่าอย่างไร?”
จินเฉินซียิ้มแล้วกล่าวว่า “ข้า จินเฉินซี ทายาทตระกูลจิน ที่ใดที่ข้าไป ที่นั่นจะไม่มีใครยากจน!”
“ไม่ต้องเกรงใจ คนละส่วน!”
กล่าวจบ เขาก็โยนถุงเฉียนคุนออกมาหนึ่งกอง คนละใบ รวมทั้งเย่เจียงชวนด้วย
เย่เจียงชวนนิ่งอึ้งไป รับมาเปิดดู ให้ตายเถิด ข้างในมีหินวิญญาณถึงหนึ่งร้อยก้อน!
เจ้านี่ ไม่เพียงแต่เป็นผู้ภักดีจนสิ้นใจ ยังร่ำรวยจริงๆ!
หนึ่งร้อยหินวิญญาณ นี่ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลย
สามารถซื้อไพ่ปาฏิหาริย์ได้หนึ่งใบแล้ว!
ให้พ่อค้าตลาดมืดหาเงินให้ ก็ต้องใช้เวลาถึงหนึ่งร้อยวัน ถึงจะหาได้มากขนาดนี้
เมื่อได้หินวิญญาณหนึ่งร้อยก้อนนี้มา รวมกับสวัสดิการของสำนักสิบก้อน และที่พ่อค้าตลาดมืดหามาได้ บนตัวเย่เจียงชวนก็มีหินวิญญาณถึงหนึ่งร้อยสามสิบห้าก้อนแล้ว
หลังจากปาฏิหาริย์ครั้งเล็กๆ นั่น ไพ่สักใบก็ไม่มี ต้องรอจนถึงวันที่หนึ่งเดือนสิบ ไพ่จึงจะกำเนิดขึ้น ถึงจะซื้อได้
เจ้าหนูจินเฉินซีนี่ ไม่เพียงแต่เป็นผู้ภักดีจนสิ้นใจ ยังร่ำรวยมหาศาล มีเงินจริงๆ เพิ่งเจอกันก็ให้หินวิญญาณหนึ่งร้อยก้อน
ครั้งนี้มาสุสานจี้หมิง ถูกต้องแล้วจริงๆ!
ทันใดนั้นคนรอบข้างต่างก็ไม่อยากจะเชื่อ ต่างมองไปยังจินเฉินซี ดุจดั่งเทพประทานทรัพย์!
“ขอบคุณศิษย์พี่จิน!”
“ศิษย์พี่จินช่างใจกว้าง!”
“ขอบคุณ ขอบคุณ!”
รับของคนอื่นมาย่อมปากสั้น แต่ละคนต่างพยักหน้าโค้งคำนับ ใบหน้าเปี่ยมด้วยความเป็นมิตร
เย่เจียงชวนก็ตะโกนขึ้นประโยคหนึ่ง “ขอบคุณศิษย์พี่จิน!”
นี่มันหินวิญญาณของจริง ต้องขอบคุณสักหน่อย!
เรียกศิษย์พี่หนึ่งคำ ไม่ขาดทุน!
จ้าวหลิงฝูก็รับถุงเก็บของไป บนใบหน้าปรากฏร่องรอยเย้ยหยัน แต่ก็ยังรับไว้
เมื่อเห็นนางรับไป จินเฉินซีก็ภาคภูมิใจยิ่งนัก!
ข้างๆ มีคนกระซิบกระซาบกัน เย่เจียงชวนมีประสาทสัมผัสที่กว้างไกล ได้ยินอย่างชัดเจน
“เจ้านี่เป็นใครกัน ร่ำรวยขนาดนี้!”
“ข้ารู้แล้ว ตระกูลจินสุนัขพิทักษ์สมบัติ!”
“หนึ่งในร้อยตระกูลใหญ่แห่งการบำเพ็ญเพียรของนิกายไท่อี่ สามมังกรเจ็ดพยัคฆ์เก้าวัวแปดสิบเอ็ดสุนัข ตระกูลจินนั่นเอง!”
“พยัคฆ์ขาวเหยียน เหยียนซื่อตั๋ว มีต้นเงินต้นทองนับหมื่นพันต้น! วัวไถนา สวีเจียงเย่ มีที่พำนักถ้ำหมื่นลี้ดุจดั่งลูกหิน!
สุนัขพิทักษ์สมบัติ จินปู้ฮ่วน หินวิญญาณดั่งฝน ของวิเศษดั่งทะเล! สุนัขจมูกสวรรค์ สือปู๋อ้าย โอสถวิญญาณยาวิญญาณกองเป็นภูเขา!”
“ใช่แล้ว สี่ตระกูลมหาอำนาจทางการเงินแห่งการบำเพ็ญเพียรของนิกายไท่อี่ หนึ่งพยัคฆ์หนึ่งวัวสองสุนัข ตระกูลจินสุนัขพิทักษ์สมบัติแห่งตระกูลเหยียน สวี จิน สือ นั่นเอง ช่างร่ำรวยมหาศาล มีเงินจริงๆ!”
“ร่ำรวยอวดมั่งมีเช่นนี้ ไม่กลัวถูกปล้นหรือ?”
“เหอะๆ ท่านไม่รู้หรือ? ตระกูลจินสุนัขพิทักษ์สมบัติ เดิมทีก็มาจากพวกปล้นชิง มีแต่พวกเขาไปปล้นคนอื่น ยังไม่เคยได้ยินว่าใครสามารถปล้นตระกูลจินได้!”
ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ ทันใดนั้นหลิวเสวี่ยหลิงก็กล่าวว่า
“ทุกคนโปรดปรบมือให้กับความใจกว้างของศิษย์น้องจินด้วย!”
ทุกคนต่างปรบมือ!
หลิวเสวี่ยหลิงกล่าวอีกว่า
“เอาล่ะ มาทำธุระกันเถิด!
ข้าจะแบ่งขอบเขตภารกิจให้พวกท่านแล้ว เฉินมู่ชุน นี่ของท่าน! จางอี้หลิง นี่ของท่าน หลี่เหว่ย นี่ของท่าน...”
นางเริ่มแบ่งให้ทีละคน!
“เย่เจียงชวน นี่ของเจ้า!”
กล่าวจบ นางก็ยื่นถุงเฉียนคุนให้เย่เจียงชวนใบหนึ่ง!
วันนี้งานยังไม่ได้ทำ ก็ได้ถุงเฉียนคุนมาสองใบแล้ว
โดยเฉพาะของจินเฉินซี ใหญ่กว่าที่จูซานจงให้ตนเองถึงสามสี่เท่า ต่อไปการเก็บของคงต้องใช้ถุงเฉียนคุนใบนี้เป็นหลักแล้ว
หลิวเสวี่ยหลิงแบ่งถุงเก็บของเสร็จแล้ว ก็กล่าวว่า
“ทุกคนดูให้ดี!
ในถุงเก็บของมีม้วนเทียบหยก, กระจกสัมผัสปราณ, น้ำเต้าผนึกมาร, นกแก้วกระดาษบิน, ยันต์คุ้มกาย และยันต์ขอความช่วยเหลือ
หนึ่งปีให้หลัง เมื่อสรุปงาน ขอให้ทุกคนส่งคืนศาสตราวุธทั้งห้าชิ้น หากชำรุดเสียหาย ต้องชดใช้!
แต่ถุงเก็บของสามารถเก็บไว้ได้ ถือเป็นสวัสดิการแฝงของพวกเรา”
“บนม้วนเทียบหยกบันทึกขอบเขตงานของทุกท่าน และวิธีใช้ศาสตราวุธทั้งห้าชิ้นไว้
ทุกท่าน กระจกสัมผัสปราณใช้ตรวจสอบสุสาน ค้นหาสุสานที่สะสมพลังมรณะมากเกินไป
น้ำเต้าผนึกมาร ใช้เก็บพลังมรณะในสุสาน
นกแก้วกระดาษบิน ใช้บินไปยังที่ต่างๆ เพื่อเดินทาง งานของพวกเราพิเศษ ดังนั้นสำนักจึงหลอมศาสตราวุธบินนกแก้วกระดาษบินนี้ให้พวกเราเป็นพิเศษ ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นรวบรวมลมปราณระดับหนึ่งก็สามารถขับเคลื่อนให้บินได้
ยันต์คุ้มกาย สามารถปกป้องท่านจากการถูกพลังมรณะกัดกร่อน หากพบเจอเจียงซือ อสูรราตรี วิญญาณร้ายโจมตี ก็สามารถปกป้องพวกท่านได้เช่นกัน
สุดท้ายคือยันต์ขอความช่วยเหลือ หากพบเจอเจียงซือ อสูรราตรี วิญญาณร้าย รีบขอความช่วยเหลือ ข้าจะรีบไปช่วยทันที หวังว่าทุกคนจะไม่มีวันได้ใช้มัน!
ทุกคนจำไว้ ทุกๆ เจ็ดวัน ให้มาพบกันที่นี่หนึ่งครั้ง ข้าจะจัดการศาสตราวุธให้ทุกคน ดูดพลังมรณะในน้ำเต้าผนึกมารออกไป!
เวลาที่เหลือ ทุกคนจัดการกันเอง!”
“เอาล่ะ สั่งเสียเสร็จแล้ว ทุกคนไปทำงานกันเถิด!”
กล่าวจบ ทุกคนในที่นั้นก็แยกย้ายกันไป
แต่เย่เจียงชวนกลับไม่รีบร้อน เขากำลังตรวจสอบม้วนเทียบหยก
ขอบเขตงานของเขา คือสุสานสิบสองแห่ง เขื่อนไท่ชิง, ทุ่งเซียงเหิง, ที่ราบชิงหลู, ภูเขาหย่งชิง, หุบเขาฮุ่นหยวน, สันเขาโฮ่วม่า...
นิกายไท่อี่ก่อตั้งมานานเกินไปแล้ว คนย่อมหนีไม่พ้นความตาย ดังนั้นสุสานจึงมีมากมาย
สุสานทั้งสิบสองแห่งนี้ มีขอบเขตถึงห้าพันลี้ แต่โชคดีที่ที่ราบชิงหลูก็อยู่ในนั้นด้วย และยังเป็นศูนย์กลาง ไม่ต้องเดินทางไปมาทั่วทุกทิศ
ตรวจสอบเสร็จแล้ว เย่เจียงชวนก็เตรียมจะจากไป
เพิ่งจะเดินออกจากห้องโถง ก็เห็นคนผู้หนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้าอย่างสบายๆ
-------------------------
[จบแล้ว]