บทที่ 50 การปั๊มขึ้นรูปอัตโนมัติ

บทที่ 50 การปั๊มขึ้นรูปอัตโนมัติ

“ใช่แล้วครับ ที่นี่คือโรงงานชิ้นส่วนหัวรถจักรจิ่วโจว พี่ชายมาหาใครครับ” หลิวเจียงถามอย่างงุนงง พลางสำรวจชายหนุ่มตรงหน้าอย่างละเอียด

ชายหนุ่มมีบุคลิกท่าทางดูดี ไม่เหมือนคนร้าย และยิ่งไม่เหมือนสายสืบที่คู่แข่งส่งมาดูลาดเลา หลิวเจียงจึงมีท่าทีเป็นมิตรขึ้น

“ผมมาจากเมืองหลวงของมณฑลครับ มาหาเถ้าแก่”

“มาหาเถ้าแก่ของเรา?” หลิวเจียงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย คิดในใจว่า คุณเป็นคนแปลกหน้า ทำไมถึงเรียกเถ้าแก่เหมือนกันล่ะ

ชายหนุ่มเหมือนจะรู้ตัว รีบยิ้มและพูดว่า “ผมมาหาเถ้าแก่ของคุณ คุณถังเฟยครับ ไม่ทราบว่าเขาอยู่ไหม”

ถังเฟยอยู่ในโรงงานแน่นอน เขากำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานของตัวเอง พลางครุ่นคิดอยู่พอดีว่า เรียกตัวละครสำเร็จมาตั้ง 3 วันแล้ว จ้าวเข่ออยู่ที่ไหนนะ น่าจะโผล่มาได้แล้วนี่นา

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก!”

เสียงเคาะประตูดังขึ้น หลิวเจียงผลักประตูเข้ามา “เถ้าแก่ มีคนมาขอพบครับ บอกว่ามาจากเมืองหลวงมณฑล”

ฉันไม่มีคนรู้จักที่เมืองหลวงมณฑลนี่นา หรือจะเป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัย พอคิดได้ดังนั้น สมองก็แล่นจี๋ ตื่นเต้นขึ้นมาทันที หรือว่าจ้าวเข่อจะมาหาแล้ว

เขารีบพูดด้วยความดีใจว่า “อยู่ไหน รีบพาเขาเข้ามาเร็ว”

จ้าวเข่อมาแล้วจริงๆ เขาเดินเข้ามา พูดด้วยท่าทางนอบน้อมและเคารพว่า “สวัสดีครับเถ้าแก่ จ้าวเข่อมารายงานตัวครับ ตั้งแต่วันนี้ไป ผมคือทหารในสังกัดของท่านแล้วครับ”

เป็นจ้าวเข่อจริงๆ เขาปรากฏตัวแล้ว!

ถังเฟยตื่นเต้นเล็กน้อย จับมือจ้าวเข่อแน่น “จ้าวเข่อ ในที่สุดนายก็มา เยี่ยมมาก ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันมีแม่ทัพคู่ใจเพิ่มอีกคนแล้ว”

“สวัสดีครับเถ้าแก่!”

ถังเฟยพยักหน้าอย่างดีใจ หันไปสั่งหลิวเจียงเสียงดัง “ไปตามหวังไห่หลงมาหน่อย ฉันมีเรื่องสำคัญจะประกาศ”

ไม่นานหลิวเจียงก็ไปตามหวังไห่หลงมาจากในโรงงาน ถังเฟยแนะนำว่า “นี่คือจ้าวเข่อ บุคลากรด้านเทคนิคที่ฉันดึงตัวมา ตั้งแต่วันนี้ไป เขาจะเป็นหนึ่งในผู้ช่วยของฉัน รับผิดชอบงานด้านเทคนิคของเรา”

หลังแนะนำเสร็จ ก็แนะนำหวังไห่หลงและหลิวเจียงให้จ้าวเข่อรู้จัก

จ้าวเข่อจับมือกับหวังไห่หลง “ไห่หลง อยากรู้จักนายมานานแล้ว” พูดจบก็ขยิบตาให้หวังไห่หลง หวังไห่หลงก็ส่งสายตาตอบกลับ ทั้งสองเข้าใจความหมายกันเป็นอย่างดี

“จ้าวเข่อ ตั้งแต่วันนี้ไป เราสองคนจะช่วยเถ้าแก่สร้างธุรกิจให้ยิ่งใหญ่ไปด้วยกัน”

หลิวเจียงยืนอยู่ข้างๆ มองจ้าวเข่อที มองหวังไห่หลงที ในใจเลื่อมใสเถ้าแก่หนุ่มสุดๆ หวังไห่หลงไม่ต้องพูดถึง จบจากอเมริกา เคยทำงานบริษัทระดับโลก ฝีมือไม่ธรรมดา ส่วนจ้าวเข่อคนนี้ก็ไม่ธรรมดา เป็นถึงแกนนำด้านเทคนิคของรัฐวิสาหกิจขนาดใหญ่ในเมืองหลวงมณฑล เป็นวิศวกรระดับสูง ตอนนี้ก็มาร่วมงานกับโรงงานชิ้นส่วนหัวรถจักรจิ่วโจวของเราแล้ว

สามารถดึงคนเก่งระดับนี้มาร่วมงานได้ เถ้าแก่ทำได้ยังไง สุดยอดจริงๆ

ถังเฟยแนะนำให้ทั้งสามคนรู้จักกัน และแบ่งงานเบื้องต้น หวังไห่หลงรับผิดชอบงานบริหารจัดการทั่วไปในโรงงาน จ้าวเข่อรับผิดชอบงานด้านเทคนิค ส่วนหลิวเจียงเป็นผู้ช่วยดูแลด้านการผลิต

ยอดคนต้องมีคนช่วย ถังเฟยในที่สุดก็มีลูกน้องฝีมือดี 3 คนแล้ว

จ้าวเข่อมาถึงก็เริ่มงานทันที เขาทำความเข้าใจกระบวนการผลิตแผ่นบุภายในอย่างรวดเร็ว และเรียนรู้เทคนิคการผลิตขั้วต่อสายไฟ โดยเฉพาะเทคนิคการปั๊มขึ้นรูป

ถังเฟยอธิบายและแนะนำเพียงเล็กน้อย จ้าวเข่อก็เข้าใจกระบวนการผลิตขั้วต่อสายไฟอย่างทะลุปรุโปร่ง แล้วเริ่มออกแบบโมดูลปั๊มตัวแรกภายใต้การชี้แนะของถังเฟย

ไม่ถึง 2 วัน เขาก็เข้าใจแก่นแท้ของการออกแบบแม่พิมพ์ปั๊มที่ไม่ธรรมดาชุดนี้ และเริ่มออกแบบอัปเกรดภายใต้การนำทางของถังเฟย แม่พิมพ์ปั๊มชุดใหม่ที่ป้อนวัสดุอัตโนมัติและปั๊มอัตโนมัติกำลังถูกออกแบบขึ้น

ช่วงนี้ โรงงานชิ้นส่วนหัวรถจักรจิ่วโจวผลิตสินค้าอย่างมั่นคง ทุกอย่างเป็นปกติ แผ่นบุภายในผลิตได้ตามเป้าวันละ 2 คัน ปริมาณการผลิตขั้วต่อสายไฟต่อวันก็ไม่น้อย

ขั้วต่อสายไฟหลายรุ่นในออเดอร์หลักล้านบางส่วนถูกส่งไปยังโรงงานประกอบเรียบร้อยแล้ว เป็นการส่งมอบล็อตแรกเสร็จสมบูรณ์

ต่างจากความสงบเรียบร้อยที่โรงงานชิ้นส่วนหัวรถจักรจิ่วโจว ช่วงนี้ที่โรงงานหงซิงมีคลื่นใต้น้ำกำลังก่อตัวเงียบๆ มีคนกำลังแอบผลักดันบางอย่างอยู่เบื้องหลัง

อย่างวันนี้ ในที่ประชุมผู้บริหารโรงงานหงซิง นอกจากจะหารือเรื่องสำคัญต่างๆ แล้ว ยังมีการหารือเรื่องหนึ่ง นั่นคือเรื่องการประมูลงานขั้วต่อสายไฟ

หวังโหย่วปิง รองผู้จัดการใหญ่ที่ดูแลด้านการผลิตและจัดซื้อ หยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดอย่างเป็นทางการว่า “ทุกท่านครับ สองวันนี้มีซัพพลายเออร์ขั้วต่อสายไฟมากกว่าหนึ่งรายมาสะท้อนปัญหา และเสนอให้มีการเปิดประมูลออเดอร์”

ประมูล!

นี่เป็นเรื่องใหม่ ได้ยินว่าบริษัทและองค์กรแถบชายฝั่งทะเลบางแห่งเริ่มใช้วิธีนี้แล้ว แต่ในเมืองชิงเจียงยังหาบริษัทที่ทำแบบนี้น้อยมาก

ผู้บริหารหลายคนแสดงความสนใจทันที แม้แต่ฉางจิ้นหลินที่เป็นเบอร์หนึ่งก็ยังรู้สึกว่าน่าลองดู เขาพูดอย่างสนใจว่า “อืม การประมูลแบบนี้ผมเคยได้ยินมาบ้าง เราลองดูก็ได้ เริ่มจากขั้วต่อสายไฟนี่แหละ ให้รองฯ หวังเป็นคนรับผิดชอบในรายละเอียด”

เริ่มนำร่อง ธุรกิจขั้วต่อสายไฟจะถูกนำมาเปิดประมูล

เรื่องนี้ถูกกำหนดในที่ประชุมผู้บริหารโรงงานหงซิง ผู้บริหารคนอื่นๆ ก็ไม่ได้คัดค้าน มีเพียงหลี่เว่ยปินที่ยิ้มอย่างมีความหมาย

เรื่องการประมูลขั้วต่อสายไฟดูเหมือนเป็นเรื่องปกติ เป็นการทดลองสิ่งใหม่ๆ แต่ในฐานะรองผู้จัดการใหญ่ หลี่เว่ยปินได้ยินข่าวระแคะระคายมาบ้าง และมองเห็นเบื้องลึกเบื้องหลัง

มีคนไม่ยอมแพ้ อยากกวนน้ำให้ขุ่นในวงการขั้วต่อสายไฟ เพื่อให้ผู้เล่นหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้ามาในวงการนี้ถอดใจ และผู้อยู่เบื้องหลังดูเหมือนจะเป็นบริษัทจินจิ่ว

ช่วงนี้ หลิวจินจิ่ววิ่งเต้นไปทั่ว โฆษณาชวนเชื่อและล็อบบี้ถึงข้อดีของการประมูล โดยเฉพาะการยกตัวอย่างองค์กรชั้นนำแถบชายฝั่งทะเลที่เริ่มใช้ระบบประมูลจัดซื้อแล้ว

ผลก็คือ ผู้บริหารบางส่วนของโรงงานหงซิงเริ่มคล้อยตาม รู้สึกว่าน่าลองดู และหวังโหย่วปิงก็นำเรื่องนี้เสนอในที่ประชุมวันนี้

ถังเฟยยังไม่รู้เรื่องพวกนี้ ช่วงนี้เขาทุ่มเทสมาธิไปที่การผลิตขั้วต่อสายไฟ พอเห็นจ้าวเข่อเริ่มงานได้เต็มที่ โดยเฉพาะแม่พิมพ์ปั๊มชุดที่ 2 ที่เริ่มสร้างแล้ว เขาก็อารมณ์ดี

แม่พิมพ์ปั๊มชุดที่ 2 ล้ำหน้ากว่าชุดแรกมาก และซับซ้อนกว่าด้วย มีฟังก์ชันล้ำสมัยหลายอย่าง เป็นเวอร์ชันอัปเกรดจากแม่พิมพ์ชุดแรกอย่างแท้จริง

ชิ้นส่วนหลักของแม่พิมพ์ไม่กี่ชิ้น โรงงานชิ้นส่วนหัวรถจักรจิ่วโจวผลิตเอง ส่วนชิ้นส่วนอื่นๆ ส่งให้โรงงานทำแม่พิมพ์มืออาชีพในเมืองชิงเจียงเป็นคนทำ คาดว่าอีก 3-5 วัน แม่พิมพ์ชุดนี้ก็จะเสร็จสมบูรณ์พร้อมใช้งาน

ออกแบบแม่พิมพ์เสร็จแล้ว สั่งผลิตเรียบร้อย การผลิตขั้วต่อสายไฟด้านเทคนิคมีจ้าวเข่อรับผิดชอบ ด้านการจัดการผลิตมีหลิวเจียง วันนี้ถังเฟยว่างๆ เลยนึกอยากไปนั่งเล่นที่ห้องทำงานของเฉินกุ้ยหง

เฉินกุ้ยหงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นรองผู้จัดการใหญ่ศูนย์จัดซื้อโรงงานหงซิง และย้ายห้องทำงานใหม่แล้ว ตอนถังเฟยเคาะประตูเข้าไป เห็นในห้องไม่มีคนอื่น มีแค่เฉินกุ้ยหงคนเดียว ถังเฟยเลยทักว่า “พี่เฉิน ห้องทำงานนี้ใช้ได้เลยนะ โอ่อ่ากว่าห้องเดิมเยอะ”

เฉินกุ้ยหงตอบอย่างถ่อมตัว “ก็แค่ที่ทำงานน่ะ อ้อ นายมาก็ดีแล้ว ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ถ้านายไม่มา ฉันก็จะโทรตามให้รีบมาพอดี”

มีเรื่องสำคัญจะคุยกับผม เรื่องอะไรหว่า?

ถังเฟยมองเฉินกุ้ยหงอย่างงุนงงเล็กน้อย

..........

(จบบทนี้)