EP.2 ฉันอยู่ที่ไหน ?

EP.2 ฉันอยู่ที่ไหน ?

มุมมองของมังกี้ ดี. ลูฟี่

ที่ไหนสักแห่งในทะเลอีสต์บลู

...

...

...

ด้วยการเติบโตตามธรรมชาติหลังจากพลังของผลปีศาจในร่างกายของเขา ลูฟี่จึงได้รับผลโมอาโมอา ซึ่งเป็นผลปีศาจที่มีศักยภาพมหาศาลเป็นครั้งแรก ในงานต้นฉบับนั้นมันถูกจำกัดอยู่แค่การเพิ่มความเร็วและมวล แต่แก่นแท้ของมันคือการคูณ โดยลูฟี่รู้ว่าศักยภาพของมันนั้นยิ่งใหญ่กว่านั้นมาก เขาสามารถเพิ่มความเร็ว , มวล , น้ำหนัก , การป้องกัน , การฟื้นตัว , การเรียนรู้ , แรงโน้มถ่วง , จิตใจ และเสียงได้ มันยังมีความเป็นไปได้อื่นๆอีกที่ลูฟี่ยังไม่ได้ปลดล็อค แต่เขาวางแผนที่จะทำในอนาคต ในความคิดเห็นของเขา ลูฟี่ได้สรุปว่าเขามีผลปีศาจที่มีศักยภาพมากที่สุดในโลก ลองจินตนาการถึงการไปถึงจุดสูงสุดด้วยความสามารถในการเพิ่มความเร็วและความแข็งแกร่ง 100 เท่าดูสิ

ผลไม้ชนิดที่ 2 ของเขานั้นไม่ได้มีต้นกำเนิดมาจากโลกนี้แต่มาจาก Final Fantasy 16 ซึ่งเป็นมอนสเตอร์ขนาดยักษ์ตัวนึงที่รู้จักกันในชื่อ Eikon (ไอคอน) โดยไอคอนของลูฟี่คือ เฮลไอคอน หรือที่รู้จักกันในชื่อ ไอคอนแห่งไฟตัวที่ 2 อย่าง Ifrit (อิฟริต) ซึ่งถูกใช้โดยตัวเอกของเกม อย่างไรก็ตาม อิฟริตของลูฟี่นั้นได้รับการดัดแปลง โดยแทนที่จะเป็นเปลวไฟสีปกติ เขากลับมีเปลวไฟแห่งความโกลาหลที่มีเฉดสีอมิสต์ที่เหนือกว่าความร้อนจากแมกม่าของอาคาอินุและสามารถสลายสสารได้ ชื่ออย่างเป็นทางการของผลไม้ปีศาจของเขาคือ ผลไอคอนไอคอน : เคออสอีฟริต

เขายังมีไพ่และระบบที่ต้องคิดหาทางออก แต่เขาตัดสินใจจัดการเรื่องนั้นในภายหลัง ในตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดของเขาคือการออกจากถังใบนี้ที่ลอยอยู่กลางทะเล

โดยไม่เสียเวลาอีกต่อไป ท่ามกลางความกว้างใหญ่ไพศาลของท้องทะเลที่ถังลอยอยู่กลางขอบฟ้าอันเงียบสงัด ฝาของถังก็ระเบิดกลายเป็นเศษโลหะนับร้อยในอากาศเหนือวัตถุที่ทำด้วยไม้

*บูม!*

หมัดนั้นทรงพลังมากจนฝาปิดไม่มีโอกาสป้องกัน เสียงนั้นสะท้อนก้องไปหลายร้อยเมตรพร้อมกับเสียงสะท้อนของมัน ในลำกล้องนั้นสามารถมองเห็นหมัดที่ยกขึ้นยื่นออกมาจากมัน ในขณะที่ชายที่มีรอยสักพร้อมเสื้อผ้าที่ดูเหมือนไม่พอดีตัวของเขาอีกต่อไป ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน นี่คือมังกี้ ดี. ลูฟี่ หรืออีกนัยหนึ่งก็คือมังกี้ ดี. ลูฟี่คนใหม่ เด็กชายมองไปรอบๆเพื่อพยายามหาทิศทางของตัวเอง แต่เสียงถอนหายใจของเขาเองเป็นเสียงตอบรับเดียวที่เขาได้รับ เนื่องจากไม่มีอะไรเลยเหนือเส้นขอบฟ้าในทุกด้าน ไม่มีสัญญาณของเรือหรือเกาะที่อยู่ใกล้เคียง

“ดูเหมือนว่าฉันจะค่อนข้างจะเร็วกว่าที่เหตุการณ์จะเริ่มเสียอีก แต่ทำไมฉันต้องเสียเวลาอยู่ในถังที่ตอนนี้ยังเล็กไม่พอสำหรับฉันด้วยซ้ำ ฉันอาจจะรอให้ลูกเรือมารับฉันดีกว่า เพราะคิดว่าฉันเป็นถังเครื่องดื่มที่สั่งมา” เขาพึมพำ ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจว่าเขาจะออกค้นหาเรือของอัลวิดาด้วยตัวเอง

สิ่งแรกที่เขาทำคือฉีกเสื้อกล้ามสีแดงของเขาเพราะมันไม่พอดีตัวเขาแล้ว จากนั้นก็ถอดหมวกฟางออกจากหัวของเขา ปล่อยให้มันตกลงมาด้านหลัง เขาโยนเสื้อที่ขาดนั้นทิ้งไป จากนั้นก็เริ่มมีสมาธิและเข้าใจถึงพลังของตัวเอง

ลูฟี่คนใหม่หลับตาสีแดงของเขาและเริ่มตั้งสมาธิไปที่แผ่นหลังของเขา

"มาทดสอบการเปลี่ยนแปลงของฉันกันเถอะ!" เขากล่าวในขณะที่บังคับพลังประหลาดของเขาให้แสดงออกมาและเข้าสู่ร่างของร่างโซออนสัตว์ในตำนานของเขา

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกว่าพลังของผลปีศาจสายโซออนที่ไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเขา ในตอนแรก ผมของเขาที่โกนด้านข้างและมีส่วนบนที่ยุ่งเหยิง ซึ่งเข้ากับสไตล์กบฏของเขาเริ่มยาวขึ้น

“นี่มันแปลกและไม่คาดคิด แต่ในเวลาเดียวกัน มันก็มหัศจรรย์มาก!” เขากล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

เมื่อเขาหยุดเติบโต เขาก็เหมือนกับว่ามีผมสีดำหนาขึ้น ผมของเขาหนาขึ้นแต่ก็ยังคงเป็นสีดำเงางามอยู่ ทำให้ชายคนนี้กลายเป็นคนสวยอีกแบบในสายตาผู้หญิง อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ไม่มีหญิงสาวคนไหนอยู่แถวนั้นที่จะชื่นชมการเปลี่ยนแปลงของเขาได้ น่าเสียดาย

แต่การเปลี่ยนแปลงของเขาไม่ได้จบเพียงแค่นั้น นอกจากขนที่งอกขึ้นมาจนถึงกลางหลังและด้านข้างของหลังส่วนบนแล้ว ปีกก็เริ่มโผล่ออกมาด้วย เมื่อปีกโตขึ้น ชายผู้นี้ก็ดูเหมือนจะหดตัวลงเมื่อเทียบกัน ทำให้เขาดูเหมือนนางฟ้าสีดำ ชายผู้นี้แม้จะมีความสูง 2.10 เมตร แต่ก็ดูตัวเล็กเมื่อเทียบกับปีกที่ยาวกว่า 5 เมตรจากหลังจรดปลาย

"อิอิอิอิ เจ๋งมากเลย!" ลูฟี่หัวเราะขณะที่ชื่นชมการแปลงร่างของตัวเอง และหัวเราะแบบต่างจากลูฟี่คนแรกขณะที่เขาตรวจสอบและกระพือปีก

"ฉันอยากจะเรียกสมาชิกลูกเรือคนแรกของฉันออกมาทันทีหรือดูระบบ แต่ฉันทนอยู่ในถังบ้าๆนี้ต่อไปอีกไม่ได้แล้ว!" ลูฟี่กล่าวและเตรียมพร้อมสำหรับความพยายามบินครั้งแรกของเขา

จากนั้นเขาก็งอเข่าเข้าไปในลำกล้อง ขณะที่ปีกใหม่ของเขาเคลื่อนไหวด้วยการควบคุมเช่นเดียวกับกล้ามเนื้อส่วนอื่นๆในร่างกาย เขาเอนตัวในขณะที่ปีกเตรียมที่จะเหวี่ยงเขาขึ้นไป จากนั้นเขาก็กระโดด

บูม!

เกิดการระเบิดอีกครั้งในขณะที่ถังแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยนับพันชิ้น และชายคนนึงพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมปีกสีดำเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง ทิ้งลมกระโชกแรงไว้เบื้องหลังเขา

"โหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห! สุดยอดไปเลย!" เขาร้องออกมาด้วยพลังปอดทั้งหมดที่เขามีขณะที่เขาทะยานขึ้นไป

ลูฟี่ต่อสู้กับแรงโน้มถ่วงและยังคงลอยขึ้นไปเรื่อยๆ

“มันค่อนข้างยุ่งยากนิดหน่อย แต่ไม่นานฉันก็จะชินกับมันได้ เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันทำแบบนี้ ฉันจึงต้องระวังเพราะไม่มีถังให้กลับแล้ว!” เขากล่าวขณะบินต่อไปบนท้องฟ้าเพื่อไปถึงก้อนเมฆก้อนแรกของเขา

ในระหว่างนั้นเวลาสักระยะหนึ่งต่อมา

ที่อื่น

“เอาล่ะ ขโมยมาให้หมด เอาให้หมดเลย!!” หญิงอ้วนมากคนนึงพูด

“ครับ กัปตันอัลวีด้า!” เสียงตอบรับคำสั่งของเธอดังขึ้นมากมาย และเธอก็ยิ้มด้วยความพึงพอใจ

“โคบี้!!!” เธอร้องตะโกนอีกครั้ง และเด็กผู้ชายผมสีชมพูก็ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเธอทันที

“ครับ กัปตันอัลวีด้า!” เขาทำความเคารพทันที

“บอกฉันหน่อยสิโคบี้ ใครคือผู้หญิงที่สวยที่สุดในอีสต์บลู” เธอถามและเด็กชายก็ตัวสั่น

“ก็กัปตันอัลวีด้าไงครับ คุณเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในท้องทะเล!” เขากล่าวอย่างรวดเร็วและด้วยความหวาดกลัว

“เอาล่ะ! ตอนนี้นายเห็นเลือดและร่างกายเหล่านี้ทั้งหมดไหม” เธอถามด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ และเด็กชายก็เลือกไม่ถูกกับคำถามนี้

“ครับ กัปตัน…” เขาพูดเบาๆ พยายามไม่มองดูพลเรือนและทหารที่เสียชีวิตเกลื่อนกลาดในปฏิบัติการจู่โจมอันโหดร้ายนี้ที่ดำเนินการโดยลูกเรือโจรสลัดของอัลวีด้า เขาเป็นผู้รับผิดชอบในการทำความสะอาด

“ดีมาก ฉันต้องการให้แกทำความสะอาดทุกอย่างและเอาของมีค่าทุกอย่างออกจากศพ!” เธอออกคำสั่ง และเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำตามคำสั่งของเธอขณะที่เขาเดินเข้าไปหาเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย

ตลอดเวลาที่เหลือ โคบี้ยังคงขโมยของมีค่าจากกระเป๋าของคนเหล่านั้น การขโมยศพเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจที่สุดที่เขาสามารถทำได้ที่นี่ แม้จะต้องเผชิญกับการทารุณกรรมจากอัลวีด้าก็ตาม แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น ไม่เช่นนั้นเขาอาจจะต้องอยู่ท่ามกลางศพ

“โคบี้! ศพอีกร่าง!” ลูกเรือคนนึงมาถึงและพูดขึ้นพร้อมหัวเราะและโยนศพอีก 2 ศพมาใกล้ๆ โคบี้ทำได้เพียงแต่คร่ำครวญ สีหน้าของเขาไม่สามารถรอดพ้นจากกัปตันได้ เขาหยุดสิ่งที่เธอทำอยู่และมองชายหนุ่มอย่างขบขัน

“โคคคคคคคคบี้! แกไม่ชอบงานนี้เหรอ” เธอถามด้วยสีหน้าคุกคาม

“ไม่ใช่แบบนั้นหรอกคุณอัลวีด้า ผมทำเอง ไม่ต้องห่วง!” เขาพูดอย่างรีบร้อนและพยายามเร่งงานของเขาอย่างหวาดกลัว

"งั้นก็ทำมันโดยไม่ต้องทำหน้าบูดบึ้งสิ!" เธอขู่

“ครับกัปตัน!” เขาตอบรับทันที

“ทีนี้ตอบฉันอีกครั้งสิว่าใครคือผู้หญิงที่ทรงพลังและสวยที่สุดในท้องทะเล ?”

"กัปตันอัลวีด้า!"

“ถูกต้องแล้ว! โชคดีที่แกมีสามัญสำนึก” เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ แต่ไม่นานเธอก็ถูกขัดขวางโดยกลุ่มคนที่วิ่งมาถึง

“กัปตัน!! พวกเรามีปัญหาแล้ว!” พวกผู้ชายที่มาถึงอย่างตื่นตระหนกจากเรือของกลุ่มโจรสลัดและขึ้นเรือสินค้าที่พวกเขาปล้นสะดม กล่าว และพวกเขาก็วิ่งไปหาอัลวิดาพร้อมกับข่าวร้าย

“ตอนนี้มันคืออะไรอีก” อัลวีด้าพูดอย่างหงุดหงิด ขณะที่เธอถูกขัดจังหวะในช่วงเวลาหลงตัวเองอันล้ำค่าของเธอ

“สมบัติของพวกเรา! พวกมันถูกขโมยไปจากเรือของพวกเราหมดแล้ว! หืม ??? อ๊ากกกกก!!!!!” เขายังพูดไม่จบเพราะว่าอัลวีด้าตีเขาด้วยกระบองของเธอ ทำให้เขากระเด็นออกไปพร้อมกับบาดแผลที่เลือดออกหลังจากการกระทบกระเทือนอย่างกะทันหัน

“เฮ้ แก ช่วยพูดซ้ำสิ่งที่เขาพูดทีได้ไหม” อัลวีด้าถามชายอีกคนที่มาพร้อมเพื่อนของเขา เขามองดูเพื่อนเก่าของเขาและรอยเลือดที่เขาทิ้งไว้ข้างหลัง ตัวสั่นและกลัวว่าอัลวีด้าจะโกรธแค้นเขาเช่นกัน เพียงเพราะข่าวร้าย เขาอาจตายที่นี่ได้ โคบี้ก็ไม่ต่างกัน เขารอให้อัลวีด้าไม่ระบายความโกรธกับเขาด้วยในกรณีที่เธอไม่พอใจ

“สมบัติของพวกเราถูกขโมยไปครับ กัปตัน!” เขากล่าว และอัลวิดาก็ก้มศีรษะลง นิ่งเงียบอยู่ชั่วขณะ จากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นมอง แสดงความโกรธแค้นให้เพื่อนผู้เคราะห์ร้ายเห็น

“แกพูดว่าอะไรนะ!!!”

“เดี๋ยวก่อน กัปตัน!! อ๊ากกกกก!!” เขาไม่มีโอกาสเลยเพราะถูกโยนทิ้งเหมือนตุ๊กตาผ้าขี้ริ้ว เธอเห็นลูกน้องของเธอบินหนีและตะโกนบอกคนอื่นๆ

“ฟังนะทุกคน! ฉันอยากให้พวกแกค้นหาทุกซอกทุกมุมของเรือพวกนี้!! พาเจ้าโจรนั่นมาพร้อมกับสมบัติของพวกเราภายใน 10 นาที!!” เธอคำรามเสียงดัง และทุกคนก็ตื่นตระหนก เพราะไม่เพียงแต่เพราะสมบัติของพวกเขาเท่านั้น แต่ยังเพราะว่าชีวิตของพวกเขาตกอยู่ในอันตรายที่นี่ หากอัลวีด้าไม่พอใจ

"แล้วแกควรจะหาไอ้หัวขโมยนั่นให้เจอดีกว่า ไม่งั้นฉันจะ... หืม ??" เธอไม่สามารถพูดคำขู่ให้จบได้เพราะมีเรื่องเหลือเชื่อเกิดขึ้น

บูมมมม

เกิดระเบิดขึ้นด้านหลังอัลวิดา เธอหันไปดูสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยคิดว่าอาจเป็นการโจมตีของเรือลำอื่น ทะเลว่างเปล่า ยกเว้นเรือโจรสลัดของเธอเองและเรือสินค้าที่พวกเขากำลังปล้น แต่เมื่อเธอหันกลับไปมองการระเบิดเล็กๆ เธอก็รู้ว่าเป็นเรือใหม่ซึ่งดูเหมือนจะตกลงมาจากท้องฟ้า สถานการณ์นี้ทำให้ทุกคนตะลึงไปชั่วครู่

"โอ้! ในที่สุดฉันก็ทำได้สำเร็จ!" เสียงร่าเริงพูดท่ามกลางฝุ่นและเศษซากที่ลอยฟุ้งบนดาดฟ้า

“ไม่น่าเชื่อว่าฉันจะหลงทางในขณะที่อยู่บนฟ้า เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นได้ยังไงเนี่ย! ในที่สุดฉันก็สามารถหาเรือเจอได้ในขณะที่ฉันคิดว่าตัวเองกำลังจะตายเพราะปีกของฉันรับไม่ไหวแล้ว ถึงอย่างนั้น ฉันก็เกือบจะมาสายแล้ว!” เสียงนั้นพูดกับตัวเองอย่างไม่พอใจอย่างยิ่ง ชายคนนี้พูดจาไร้สาระในขณะที่ทุกคนต่างงุนงง

“บางทีฉันอาจมีพรสวรรค์ในตำนานในเรื่องการหลงทางเหมือนโซโลคนนั้นหรือเปล่านะ ? ถ้าเป็นแบบนั้นฉันคงแย่แน่... หืม ?” เสียงประหลาดนั้นเถียงกับตัวเอง และไม่มีใครรู้ว่าเป็นของใคร เสียงนั้นดูแมนและมีชีวิตชีวา

“วี้ด ว้าว มีศพอยู่ไม่น้อยเลยนะ พวกโจรสลัดในโลกนี้โคตรจะยุ่งวุ่นวายเลน และดูเหมือนว่าโลกนี้จะอันตรายจริงๆ ต้องมีอาชญากรรมทุกประเภทเกิดขึ้นแน่ๆ มันน่ากลัวนิดหน่อย แต่ฉันคงต้องชินกับมันไปก่อนเพราะฉันมีแผนใหญ่ๆอยู่ที่นี่” เสียงนั้นพูดกับตัวเองต่อไปในขณะที่ทุกคนยังคงฟังอยู่ ไม่มีใครรู้ว่าจะพูดอะไรเพื่อทำลายบรรยากาศแปลกๆ ที่ครอบงำอยู่

“โอ้ ดูสิว่าใครมา!” เสียงนั้นตื่นเต้นเมื่อโผล่ออกมาจากกลุ่มควัน ทุกคนยิ่งงุนงงมากขึ้นเมื่อเห็นชายคนนั้นออกมาจากกลุ่มควัน

ร่างของเขานั้นมีผมสีเข้มทรงปอมปาดัวร์และดวงตาสีแดง ร่างของเขานั้นสูงกว่าใครๆในที่แห่งนี้ และท่าทางการแสดงออกถึงความมั่นใจในท่าทางของเขาขณะเดินเข้ามาหาของอัลวีด้า

เขาทำการถอดเสื้อโชว์กล้ามเนื้ออันสมบูรณ์แบบและเต็มไปด้วยรอยสัก โดยเขานั้นสวมรองเท้าแตะและกางเกงขาสั้นซึ่งตอนนี้ดูคับเกินไปสำหรับเขา แต่ดูเหมือนเขานั้นดูจะไม่สนใจมากนัก

เขาเดินเข้าไปหาอัลวีด้าโดยไม่ลังเล เมื่ออัลวีด้าเห็นชายรูปร่างสวยงามน่าเหลือเชื่อซึ่งเผยให้เห็นร่างกายที่แข็งแรงของเขา เธอจึงหน้าแดงเล็กน้อย ซึ่งโคบี้ที่อยู่ข้างๆเธอก็สังเกตเห็น ก่อนที่ตาและปากของเขาเบิกกว้างด้วยท่าทางบูดบึ้ง!

“นี่มันเกิดขึ้นจริงเหรอ ?!” เขาตะโกนอยู่ภายในใจ

“ฉันมั่นใจว่าจะได้พบเธอในวันอันแสนวิเศษนี้แน่นอน! ดังนั้นเธอก็คือเธอนั่นเอง! ผู้หญิงที่ชื่ออัลวีด้า ซึ่งอ้างว่าเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในท้องทะเลแห่งนี้ ใช่ไหม!” เขากล่าวด้วยรอยยิ้มกว้างโดยไม่สนใจว่าเขาถูกล้อมรอบด้วยโจรสลัด 50 คนและศพพลเรือนจำนวนมากบนพื้นดิน

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________