ตอนที่ 332: ภรรยาของผม... ช่างรู้วิธีสนุกซะจริง ๆ
ตอนที่ 332: ภรรยาของผม... ช่างรู้วิธีสนุกซะจริง ๆ
เมื่อได้ยินคำพูดของภรรยา กู่เฉินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน
เขาโอบแขนกอดหลินซิงเหยาไว้พลางเอ่ยว่า “โอเคครับ เราจะไม่ทำแล้ว”
หลินซิงเหยาพยักหน้าเล็กน้อย แล้วกล่าวต่อ “ฉันว่าแค่บริหารจัดการบัญชีโต่วอินของตัวเองกับบริษัทอิงเป่าให้ดีก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปทำเรื่องอื่น ๆ อีกหรอก”
กู่เฉินตอบรับอย่างเอาใจ “ตราบใดที่ภรรยาของผมชอบ ก็ทำตามนั้นเลยครับ”
“ที่รัก ลองจิบกาแฟที่นี่ดูสิ ถ้าไม่ถูกปาก เดี๋ยวผมไปซื้อชานมให้ใหม่” กู่เฉินเป็นกังวลว่าทั้งคู่อาจจะง่วงระหว่างทาง จึงได้ซื้อกาแฟมาเตรียมไว้
หลินซิงเหยาจิบกาแฟ พลางถามกู่เฉิน “ที่รักคะ มีอะไรที่คุณอยากทำอีกไหม”
กู่เฉินส่ายหน้าแล้วย้อนถาม “แล้วภรรยาล่ะ มีอะไรอยากทำอีกไหม ถ้ามี ผมจะเล่นเป็นเพื่อนคุณอีกรอบ”
หลินซิงเหยาโบกมือปฏิเสธ “ไม่เล่นแล้วค่ะ พอแค่นี้ก่อน ฉันเริ่มรู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย”
กู่เฉินจึงตัดสินใจ “งั้นเรากลับกันเถอะครับ”
กู่เฉินต่อสายหาชวีเผิงหยุนทันที เพื่อให้เขามารอรับที่ประตู
ราว ๆ สิบห้าถัดมา เมื่อมาถึงทางเข้า พวกเขาบังเอิญเจอเข้ากับกลุ่มแฟนคลับของหลินซิงเหยาพอดี ทุกคนต่างดีใจกันยกใหญ่ หลังจากที่ถ่ายภาพร่วมกันอย่างเป็นกันเองแล้วหลินซิงเหยาและกู่เฉินก็ก้าวขึ้นรถไป
หลินซิงเหยาจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ขณะที่นั่งอยู่บนรถ ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ที่รัก ตอนแรกที่นัดเจอแฟนคลับต่อหน้าแบบนี้ ฉันรู้สึกประหม่านิดหน่อยนะ แต่พอเห็นพวกเขาเมื่อกี้ ความรู้สึกนั้นก็หายไป ไม่ตื่นเต้นเท่าครั้งแรกเลยค่ะ”
กู่เฉินอธิบาย “อย่างแรกเลย ก่อนหน้านี้คุณเคยเจอแฟน ๆ ที่ร้านมาก่อนแล้ว ตอนนั้นคือการเจอแบบไม่ทันตั้งตัว เลยไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
“แต่การนัดเจอแบบวันนี้ ทำให้คาดการณ์ได้ ซึ่งนั่นหมายความว่ามันจะทำให้คุณรู้สึกตื่นเต้น คุณถึงได้ประหม่า... น่าจะเป็นประมาณนี้แหละครับ”
หลินซิงเหยาพยักหน้า “อาจจะจริงอย่างที่คุณว่าค่ะ รีบกลับโรงแรมกันเถอะ อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อย ๆ แล้วนะคะ”
ทันใดนั้นชวีเผิงหยุนที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับ ก็เอ่ยถามขึ้น “คุณหลินครับ ต้องการให้ผมเร่งอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศให้ไหมครับ?”
หลินซิงเหยาตอบ “ไม่เป็นไรค่ะ เมื่อกี้อยู่ข้างนอกรู้สึกหนาวนิดหน่อย แต่พอเข้ามาในรถแล้วก็ไม่หนาวแล้ว”
ชวีเผิงหยุนเตือน “สองสามวันนี้ที่ฮาร์บินกำลังจะมีพายุหิมะครับ ทางที่ดีที่สุดคืออย่าเพิ่งออกไปไหนเลยครับ ค่อยออกไปเที่ยวหลังจากที่เจ้าหน้าที่กวาดหิมะออกจากถนนแล้วดีกว่านะครับ”
กู่เฉินเลิกคิ้วเล็กน้อย “ดูสิ ที่รักคุณแม่นยิ่งกว่าพยากรณ์อากาศเสียอีก คุณรู้สึกได้ถึงพายุหิมะก่อนที่มันจะมาถึงด้วยซ้ำ”
หลินซิงเหยาโบกมือปฏิเสธ “ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ เป็นเพราะวันนี้ฉันใส่แค่เสื้อซับในตัวเดียว เลยรู้สึกหนาว”
ได้ยินดังนั้นกู่เฉินก็เริ่มหงุดหงิดเล็กน้อย “ภรรยา! ทำไมไม่บอกผมก่อนหน้านี้เล่า! คุณห่อตัวซะแน่นเหมือนบ๊ะจ่าง ผมก็นึกว่าคุณใส่เสื้อผ้าเยอะแยะแล้วเสียอีก!”
พูดจบเขาก็รีบหันไปบอกชวีเผิงหยุนทันที “รีบกลับโรงแรมเดี๋ยวนี้เลยครับ!”
พอกลับมาถึงโรงแรม กู่เฉินก็รีบจัดการอาบน้ำให้หลินซิงเหยาทันที และไม่ลืมที่จะให้เธอดื่มน้ำวิเศษที่เขาแลกมาจากระบบเพื่อเสริมสร้างร่างกาย หลังทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย กู่เฉินก็อุ้มหลินซิงเหยากลับไปที่เตียง
หลินซิงเหยารู้สึกมีความสุขอย่างเหลือล้นที่มีสามีที่ห่วงใยเธอมากถึงขนาดนี้
ในช่วงหลายวันต่อมา ทั้งสองคนก็เที่ยวเล่นไปทั่วฮาร์บินและบริเวณโดยรอบ ตั้งแต่โบสถ์เซนต์โซเฟีย, ถนนจงหยาง, สวนเสือไซบีเรีย และที่อื่น ๆ อีกมากมาย พวกเขาได้ลิ้มลองอาหารและขนมท้องถิ่นแสนอร่อยหลายอย่าง เช่น ไส้กรอกแดงฮาร์บิน, หมูเปรี้ยวหวาน, ปลาตุ๋นเต๋อโมลี่, บะหมี่เย็นย่าง และบาร์บีคิว เป็นต้น
พวกเขาใช้เวลาเที่ยวเล่นอยู่ในฮาร์บินเกือบ ๆ ยี่สิบวัน จนกระทั่งเกือบสิ้นเดือนพฤศจิกายน
ผ่านไปอีกกว่าสิบวัน ในคืนหนึ่ง ลูกน้อยทั้งสามคนในที่สุดก็ตระหนักว่าพ่อแม่ของพวกเขาหายไปแล้ว พวกเขาร้องไห้อย่างหนักติดต่อกันนานกว่าสองชั่วโมงในคืนนั้น
จางเฟิงเจวียนกล้าที่จะเล่าเรื่องนี้ให้กู่เฉินและหลินซิงเหยาฟังในวันรุ่งขึ้น หลินซิงเหยาตั้งใจจะกลับในวันนั้นทันที แต่กู่เฉินบอกว่านี่คือฮันนีมูนของพวกเขา และการเดินทางครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อน ๆ
ในที่สุดหลินซิงเหยาก็แข็งใจ ปล่อยให้ตัวเองและกู่เฉินได้สนุกกันต่อ
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้เที่ยวมาพักหนึ่งหลินซิงเหยาก็รู้สึกว่าการออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกแบบนี้มันก็ดีเหมือนกันนะ
เธอจึงเที่ยวต่อมาจนถึงตอนนี้
หลินซิงเหยาได้วิดีโอคอลกับลูก ๆ และเห็นว่าพวกเขากำลังปรับตัวเข้ากับการใช้ชีวิตที่ไม่มีพ่อแม่อย่างช้า ๆ โดยมีปู่ย่าและตายายคอยช่วยดูแล
กู่เฉินเอ่ยอย่างอ่อนโยน “ภรรยาครับ ถ้าคุณคิดถึงลูก ๆ และอยากกลับแล้วละก็ พรุ่งนี้เรากลับกันเลยไหมครับ”
หลินซิงเหยาวางโทรศัพท์ลง แล้วกล่าว “โอเคค่ะ งั้นเรากลับกันเถอะ!”
เธอยิ้มกว้างอีกครั้ง “แต่ในเมื่อยังไงเราก็จะกลับแล้ว ก่อนกลับเรามาจัดงานฉลองใหญ่กันสักหน่อยดีไหมคะ!”
“หา?”กู่เฉินตกตะลึงเล็กน้อย แล้วถามกลับ “คุณอยากดื่มเหรอ?”
หลินซิงเหยาส่ายหน้า “เปล่าค่ะ ฉันได้ยินมาว่าที่ฮาร์บินมีบาร์อยู่ไม่น้อยเลยนะ แล้วพวกเขาก็มีนายแบบด้วยค่ะ เพื่อนของฉันบอกมาว่า...”
พูดถึงตรงนี้หลินซิงเหยาก็รู้สึกว่าบางอย่างไม่ถูกต้อง เธอรีบเงยหน้ามองกู่เฉินทันทีและแก้ตัวพัลวัน “มันไม่เกี่ยวกับฉันเลยนะคะ เพื่อนฉันเป็นคนบอกเรื่องพวกนี้มาทั้งหมด...”
กู่เฉินยิ้มเจ้าเล่ห์ “ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากให้คุณไปนะครับ แต่ถ้าคุณไป ผมก็จะไปด้วย”
“หือ?”หลินซิงเหยาถามอย่างประหลาดใจ “คุณอนุญาตเหรอคะ?”
หลินซิงเหยาคิดว่ากู่เฉินจะขอให้เธออยู่ต่ออีกสักสองสามวัน แต่เธอไม่คาดคิดเลยว่ากู่เฉินจะตกลงทันทีที่เธอเอ่ยถึงเรื่องนี้ ยิ่งกว่านั้นกู่เฉินยังยอมไปดูนายแบบด้วยกันอีก ทำให้เธอรู้สึกว่ามันแปลกนิดหน่อย
กู่เฉินกล่าว “แน่นอนครับ ผมจะพาคุณไปดูว่านายแบบคนอื่น ๆ เป็นยังไง คุณจะได้รู้ว่าสามีของคุณน่ะ ยอดเยี่ยมขนาดไหน”
หลินซิงเหยาหัวเราะ “คุณกำลังจะพูดต่อใช่ไหมคะว่า ไปดูนายแบบที่บาร์ก็ไม่สู้กลับมาดูสามีที่บ้านน่ะ?”
กู่เฉินโบกมือ “ผมไม่ได้หลงตัวเองขนาดนั้นสักหน่อย”
หลินซิงเหยาเอามือปิดปากหัวเราะ “แต่ฉันน่ะคิดแบบนั้นเลยค่ะ แค่ไม่รู้ว่าคุณจะเต้นรูดเสาให้ฉันดูหรือเปล่า”
กู่เฉินกระซิบเบา ๆ “ถ้าคุณอยากเห็น มันก็ไม่เหลือบ่ากว่าแรงที่ผมจะแสดงให้คุณดูนะ”
หลินซิงเหยาเบิกตากว้าง มองเขาอย่างไม่เชื่อ “ที่รัก! คุณเอาจริงเหรอคะ?”
กู่เฉินตอบ “แน่นอนว่าจริงครับ แต่เราไปที่บาร์ก่อน แล้วค่อยกลับมาที่นี่ทีหลังนะครับ”
หลินซิงเหยาหัวเราะคิกคัก “ที่รักคะ... คุณอยากดื่มสักสองสามแก้วก่อนที่จะถอดเสื้อผ้าเหรอคะ...”
ขณะที่พูด นิ้วเรียวยาวของหลินซิงเหยาก็ลากไล้ไปตามลำคอของกู่เฉินลงไปจนถึงกล้ามหน้าท้องของเขา
กู่เฉินคว้ามือเล็ก ๆ ของหลินซิงเหยาไว้ แล้วกล่าว “อะไรกัน? คุณอยากให้สามีของคุณกระโดดโลดเต้นตอนนี้เลยเหรอ?”
หลินซิงเหยาเผยอริมฝีปากสีแดงก่ำ “เปล่าค่ะ... ฉันอยากจะดูว่าหลังจากคุณดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปแล้ว คุณจะเต้นได้บ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิมหรือเปล่าต่างหาก...”
กู่เฉินดึงเธอเข้ามากอดแน่น พลางกระซิบข้างหู “ภรรยาของผมนี่... ช่างรู้วิธีสนุกซะจริง ๆ...”
หลินซิงเหยาแสร้งทำเป็นโกรธ “อะไรกันคะ?... ฉันก็แค่อยากจะดูเองนะ...”
หลินซิงเหยาจะไม่มีวันบอกกู่เฉินว่าเรื่องทั้งหมดนี้ เธอไปเรียนรู้มาจากวิดีโอที่หลี่เล่อเล่อส่งมาให้เด็ดขาด! ไม่แม้แต่คำเดียว! ยิ่งไปกว่านั้น เธอต้องลบประวัติการสนทนาทั้งหมดทิ้งให้สิ้นซากด้วย!
กู่เฉินหัวเราะ “ได้เลยครับ ไม่ว่าภรรยาจะว่ายังไง เราก็ทำตามนั้นเลยครับ”