ตอนที่ 322: ภรรยาต้องมาก่อน

กู่เฉินย่อมไม่บอกความจริงกับภรรยาของเขาอย่างแน่นอน เพราะถ้าบอกความจริงออกไป มีหวังได้โดนทำโทษอย่างหนักแน่ ๆ

เหตุผลที่เขาหัวเราะนั้น เป็นเพราะเขาคิดว่าหลินซิงเหยานั้นช่างซื่อจนน่ารักที่ยอมทิ้งเงินเป็นแสนล้านได้ลงคอ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกปลาบปลื้มใจที่มีภรรยาที่ไม่โลภในทรัพย์สินของเขา กู่เฉินโอบแขนหลินซิงเหยาไว้แล้วขอให้มัคคุเทศก์ถ่ายรูปคู่ให้พวกเขาใต้แสงไฟ

"โปรเจกต์นี้ถ่ายเสร็จแล้ว ถึงเวลาสำหรับโปรเจกต์ต่อไป"

มัคคุเทศก์แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวให้พวกเขา พลางชี้ไปที่บันไดน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าและกล่าวว่า "เพราะที่นี่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง จึงมีผู้คนเข้ามาเที่ยวเยอะมากครับ"

"ถ้าพรุ่งนี้พวกคุณอยากไปเมืองน้ำแข็งที่ใหญ่กว่านี้ ผมก็พาไปได้นะครับ ที่นั่นคนจะเยอะมากในช่วงกลางวัน"

"สถานที่ท่องเที่ยวนั้นชื่อว่าฮาร์บินเวิลด์ มีแหล่งท่องเที่ยวมากมายที่นั่น แม้จะแน่นขนัดไปด้วยผู้คน แต่ก็มีเจ้าหน้าที่เยอะ ทำให้ไม่ต้องต่อคิวนานนักครับ"

"ไม่เหมือนที่นี่ พวกคนใต้ชอบนอนดึกและออกมาเที่ยวกลางคืน จึงได้มีสวนสนุกเมืองน้ำแข็งที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมงแห่งนี้"

สวนสนุกเมืองน้ำแข็ง ที่นี่ไม่ได้มีแค่ประติมากรรมน้ำแข็งและสิ่งดึงดูดใจที่คล้ายกันเท่านั้น แต่เครื่องเล่นบางอย่างจากสนามเด็กเล่นก็ถูกย้ายมาไว้ที่นี่ด้วย

กู่เฉินและหลินซิงเหยาอดหัวเราะไม่ได้เมื่อได้ยินเช่นนั้น "นี่ก็ยังไม่ดึกมากเลยนะคะ ยังไม่ถึงตีสองด้วยซ้ำ"

มัคคุเทศก์หัวเราะคิกคัก ดูเหมือนว่าเขาจะพูดถึงคนใต้ในแง่ลบไปเล็กน้อย แต่โชคดีที่ทั้งสองคนไม่แสดงท่าทีโกรธเคืองอะไรกู่เฉินยิ้มแล้วกล่าว "ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ค่อยว่ากันครับ เราตั้งใจจะพักที่นี่ประมาณหนึ่งเดือน เมื่อไหร่ที่เหนื่อยเราก็จะพัก แล้วพอหายเหนื่อยเราก็จะเที่ยวต่อ"

เมื่อได้ยินดังนั้น มัคคุเทศก์ก็อดที่จะชื่นชมในใจไม่ได้ "คนรวยก็คือคนรวยจริง ๆ พวกเขาปฏิบัติต่อการเดินทางราวกับเป็นเรื่องเล็กน้อย พวกเขาทำงานอะไรกันถึงได้ร่ำรวยขนาดนี้" เขาอดคิดไม่ได้ว่าเงินเดือนของเขาเองก็เป็นหลักหมื่นแล้ว ค่าที่พักโรงแรมของพวกเขาต้องเกินแสนหยวนแน่นอน

ปกติแล้วการมาเที่ยวที่นี่ไม่ได้ต้องใช้เงินมากนัก แต่กำหนดการเดินทางจะเร็วมาก วันนี้เที่ยวที่หนึ่ง แล้วไปตลาดกลางคืนเพื่อทานอาหาร จากนั้นไปนอนพักที่โรงแรม พอวันรุ่งขึ้นก็รีบไปสถานที่ท่องเที่ยวถัดไป แต่คู่นี้กลับบอกว่า จะพักเมื่อยามเหนื่อย และจะเล่นต่อเมื่อหายเหนื่อย! แม้ว่าเขาจะเคยเจอนักท่องเที่ยวที่แตกต่างกัน รวมถึงคนที่มีเงิน แต่ก็ไม่เคยเจอคนที่เหมือนกู่เฉินและหลินซิงเหยามากนัก

หลินซิงเหยากล่าว "ไหน ๆ ก็มาถึงที่นี่แล้ว เราไปเล่นสเก็ตน้ำแข็งกันหน่อยไหมคะ? ดูน่าสนุกจัง"

มัคคุเทศก์พยักหน้าและกล่าว "อันนี้สนุกจริง ๆ ครับ แต่ลานน้ำแข็งที่นี่สั้นไปหน่อย ลานที่ฮาร์บินเวิลด์เป็นลานที่ใหญ่ที่สุดและยาวที่สุดในฮาร์บินเลย พวกคุณลองเล่นที่นี่ดูก่อนก็ได้ครับ"

กู่เฉินกล่าว "ถ้าภรรยาอยากเล่น เราก็ไปเล่นด้วยกันเลยครับ"

มัคคุเทศก์นำทาง แต่ผู้คนเยอะมาก พวกเขาต้องรอคิวอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง หลินซิงเหยาพูดกับกู่เฉิน "ที่รักคะ เราต่อคิวนานขนาดนี้ ทั้งเหนื่อยทั้งหนาว เราต่อคิวกันมาทั้งคืนเลย เราไปที่ที่ใหญ่กว่านี้พรุ่งนี้ดีไหมคะ? วันนี้เราถ่ายรูปที่นี่ก็พอแล้ว"

มัคคุเทศก์พูดเสริมจากด้านข้าง "อุณหภูมิในฮาร์บินตอนกลางคืนเย็นกว่ากลางวันหลายองศาทีเดียวครับ พวกคุณควรขยับตัวหน่อยเพื่อเพิ่มอุณหภูมิในร่างกายนะครับ"

หลินซิงเหยารู้สึกขบขันที่เห็นไอกลุ่มสีขาวออกมาจากปากของกู่เฉินและตัวเองเพราะอากาศหนาวจัด เธอจึงขอให้มัคคุเทศก์ถ่ายรูปให้พวกเขาด้วยโทรศัพท์มือถือ

หลังจากถ่ายรูปเสร็จ เธอก็โพสต์ลงวีแชท โมเมนต์ทันที หลังจากกู่เฉินเห็นว่าเธอถ่ายรูปเสร็จแล้ว เขาก็รีบเปิดเสื้อดาวน์แจ็กเก็ตของตัวเองแล้วคลุมให้เธอ

หลินซิงเหยาพูด "คุณบ้าไปแล้วเหรอคะ? คุณไม่หนาวเหรอ?"

กู่เฉินมองจมูกเล็ก ๆ ของหลินซิงเหยาที่แดงก่ำเพราะความหนาว ก็อดที่จะรู้สึกสงสารไม่ได้แล้วกล่าวว่า "ผมไม่หนาวครับ แต่ผมเป็นห่วงคุณหนาวต่างหาก ถ้าคุณป่วย ผมจะเสียใจมากนะ"

ในสายตาของกู่เฉิน หลินซิงเหยาเป็นสิ่งสำคัญอันดับหนึ่งของเขาเสมอ ส่วนลูกนั้นเป็นสิ่งที่ตามมาโดยบังเอิญ อย่างไรก็ตาม ในสายตาของผู้หญิง เมื่อมีลูกแล้ว เธอมักจะละเลยสามี และใช้เวลาทั้งหมดไปกับลูก จากพฤติกรรมของหลินซิงเหยาในปีนี้ เห็นได้ชัดว่าเธอรักลูกของเธอมากกว่าตัวเอง

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ปัญหาเลย เขารู้ว่าหลินซิงเหยารักเขา หลังจากถูกรังแกทางโลกออนไลน์ เธอลุกขึ้นและเลือกที่จะเปิดเผยตัวตนเพื่อป้องกันไม่ให้เขาถูกดูหมิ่น การเห็นหลินซิงเหยาปกป้องเขาก็เพียงพอแล้วกู่เฉินพอใจกับสถานการณ์ปัจจุบัน และหวังว่าหลังจากการเดินทางครั้งนี้หลินซิงเหยาจะให้ความสำคัญกับเขาเป็นอันดับแรก

บางคนกล่าวว่าการทำความเข้าใจคู่ชีวิตอย่างแท้จริง ต้องเริ่มต้นด้วยการเดินทางร่วมกัน ดังนั้นเขาจึงเริ่มต้นด้วยการเดินทาง ปล่อยให้หลินซิงเหยารู้จักหัวใจของเขา และปล่อยให้เธอเผชิญหน้ากับหัวใจของเธอเอง

เมื่อได้ยินคำพูดของกู่เฉิน ใบหน้าของหลินซิงเหยาก็เต็มไปด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง เธอเขย่งเท้าและจูบแก้มกู่เฉินอย่างอ่อนโยน พร้อมกล่าวด้วยความตื้นตัน "ที่รักคะ คุณดีกับฉันมากเลย"

กู่เฉินจูบตอบและกล่าว "สาวโง่ คุณคือภรรยาของผม ถ้าผมไม่ดีกับคุณ แล้วผมจะไปดีกับใครล่ะ?"

หลินซิงเหยากล่าว "นั่นสิคะ คุณห้ามไปดีกับผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาด"

กู่เฉินยิ้มแล้วกล่าว "ผมต้องยื่นคำร้องก่อน"

"ยื่นคำร้องอะไรคะ? ยื่นคำร้องที่จะดีกับแม่หรือแม่ยายของคุณก็ได้ แต่ยื่นคำร้องที่จะดีกับผู้หญิงคนอื่น? ไม่ได้นะคะ!"หลินซิงเหยาจ้องเขา

กู่เฉินส่ายหน้าอย่างจนใจแล้วหัวเราะ "เรียกผมว่าไอ้โง่ตัวเล็ก คุณนี่แหละไอ้โง่ตัวเล็กของผม"

เขามองไปที่หลินซิงเหยาแล้วกล่าว "เราไม่ได้มีลูกสาวอีกคนเหรอครับ? ผมขอยื่นคำร้องที่จะดีกับลูกสาวหน่อยได้ไหม?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินซิงเหยาก็หน้าแดงแล้วกล่าว "แน่นอนว่าลูกสาวของเราย่อมได้สิคะ! ลูกสาวของเราไม่ใช่แค่ผู้หญิงคนไหนก็ได้ เธอคือลูกสาวของเรานะ!"

กู่เฉินกล่าว "ลูกสาวผมก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันนะครับ เราก็ยังต้องยื่นคำร้องอยู่ดี"

หลินซิงเหยาพูดอย่างพูดไม่ออก "ฉันว่าคุณแค่พยายามจะแกล้งฉันนะ ฮึ่ม! ฉันไม่คุยกับคุณแล้ว!"

มัคคุเทศก์ที่คล้องกล้องไว้ที่คอ มองดูทั้งสองคนหยอกล้อกัน แล้วหันหลังไปเพราะรู้สึกเขินเล็กน้อย กู่เฉินและหลินซิงเหยาตามหลังแถวไป พลางพูดคุยกันระหว่างรอ

หลังจากรออยู่ไม่กี่นาที ในที่สุดก็ถึงตาพวกเขา!กู่เฉินและหลินซิงเหยาสั่งแผ่นเลื่อนขนาดใหญ่ และเล่นสเก็ตด้วยกัน มัคคุเทศก์ตามหลังพวกเขาไปอย่างใกล้ชิด พลางถ่ายรูปให้

ขณะที่หลินซิงเหยาเล่นสเก็ต เธอตะโกนว่า "ที่รักคะ อีกสองสามปีเราพาเจ้าตัวเล็กมาเที่ยวฮาร์บินกันดีไหมคะ?"

"ลูก ๆ จะต้องชอบเล่นสไลเดอร์แน่ ๆ!"

กู่เฉินตอบ "ได้เลยครับ!"

เมื่อเลื่อนลงมาถึงด้านล่าง หลินซิงเหยายังยืนไม่มั่นคงดีก็อุทานว่า "สนุกมากเลย! ถ้าคนไม่เยอะขนาดนี้ ฉันอยากเล่นอีกจริง ๆ ค่ะ!"

กู่เฉินเก็บของพลางดึงเธอมาด้านข้างแล้วกล่าว "มันสนุกจริง ๆ ครับ แต่ถ้าคุณพูดว่าจะพาเจ้าตัวเล็กมาที่นี่ ผมคิดว่าควรรอให้ลูกอายุห้าขวบจะดีที่สุดครับ วัยนั้นกำลังดี"

หลินซิงเหยากล่าว "ใช่ค่ะ! สี่ปีข้างหน้า เราคงได้เที่ยวทั่วประเทศแล้ว! เราจะพาเด็ก ๆ มาเที่ยวอีกครั้งเพื่อดูว่าที่ไหนสนุกบ้าง"