ตอนที่ 251 สามีของฉันดูเหมือนกำลังถูกจับตามอง

หลินซิงเหยาเกือบจะสำลักน้ำลายตัวเองทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น

เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะพูดว่า “ที่จริงแล้ว... ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ เดือนก่อนหน้าคือช่วงปลอดภัย เราเลยไม่ได้ป้องกันอะไรเลย ฉันกลัวว่าฉันจะตั้งท้องในตอนนั้น”

ว่ากันตามตรง ถุงยางอนามัยที่หลินจื่อเจี๋ยซื้อมาให้ก็เหลือแค่กล่องสองกล่องแล้ว หากพวกเรากลับจากซานย่าในครั้งนี้ ก็คงต้องซื้อใหม่เพิ่มอีก

กู่เฉินอุ้มเอ้อเป่าและเสี่ยวเป่าขึ้นมา แล้วดึงหลินซิงเหยาให้มานั่งข้างเตียง เขาพูดอย่างใจเย็น “ไม่ต้องกังวลไปนะ ให้หมอเทวดาอย่างผมช่วยจับชีพจรตรวจดูอาการก่อนครับ”

เขาเชื่อว่าทักษะหมอเทวดาของเขาจะต้องตรวจจับได้ว่าภรรยาของเขากำลังตั้งครรภ์หรือไม่

กู่เฉินรีบขอให้หลินซิงเหยายื่นข้อมือมาให้เขา หลินซิงเหยายกมือขึ้นให้สามีตรวจชีพจรอย่างว่าง่าย

โดยทั่วไปแล้ว อาการแพ้ท้องมักจะเกิดขึ้นในช่วงตั้งครรภ์อ่อน ๆ ประมาณหนึ่งเดือน ซึ่งมักจะมีอาการอาเจียนเป็นหลัก แต่บ่อยครั้งที่เมื่อสตรีมีครรภ์เริ่มมีอาการอาเจียนแล้ว การตรวจชีพจรก็อาจไม่สามารถระบุการตั้งครรภ์ได้อย่างแม่นยำ

กู่เฉินสัมผัสที่ข้อมือของเธอ พยายามจับชีพจรซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ยังไม่สามารถสัมผัสได้ถึง “ชีพจรลื่น” อันเป็นสัญญาณของการตั้งครรภ์ได้

หลินซิงเหยาเห็นสีหน้าที่หนักอึ้งและเงียบขรึมของเขา หัวใจของเธอก็เริ่มเต็มไปด้วยความกระวนกระวายและความกังวล

เธอเพิ่งเรียนจบ และลูกน้อยทั้งสามก็เพิ่งจะครบหนึ่งขวบไปหมาด ๆ หลินซิงเหยาวางแผนตารางชีวิตไว้เรียบร้อยแล้ว นอกจากจะต้องเข้าไปดูแลบริหารบริษัทของกู่เฉิน เธอยังต้องการไปเที่ยวฮันนีมูนกับสามีอีกด้วย

แน่นอนว่าในแผนเหล่านั้น ไม่ได้มีรายการ "การท้องอีกรอบ" รวมอยู่ด้วยเลย!

ถ้าเธอตั้งครรภ์จริง ๆ ในตอนนี้ กว่าจะคลอด ลูกน้อยทั้งสามคนก็จะมีอายุแค่สองขวบเท่านั้นหลินซิงเหยาดูเหมือนจะลืมไปว่าเธอผ่าคลอดและไม่ควรตั้งครรภ์ในช่วงปีครึ่งแรก

เธอยังคิดว่าถ้ามีลูกอีกครั้งในตอนนี้ก็คงไม่เป็นไร ดูแลหนึ่งคนก็คือดูแล ดูแลสามคนก็คือดูแล ดูแลสี่คนก็คงจะเหมือนเดิม แต่หลินซิงเหยาก็ยังกังวลเกี่ยวกับร่างกายของตัวเอง—จะเป็นแฝดคู่ หรือแฝดสามอีกหรือไม่!

ท้ายที่สุด ยีนพันธุกรรมของเธอก็ชัดเจนอยู่แล้ว เธออาจจะตั้งครรภ์ลูกหลายคนได้จริง ๆ

เมื่อเห็นกู่เฉินจับชีพจรข้อมือของเธอเป็นเวลาหลายนาทีโดยไม่มีผลลัพธ์ใด ๆ หลินซิงเหยาก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม “สามีคะ เป็นยังไงบ้าง? ฉันท้องหรือไม่ท้องคะเนี่ย?”

กู่เฉินกล่าวว่า “ชีพจรของคุณไม่มีสัญญาณบ่งบอกถึงการตั้งครรภ์เลย แต่พฤติกรรมของคุณมันบอกว่าคุณอาจจะท้องนะ”

เขาถามหลินซิงเหยาว่า “ปกติแล้วคุณรู้สึกไม่สบายตัวที่อื่นอีกไหมครับ? อาเจียนบ่อย ๆ หรืออาเจียนเมื่อได้กลิ่นบางอย่างเท่านั้นหรือเปล่า?”

หลินซิงเหยานึกย้อนกลับไปและตอบอย่างจริงจังว่า “ไม่นะคะ ไม่มีเลยจริง ๆ คืนนี้ฉันแค่กินอาหารปิ้งย่างกับจิบไวน์ไปนิดหน่อย ปกติก็ไม่เคยรู้สึกไม่สบายอะไรเลยนี่คะ”

“เรากินนอนด้วยกัน คุณเองก็น่าจะรู้ดีที่สุดไม่ใช่หรือไง?”

เมื่อได้ฟังหลินซิงเหยาพูด กู่เฉินก็ปล่อยมือจากข้อมือของเธอและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้น คุณก็แค่อาจจะมีอาการอาหารไม่ย่อยง่าย ๆ เท่านั้นแหละ ต่อไปดื่มแอลกอฮอล์ให้น้อยลงหน่อยนะครับ”

“อ๊ะ? เป็นเพราะดื่มเบียร์เหรอคะ?”

หลินซิงเหยาชักมือกลับมาและกล่าวอย่างโล่งใจว่า “โชคดีจังค่ะ ไม่ใช่ท้อง”

กู่เฉินกล่าวว่า “ลองซื้อชุดตรวจมาตรวจซ้ำอีกทีไหมครับ? ถ้าคุณท้องจริง นี่ก็ยังเป็นการตั้งครรภ์อ่อนมาก การแพทย์แผนจีนอาจจะยังตรวจไม่พบจากชีพจร”

เมื่อได้ยินคำพูดของกู่เฉิน หลินซิงเหยาก็พยักหน้า “ตกลงค่ะ! งั้นคุณรีบไปซื้อชุดตรวจมาเลยนะคะ”

เมื่อได้ยินดังนั้นกู่เฉินก็หยิบโทรศัพท์ออกมาทันที เดิมทีเขาคิดจะโทรหาหลินจื่อเจี๋ยในฐานะผู้ช่วย เขาก็น่าจะควรรับคำสั่งสำหรับภารกิจแบบนี้ แต่แล้วเขาก็นึกขึ้นได้ว่าคืนนี้หลินจื่อเจี๋ยอาจจะยุ่งอยู่ เขาจึงเปิดแอปฯ สั่งของแบบเดลิเวอรี่ทันที สั่งชุดตรวจการตั้งครรภ์มาโหลหนึ่ง พร้อมกับถุงยางอนามัยอีกสองกล่อง และให้ทิปไป 100 หยวน ซึ่งคำสั่งซื้อก็ถูกรับอย่างรวดเร็ว

ยี่สิบนาทีต่อมา

ลูกน้อยทั้งสามคนยังคงเล่นกันอยู่ในห้องนั่งเล่น เมื่อชุดตรวจมาส่งถึงหน้าประตู

หลินซิงเหยานำชุดตรวจเข้าไปในห้องน้ำ และใช้ไปถึงสิบอันเพื่อทำการทดสอบ ผลลัพธ์ทั้งหมดแสดงว่า ‘ไม่ตั้งครรภ์’

เมื่อมองดูผลลัพธ์บนชุดตรวจ ทั้งเธอและกู่เฉินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่เธอไม่ได้ท้อง ไม่อย่างนั้นแผนการทั้งหมดของพวกเขาคงต้องถูกรื้อใหม่หมด

หลินซิงเหยาโผเข้ากอดกู่เฉินและกล่าวว่า “สามีคะ ต่อไปนี้เราต้องระวังตัวให้มากขึ้นแล้วนะคะ เราต้องป้องกันไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นฉันกลัวมากเลยจริง ๆ!”

“คุณหมอเคยบอกว่าฉันตั้งครรภ์ง่ายมาก เราประมาทไม่ได้เลยค่ะ”

กู่เฉินหัวเราะ “ตั้งครรภ์ง่ายเหรอ? ไม่น่าแปลกใจที่ได้มาสามคนในคราวเดียว โชคดีที่เราไม่ได้ป้องกันแค่ช่วงใกล้รอบเดือนของคุณเท่านั้น”

“แต่ ถ้าคุณตั้งท้องลูกอีกครั้งจริง ๆ ผมเป็นห่วงจริง ๆ นะว่าคุณจะให้แฝดสามหรือแฝดสี่กับผมอีกครั้ง คราวนี้ผมคงจะแย่แน่ ๆ เลย”

หลินซิงเหยาผลักเขาออกด้วยความหงุดหงิด แสร้งทำเป็นโกรธ “หมายความว่า ‘คุณจะแย่’ อะไรกันคะ? ฉันต่างหากที่จะแย่! คุณไม่รู้หรอกว่าตอนที่ฉันท้องแฝดสามมันลำบากแค่ไหน ฉันไม่ต้องการจะเจอเรื่องแบบนั้นอีกแล้วในชีวิตนี้นะ!”

เมื่อได้ยินว่าหลินซิงเหยาโกรธจริง ๆ กู่เฉินก็รีบโอ๋ทันที “ไม่เป็นไรนะ ถ้าเกิดว่าคุณตั้งครรภ์เยอะขนาดนั้นจริง ๆ เราก็ลดจำนวนลงก็ได้นะ เอาไหม?”

หลินซิงเหยากล่าว “จะทำแบบนั้นได้ยังไงคะ? ถ้าฉันท้องจริง ๆ ฉันก็ต้องคลอดออกมาแน่นอนอยู่แล้ว”

กู่เฉินโอ๋ต่อ “โอเค ๆ แล้วแต่คุณเลย คุณคือเจ้านาย พูดอะไรก็ถูกหมดครับ”

เมื่อได้ฟังกู่เฉิน หลินซิงเหยาก็คิดในใจ ถ้าเธอตั้งท้องแฝดสามหรือแฝดสี่ในอนาคตจริง ๆ มันคงจะยากมากที่จะต้องเลือก แต่การอุ้มท้องแฝดสามมันยากจริง ๆ เธอก็ไม่อยากจะเจอเรื่องแบบนั้นอีก

หลินซิงเหยากล่าวว่า “ช่างเถอะค่ะ ถึงตอนนั้นก็คงต้องยอมรับความจริง”

กู่เฉินกล่าว “ไม่หรอก มันจะไม่เกิดขึ้นหรอก มันจะไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอนครับ”

หลินซิงเหยาหาวและพูดว่า “สามีคะ นี่มันเกือบจะตีหนึ่งแล้ว รีบพาเด็ก ๆ ไปนอน แล้วเราก็เข้านอนกันเถอะค่ะ”

กู่เฉินตอบรับ “รับทราบครับ! คุณไปนอนก่อนเลยนะ ผมจะตามไปเมื่อกล่อมเด็ก ๆ ให้หลับเสร็จแล้วนะครับ”

การกล่อมให้หลับไม่ใช่เรื่องยากทักษะเพลงกล่อมเด็กแค่ครั้งเดียวก็เพียงพอแล้ว

สิบนาทีต่อมากู่เฉินค่อย ๆ วางลูกน้อยทั้งสามคนลงบนเตียง โชคดีที่เขาได้ซื้อที่กั้นเตียงทั้งหมด เขาจะให้ลูก ๆ นอนเตียงเดียว ส่วนเขาและหลินซิงเหยาจะไปนอนอีกเตียงหนึ่ง เขาได้จองเหมาสถานที่แห่งนี้ไว้ทั้งหมดแล้ว ในอนาคตเมื่อไหร่ที่พวกเขาอยากจะมาเที่ยวที่นี่ เขาก็แค่ให้พนักงานโรงแรมทำความสะอาดและเปลี่ยนเครื่องนอนก่อนที่พวกเขาจะเข้าพัก

ลูกรักทั้งสามคนหลับไปแล้ว

กู่เฉินกลับมาที่เตียง โอบกอดหลินซิงเหยาและกล่าวว่า “ภรรยาครับ เรามีเรื่องสำคัญอะไรที่ยังไม่ได้ทำอีกหรือเปล่านะ?”

หลินซิงเหยายังคงเลื่อนดูวิดีโอบนโทรศัพท์ของเธอ ดูความคิดเห็นของชาวเน็ต เธอยกมือขึ้น ลูบใบหน้าของกู่เฉินและพูดว่า “จบแล้วค่ะ สามีของฉันดูเหมือนกำลังจะถูกจับตามอง พวกเขาต่างก็อยากเป็นโจโฉเวอร์ชั่นผู้หญิงกันหมดเลย ความกดดันของฉันจะต้องหนักหนาสาหัสมากนับจากนี้แน่!”

กู่เฉินหัวเราะ “ภรรยาครับ ตัวผมทั้งหมดเป็นของคุณแล้วนะ ทำไมถึงต้องมากังวลเรื่องนี้ด้วยล่ะ?”

เขาเลื้อยเข้าไปใต้ผ้าห่มของหลินซิงเหยาแย่งโทรศัพท์ของเธอไปวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง จากนั้นก็พูดว่า “ภรรยาครับ ผมบอกแล้วว่าถึงเวลาที่เราต้องทำเรื่องสำคัญแล้ว”

หลินซิงเหยามองด้วยความงุนงง “สำคัญ? เรื่องสำคัญอะไรคะ?”

กู่เฉินยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “มาถึงโรงแรมแล้ว คิดว่าเราควรทำเรื่องสำคัญอะไรกันดีล่ะ?”