Ep.220 - แมงมุมใยเหนียว

2/4

Ep.220 - แมงมุมใยเหนียว

เดิมทีทุกคนจินตนาการไปต่างๆนาๆว่าพวกเขากำลังเผชิญกับมอนสเตอร์แมงมุมดุร้าย

ทว่าสถานการณ์จริงกลับต่างจากที่พวกเขาคิดไว้มาก

“พวกมันเป็นแค่แมงมุมตัวเล็กๆเท่านั้นเอง”

“แต่นี่มันเยอะเกินไปแล้ว!”

ในเขาวงกต พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นสถานที่ปิดทึบ

แม้แสงสว่างจากเบื้องบนจะส่องเข้ามาได้ แต่ก็ยังกระจัดกระจายและไม่ให้ความสว่างมากพอ

อย่างไรก็ตาม ตามผิวของรากไม้ที่พัวพันกันเป็นเขาวงกต มีเชื้อรามากมายงอกเงย และพวกมันสามารถเรืองแสงได้ ดังนั้นโดยรวมแล้วจึงยังพอให้แสงสลัวๆ

แต่ตอนนี้ทุกคนกำลังเผชิญหน้ากับพื้นที่ที่ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

ด้านหน้าเป็นพื้นที่ที่ปกคลุมไปด้วยใยแมงมุมหนาแน่น และปราศจากแหล่งกำเนิดแสง

แต่ยังสามารถมองเห็นได้รางๆ ว่าบนใยแมงมุมเหล่านี้ มีสิ่งมีชีวิตเล็กขนาดเท่าฝ่ามือคล้ายกับแมงมุมทารันทูล่าในโลกจริงอยู่ และจำนวนของมันเยอะพอๆกับฝูงมดในรัง ตามตัวปกคลุมไปด้วยสีแดงเข้ม เคลื่อนไหวหรือกระโดดได้อย่างรวดเร็ว ดูดุร้าย ให้ความรู้สึกอันตราย

ฮังอวี่ไม่สามารถพึ่งพาสกิลล่องหนลอบผ่านสถานที่แห่งนี้เข้าไปได้

เนื่องจากในถ้ำแมงมุมนั้นแคบและมืดมิด หากเข้าไปแล้วคงไม่สามารถก้มมองเห็นนิ้วมือตัวเองได้ สภาพแวดล้อมไม่เอื้ออำนวยต่อการต่อสู้เป็นอย่างยิ่ง

นอกจากนี้ จำนวนแมงมุมยังมีเยอะเกินไป เทคนิคล่องหนเป็นเพียงสกิลขั้นหนึ่ง ไม่เพียงมีระยะเวลาแสดงผลค่อนข้างสั้น แต่กลิ่นและเสียงก็ยังไม่สามารถปิดซ่อน หากฝืนบุกเข้าไป เกรงว่าจะถูกพวกแมงมุมรุมล้อมเอาได้

“พวกเราต้องฝ่าที่นี่ไปจริงๆหรอ?”

หนังศีรษะของเจียงหนานด้านชา น้ำเสียงของเธอสั่น

นักศึกษาสาวกลัวฉากแบบนี้มาก เมื่อได้เห็นตัวอะไรที่มีหลายขาและขนหนาๆ เธอมักจะเก็บเอาไปฝันร้ายเสมอ

ณ ขณะนี้ เธออดไม่ได้ที่จะหดตัวเข้ามาอยู่ใกล้ๆฮังอวี่

เพื่อให้รู้สึกปลอดภัย ... ใช่! นี่ก็เพื่อให้รู้สึกปลอดภัยล่ะ!

“เฮ้ น้องเจียงคนสวยไม่ต้องกลัวหรอก”

ครั้งนี้กลับเป็นจางเสี่ยวเฉียงที่ปลอบเธออย่างคาดไม่ถึง ตัวเขาเดิมเป็นคนชนบท เมื่อครั้งยังเด็กมักจับงูจับแมงมุมเล่นอยู่เสมอ ดังนั้นไม่กลัวสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กเช่นนี้

แล้วอีกอย่าง ขนาดการ์ยกอยล์หินยังกล้าสู้

ขนาดนี้แล้วยังต้องกลัวสิ่งมีชีวิตเล็กๆพวกนี้อีกหรือ?

“ใคร ... ใครบอกว่าฉันกลัว ...”

เจียงหนานมองไปยังฉากอันน่าสยดสยองเบื้องหน้า

เธอส่ายหัวและพูดกับฮังอวี่ว่า “ในความคิดของฉัน แมงมุมตัวเล็กๆพวกนี้ไม่น่ามีพลังโจมตีมากมายอะไร พวกมันไม่มีอะไรโดดเด่นนอกจากจำนวน และเมื่อเป็นแบบนั้น ... ถ้าฉันมีอุปกรณ์ระดับสูงดีๆซักชิ้น ฉันจะลองเข้าไปดูก็ได้ ...”

แต่เมื่อพูดจบ

เธอกลับรู้สึกเสียใจขึ้นมา

หวังว่าพวกเขาคงไม่ให้ฉันเป็นตัวเปิดเข้าไปจริงๆหรอกนะ อ๊าาาา!

เจียงหนานแค่คิดภาพว่ามีแมงมุมปกคลุมไปทั้งตัว คลานเข้ามาในคอ เข้าไปในต้นขาและกางเกง ความคิดที่จะทำเป็นเข้มแข็งต่อหน้าพี่มหาเทพก็สลายหายไป เกิดยอมแพ้ขึ้นมา

ฮังอวี่กล่าวขึ้นในเวลานี้ “พวกมันเป็นมอนสเตอร์ชนิดพิเศษ ถ้าฉันเดาไม่ผิด พวกมันเปราะบางมาก แค่โดนโจมตีซักทีก็ตายแล้ว”

ในเมื่อเป็นแบบนั้น

ยังต้องกลัวอะไรอีก?

ฮังอวี่อธิบายต่อไปว่า “แต่อย่าประมาทไป ถึงพวกมันจะอ่อนแอ แต่ก็เป็นถึงสิ่งมีชีวิตเลเวล 6 ในแง่ของจำนวนอันตรายมาก”

เฉินหยูพยักหน้า “ถูกต้อง พวกมันมีมากเกินไป ที่เห็นด้วยตามีไม่น้อยกว่า 200 - 300 ตัว ลึกเข้าไปในความมืดและมุมอับยังไม่รู้ว่ามีอีกเท่าไหร่”

“แล้วอีกอย่าง ความว่องไวและพลังในการกระโดดของพวกมันไม่เลว” ฉูเทียนหัว กล่าว “คงเป็นเรื่องยากถ้าคิดกำจัดแมงมุมจำนวนมากด้วยสกิลของพวกเรา”

ฮังอวี่รู้สึกเสียใจที่ไม่ทำระเบิดเมือกตุนไว้ให้มากกว่านี้

ถ้ามีระเบิดเมือกเยอะ คงไม่ใช่เรื่องยากหากคิดกำจัดพวกมัน

ฮังอวี่สามารถระบุชนิดของแมงมุมตัวเล็กพวกนี้ได้ พวกมันคือมอนสเตอร์ชนิดหนึ่งที่เรียกว่า “แมงมุมใยเหนียว” วิธีการโจมตีหลักๆก็คือการพ่นใยเหนียวในระยะใกล้ และใยเหนียวนี้มีพิษ มันทำให้ผู้โดนเกิดอาการมึนงงและแข็งกระด้าง ขยับไม่ได้ หายใจไม่ออก อ่อนแรง และสุดท้ายตายลงในที่สุด

เมื่อถูกรุมโจมตี

จะไม่มีทางช่วยเหลือตัวเองได้

มันอันตรายมากหากคิดบุกฝ่าเข้าไป

หากต้องการผ่านด่านนี้ ไม่สมควรกระทำการเลินเล่อ

ฮังอวี่ตัดตัวเลือกเดินอ้อมทิ้งทันที

เขากระจ่างแก่ใจว่าเบื้องหน้ามีหนทางเดียวที่สามารถเข้าสู่ที่หลบภัยของโนมส์ได้

แมงมุมใยเหนียวเป็นกับดักป้องกันสำหรับที่หลบภัย

หากเป็นคนธรรมดา แม้พวกเขาสามารถหาเส้นทางนี้พบ แต่สุดท้ายก็ต้องจำใจยอมล่าถอย

ณ ขณะนี้ จ้าวหมิงสังเกตว่าดวงตาของฮังอวี่จับจ้องมาที่เขา

เจ้าตัวเกิดความรู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที

เขาเอ่ยถามว่า “มีทางแก้ปัญหานี้ใช่ไหม?”

ฮังอวี่พยักหน้าและพูดว่า “ผมพอจะนึกวิธีดีๆออก”

“ถึงจะฟังดูแปลกไปบ้าง แต่มันสามารถกำจัดแมงมุมพวกนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ”

“แต่ลุงจ้าวคงต้องทรมานหน่อยนะ”

ฮังอวี่อธิบายแผนการนี้ให้ฟัง

“ทำแบบนี้ก็ได้หรอ!?”

“สมกับที่เป็นบอสฮัง”

“คนธรรมดาคงไม่มีทางคิดแผนนี้ได้”

ทุกคนต่างประหลาดใจเและชื่นชมในความคิดสร้างสรรค์ของฮังอวี่

สีหน้าของจ้าวหมิงดูหมดหนทาง “ช่างเถอะ ฉันชินแล้ว มาเริ่มกันเลย!”

ฮังอวี่ให้จ้าวหมิงยืมชุดเครื่องประดับมนุษย์หมูป่า และเกราะไหล่ ส่วนเจียงหนานเปิดใช้งานพรแห่งชีวิตให้กับจ้าวหมิง เพื่อเพิ่มพลังชีวิตชั่วคราว นอกจากนี้ จ้าวหมิงยังดื่มโพชั่นแก้ปวดและลมหายใจเต่าเข้าไป

ทุกอย่างพร้อมแล้ว!

สถานะของจ้าวหมิงอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด เขากุมโล่ยักษ์ก้าวเข้าไป

แมงมุมใยเหนียวถูกรบกวน พวกมันหลั่งไหลออกมาจากถ้ำมืดราวกับกระแสน้ำหลาก

กระทั่งจ้าวหมิง เมื่อเห็นฉากนี้ยังอดเสียวซ่านหนังศีรษะไม่ได้ เกือบหันหลังวิ่งหนีโดยสัญชาตญาณ

นี่มันจะน่ากลัวเกินไปแล้ว!

อย่างไรก็ตาม เขาข่มความรู้สึกไม่สบายใจทางกายและใจ พยายามใช้ความอุตสาหะและจิตใจอันมุ่งมั่นของผู้ประกอบการลุกขึ้นสู้ โจมตีด้วยสกิลโล่กระแทก กำจัดแมงมุมใยเหนียวไปได้หลายสิบตัว ระหว่่างนั้นแมงมุมจำนวนมากโหมกระหน่ำเข้ามา

ฟุบ

ฟุบบ!

สารสีขาวยิงเข้ามาจากทุกทิศทาง

นี่คือใยเหนียวที่เกิดจากการเล่นแร่แปรธาตุของแมงมุมใยเหนียว

จู่ๆจ้าวหมิงก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาทันที แม้จะทานโพชั่นแก้ปวดมาแล้วก็ยังไม่สามารถป้องกันได้ทั้งหมด นอกจากนี้ พิษที่แฝงอยู่ในใยเหนียวยังทำให้เขารู้สึกชาและแข็งทื่อ อยู่ในสภาวพแทบขยับตัวไม่ได้

เขารู้สึกว่าสมองยังตื่น แต่ไม่สามารถสั่งการแขนขาได้

สติยังคงอยู่ แต่เหมือนร่างกายจะหายไปแล้ว

“ทนไว้!”

ฮังอวี่เว้นระยะห่างออกไป 100 เมตร

เขาดึงธนูยาวออกมาและยิงใส่เหล่าจ้าว

ปั๊ก!

ศรอันทรงพลังกระแทกกับโล่ยักษ์

มันถูกขัดขวางด้วยพลังป้องกันอันทรงพลังของเหล่าจ้าว

และพริบตาที่โดนลูกศร เอฟเฟกต์สกิลรัศมีกบฏของเหล่าจ้าวก็ทำงานทันที แมงมุมหลายสิบหรือหลายร้อยตัวที่อยู่รอบๆตัวเขาถูกดาเมจสะท้อนกลับ ได้รับความเสียหาย -2  -3

แมงมุมกลุ่มใหญ๋ถูกสังหารในพริบตา

แม้พวกแมงมุมตัวเล็กจะมีจำนวนมาก แต่พลังชีวิตของพวกมันมีแค่ 2 หน่วยเท่านั้น เจ้าพวกนี้เปราะบาง และหลังจากตายก็มีแต้มวิญญาณสีเทาจางๆออกมา แม้จะปริมาณน้อย แต่เมื่อสะสมจากหลายตัวที่ตาย ก็กลายเป็นจำนวนมาก

การสังหารระลอกแรกนี้ ทุกคนรู้สึกว่าแต้มวิญญาณเพิ่มขึ้นประมาณ 4 แต้ม

แมงมุมใยเหนียวไม่สามารถรับรู้ตำแหน่งของฮังอวี่ได้ ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่ว่าดาเมจนั้นถูกส่งผ่านมาจากจ้าวหมิง ดังนั้นพวกมันกรูกันเข้ามาหาจ้าวหมิงอย่างบ้าคลั่ง รวมกลุ่มกันใกล้กับตัวเขา

หวือออ!

ลูกศรอีกดอกยิงออกไป

เอฟเฟกต์ป้องกันดาเมจจากสกิลของจ้าวหมิงเริ่มทำงาน

ฮังอวี่อาศัยประโยชน์จากพลังป้องกันกันแข็งแกร่งของจ้าวหมิง ใช้เอฟเฟกต์สะท้อนดาเมจของจ้าวหมิงโจมตีแมงมุมจากทางอ้อม สังหารพวกมันนับร้อยตัวในคราเดียว แต่ตำแหน่งเดิมของตัวที่ตาย ก็ถูกแทนที่ด้วยแมงมุมตัวใหม่ในวินาทีเดียว

พวกแมงมุมตายแล้วเข้ามาเสริมใหม่

ฮังอวี่ยังคงยิงธนูใส่จ้าวหมิง

แม้ทำแบบนี้จะเป็นการสร้างดาเมจให้แก่เหล่าจ้าวอยู่บ้าง

แต่ประสิทธิภาพในการฆ่าแมงมุมนั้นน่าทึ่งมาก

แมงมุมใยเหนียวตัวนึงให้แต้มวิญญาณที่ต่ำมาก มันน้อยกว่าหนึ่งในสิบของมอนสเตอร์ระดับสามัญเลเวล 6

ทว่าในถ้ำแห่งนี้ มีพวกมันหลายหมื่นตัว

เป็นจำนวนอันน่าอัศจรรย์!

ภายใต้เอฟเฟกต์สะท้อนของสกิลจ้าวหมิง ทุกคนฆ่ามอนสเตอร์หลายร้อยตัวได้ในการโจมตีเดียว

1830...1840...1850...

ฮังอวี่รู้สึกถึงพลังวิญญาณในร่างกายที่มากขึ้นเรื่อยๆ เขาใกล้จะขึ้นไปถึงเลเวล 7 แล้ว

สไตล์การเล่นของฮังอวี่ในตอนนี้มีข้อดีอีกอย่างหนึ่ง

นั่นคือไม่สำคัญว่าเขาจะมองเห็นแมงมุมหรือไม่ ตราบใดที่จับตาดูเหล่าจ้าวและยิงธนูออกไปก็เพียงพอแล้ว

แมงมุมใยเหนียวก้าวเข้ามาตายด้วยยตัวเอง เขาต้องถือโอกาสนี้ฆ่าพวกมันให้ได้มากที่สุด และเมื่อบวกกับพลังป้องกันอันแก่กล้าของเหล่าจ้าวและสกิลป้องกันของเขา เขาสามารถต้านทานดาเมจได้อย่างสมบูรณ์

จำนวนแมงมุมใยเหนียวค่อยๆลดลงเรื่อยๆ

จนในที่สุดเก้าในสิบส่วนถูกกำจัด

ฉูเทียนหัวไม่อยากจะเชื่อ “นี่มันเป็นไปได้จริงๆ”

จ้าวหมิง เฉินหยู และคนอื่นๆต่างได้รับความรู้ใหม่เช่นกัน

ฮังอวี่กำลังใช้ปฏิบัติการจริงเพื่อมอบบทเรียนให้แก่พวกเขา

บางครั้ง ตามสถานการณ์จริง สกิลต่างๆสามารถนำไปพลิกแพลงอย่างชาญฉลาดได้ และนั่นมักก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง!