Ep.175 - เถ้าแก่ใหญ่สมาคมโลกวิญญาณ

2/2

Ep.175 - เถ้าแก่ใหญ่สมาคมโลกวิญญาณ

วันรุ่งขึ้น

ในฐานะผู้จัดการสุนัขมืออาชีพ

หวังเอ๋อกระตือนรือร้นในหน้าที่การงาน มันออกจากคฤหาสน์เก่าตั้งแต่เช้าตรู่

สมาคมมังกรฟ้ามีงานล้นมือในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา และจำเป็นต้องให้บอสหวังจัดการ

ในทางกลับกัน เสี่ยวไป๋อยู่บ้านอย่างเชื่อฟัง ฝึกภาษาจีนและผลิตโพชั่น ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเธอ

“ไอ้เถ้าแก่ใหญ่เสี่ยวฮัง ทำไมนายถึงมาช้า เทพธิดาซูมาถึงตั้งแต่เมื่อสิบห้านาทีที่แล้ว” ฮังอวี่ความจริงมาร้านตรงเวลา แต่อ้วนต้าไห่กลับพูดแบบนี้กับเขา “แต่ช่างเถอะ ครั้งนี้เธอพาคนใหญ่คนโตมาด้วย”

คนใหญ่คนโต?

จะใหญ่ซักแค่ไหนเชียว?

ผังต้าไห่เดินนำฮังอวี่เข้าไปในห้องส่วนตัว

ภายในคือภาพของสาวงามราวจักรพรรดินีและคนหน้าตาดีรุ่นเก๋ากำลังดื่มชา

สาวงามคนนี้สวมแว่นตาดูฉลาดหลักแหลม สวมสูทสีดำตัวเล็ก อกและสะโพกดูเกินจริง ชวนให้ผู้ชายเพ้อฝัน

ส่วนคนหน้าตาดีรุ่นเก๋าเป็นชายอายุราวๆ 50-60 ปี หน้าตาคล้ายอู๋เสี่ยวเป๋า (ผู้จัดละครชื่อดังของทางจีน) ไว้เคราสีเทาสั้นๆ แต่ดูไม่สกปรก ตรงกันข้าม กลับดูสง่างาม ยามขยับมือและเท้า แผ่ออร่าอันเป็นเอกลักษณ์ของผู้ที่ประสบความสำเร็จออกมา

“นี่คือซูเจิ้งเฉิง รองประธานบริหารแห่งสมาคมโลกวิญญาณ”

รองประธานบริหารแห่งสมาคมโลกวิญญาณ?

สถานะนี้ไม่ธรรมดาเลย!

แล้วอีกอย่าง ชื่อของซูเจิ้งเฉิงฟังเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน

เขาเคยเห็นคุณลุงสุดหล่อคนนี้ที่ไหนกันนะ?

ฮังอวี่ลองนึกทบทวนอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็จำได้ว่าชายคนนี้คืออดีตประธานกลุ่มเภสัชกรรมใหญ่ในเจียงเฉิน เป็นมหาเศรษฐีของเมืองนี้ คิดว่าเขาน่าจะเคยเห็นอีกฝ่ายทางข่าวหรือกิจกรรมของโรงเรียน

ซูเจิ้งเฉิง ซูหยุนปิง

ทั้งคู่สกุลซู ทั้งยังรูปร่างหน้าตาดี มีหลาายสิ่งที่เหมือนกัน เกรงว่าคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

“นายคงเป็นฮังอวี่”

“ช่วงนี้ซูหยุนปิงพูดถึงนายบ่อยมาก”

“เวลาอยู่ต่อหน้าฉัน ซูหยุนปิงไม่เคยให้คะแนนผู้ชายคนอื่นสูงขนาดนี้มาก่อน เธออยากให้ฉันมาพบนายตั้งนานแล้ว และวันนี้ในที่สุดเธอก็ได้ในสิ่งที่ต้องการ แต่เอาจริงๆนายอายุน้อยกว่าที่ฉันคิดไว้มาก”

ซูเจิ้งเฉิงเป็นฝ่ายลุกขึ้นก่อนและยื่นมือให้ฮังอวี่

เขาไม่ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นนักธุรกิจ

ตรงกันข้าม เป็นเหมือนนักวิชาการที่อ่านบทกวีและหนังสือมากมาย

หากเดาไม่ผิด

ซูเจิงเฉิงสมควรเป็นพ่อของอาจารย์ซู

ในมหาลัยดูเหมือนเธอจะเก็บงำเรื่องนี้ไว้เป็นอย่างดี!

แท้จริงแล้ว คนที่ซูหยุนปิงต้องการแนะนำให้เขารู้จักก็คือบิดาของเธอเอง! นี่มันคาดไม่ถึงจริงๆ

“ยินดีที่ได้รู้จัก ยินดีมากๆครับ”

“อาจารย์ซูเป็นคนดีมากๆ”

“และผมรู้สึกยกย่องคุณซูมานานแล้ว วันนี้ได้พบกัน ถือเป็นเกียรติมากครับ”

การทักทายก่อนเปิดธุรกิจ แม้ครู่เดียวก็สามารถบอกอะไรได้หลายๆอย่าง

ฮังอวี่หันไปมองอ้วนต้าไห่

อ้วนต้าไห่เองก็เป็นนักธุรกิจ หากเขาสามารถทำความคุ้นเคยกับคนอย่างซูเจิ้งเฉิงได้ มันจะเป็นประโยชน์อย่างมากในอนาคต ดังนั้นฮังอวี่ให้เขาอยู่ต่อ

อ้วนต้าไห่และฮังอวี่เป็นเพื่อนสนิทที่อยู่ด้วยกันมา 4 ปี เพียงส่งสายตาก็สามารถเข้าใจกันได้ทันที

ต้าไห่มีความสุขมาก เขาเดินเข้ามาเทชาให้อาจารย์ซูและรองประธานซูด้วยตัวเอง ทำตัวราวกับเป็นเสี่ยวเอ้อของร้าน

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเป็นไปด้วยดี

ซูเจิ้งเฉิงก็พร้อมจะพูดอะไรบางอย่าง

แต่ยังไม่ทันเปิดปาก ก็ถูกซูหยุนปิงชิงพูดขัดขึ้นเสียก่อน

“ฮังอวี่ไม่ชอบอ้อมค้อม ทิ้งเรื่องมารยาทและการพูดอ้อมๆออกไป แล้วเข้าหัวข้อได้เลย”

อาจารย์ซูไม่เพียงรู้จักฮังอวี่ แต่เธอยังรู้จักซูเจิ้งเฉิงเป็นอย่างดีเช่นกัน

“อืม ฉันก็คิดแบบนั้น คนหนุ่มฮังเน้นการกระทำที่มีประสิทธิภาพ ฉันรู้สึกชื่นชมหนุ่มสาวที่มีความสามารถแบบนี้ที่สุด”

ซูเจิ้งเฉิงไม่รู้สึกอึดอัดใดๆ

ระหว่างกล่าว เขาหยิบของไอเท็มสองรายการออกมา

“สองสิ่งนี้ ลองดูก่อนว่ามันใช่สิ่งที่นายต้องการหรือไม่?”

[คัมภีร์ท่องสายลมระดับต่ำ] คัมภีร์เลเวล 5 , สีขาวคุณภาพกลาง , หลังจากใช้งานท่องสายลมระดับต่ำ ความเร็วในการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น +6 และคงอยู่เป็นเวลา 3 นาที

[โพชั่นพลังจิตแม่มดดำ] โพชั่นเลเวล 5 , สีขาวคุณภาพต่ำ , หลังจากใช้งาน ค่าพลังจิตเพิ่มขึ้น 12 หน่วย และคงอยู่เป็นเวลา 5 นาที

ของดี!

ดวงตาของฮังอวี่สว่างไสวขึ้นเล็กน้อย

หนึ่งช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่

อีกหนึ่งช่วยเพิ่มค่าพลังจิต

แม้ทั้งสองจะเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพชั่วคราว แต่ก็เพียงพอแล้ว

ด้วยความช่วยเหลือจากสองสิ่งนี้ บวกกับอุปกรณ์และสกิลของเขา อย่างน้อย 80% ฮังอวี่แน่ใจว่าจะสามารถโค่นผู้พิทักษ์ต้นไม้ยักษ์ได้

ไม่เลว!

การแวะมาแลกเปลี่ยนครั้งนี้ไม่สูญเปล่าแล้ว

ฮังอวี่เป็นคนมีไหวพริบ

เขาหยิบแก่นแท้แห่งการฟื้นฟูของราชามดออกมาทันที

ดวงตาของซู่เจิ้งเฉิงเปล่งประกายด้วยความประหลาดใจ

นี่มันสมบัติที่เพิ่มคุณค่าสมบัติอย่างถาวรจริงๆ ไม่ใช่เหรอ?

แม้มูลค่าของมันจะต่ำกว่าหินสกิล แต่ก็ยังเป็นที่นิยมและมีค่ามาก และดูเหมือนว่าจะหายากยิ่งกว่าไอเท็มที่ช่วยเพิ่มค่าพละกำลัง ว่องไว สติปัญญา ฯลฯ

เขาตั้งใจจะใช้เจ้าสิ่งนี้แลกเปลี่ยนงั้นหรือ?

ซูเจิ้งเฉิงได้ยินลูกสาวของเขาพูดมานานแล้วว่าคนๆนี้ไม่ง่าย

แต่ไม่คาดคิดเลยว่าจะยากถึงขนาดนี้

แน่นอน แก่นแท้มีราคาสูงกว่าไอเท็มทั้งสอง และฮังอวี่ย่อมไม่ยอมเสียเปรียบ

“ผมคิดว่าคุณคงรู้ถึงมูลค่าของไอเท็มชิ้นนี้”

“แม้ว่าคัมภีร์กับโพชั่นที่คุณซูหยิบออกมาจะมีคุณภาพสีขาวเลเวล 5 แต่เมื่อเทียบกับแก่นแท้ฟื้นฟูแล้ว ดูจะยังมีค่าน้อยกว่ามาก”

“ในเมื่อผมคุ้นเคยกับอาจารย์ซูมานาน และเราเคยต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กัน ดังนั้นผมขอคิดราคามิตรภาพ จ่ายเพิ่มเป็นหินคริสตัลขาวอีก 40 ก้อนก็พอ ... ถ้าคุณซูตกลง พวกเราแลกเปลี่ยนกันได้ทันที”

เจ้าสิ่งนี้ไม่มีประโยชน์ต่อฮังอวี่อีกแล้ว

และมันต่างจากไอเท็มเพิ่มค่าคุณสมบัติทั่วไป

หากเป็นชิ้นอื่น แม้จะไม่ขาย แต่ก็ยังสามารถเก็บรักษาไว้ในมือได้

ขณะที่เจ้าสิ่งนี้มีวันหมดอายุ

ตอนนี้เหลือระยะเวลาใช้งานอีกแค่ 10 ชั่วโมง

หากขายไม่ได้โดยเร็ว สุดท้ายมันจะกลายเป็นไร้ค่า ตอนแรกฮังอวี่ตั้งใจจะแลกเปลี่ยนกับทางสกายเน็ตเพื่อรับแต้มบริจาค แต่เห็นได้ชัดว่านั่นไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุด

40 หินคริสตัลขาว?

คิ้วของซูเจิ้งเฉิงขมวดเข้าหากันทันที

ดวงตากลมของอ้วนต้าไห่เบิกกว้าง

40 หินคริสตัลขาวนั่นมากพอแล้วที่จะซื้ออาวุธสีขาวใสเลเวล 5 ที่ผ่านการจ่ายภาษีโลกวิญญาณ และมันคือจำนวนที่แม้เปิดระบบสมัครสมาชิกแล้ว แต่ร้านชาของผังต้าไห่ก็ยังทำเงินได้ไม่เท่าจำนวนนี้ภายในวันเดียว

ต้องรู้นะว่าโรงชาคือหนึ่งในร้านค้าที่ทำกำไรได้มากที่สุดบนถนนมังกรฟ้า

นี่แสดงให้เห็นว่ามันไม่ใช่จำนวนเงินน้อยๆ

ซูเจิ้งเฉิงย้อนนึกถึงสิ่งที่ลูกสาวของเขาเคยพูดกับตัวเองมาก่อน ฮังอวี่คนนี้แม้อ่อนเยาว์ และหน้าตาซื่อๆเหมือนเป็นคนดีก็จริง แต่ในความเป็นจริงแล้วเขาหลักแหลมและหน้าเนื้อใจเสือมาก

อีกฝ่ายมีหลักการทำงานที่เฉียบขาด

ไม่เอาเปรียบผู้อื่น แต่ขณะเดียวกันไม่ให้ผู้อื่นเอาเปรียบเช่นกัน

เหล่าซูกับอาจารย์ซูมองหน้ากัน

“ก็ได้ ตกลง 40 หินคริสตัลขาวก็ 40 หินคริสตัลขาว!”

ซูเจิ้งเฉิงหยิบหินคริสตัลสีขาว 40 ก้อนออกมาพร้อมโพชั่นและม้วนคัมภีร์คุณภาพสีขาวเลเวล 5 แลกเปลี่ยนพวกมันกับแก่นแท้แห่งการฟื้นฟูของฮังอวี่

หือ?

รวดเร็วมาก?

ฮังอวี่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขาตั้งบรรทัดฐานต่ำสุดไว้ที่ 35 หินคริสตัลขาว

แต่ใครจะคิด ซูเจิ้งเฉิงตกลงแลกเปลี่ยนโดยไม่โต้แย้งแม้แต่นิดเดียว

ในความเป็นจริง แก่นแท้แห่งการฟื้นฟูนั้นค่อนข้างหายาก และมูลค่าในระยะยาวต่อไปจะมากกว่านี้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมันไม่สามารถรักษาเวลาคงอยู่เอาไว้ได้ ฮังอวี่จึงไม่สามารถเก็บมันไว้ขายต่อในราคาแพงในอนาคต

เดิมฮังอวี่ต้องการนำไปแลกเปลี่ยนแต้มบริจาคกับทางสกายเน็ต

แต้มบริจาคมีค่าเท่ากับแต้มบุญ

ทว่าคงไม่พ้นถูกทางรัฐกดราคาอย่างแน่นอน

ยิ่งหากรัฐบาลเข้มแข็งเหมือนเมื่อก่อน ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึง

เพราะฉะนั้น ในเมื่อต้องปล่อยมันจากมืออยู่แล้ว เขาสู้แลกเปลี่ยนมันกับซูเจิ้งเฉิงเลยดีกว่า!

แบบนี้จึงสามารถก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด!

แม้หินคริสตัลขาว 40 ก้อนจะเป็นจำนวนมาก แต่ในฐานะรองประธานบริหารแห่งสมาคมโลกวิญญาณ เขาสามารถควักมันออกมาได้ รู้สึกเหมือนโดนเฉือนเนื้อชิ้นน้อยๆเท่านั้น

“ยินดีที่ได้ร่วมมือ!”

ฮังอวี่พอใจกับเรื่องนี้มาก

ได้รับหินคริสตัลขาว 40 ก้อนในคราเดียว!

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความช่วยเหลือของคัมภีร์สกิลและโพชั่นนี้ การบุกโลกวิญญาณคืนนี้เขาสามารถท้าทายผู้พิทักษ์ต้นไม้ยักษ์ได้แล้ว

นั่นคือเจ้าถิ่นเลเวล 6!

ผลกำไรที่จะได้รับจากมันมหาศาลมาก!

แค่นึกถึงก็ชื่นใจและน่าตื่นเต้นแล้ว!

หลังจากเสร็จสิ้นการแลกเปลี่ยน ซูเจิ้งเฉิงกล่าวต่อว่า “ฉันมาที่นี่ด้วยตัวเองในวันนี้ นอกจากต้องการพบนายแล้ว จริงๆแล้วยังมีความร่วมมือที่ต้องการจะคุยกัน”

“ความร่วมมือแบบไหน?”

“ฉันกับหยุนปิงมองเห็นโอกาสในถนนมังกรฟ้าสายนี้ และหยุนปิงได้หารือถึงความเป็นไปได้ที่จะร่วมมือระหว่างพวกเรา” ซูเจิ้งเฉิงกล่าวต่อ “ฉันวางแผนว่าจะเปิดบาร์บนถนนมังกรฟ้า”

“อะไรนะ เปิดบาร์?”

ฮังอวี่และอ้วนต้าไห่ต่างประหลาดใจ

“อย่าแปลกใจเลย ถ้าไม่พร้อม พวกเราคงไม่มาคุยในวันนี้” ซูหยุนปิงรับช่วงต่อจากพ่อ “แน่นอน ทำอะไรต้องมีหลักฐาน เชิญดูผลิตภัณฑ์ของทางเราก่อน”

เธอหยิบไวน์ออกมาสองขวด

กลิ่นหอมของไวน์น่าดึงดูดใจเป็นพิเศษ พริบตาที่เปิดจุก กลิ่นของมันฟุ้งไปทั่วทั้งห้อง

ฮังอวี่เพียงสูดดม ก็รู้ได้ทันทีว่าคืออะไร

ไม่น่าจะผิดพลาดแล้ว นี่คือไวน์วิญญาณ กล่าวอีกอย่างก็คือ ไวน์ที่มีแก่นแท้พลังวิญญาณ ดูเหมือนว่าอาจารย์ซูกับพ่อของเธอจะเตรียมตัวมาดีจริงๆ