ตอนที่ 27 การเจรจาล่ม

ตอนที่ 27 การเจรจาล่ม

เคร้ง เคร้ง เคร้ง!

ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด เสียงโลหะปะทะกันดังแสบแก้วหูราวกับฝนตกหนักกะทันหันไปทั่วเกาะร้าง

การต่อสู้อันไม่ปกตินี้ทำให้ทหารเรือและกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ที่ดูอยู่รอบนอกต้องหยุดการเผชิญหน้าโดยไม่รู้ตัว

"นี่มันผิดปกติเกินไปแล้ว..." เรย์ลี่มองดูการต่อสู้บนเกาะร้างด้วยสีหน้าตกตะลึง

"คุณภาพฮาคิและความแข็งแกร่งของเด็กหนุ่มคนนั้นด้อยกว่าโรเจอร์มาก แต่เขากลับชดเชยส่วนต่างด้วยวิชาดาบที่ยอดเยี่ยม"

จาบันใช้สันขวานดันแว่นกันแดดขึ้น เผยให้เห็นดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยว "แต่วิชาดาบของเขา รุกล้วนๆ ไม่สนรับเลย แบบนี้มันไม่เสี่ยงไปหน่อยเหรอ? ด้วยพื้นฐานวิชาดาบที่ลึกล้ำขนาดนั้น เขาไม่น่าจะเปิดช่องโหว่ชัดเจนแบบนั้นในการต่อสู้หรอกนะ?"

เรย์ลี่พยักหน้าและเสนอความเห็น "ไม่ก็เขาขาดประสบการณ์การต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง ทำให้ใจร้อนไปหน่อย! หรือไม่ก็ เขาไม่เคยสัมผัสกับ 'ความล้มเหลว' ในวิชาดาบมาก่อน ซึ่งเป็นสัญญาณของความมั่นใจอย่างเปี่ยมล้น!"

จาบันลูบคาง "รุกล้วนๆ ไม่สนรับ แม้จะดูดุดัน แต่จริงๆ แล้วเป็นการเอาตัวเองไปอยู่ในจุดเสี่ยง ทันทีที่โรเจอร์ฉวยโอกาสได้ การต่อสู้จะจบลงในพริบตา"

มองจากภายนอก มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ

ด้วยการดูดซับแก่นแท้ตลอดชีวิตของนักดาบนับหมื่นจากวาโนะคุนิ วิชาดาบเพียวๆ ของชาร์ได้ก้าวถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัว แทบจะไร้คู่ต่อกรในโลกนี้ สไตล์รุกล้วนๆ ไม่สนรับของเขายังหมายความว่าตั้งแต่วินาทีที่เขาลงมือ เขาจะบีบให้คู่ต่อสู้ต้องตั้งรับ

แต่ในทำนองเดียวกัน ด้วยวัยเพียงสิบเจ็ดปี สมรรถภาพทางกายและพื้นฐานฮาคิของเขายังด้อยกว่ายอดฝีมือแห่งท้องทะเลเหล่านั้นมาก

สิ่งนี้สร้างสถานการณ์คุมเชิงที่แปลกประหลาด

ดาบของชาร์แผ่แรงกดดันที่รุนแรงมาก เต็มไปด้วยความหลากหลายและตรงเป้า ขณะที่โรเจอร์ที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็น 'สัตว์ประหลาดค่าพลัง' ที่ถ้าจับจังหวะได้ ก็รู้สึกเหมือนจะปล่อยท่าทีเด็ดขาดได้ทันที

อย่างไรก็ตาม... สิ่งที่คนอื่นไม่รู้คือชาร์กำลังเล่นเกมที่อยู่เหนือค่าพลัง

สิ่งที่เขาทำอยู่คือ ค่อยๆ กัดกร่อนกระบวนท่าทั้งหมดของคู่ต่อสู้อย่างแนบเนียนทีละน้อยในระหว่างการต่อสู้

ที่อีกด้านหนึ่งของสนามรบ

แขนทั้งสิบหกข้างของมโหราการ่ายรำราวกับกลุ่มงู โจมตีการ์ปจากทุกทิศทาง

แม้ทุกการโจมตีจะถูกสกัดกั้นด้วยหมัดเหล็กของเขา จนเกล็ดมายาแตกกระจาย

อย่างไรก็ตาม

เมื่อแขนงูขาวขนาดยักษ์ที่สมบูรณ์อีกข้างโจมตีเข้ามา แขนที่แตกสลายไปก่อนหน้านี้ก็ได้งอกใหม่แล้ว พร้อมที่จะโจมตีต่อ

คลังพลังกายที่ลึกล้ำดั่งมหาสมุทรของมโหรากาช่วยให้มันเปิดฉากโจมตีที่ดุเดือดที่สุดได้อย่างไม่รู้จบ

ในขณะนี้ การ์ปรู้สึกเหมือนกำลังประสบชะตากรรมเดียวกับโอเลคในตอนนั้น

"หมัดกระดูกปะทะ !!!"

การ์ปทุบพื้นแตกละเอียด ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า หมัดเหล็กของเขาถูกห่อหุ้มด้วยอาร์คสายฟ้าสีดำและแดงของฮาคิราชันย์ เปลี่ยนเป็นกระแสน้ำเชี่ยวที่ฉีกกระชากท้องฟ้า

แขนที่คดเคี้ยวหลายข้างของมโหรากาเกิดรอยยุบขนาดใหญ่ภายใต้หมัดนี้ แต่มันไม่ส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนไหวต่อมา

ผ่านไปครู่หนึ่ง

การ์ปค้นพบว่ามโหรากานั้นเอาชนะยากมากอยู่แล้ว และยิ่งไปกว่านั้น อาร์คสายฟ้าสีดำและแดงที่ตกค้างจากฮาคิราชันย์ของโรเจอร์กลับกำลังกะพริบอยู่บนพื้นผิวของมัน

ทางด้านนี้ โรเจอร์ผู้ถือดาบ ใช้ท่า เทพอสูรหลีกและฮาคิราชันย์อันทรงพลังของเขาก็บีบให้ชาร์ถอยร่นไปอีกครั้ง

แต่สายตาของเขาหันขวับไปทางสนามรบของการ์ปอย่างรวดเร็ว

แปลก!

ฮาคิราชันย์ของเขาเองกลับกำลังกะพริบอยู่บนรูปปั้นยักษ์สีขาวนั่น!

"เฮ้ย! สังเกตเห็นไหม การ์ป!"

สองยอดฝีมือผู้ช่ำชองการต่อสู้ค้นพบความผิดปกติแทบจะพร้อมกัน

การ์ปสังหรณ์ใจไม่ดี น้ำเสียงเคร่งขรึม "เจ้านั่นชื่อมโหรากา ฉันสงสัยว่ามันเป็นความสามารถผลปีศาจของไอ้หนูนั่น! ตอนนี้ดูเหมือนว่าความเสียหายที่ร่างต้นได้รับจะถูกถ่ายโอนไปยังสิ่งมีชีวิตที่เรียกออกมาได้? และพลังฟื้นฟูของสิ่งมีชีวิตนั่นก็แข็งแกร่งจนน่าหัวเราะ ด้วยการถ่ายโอนนี้ ความยากเพิ่มขึ้นไม่ใช่แค่นิดหน่อยแล้วนะ!"

ใบหน้าของโรเจอร์แสดงความประหลาดใจขณะวิเคราะห์ "ตามหลักการแล้ว แม้แต่ฮาคิเกราะก็ยังไม่ยอมจำนนต่อพลังผลปีศาจ ยิ่งเราเคลือบด้วยฮาคิราชันย์ ซึ่งควรจะมีผลในการรบกวนความสามารถผลปีศาจ แต่ความเป็นจริง... ค่อนข้างน่าประหลาดใจแฮะ!"

"นั่นแหละที่ฉันสงสัย" สายตาของการ์ปจับจ้องไปที่ชาร์และมโหรากา แต่สมองกำลังหาทางแก้ไข

จู่ๆ โรเจอร์ก็ปิ๊งไอเดีย เหมือนนึกอะไรที่พิสดารกว่านั้นออก

"หา??? สรุปคือ! จริงๆ แล้วพวกเรากำลังสู้แบบสองรุมหนึ่งงั้นเหรอ!"

"เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย!!! พวกเรากำลังทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย? แบบนี้มันไม่สมศักดิ์ศรีเลยนะ!!!"

คำพูดขวานผ่าซากหลุดออกมาจากปากกัปตันไม่หยุด

ช่วยเพิ่มสีสันให้กับสนามรบที่ตึงเครียด

การ์ปถอนหายใจ บิดไหล่ และกระชากเสื้อคลุมทหารเรือออก "ดูเหมือนว่าการจะจัดการกับความสามารถประหลาดของชาร์ เราต้องจัดการมโหรากาก่อนสินะ"

ถูกจับได้เพราะฮาคิราชันย์ที่ตกค้างอยู่บนตัวงั้นเหรอ?

แต่มันก็ปกติ เมื่อชาร์และมโหราการ่วมมือกันต่อสู้ คุณลักษณะของ "การปลูกถ่าย" และ "ความเป็นอมตะ" นั้นยากที่จะปิดบังอยู่แล้ว

มุมปากของชาร์ยกขึ้นเล็กน้อย ดาบมารจันทราชี้เฉียงลงพื้น "งั้น พวกคุณสองคนอยากจะรุมมโหรากาเหรอ?"

"ล้อเล่นอะไรกันเนี่ย!!?"

โรเจอร์มีปฏิกิริยารุนแรงเมื่อได้ยินดังนั้น แล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที "ถ้ารู้ว่าแกจะไม่ตายง่ายๆ งั้นฉันก็... โจมตีแกได้เต็มที่โดยไม่ต้องยั้งมือสินะ!!!"

เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณการต่อสู้ที่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วของโรเจอร์ ชาร์ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาทันที

และในขณะนี้

ยามาตะ โนะ โอโรชิ - กงล้อแห่งสรรพสิ่ง ส่งเสียงคลิกชัดเจน

มันหยุดหมุนกะทันหัน

ในหัวของชาร์ เสียงที่รอคอยมานานดังขึ้นในที่สุด

【ติ๊ง!】

【มโหรากาถูกโจมตีด้วย 'การเคลือบฮาคิราชันย์'!】

【การปรับตัวเสร็จสมบูรณ์】

【การวิเคราะห์เสร็จสมบูรณ์】

【เทคนิคการต่อสู้ใหม่ 'การเคลือบฮาคิราชันย์ 2.0' ถูกสร้างขึ้น!】

【คุณได้รับความเข้าใจที่สมบูรณ์ของ 'การเคลือบฮาคิราชันย์'!】

...

【ติ๊ง!】

【มโหรากาถูกโจมตีด้วย 'หมัดกระดูกอุกกาบาต'!】

【การปรับตัวเสร็จสมบูรณ์】

【การวิเคราะห์เสร็จสมบูรณ์】

【เทคนิคการต่อสู้ใหม่ 'หมัดกระดูกอุกกาบาตมหาประลัย' ถูกสร้างขึ้น!】

【คุณได้รับความเข้าใจที่สมบูรณ์ของ 'หมัดกระดูกอุกกาบาตมหาประลัย'!】

...

【ติ๊ง!】

【มโหรากาถูกโจมตีด้วย 'เทพอสูรเกรี้ยวกราด'!】

【การปรับตัวเสร็จสมบูรณ์】

【การวิเคราะห์เสร็จสมบูรณ์】

【เทคนิคการต่อสู้ใหม่ 'บทเพลงส่งวิญญาณเทพอสูร' ถูกสร้างขึ้น!】

【คุณได้รับความเข้าใจที่สมบูรณ์ของ 'บทเพลงส่งวิญญาณเทพอสูร'!】

...ในชั่วพริบตา ประสบการณ์ฮาคิราชันย์และเทคนิคการใช้พลังมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในหัวของชาร์ราวกับคลื่นยักษ์

ในขณะนี้ พันธนาการที่มองไม่เห็นภายในตัวเขาดูเหมือนจะแตกสลาย

ชีพจรของเขาดูเหมือนจะเปิดออกกะทันหันในวินาทีนี้

อาร์คไฟฟ้าสีดำและแดงเริ่มกะพริบขึ้นที่ปลายคมดาบชั้นเลิศ มารจันทรา ในมือของเขา

ในขณะนี้ ฮาคิราชันย์ตื่นขึ้นแล้ว!

และมีความรู้สึกว่าสามารถควบคุมมันได้ดั่งใจนึก!

"ฮาคิราชันย์...!?

"ว่าแล้วเชียว! เด็กหนุ่มที่ไร้เหตุผลอย่างแกจะไม่มีคุณสมบัติแห่งราชันย์ได้ยังไง!!!"

เมื่อเห็นดังนั้น รูม่านตาดั่งเหยี่ยวของโรเจอร์ก็หดลง และเขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที

ออร่าของเขาพุ่งสูงขึ้นกะทันหัน และดวงตาก็ลุกโชนด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ "เพิ่งจะมาโชว์ตอนนี้เหรอ? เมื่อกี้โดนดูถูกซะแล้วสิ!"

นอกจากความตื่นเต้น เขายังมีความชื่นชมเล็กน้อย "เฮ้! ชาร์ นายเป็นโจรสลัดใช่ไหม? อยากมาเป็นลูกเรือของฉันไหม?"

สายฟ้าสีดำบนใบดาบของชาร์ยังคงคำรามต่อเนื่อง

"เป็นข้อเสนอที่ดีนะ อยากมาร่วมมือกับฉันพลิกโลกนี้ให้คว่ำไหมล่ะ?"

จากนั้น เขาก็ชี้ไปที่ร่างกำยำในระยะไกลที่ถอดเสื้อคลุมออกแล้ว "ทำไมไม่เรียกการ์ปมาด้วยเลยล่ะ?"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

โรเจอร์ขำจนแทบจะน้ำตาไหล "การ์ป นั่นเป็นข้อเสนอที่ยอดเยี่ยมเลยนะ!"

"ไอ้พวกสารเลว!"

สายฟ้าสีดำเปรี๊ยะปร๊ะในมือของเขา การ์ปจ้องมองทั้งสองอย่างดุเดือด "ฉันเป็นทหารเรือ! ตอนนี้ ฉันแค่อยากจับพวกแกทั้งคู่ยัดเข้าคุก!"

..."การเจรจาล่ม!!!"

จบตอน