บทที่ 47 : กำเนิดบุตรคนที่สอง

บทที่ 47 : กำเนิดบุตรคนที่สอง

ก่อนที่หลินชิงชิงจะทันได้มีปฏิกิริยา จวิ้นตงก็แสดงสีหน้าผิดหวังออกมา...

“เจ้า... เจ้าไม่เต็มใจรึ?”

“ไม่ใช่ ข้าเต็มใจ

เพียงแต่ว่าท่านมาจากเผ่าหมาป่าลม และท่านก็รู้เรื่องสถานการณ์ครอบครัวของข้า

พ่อกับแม่ของข้าหนีตามกันไปในตอนนั้น และต่อมาก็ถูกขับไล่ออกจากเผ่าหมาป่าลม

หากท่านอยู่กับข้า ข้าก็จะไม่ไปที่เผ่าหมาป่าลมกับท่าน”

“นั่นไม่มีอะไรเลย อย่างมากข้าก็จะออกจากเผ่าหมาป่าลม

หากเจ้าอยู่ในเผ่าจิ้งจอก ข้าก็จะอยู่ในเผ่าจิ้งจอกด้วย หากเจ้าต้องการเป็นมนุษย์สัตว์เร่ร่อน ข้าก็จะตามเจ้าไป

สรุปก็คือ ข้าตัดสินใจเลือกเจ้าแล้ว”

เมื่อได้ยินจวิ้นตงพูดเช่นนี้ หลินชิงชิงก็หมดสิ้นความกังวล “ตกลง ข้าตกลง”

หลังจากที่หลินชิงชิงตกลงแล้วเท่านั้น จวิ้นตงถึงจะหลับตาลงและหลับไปอย่างสนิท

หลินชิงชิงไม่รอช้าและทายาให้เขาต่อไป

โชคดีที่บาดแผลส่วนใหญ่ของจวิ้นตงเป็นแผลภายนอก และมนุษย์สัตว์ก็มีความสามารถในการฟื้นตัวที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง

หลังจากทายาบาดแผลแล้ว เขาก็ฟื้นตัวอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากช่วยจวิ้นตงรักษาบาดแผลแล้ว หลินชิงชิงก็เหนื่อยล้าอย่างที่สุดเช่นกัน

นางทรุดตัวลงบนพื้นและอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น นางเพิ่งจะถูกจวิ้นตงหลอกลวงรึเปล่า?

เจ้านี่ถึงกับใช้เล่ห์เหลี่ยมยั่วยวน

นางดูเหมือนจะไม่ได้ตั้งเงื่อนไขอะไรเลยและตกลงให้เขาเป็นสามีมนุษย์สัตว์ของนางไปอย่างอธิบายไม่ถูก

เป็นจริงดังว่า ตัวผู้ที่หน้าตาดีกว่าก็มักจะหลอกลวงคนได้ง่ายกว่า

อย่างไรก็ตาม นางก็ไม่เสียใจ เมื่อจวิ้นตงมองมาที่นางอย่างกระตือรือร้น รอคอยคำตอบ นางยอมรับว่าหัวใจของนางหวั่นไหว

นางช่วยให้จวิ้นตงนอนราบและย้ายเขาไปด้านหลังสุดของถ้ำ

ทันทีที่นางวางจวิ้นตงลง นางก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ท้อง และท้องของนางก็เกร็งตัวขึ้นอีก

นางกำลังจะคลอดแล้ว

ตอนนี้เผ่าสุนัขดุร้ายกำลังลุกเป็นไฟ และสุนัขดุร้ายส่วนใหญ่ก็ถูกกวาดล้างไปแล้ว

ซินปาและกลุ่มมนุษย์สัตว์เผ่าสิงโตกกำลังลาดตระเวนหาผู้รอดชีวิตอยู่ ทันใดนั้นเขาก็เห็นเฉินเหยาวิ่งเข้ามา

“เฉินเหยา ท่านจะไปไหน?”

“ซินปา ข้าจะปล่อยเรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ของท่าน ข้ามีเรื่องสำคัญจะบอกชิงชิงหลังจากที่ข้าไปหานางก่อน”

ซินปาไม่รู้ว่าเฉินเหยาเจออะไรมา แต่เขารู้ว่าสถานการณ์เร่งด่วน

“ก็ได้ ไปเถอะ”

“อ้อ ว่าแต่ หลิวต้าไห่ตายรึยัง?”

“เขายังไม่ตาย แต่บาดเจ็บ อะไรนะ? ท่านจะไปฆ่าหลิวต้าไห่รึ?”

“ดีแล้วที่เขายังไม่ตาย ดีแล้วที่เขายังไม่ตาย”

ซินปามองดูร่างที่หลบหนีของเฉินเหยาและรู้สึกว่าตัวเองฉลาดมาก ที่ตระหนักว่าเขาจะไปฆ่าหลิวต้าไห่ด้วยตัวเองจริงๆ

“นายน้อยของเผ่า แย่แล้วขอรับ แย่แล้วขอรับ!”

“เป็นอะไรไป? คนของเราถูกซุ่มโจมตีรึ?”

ใบหน้าของสิงโตตัวผู้ดำคล้ำ “พวกเราพบร่องรอยของงูเห่าบางตัว พวกมันก็มาที่เผ่าสุนัขดุร้ายด้วยขอรับ”

“อะไรนะ? พวกมันก็เข้าร่วมการต่อสู้กับพวกเราด้วยรึ?”

“ไม่ขอรับ ยังไม่...”

“แล้วทำไมเจ้าถึงประหม่าขนาดนั้น?”

“พวกมัน... พวกมัน...”

สิงโตไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี เขาจึงพูดสั้นๆ ว่า “นายน้อยของเผ่า ท่านจะรู้ได้เองถ้าท่านมาดูกับข้า”

ซินปาไม่ลังเล เขานำคนของเขา ติดตามมนุษย์สัตว์สิงโต และวิ่งไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเผ่าสุนัขดุร้าย ระหว่างทางก็ฆ่าสุนัขดุร้ายหลายตัวที่กำลังนั่งยองๆ ถ่ายอุจจาระอยู่

“นายน้อยของเผ่า ดูสิขอรับ…”

ซินปาสูดหายใจเข้า มองดูฉากตรงหน้าเขา

ที่นี่คือรังลูกอ่อนของเผ่าสุนัขดุร้ายพอดี

นอกรังลูกอ่อนมีซากศพที่ไม่สมบูรณ์ของลูกอ่อนกระจัดกระจายอยู่ ไม่มีลูกอ่อนตัวไหนที่สมบูรณ์เลย

แขนขาของพวกมันเกือบทั้งหมดถูกกัดขาด ใบหน้าของพวกมันถูกทำลาย และแม้แต่เลือดของพวกมันก็ดูเหมือนจะถูกสูบจนหมดสิ้น

และบนพื้นดิน ก็ยังมีเกล็ดและร่องรอยที่งูเห่าทิ้งไว้

“ไอ้งูเห่าเวร พวกมันยังมีความเป็นมนุษย์เหลืออยู่รึไม่?!”

ซินปากำหมัดแน่น “ถ้าเห็นงูเห่าตัวไหน ไม่ต้องปราณี ฆ่ามันโดยตรง”

“ลูกๆ ของข้า ลูกๆ ของข้า…”

ซินปามองเข้าไปข้างในและเห็นตัวเมียคนหนึ่ง แต่งกายด้วยเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ถือร่างของจิ้งจอกสองตัว ตัวหนึ่งใหญ่ตัวหนึ่งเล็ก อยู่ในมือของนาง

ดวงตาของนางว่างเปล่า และดูเหมือนว่าวิญญาณของนางได้ออกจากร่างไปแล้ว

“นายน้อยของเผ่า ดูเหมือนจะเป็นตัวเมียจากเผ่าจิ้งจอก พวกเราจะพานางมาด้วยหรือไม่ขอรับ?”

ซินปาพยักหน้าเล็กน้อย แววตาสงสาร

“ใช่ พานางมาด้วยแล้วพานางกลับไปที่เผ่าจิ้งจอก นางเป็นคนที่น่าสงสาร”

หัวใจของบัวเขียวแตกสลายในขณะนี้

นางพบลูกอ่อนของนางแล้วและพร้อมที่จะวิ่งแล้ว แต่นางถูกงูเห่าหลายตัวหยุดไว้

พวกมันกัดลูกอ่อนของนางจนตายทีละตัวต่อหน้าต่อตานาง...

ทำไม? ทำไม…

“ต้าเหมา เอ้อร์เหมา แม่กำลังจะไปหาพวกเจ้าแล้ว! อ๊า!”

บัวเขียวมองไปที่หินก้อนหนึ่งใกล้ๆ แล้วพุ่งเข้าไปหาโดยตรง แต่นางถูกมนุษย์สัตว์สิงโตคนหนึ่งหยุดไว้

“ปล่อยให้ข้าตาย! พวกเจ้าเป็นใคร? หรือว่าพวกเจ้าก็เป็นพวกสมรู้ร่วมคิดของพวกงูเห่า? ข้าจะกัดพวกเจ้าให้ตาย!”

มนุษย์สัตว์สิงโตถูกบัวเขียวกัดเข้าไปเต็มๆ แต่เขาก็ไม่ได้ส่งเสียงหรือร้องด้วยความเจ็บปวด

สิงโตเผ่าตัวผู้ถูกสอนมาตั้งแต่เกิดให้ใจดีกับตัวเมียและลูกอ่อน ดังนั้นเขาจึงไม่เคยปล่อยมือ นำบัวเขียวมาต่อหน้าซินปา

“ทำไม ทำไมพวกท่านไม่ปล่อยให้ข้าตาย?”

บัวเขียวเจ็บปวดอย่างที่สุดและทรุดตัวลงกับพื้น

“จะตายไปทำไม? คนของเผ่าสิงโตของเรา เมื่อถูกรังแก ก็รู้ว่าต้องสู้กลับ

ในเมื่อพวกงูเห่านั่นฆ่าลูกอ่อนของเจ้า เจ้าก็ควรจะฆ่าพวกมัน”

คำพูดของซินปาดูเหมือนจะปลุกบัวเขียว นางได้สติกลับคืนมาและมองไปที่มนุษย์สัตว์สิงโตที่เพิ่งจะถูกกัด

“ข้าคือบัวเขียวแห่งเผ่าจิ้งจอก ขอเรียนถามว่าท่านคือใคร? และ ข้าขอโทษสำหรับเรื่องเมื่อครู่นี้”

มนุษย์สัตว์สิงโตสบัดแขนอย่างสบายๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ข้าชื่ออาเฉิง ไม่เป็นไร ข้าไม่เจ็บแล้ว”

อาเฉิงกล่าวเบาๆ

“บัวเขียว มากับพวกเราเถอะ บางทีเจ้าอาจจะได้ฆ่าพวกงูเห่านั่นด้วยตัวเอง”

“ได้เลย…”

บัวเขียวพยักหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

หลินชิงชิงนอนอยู่ในคอกและกลืนยาเม็ดไร้ความเจ็บปวดลงไป

จากประสบการณ์ครั้งก่อน หลินชิงชิงก็ไม่ประหม่า

นางหายใจเข้าและออกเป็นจังหวะ และในที่สุด ลูกอ่อนตัวแรกก็เกิด

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ให้กำเนิดลูกอ่อนคนที่ 8 เพศ (ผู้) ร่างมนุษย์สัตว์ (จิ้งจอกขาวห้าหาง) พรสวรรค์ (ส้ม) พ่อพันธุ์ (จิ้งจอกแดงห้าหางระดับแดง) รางวัล (2000 คะแนน เกลือบริสุทธิ์สี่ชั่ง)】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ให้กำเนิดลูกอ่อนคนที่ 9 เพศ (ผู้) ร่างมนุษย์สัตว์ (จิ้งจอกลายจุดห้าหาง: แดง ขาว) พรสวรรค์ (ส้ม) พ่อพันธุ์ (จิ้งจอกแดงห้าหางระดับแดง) รางวัล (2000 คะแนน เครื่องปรุงบาร์บีคิวสองชั่งที่ไม่เน่าเสีย)】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ให้กำเนิดลูกอ่อนคนที่ 10 เพศ (เมีย) ร่างมนุษย์สัตว์ (จิ้งจอกขาวหกหาง) พรสวรรค์ (แดง) พ่อพันธุ์ (จิ้งจอกแดงห้าหางระดับแดง) รางวัล (5000 คะแนน น้ำพุวิญญาณหนึ่งหม้อ: จิบเดียวสามารถฟื้นฟูกำลังกายได้อย่างรวดเร็ว)】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ให้กำเนิดลูกอ่อนคนที่ 11 เพศ (เมีย) ร่างมนุษย์สัตว์ (จิ้งจอกแดงสี่หาง) พรสวรรค์ (ส้ม) พ่อพันธุ์ (จิ้งจอกแดงห้าหางระดับแดง) รางวัล (2000 คะแนน เป็ดปักกิ่ง 50 ตัวจากทะเลสาบเผิงไหลในโลกของผู้บำเพ็ญเพียร)】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ให้กำเนิดลูกอ่อนคนที่ 12 เพศ (ผู้) ร่างมนุษย์สัตว์ (จิ้งจอกแดงเจ็ดหาง) พรสวรรค์ (แดง) พ่อพันธุ์ (จิ้งจอกแดงห้าหางระดับแดง) รางวัล (5000 คะแนน ข้าวโพดและมันเทศอย่างละ 200 ชั่ง)】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ให้กำเนิดลูกอ่อนคนที่ 13 เพศ (ผู้) ร่างมนุษย์สัตว์ (จิ้งจอกขาวหางพัดกลายพันธุ์: หางรูปพัดขนาดมหึมาพร้อมพรสวรรค์ด้านเสน่ห์ที่สูงอย่างยิ่ง) พรสวรรค์ (แดง) พ่อพันธุ์ (จิ้งจอกแดงห้าหางระดับแดง) รางวัล (5000 คะแนน กระท่อมเคลื่อนที่ขนาด 20X20 หนึ่งหลัง)】