Ep.66 - ปฐมบทการรุกรานของสิ่งมีชีวิตที่มีภูมิปัญญา

2/3

Ep.66 - ปฐมบทการรุกรานของสิ่งมีชีวิตที่มีภูมิปัญญา

ฮังอวี่ยังไม่พอใจ

การที่เขาตัดสินใจมาในครั้งนี้มีจุดประสงค์ชัดเจน

มนุษย์ปลาคนงานเป็นเพียงมอนสเตอร์ระดับล่าง หรือก็คือสติปัญญาของพวกมันต่ำมาก ไม่มีทางที่จะสามารถรุกรานโลกมนุษย์อย่างเป็นระบบเช่นนี้ได้

นั่นหมายความว่า ต้องมีมนุษย์ปลาระดับสูงคอยบงการพวกมันแน่ๆ!

มนุษย์ปลาระดับสูงยังไม่สามารถผ่านรอยแยกมิติในตอนนี้ได้ จึงทำได้แค่ส่งพวกปลาเล็กปลาน้อยมากรุยทางก่อน

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่มนุษย์ปลาถูกส่งข้ามมายังโลกมนุษย์ พวกมันจะได้รับอิทธิพลจากกฏเกณฑ์ของโลกมนุษย์เช่นกัน อุปกรณ์ที่ติดตัวมากลายเป็นรูปธรรม

แม้การล่ามอนสเตอร์ที่ถูกส่งข้ามโลกจะไม่ได้รับแต้มวิญญาณ แต่คุณสามารถยึดเอาอุปกรณ์จากพวกมันได้

และมนุษย์ปลาไม่ได้เข้ามายังโลกมนุษย์ด้วยมือเปล่า ส่วนใหญ่จะพกเสบียงหรือไอเท็มอื่นๆติดไม้ติดมือมาด้วย

หรือก็คือ นี่เป็นโอกาสทองในการรวบรวมสมบัติ!

ระหว่างทาง ฮังอวี่ปั่นจักรยานเลียบไปตามริมแม้น้ำ เขาพบกับพวกมนุษย์ปลาคนงานหลายตน

แต่สำหรับเจ้าพวกนี้ไม่จำเป็นต้องหยุดสู้ พวกมันเคลื่อนไหวด้วยความเร็วตามค่าเฉลี่ย ค่าสเตตัสอื่นๆก็อยู่ในระดับปานกลาง ดังนั้นเพียงขว้างมีดบินออกไป ก็สามารถจบชีวิตพวกมันได้ก่อนเข้ามาใกล้ในระยะ 10 เมตร

หรือเรียกได้เลยว่าพวกมันแทบไม่มีโอกาสเข้าประชิดตัวเขา!

ความแม่นยำในการขว้างมีดของฮังอวี่นั้นสูงจนน่าตกใจ มีดบินแต่ละเล่มสามารถปักลงบนจุดสำคัญได้อย่างแม่นยำ ทุกครั้งสามารถสังหารมนุษย์ปลาคนงานได้ในพริบตา

กรณีเป็นคนทั่วไปที่พึ่งได้รับสกิลขว้างอาวุธมา หากไม่ฝึกซ้อมอย่างหนักเป็นเวลาซักหนึ่งอาทิตย์ อย่าหวังว่าจะปาแม่นในระดับเดียวกับเขา

ขณะที่ฮังอวี่นับแต่เรียนสกิล ค่าความชำนาญเต็มเปี่ยมทันที ดังนั้นไม่ต้องเสียเวลาฝึกฝน

ขว้างร้อยก็โดนทั้งร้อยไม่มีพลาดเป้า ทักษะเก่งกาจเหนือใคร!

ทุกเส้นทางที่จักรยานปั่นผ่าน จะเกิดประกายแสงเย็นเยียบและเสียงหวีดแหลมของสายลม เก็บเกี่ยวชีวิตมนุษย์ปลาคนงาน

เขาปั่นมาได้ 40 นาที สามารถเก็บค้อนเหล็กคนงานได้ถึง 5 ชิ้น

แม้พวกมันจะเป็นแค่อุปกรณ์สีเทาขุ่น และค่าความทนทานแทบจะเป็น 0 แต่ปัจจุบันอุปกรณ์จากโลกวิญญาณเป็นอะไรที่หายากมาก ต่อให้เป็นขยะแค่ไหนแต่ก็ยังเปลี่ยนเป็นเงินได้!

มอนสเตอร์พวกนี้ไม่สามารถใช้สกิลรวบรวมวัตถุดิบได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพวกมันถืออาวุธในมือ ดังนั้นไม่อาจปล่อยให้เล็ดลอดไป

ปั่นมาได้อีกซักพัก มอนสเตอร์มนุษย์ปลาอีกตัวปรากฏขึ้นในขอบเขตการมองเห็นของฮังอวี่

แต่ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะไม่ใช่มนุษย์ปลาคนงาน มันตัวสูง ร่างกายกำยำกว่ามนุษย์ปลาคนงานอย่างเห็นได้ชัด และอาวุธก็ไม่ใช่ค้อน แต่เป็นแท่งยาวๆที่เหมือนกับส้อม

“หือ? นั่นมันมนุษย์ปลาคนรับใช้!”

ฮังอวี่สามารถระบุสถานะของมันได้ทันที

มนุษย์ปลาคนรับใช้เป็นมอนสเตอร์เลเวล 2 ระดับสามัญ ฉะนั้นแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ปลาคนงานแน่นอน

มนุษย์ปลาคนรับใช้หนึ่งตน มีพลังรบพอๆกับมนุษย์ปลาคนงาน 2-3 ตน

“อืม ถ้าระดับคนรับใช้มาโผล่ที่นี่ นั่นหมายความว่าเป้าหมายที่ฉันตามหาต้องอยู่แถวๆนี้ แต่ก่อนอื่นขอกำจัดไอ้หมอนี่ก่อน”

ฮังอวี่ขว้างมีดบินออกไป คมแหลมของมันพุ่งทะลุตาข้างหนึ่งของมนุษย์ปลาคนรับใช้อย่างแม่นยำ

ทว่ามนุษย์ปลาคนรับใช้มิได้ถูกสังหารในทันที มันเปล่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและความโกรธ ถือส้อมยาวและวิ่งเข้าหาเขาอย่างเดือดดาล

ฮังอวี่ปั่นจักรยานด้วยมือเดียว อีกมือขว้างมีดบิน ปักเข้าลำคอของมนุษย์ปลาคนรับใช้ โจมตีจุดอ่อนของมันอีกครั้ง

มนุษย์ปลาคนรับใช้เมื่อถูกมีดบินทำร้ายถึงสองเล่ม ฝีเท้ามันเริ่มไม่มั่นคงอีกต่อไป ใกล้เฉียดเข้าสู่ขอบเหวแห่งความตาย

อย่างไรก็ตาม มันยังไม่ล้มลง

“โย่ว! หนังเหนียวจริงนะแก รีบๆตายให้ฉันซักที!”

ฮังอวี่ปั่นจักรยานอย่างดุเดือดขับเข้าไปปาดหน้ามัน ระหว่างนั้นชักดาบสั้นสีขาวออกมา ตวัดเฉือนในคราเดียว

จักรยานขับผ่านมนุษย์ปลาคนรับใช้ไป ซักพักวนกลับมาที่ศพมัน บีบเบรก และหยุดรถ

ฮังอวี่หยิบส้อมยาวขึ้นมา และโยนมันลงในพื้นที่เก็บของ

“ดูเหมือนทักษะปั่นจักรยานของฉันนับวันจะยิ่งดีขึ้น”

ฮังอวี่ตรวจสอบคุณสมบัติของมัน

[ฉมวกล่าปลา] อุปกรณ์เลเวล 1 สีเทาคุณภาพกลาง การโจมตีทางกายภาพ +2 ค่าความทนทาน 2/10

อุปกรณ์สีเทาอ่อน ?

นี่มันดีกว่าค้อนเหล็กมาก แต่แน่นอนว่ายังเป็นขยะในสายตาของฮังอวี่

ฮังอวี่มาไม่ได้มาที่นี่เพื่อรวบรวมอุปกรณ์สีเทาเลเวล 1 ที่แทบไม่เหลือค่าความทนทาน

เมืองเจียงเฉิงในเวลานี้มีมอนสเตอร์อยู่นับร้อยๆจุด มีทรัพยากรมากมายให้รวบรวม

อุปกรณ์ขยะเหล่านี้ไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุด

โดยทั่วไปแล้ว มนุษย์ปลาคนรับใช้มักไม่อยู่ไกลจากฐานที่มั่น

ในเมื่อมีมนุษย์ปลาคนรับใช้อยู่ที่นี่ งั้นแสดงว่าต้องมีฐานของพวกมันอยู่ใกล้ๆแน่ๆ!

ฮังอวี่เริ่มตระเวนค้นหาในบริเวณใกล้เคียง และผลลัพธ์เป็นไปตามที่คาดไว้

ตรงหาดไม่ไกลจากริมน้ำ ในที่สุดเขาก็พบสิ่งที่ตามหา

ปรากฏค่ายเล็กๆที่แสนธรรมดา มันถูกสร้างขึ้นบริเวณหาดตื้น ตัวสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดทำจากทรายและกรวด

และใกล้ๆกับแม่น้ำ สามารถมองเห็นได้รางๆว่ามีมนุษย์ปลาทยอยเข้าๆออกๆ คล้ายกำลังบรรทุกสิ่งของอยู่

ค่ายขนาดเล็กยังคงอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง ฉากดังกล่าวค่อนข้างประหลาดตา

อย่างไรก็ตาม ฮังอวี่ไม่แปลกใจเลย

เรือผีปรากฏขึ้นในแม่น้ำแยงซีคืออะไร? มันคือสัญญาณว่ากองกำลังของพวกมนุษย์ปลาได้ค้นพบรอยแยกมิติเข้าสู่โลกใหม่ และเริ่มลาดตระเวนเพื่อหาสถานที่ตั้งฐานยึดครองดินแดน!

แต่ปัญหาคือรอยแมกมิติเล็กเกินไป ตัวตนที่แข็งแกร่งของพวกมันไม่สามารถฝ่าเข้ามาได้!

พวกมันเลยทำได้แค่รวบรวมกลุ่มมนุษย์ปลาเลเวลต่ำ และส่งพวกลำดับต่ำของสายพันธุ์เช่น มนุษย์ปลาคนงาน มนุษย์ปลาคนรับใช้ ฯลฯ ออกมาก่อนเท่านั้น

แม้ระดับสติปัญญาของพวกมันจะต่ำในระดับใกล้เคียงกับสติปัญญาของเด็กปัญญาอ่อนก็ตาม แต่พวกมันก็ยังเชื่อฟังคำสั่งของระดับสูงในเผ่า ปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ส่วนกระบวนการก็ปล่อยไปตามสัญชาตญาณ

พวกมันมีความสามารถในการรวบรวมและสร้างสรรค์ ดังนั้นคนงานและคนรับใช้จำนวนมากจึงถูกส่งมายังโลกใหม่ก่อน เพื่อรวบรวมวัสดุ ก่อตั้งค่าย สร้างอุปกรณ์ แม้กระทั่งสร้างด่านหน้า เพื่อเตรียมอำนวยความสะดวกแก่เหล่ามอนสเตอร์มนุษย์ปลาระดับสูงในอนาคต

อย่างไรก็ตาม มนุษย์ปลากลุ่มนี้โชคไม่ดีนัก มีเรือหลายลำของพวกมันโชคร้ายล่องไปตามแม่น้ำเจียงเฉิง ขับผ่านใกล้ริมน้ำ จึงเป็นธรรมดาที่จะดึงดูดความสนใจของผู้คน

แต่มนุษย์ปลาพวกนี้มีหรือจะรู้เรื่อง? พวกมันแค่ทำตามสัญชาญาณเท่านั้น!

ไอ้มอนสเตอร์สติปัญญาต่ำ กล้าดียังไงคิดมาแย่งชิงพื้นที่เมืองมนุษย์!

ฮังอวี่ในฐานะสมาชิกเมืองเจียงเฉิง เขาต้องทำอะไรซักอย่าง

แต่แน่นอน ฮังอวี่เป็นคนที่ทำอะไรต้องมีกำไรเช่นกัน

มนุษย์ปลาพวกนี้จะต้องนำวัสดุและเสบียงมากมายมาจากโลกวิญญาณแน่ๆ

ตราบใดที่เขาใช้สกิลล่องหนย่องเข้าไปในค่ายพวกมันอย่างเงียบๆ ย่อมได้อะไรติดไม้ติดมือกลับมา!

มีสกิลล่องหนนี่มันสบายจริงๆ ในใจเขาเตรียมแผนพร้อมแล้ว!

ดังคำกล่าวที่ว่า เมื่อมีโอกาสควรไขว่คว้าไว้

ทำไมเขาต้องทำเป็นเท่อย่างออกไปสู้กับพวกมันตรงๆอย่างยากลำบากด้วย? ลอบเข้าไปขโมยแบบไม่ให้รู้ตัวมันไม่ง่ายกว่าหรอ?

ทรัพยากรเหล่านี้สามารถช่วยส่งเสริมการพัฒนาในช่วงต้นได้เป็นอย่างดี

อีกทั้งนี่ยังเป็นการขัดขวางพวกผู้รุกรานให้ภารกิจของพวกมันล่าช้าออกไป

สามารถกล่าวได้ว่าเป็นการปกป้องน่านน้ำเมืองเจียงเฉิง ปกป้องมวลมนุษยชาติ!

ฮังอวี่จอดจักรยานข้างถนน พลิกตัวข้ามราวกั้นมุ่งหน้าสู่ชายหาด ย่องเข้าไปใกล้ๆค่ายเล็ก

ฮังอวี่กะระยะทางด้วยสายตา เขาพบว่ามันอยู่ห่างออกไปประมาณ 100 เมตรเท่านั้น

เขารีบนำโพชั่นพลังจิตออกมา ดื่มประมาณครึ่งขวด

ด้วยขีดจำกัดค่าพลังจิตของเขาในตอนนี้ ดื่มเพียงครึ่งขวดก็มากพอที่จะเติมเต็มแล้ว หากมากกว่านี้มันจะเป็นการสิ้นเปลืองเอา

เริ่มลงมือกันเลย!

ฮังอวี่เปิดใช้งานสกิลล่องหน ร่างของเขากลายเป็นโปร่งใส ลอบย่องเข้าไปอย่างระมัดระวัง

ตัวสิ่งปลูกสร้างของค่ายมนุษย์ปลานั้นเต็มไปด้วยกรวดและทราย ไม่ทราบเหมือนกันว่าพวกมันใช้เวทมนตร์แบบไหน ถึงทำให้ของพวกนี้แข็งและคงรูปอยู่ได้

เป็นสถาปัตยกรรมที่ประหลาดมาก เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถใช้สุนทรียศาสตร์และแนวคิดของมนุษย์ในการทำความเข้าใจได้

“แปลกจริง?”

“ทำไมมอนสเตอร์ที่นี่มีน้อยจัง?”

“พวกมนุษย์ปลาหายหัวไปไหนกันหมด?”

ก่อนสกิลล่องหนจะสิ้นสุดลง เขาหามุมดีๆที่สามารถมองเห็นและเข้าไปซ่อนตัว

การรับรู้กลิ่น การมองเห็น และการได้ยินของพวกมนุษย์ปลาอยู่ในระดับปานกลาง ขอแค่ระมัดระวัง ก็สามารถลอบเข้าไปโดยพวกมันไม่พบตัว

แต่สิ่งที่ทำให้ฮังอวี่รู้สึกสับสนก็คือ ในค่ายมีมอนสเตอร์อยู่น้อยมาก

ซึ่งตามหลักเหตุผลแล้ว ที่นี่ถือเป็นรังมอนสเตอร์ ไม่ต้องกล่าวถึงหลักร้อยตัว เอาจริงๆหลักพันตัวยังเป็นไปได้

อย่างไรก็ตาม พอเดินวนดูรอบๆแล้ว เขากลับพบว่า ภายในค่ายมีมนุษย์ปลาคนงานอยู่เพียง 7-8 ตนเท่านั้น

ฮังอวี่ตัดสินจากรอยเท้าจำนวนมากบนพื้นทราย คาดว่ามนุษย์ปลากลุ่มใหญ่เหมือนจะถูกบางอย่างล่อลวงออกไป

เป็นอย่างที่คิด พระเจ้าอำนวยพรให้คนหล่ออย่างเขาอีกแล้ว!

ถ้าถึงขนาดนี้ยังไม่เข้าไปฮุบสมบัติอีก นี่มันไม่เท่ากับเป็นการเสียมาราทต่อพระเจ้าหรอกหรือ?

ฮังอวี่ชักดาบสั้นด้วยมือขวา ค่อยๆตรงเข้าไป และถูกคนงานสองตนที่อยู่ใกล้ที่สุดพบตัว

ทว่าพวกมันยังไม่มีเวลาทันได้ส่งเสียง

หนึ่งในนั้นถูกมีดบินปักกลางหัว อีกหนึ่งถูกดาบสั้นสะบั้นผ่านลำคอ ร่วงลงกับพื้นแน่นิ่งไป