บทที่ 3245 ตำราสวรรค์ปรากฏสู่โลก มหันตภัยแห่งทวีป
บทที่ 3245 ตำราสวรรค์ปรากฏสู่โลก มหันตภัยแห่งทวีป
บทที่ 3245 ตำราสวรรค์ปรากฏสู่โลก มหันตภัยแห่งทวีป
เดิมทีคิดว่าจะสามารถสังหารคนของสำนักมารได้นับไม่ถ้วน
แต่คาดไม่ถึงว่าเย่เทียนอี้ผู้นี้จะยังมีไม้เด็ดเช่นนี้อีก
ราวกับคนบ้า
ไม่ลังเลที่จะทำให้ตนเองบาดเจ็บสาหัส เพื่อผนึกพลังวิญญาณของพวกเขาทั้งหมด
จักรพรรดิเทพเผยรอยยิ้มขมขื่นอย่างจนปัญญา
“ฆ่า!”
เย่เทียนอี้ออกคำสั่ง
ซู่ว——
เหล่าคนของสำนักมารต่างพุ่งทะยานออกไปพร้อมกัน
บทสรุปย่อมไม่ต้องกล่าวถึงอีก
เปลวเพลิงที่ลุกโชนแผ่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ วังเซียนแห่งดินแดนแห่งทวยเทพก็ค่อยๆ มอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน
หลังจากจัดการเรื่องทั้งหมดนี้เรียบร้อยแล้ว เหล่าคนของสำนักมารก็พากันแยกย้ายจากไป
เรื่องราวได้สิ้นสุดลงแล้ว
ป้ายบัญชาจักรพรรดิมารก็ได้สิ้นผลไปแล้ว
ส่วนเย่เทียนอี้ก็ได้กลับไปยังนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาล
สำหรับเรื่องที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ ใครเล่าจะรู้ได้?
เมื่อเย่เทียนอี้กลับมาถึงนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาล ผู้คนต่างพากันกรูเข้ามา
“ไม่เป็นไรนะ?”
พวกนางมองดูสภาพของเย่เทียนอี้ด้วยความห่วงใย
เย่เทียนอี้ส่ายหน้า “ไม่เป็นไร เพียงแค่พักฟื้นสักหน่อย”
การฝืนใช้พลังเมื่อครู่เพื่อผนึกพลังวิญญาณของยอดฝีมือจำนวนมาก ทำให้เย่เทียนอี้ได้รับความเสียหายอย่างหนัก
แต่ทว่า ขอเพียงได้พักฟื้นก็ไม่นับว่าเป็นปัญหาใหญ่อันใด
…
ในขณะเดียวกัน
นิกายใหญ่ต่างๆ ก็กำลังหารือเกี่ยวกับสถานการณ์ในปัจจุบัน
เพียงชั่วพริบตา วังเซียนก็หายไป
สำหรับโครงสร้างอำนาจของทั้งทวีปแล้ว การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้นับว่าใหญ่หลวงนัก
ทั้งทวีปตกอยู่ในความสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เย่เทียนอี้ พิโรธเพื่อหญิงงาม กุมป้ายบัญชาจักรพรรดิมาร ถล่มวังเซียน
ไม่ว่าผลที่ตามมาของเรื่องนี้จะร้ายแรงเพียงใด
ในหมู่ผู้คนทั่วไปแล้ว เย่เทียนอี้กลับได้รับคำชื่นชมอย่างล้นหลาม
แม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีข่าวลือว่าเขาอาจสมคบคิดกับสมาพันธ์ทมิฬ
แต่ทว่า…
สองครั้งสองครา
พิโรธเพื่อหญิงงาม
ครั้งหนึ่งจวนเฉินพินาศ
อีกครั้งวังเซียนล่มสลาย
พูดตามตรง อย่างน้อยในสายตาของสตรีแล้ว เย่เทียนอี้คือบุรุษผู้กล้าหาญและเปี่ยมด้วยความรับผิดชอบอย่างแท้จริง
และการกระทำของเย่เทียนอี้นั้น เป็นสิ่งที่บุรุษนับไม่ถ้วนเคยคิดฝันแต่ไม่สามารถทำได้
ความชื่นชม ความอิจฉา และอื่นๆ อีกมากมาย…
การกระทำอันเด็ดขาดและโหดเหี้ยมของเขากลับไม่ทำให้ชื่อเสียงกลายเป็นด้านลบ
ด้านลบเพียงอย่างเดียว อาจเป็นเรื่องที่การโจมตีวังเซียนครั้งนี้ ซึ่งแม้จะเป็นการพิโรธเพื่อหญิงงาม แต่กลับไม่ละเว้นแม้แต่สตรีและเด็ก
ทว่าในสายตาของคนฉลาดแล้ว พวกเขากลับมองออกว่าเขาได้ไว้ชีวิตคนของวังเซียนแล้ว
หากไม่ไว้ชีวิต วังเซียนแห่งดินแดนแห่งทวยเทพก็คงจะพินาศย่อยยับเช่นเดียวกับวังเซียนแห่งแดนเทพ
และท้ายที่สุด วังเซียนแห่งดินแดนแห่งทวยเทพ ก็มีเพียงยอดฝีมือระดับสูงสุดหลายสิบคนที่เสียชีวิตไป ซึ่งยอดฝีมือเหล่านี้คือผู้ที่ตัดสินใจอยู่ร่วมเป็นร่วมตายกับวังเซียน
“ท่านเทพจันทรา บัดนี้ป้ายบัญชาจักรพรรดิมารถูกทำลายไปแล้ว ในมือของเย่เทียนอี้มีกฎเกณฑ์อยู่หลายข้อ พวกเราควรจะหาโอกาสลงมือหรือไม่?”
ผู้พิทักษ์ซ้ายเอ่ยถามอย่างนอบน้อมข้างกายเทพจันทรา
เทพจันทรากลับส่ายหน้า “ปล่อยเขาไปเถิด”
“แต่เรื่องนี้ หากพวกเราไม่ทำ ย่อมต้องมีผู้อื่นลงมือ แรงดึงดูดของกฎเกณฑ์หลายข้อนั้น ไม่มีขุมอำนาจใดจะต้านทานได้เลย”
เทพจันทราลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวว่า “หากเป็นข้าเมื่อหลายปีก่อน อาจจะลงมือโดยไม่ลังเล แต่ตอนนี้ คงต้องพิจารณาให้ถี่ถ้วน”
“ความหมายของท่านเทพจันทราคือ?”
“การใช้ป้ายบัญชาจักรพรรดิมาร ข้าเชื่อว่าเป็นการกระทำที่หุนหันพลันแล่นของเขา แต่การกระทำหลังจากนั้นกลับทำให้ข้าเห็นว่าเขาไตร่ตรองทุกอย่างไว้เป็นอย่างดีแล้ว ข้าเห็นว่า จะลงมือหรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ต่อให้มีคนต้องการลงมือ ก็ปล่อยให้พวกเขาไปลองเชิงก่อนก็ไม่เสียหาย”
“ท่านเทพจันทราคิดว่า แม้แต่ขุมอำนาจระดับเทพก็อาจจะไม่สามารถจัดการนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลและเย่เทียนอี้ได้หรือ?”
“นิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลน่ะจัดการได้ แต่เย่เทียนอี้ผู้นั้น ยากจะหยั่งถึงนัก”
เทพจันทรากล่าว
“บ่าวเข้าใจแล้ว เพียงแต่เกรงว่า… สมาพันธ์ทมิฬจะลงมือ”
เทพจันทราครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “กฎแห่งชีวิตของวิหารเทพสงครามถูกสมาพันธ์ทมิฬขโมยไป เย่เทียนอี้ก็ถูกเปิดโปงว่ามีกฎเกณฑ์อยู่หลายข้อ สมาพันธ์ทมิฬจะนั่งอยู่เฉยๆ ได้จริงหรือ?”
“แต่หากพวกเขาลงมือ พวกเขาจะต้องเผชิญกับการตอบโต้จากสำนักฝ่ายธรรมะทั้งหมด ข้าคิดว่า พวกเขาคงไม่กล้า”
เทพจันทรากล่าว “รอดูสถานการณ์ไปก่อนเถิด”
…
ในขณะนี้
หอเทียนจี
ยอดฝีมือของหอเทียนจีสิบกว่าคนกำลังล้อมวงกันเป็นวงกลม ดูเหมือนกำลังประกอบเคล็ดวิชาลับบางอย่าง
เหนือศีรษะของพวกเขา ปรากฏภาพหนึ่งฉายขึ้น
ภาพฉายนั้นสั่นไหวอย่างรุนแรง
ทั้งสิบกว่าคนต่างขมวดคิ้ว
บนใบหน้าของพวกเขา มีเหงื่อเม็ดโตค่อยๆ ไหลรินลงมา
ทันใดนั้น ภาพทั้งหมดก็มืดลง
พรวด—
วินาทีต่อมา ทั้งสิบกว่าคนก็กระอักเลือดออกมาพร้อมกัน
“แย่แล้ว!!”
สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก
“เร็วเข้า! ตำราสวรรค์!”
ในคืนนั้น
ทุกสิ่งดูเหมือนจะกลับสู่ความสงบ
แต่ทว่า…
พลันเงาเสมือนของตำราสวรรค์ขนาดมหึมาที่ส่องประกายสีทองอร่ามก็ได้ปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้าของหอเทียนจี ทำลายความสงบเงียบยามค่ำคืนลง
เมื่อตำราสวรรค์ปรากฏสู่โลก ในชั่วพริบตานั้น ยอดฝีมือจากนิกายต่างๆ ทั่วทั้งทวีป ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ต่างสัมผัสได้ถึงการมาของมัน
เทพจันทราที่กำลังนั่งอยู่พลันขมวดคิ้วขึ้นมาทันที
นางรีบลุกขึ้นทอดสายตาไปยังที่ห่างไกล
ตำราสวรรค์เล่มนั้นส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน
“แย่แล้ว!”
ซู่ว——
ร่างของนางพุ่งทะยานไปยังทิศทางของหอเทียนจี
“ท่านเทพจันทรา”
ระหว่างทาง นางได้พบกับเทพสงครามแห่งวิหารเทพสงครามที่กำลังมุ่งหน้าไปยังหอเทียนจีเช่นกัน
“ไม่ทราบว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น”
เทพสงครามขมวดคิ้วกล่าว
“ตำราสวรรค์ปรากฏสู่โลก ใต้หล้าเกิดมหันตภัย หรือว่าหายนะกำลังจะมาถึง?”
เทพจันทรามีสีหน้าเคร่งขรึม
ตำราสวรรค์คือเคล็ดวิชาลับที่หอเทียนจีครอบครองอยู่
หลายหมื่นปีที่ผ่านมา หอเทียนจีและนิกายใหญ่ต่างๆ ได้บรรลุข้อตกลงร่วมกัน
ตำราสวรรค์ปรากฏสู่โลก ใต้หล้าเกิดมหันตภัย
ดังนั้น เมื่อตำราสวรรค์ปรากฏสู่โลก นั่นหมายความว่าทวีปกำลังจะเผชิญกับวิกฤตอันน่าสะพรึงกลัว
ควรทราบว่าก่อนหน้านี้ แม้แต่ในยามที่จ้าวแห่งมารอสูรเกือบจะจุติ ซึ่งเกือบจะนำมหันตภัยมาสู่ทวีป ตำราสวรรค์ก็ยังไม่ปรากฏ
เป็นหายนะประเภทใดกันแน่ ถึงกับทำให้ตำราสวรรค์ต้องปรากฏสู่โลก?
“ตำราสวรรค์ปรากฏสู่โลก!”
ราชินีอสูรยืนอยู่บนยอดเขาใจอสูร มองไปยังตำราสวรรค์ที่อยู่ห่างไกล
เจียงชิงเยว่กล่าว “หรือว่ามหันตภัยกำลังจะมาถึงแล้ว?”
ราชินีอสูรส่ายหน้า “ข้าเองก็ไม่ทราบ ข้าจะไปดูด้วยตนเอง”
ซู่ว——
ราชินีอสูรหายไปจากที่เดิม
ไม่ว่านิกายใด แม้แต่ขุมอำนาจระดับราชันย์เล็กๆ ในดินแดนแห่งทวยเทพ เจ้าสำนักของพวกเขาก็ต่างมุ่งหน้าไปยังหอเทียนจี
คลื่นลูกเก่าไม่ทันสงบ คลื่นลูกใหม่ก็ซัดเข้ามา
ใครจะคาดคิดว่า หลังจากที่เย่เทียนอี้เพิ่งจะบุกถล่มวังเซียน ตำราสวรรค์ก็จะปรากฏตามมาติดๆ
คราวนี้ ทั่วทั้งทวีปก็เกิดความโกลาหลขึ้น
…
“น้าเล็ก นั่นอะไรหรือ?”
ตวนมู่เสี่ยวเสี่ยวชี้ไปยังตำราสวรรค์บนฟากฟ้า ซึ่งแม้จะปรากฏในแดนเทพ แต่พวกนางที่อยู่ในดินแดนแห่งทวยเทพก็ยังสามารถมองเห็นได้
“ตำราสวรรค์!”
ตวนมู่ซวนขมวดคิ้ว
“ตำราสวรรค์คืออะไรหรือ?” ตวนมู่เสี่ยวเสี่ยวถามด้วยความสงสัย
“หายนะมาเยือน ตำราสวรรค์ปรากฏ เกิดเรื่องแล้ว”
“หา?” ตวนมู่เสี่ยวเสี่ยวมีสีหน้าตกใจ
“นับตั้งแต่ยุคแห่งทวยเทพสิ้นสุดลง หอเทียนจีได้ตั้งกฎขึ้นข้อหนึ่ง หากตำราสวรรค์ของหอเทียนจีปรากฏสู่โลก นั่นหมายความว่าหายนะแห่งทวีปกำลังจะมาเยือน ตลอดหลายแสนปีที่ผ่านมา ตำราสวรรค์ไม่เคยปรากฏสู่โลกเลย นี่จึงนับเป็นครั้งแรกที่ตำราสวรรค์ปรากฏสู่โลก”
“แต่ว่า… ผู้กอบกู้โลกคือใครกันเล่า??”
ตวนมู่ซวนส่ายหน้า “ไม่มีใครรู้ว่าผู้กอบกู้โลกคือใคร ผู้กอบกู้โลกยังไม่ปรากฏ แต่หายนะกำลังจะมาเยือน…”
(จบตอน)