บทที่ 2831 พบเย่เซียนเอ๋อร์
บทที่ 2831 พบเย่เซียนเอ๋อร์
บทที่ 2831 พบเย่เซียนเอ๋อร์
อาการจากการจับชีพจรไม่สู้ดีนัก
พิษนี้ การจับชีพจรเพียงอย่างเดียวไม่สามารถตรวจสอบได้ชัดเจนนัก
พิษนั้นประหลาดและซับซ้อนเกินไป
แต่ถึงกระนั้น สำหรับเย่เทียนอี้แล้ว อย่างน้อยเขาก็สามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้มากกว่าคนอื่นๆ
เย่เทียนอี้เอามือกลับ
สตรีที่ยืนอยู่ตรงนั้นดูมีฐานะไม่ธรรมดา กล่าวอย่างเย็นชา “ข้างๆ มีตัวอย่างของพิษนี้อยู่”
เย่เทียนอี้มองแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า
“พิษนี้ ผู้น้อยอาจจะลองแก้ดูได้”
“อืม?”
คำพูดของเย่เทียนอี้ดังขึ้น ทุกคนต่างตะลึง
พวกนางไม่คิดว่าเย่เทียนอี้จะพูดเช่นนี้ออกมา
“พิษนี้เจ้าแก้ได้รึ?”
ท่านจ้าวแดนซวงเยว่มองเย่เทียนอี้อย่างสงสัย
“อืม น่าจะได้ ข้าต้องการเวลาศึกษาหน่อย”
สตรีอีกคนกล่าว “เวลาไม่มากแล้ว”
“ภายในสองวัน” เย่เทียนอี้กล่าว
พวกนางตะลึงไปครู่หนึ่ง
“ต้องการอะไรก็บอกข้าได้”
สตรีข้างกายเย่เซียนเอ๋อร์กล่าว
“อืม ตอนนี้ผู้น้อยต้องการจะศึกษาอยู่ที่นี่”
“ข้าจะพาท่านไป”
เย่เทียนอี้นำตัวอย่างพิษไปด้วย
เย่เทียนอี้ไม่กล้าให้เย่เซียนเอ๋อร์ไปกับเขา
ยังคงไม่ควรดึงดูดความสนใจของพวกเขาจะดีที่สุด
ส่วนเย่เซียนเอ๋อร์ นางดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ยังไม่ทันได้สติ เย่เทียนอี้ก็เดินออกไปแล้ว
สตรีนางนั้นพาเย่เทียนอี้เดินออกไป หาเรือนเล็กๆ ให้เย่เทียนอี้อยู่ที่ยอดเขาธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้
“มั่นใจกี่ส่วน?”
ตอนที่นางจะจากไป นางก็ยังถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง
“ราวห้าส่วนกระมัง” เย่เทียนอี้กล่าว
ห้าส่วน…
หากเป็นหนึ่งส่วนนางก็ยังพอจะยอมรับได้ แต่นี่กลับมีถึงห้าส่วนรึ?
“อืม รอข่าวดีจากเจ้า”
พูดจบ นางก็เดินออกไป
“ฮู่ว—”
เย่เทียนอี้ถอนหายใจยาว
เช่นนี้ เขาก็ได้รับข่าวที่แน่ชัดแล้วว่าเย่เซียนเอ๋อร์ยังคงมีความรู้สึกอยู่... แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
“ตอนนี้ลองแก้พิษนี้ดูก่อน”
เย่เทียนอี้ครุ่นคิด
จากนั้น เขาก็เริ่มตรวจสอบฤทธิ์ของพิษนี้อย่างละเอียด
หากเพียงแค่จับชีพจร ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะทำความเข้าใจฤทธิ์ของพิษได้อย่างชัดเจน
อันที่จริง วิธีที่ง่ายที่สุดก็คือ เจ้าก็ถูกพิษเสียเอง แล้วใช้ความรู้สึกของร่างกายเจ้าเองในการแก้พิษ
แต่เย่เทียนอี้ย่อมไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น
เพราะเขามีไข่มุกหมื่นพิษ
รู้สึกได้ว่ารอบๆ ไม่มีคน และเย่เทียนอี้ก็บอกว่าเขาสามารถแก้พิษได้ เช่นนั้นย่อมจะให้ความสงบแก่เขาอย่างแน่นอน
…
ในขณะนี้
ในสวนด้านนอก
“อืม? ยังไม่ออกมาอีกรึ?”
โจวซุ่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย
ไม่น่าจะใช่
เขาเข้าไปนานขนาดนี้แล้ว ก็น่าจะออกมาแล้วสิ?
ศิษย์คนหนึ่งของยอดเขาธิดาศักดิ์สิทธิ์เดินออกมา
“ทุกท่าน วันนี้พอแค่นี้ก่อน หากท่านใดมีข้อเสนอแนะที่ดีเป็นพิเศษก็เข้ามาต่อได้ หากไม่มีก็กลับไปก่อนได้เลย แน่นอน หากยังไม่อยากกลับไป วังจันทราเทพก็จะจัดที่พักให้ทุกท่านอย่างดี”
“เกิดอะไรขึ้น?”
โจวซุ่ยขมวดคิ้วแน่นแล้วรีบถามขึ้น
“คืออย่างนี้ คนที่เพิ่งเข้าไปเมื่อครู่ เขามีความมั่นใจไม่น้อยว่าจะสามารถแก้พิษได้”
ศิษย์ของยอดเขาธิดาศักดิ์สิทธิ์กล่าว
อันที่จริง นี่ก็เป็นความตั้งใจของท่านจ้าวแดนซวงเยว่
นางยอมที่จะพักผ่อนให้มากขึ้น
คนที่มาตอนนี้ พวกเขาไม่มีระดับบำเพ็ญเพียร แม้ว่าแต่ละคนจะมีวิชาแพทย์อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้สูงส่งขนาดนั้น ไม่สู้ไม่เสียเวลาเลยจะดีกว่า
โอกาสที่น้อยนิดเช่นนี้ นางยอมที่จะไม่เอาเสียดีกว่า
ยิ่งไปกว่านั้น เย่เทียนอี้บอกว่าเขาอาจจะสามารถปรุงยาแก้พิษได้
แม้ว่านางจะคิดว่าโอกาสไม่มากนัก แต่หากไม่ใช่แพทย์ที่เก่งกาจเป็นพิเศษ ท่านจ้าวแดนซวงเยว่ก็ไม่หวังให้ใครเข้าไปอีก
“อะไรนะ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของศิษย์คนนั้น ทุกคนต่างก็แสดงสีหน้าตกตะลึง
“ก็แค่หนุ่มน้อยเมื่อครู่?”
โจวซุ่ยรีบถามขึ้น
“ใช่”
“เหอะ”
โจวซุ่ยหัวเราะเยาะอย่างดูถูก
“ข้าขำจะตายอยู่แล้ว เขาอาศัยอะไร?”
จากนั้นโจวซุ่ยก็กล่าวต่อ “ท่านพี่ โปรดบอกท่านอาวุโสแห่งวังจันทราเทพด้วยว่า คนเมื่อครู่นั้น ต่อให้เขามีวิชาแพทย์ก็ย่อมทำไม่ได้อย่างแน่นอน เขาเพียงเพราะถูกข้าผู้นี้เยาะเย้ยอยู่ข้างนอก จึงจงใจพูดเช่นนี้เพื่อรักษาหน้าเท่านั้น เขาแค่แกล้งทำ”
“เข้าใจแล้ว ทุกท่านไปพักผ่อนก่อนได้เลย”
…
เรื่องราวง่ายกว่าที่เย่เทียนอี้จินตนาการไว้มาก
พิษนี้ร้ายกาจจริง และก็ยุ่งยากอย่างยิ่งจริงๆ
แต่…
เพราะมีไข่มุกหมื่นพิษอยู่ ทุกอย่างก็กลายเป็นเรื่องง่ายไปหมด
“อืม จากพิษเหล่านี้ ข้าสามารถลองปรุงยาแก้พิษได้แล้ว”
ไม่ถึงครึ่งวัน เย่เทียนอี้ก็ลุกขึ้นยืน
“มีใครอยู่หรือไม่?”
เย่เทียนอี้ตะโกนขึ้น
ในตอนนี้ เย่เซียนเอ๋อร์ก็ก้าวเดินเข้ามาอย่างแช่มช้อย
แม้ว่าเมื่อครู่และตอนนี้ เย่เซียนเอ๋อร์จะสวมผ้าคลุมหน้า แต่เย่เทียนอี้กลับคุ้นเคยกับนางมากเกินไป ต่อให้สวมผ้าคลุมหน้า เย่เทียนอี้ก็สามารถจำนางได้ในแวบเดียว
“พี่หญิง…”
เย่เทียนอี้กำลังจะเอ่ยปาก แต่เย่เซียนเอ๋อร์ก็ส่งสายตาให้เขา เขาจึงเงียบไป
ด้านหลังเย่เซียนเอ๋อร์ สตรีที่ดูเก่งกาจคนก่อนหน้านี้ก็เดินเข้ามาเช่นกัน เพียงแต่ไม่ได้เข้าใกล้เย่เทียนอี้
“เป็นอย่างไรบ้าง?”
เย่เซียนเอ๋อร์ถาม
เย่เทียนอี้กล่าว “พอจะลองปรุงยาแก้พิษได้แล้ว ผู้น้อยต้องไปที่สวนโอสถ”
สตรีนางนั้นกล่าว “หากต้องการสมุนไพรอะไร ข้าผู้นี้สามารถนำมาให้เจ้าได้”
เย่เทียนอี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า “ผู้น้อยคิดว่าไปที่สวนโอสถโดยตรงจะดีกว่า เพราะข้าอาจจะต้องทำการทดลองมากมาย หากต้องไปเอาทีละครั้ง จะยุ่งยากเกินไป และเสียเวลามากเกินไป”
สตรีพยักหน้า “อืม ก็ดี ข้าผู้นี้จะพาเจ้าไป”
เย่เซียนเอ๋อร์ประสานมือคำนับ แล้วกล่าวว่า “ผู้อาวุโสสาม ศิษย์จะพาเขาเข้าไปเอง ที่นี่มีผู้อาวุโสสามคอยดูแลอยู่ หากมีแพทย์อาวุโสที่มีฐานะพิเศษบางท่านมา ผู้อาวุโสสามท่านก็ยังสามารถให้ความสนใจได้”
“อืม ก็ได้”
สตรีพยักหน้า
เย่เซียนเอ๋อร์จึงกล่าวกับเย่เทียนอี้อย่างเย็นชาประโยคหนึ่ง “ตามข้ามา”
จากนั้น เย่เทียนอี้ก็เดินตามเย่เซียนเอ๋อร์ไป
สตรีดูเหมือนจะไม่ได้มองเห็นอะไร จากนั้นนางก็เดินจากไป
ทั้งสองคนเดินออกไปอย่างรวดเร็ว
ตลอดทาง พวกเขาก็ไม่ได้พูดคุยกันเลย
ไม่นานนัก เย่เซียนเอ๋อร์ก็พาเย่เทียนอี้มาถึงสวนโอสถ
“ผู้อาวุโสจ้าว”
เย่เซียนเอ๋อร์โค้งคำนับเล็กน้อยให้ชายชราที่กำลังกวาดพื้นอยู่หน้าสวนโอสถ
“อืม”
ชายชรามองทั้งสองคนแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า
“ศิษย์มาเพื่อปรุงยาแก้พิษให้ท่านจ้าวแดนซวงเยว่”
“เข้าไปเถอะ”
ทั้งสองคนจึงเข้าไปในสวนโอสถ
ทันทีที่เข้าสวนโอสถ พลังวิญญาณสวรรค์ปฐพีอันแข็งแกร่งก็พวยพุ่งออกมา
เย่เซียนเอ๋อร์ยังคงไม่พูดอะไร นางเดินต่อไป
เดินไปเดินมา เย่เซียนเอ๋อร์ก็ถามขึ้นมาทันที “เจ้ามาที่นี่ทำไม?”
“ถ้าข้าไม่มา เจ้าจะทำอย่างไร?”
เย่เทียนอี้ถาม
เย่เซียนเอ๋อร์เดินต่อไป แล้วกล่าวว่า “ข้ามีการตัดสินใจและแผนการของข้าเอง เจ้ามาที่นี่อันตรายเกินไป”
(จบตอน)