(ฟรี)บทที่ 365 จอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์สอน เพื่อนร่วมวิถีโปรดอยู่ต่อ!

"ไม่มีปัญหา”

เสื้อผ้าของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญกระพือพลิ้ว ประดุจเทพธิดาในโลกโลกีย์ บนใบหน้าที่สวยเพริศแพร้ว ไร้ซึ่งความกลัวหรือกังวล มีอยู่เพียงความสงบ

ราวกับว่าในพิภพทั้งมวลนั้นไม่มีอะไรที่จะทำให้นางต้องหวาดกลัว แม้ว่านางจะเข้าสู่ทะเลหมื่นพิภพที่สรรพชีวิตกล่าวถึง

## ตอนจบของ จอมบงการเทพยุทธ์ กำลังจะมาถึงแล้วเร็วๆ นี้ ที่ thai-novel.com หรือที่ mynovel.co

และด้วยทัศนคติที่ไม่แยแสนี้ ในสายตาของราชันเซียนนิรันดร์คนอื่น ต่างก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าอย่างลับๆ ด้วยความชื่นชมอยู่ในใจ

จอมจักรพรรดินีผู้เหี้ยมหาญจากพิภพเบื้องล่างนี้ แม้ว่าจะเลื่อนขั้นเป็นราชันเซียนนิรันดร์ได้ไม่นาน แต่ก็มีหัวใจที่แข็งแกร่งถึงระดับที่ทำให้ราชันเซียนนิรันดร์ทุกคนนั้นประหลาดใจและชื่นชม

ฝึกจิตใจไว้เป็นอันดับแรก

ถ้าไร้หัวใจที่ทรงอำนาจจนถึงที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะมีพรสวรรค์แข็งแกร่งแค่ไหน ก็เป็นเพียงแสงที่สว่างขึ้นเพียงแวบเดียว มาถึงวิถีทางปฏิบัติต่อไปแล้ว ก็จะไม่สามารถไปต่อได้

และด้วยใจที่เข้มแข็งเท่านั้น จึงจะสามารถปีนป่ายขึ้นไปบนยอดเขาวิถีแห่งการฝึกฝนได้อย่างกล้าหาญ ข้ามยอดเขายอดแล้วยอดเล่า สุดท้ายก็ไปถึงยังเขตแดนที่ซึ่งไม่มีใครเคยไปมาก่อนและไม่มีใครติดตามมายังด้านหลัง

เป็นเรื่องธรรมดา

จอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญที่สามารถบรรลุผลสำเร็จนี้ได้ในวันนี้ แน่นอนว่า เกิดจากพรสวรรค์ของนาง

แต่ยิ่งไปกว่านั้น เป็นเพราะนางมีหัวใจที่แข็งแกร่งถึงที่สุด สามารถเพิกเฉยต่อความทุกข์ยากลำบากทั้งหมด ถือว่าทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องปกติ

และในวันนี้ นางก็ไม่ได้ลังเลใจ ตัดสินใจมุ่งเข้าไปในทะเลหมื่นพิภพนี้เพียงลำพัง

การตัดสินใจดังกล่าว แม้ว่าราชันเซียนนิรันดร์อื่นๆ  ต้องการทำ พวกเขาก็จะต้องลังเลและชั่งน้ำหนักก่อนอย่างอดไม่ได้

ไม่ว่าอย่างไร นี่คือทะเลหมื่นพิภพ มันอันตรายเกินไป แม้กระทั่งตัวตนของราชันเซียนนิรันดร์ก็ยังเกรงว่าจะล้มตายในนั้น

และการที่จอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญสามารถเพิกเฉยต่อความยากลำบากและอุปสรรคเหล่านี้และทำการตัดสินใจ เพียงความกล้าหาญอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะสร้างความประทับใจให้กับทุกผู้คน

"จอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญจะข้ามทะเล? แล้วข้าล่ะ?"

ต้วนหยุนเชิงอึ้งไปในทันที

เขาตกลงว่าจะถือครองตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตา และจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญจะปกป้องเขา?

แต่ตอนนี้จอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญเข้าไปในทะเลหมื่นพิภพ แล้วใครจะปกป้องเขากัน

เห็นเสื้อผ้าของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญพัดพลิ้ว เหยียบไปบนทะเล หายไปในทะเลหมื่นพิภพในพริบตา ต้วนหยุนเชิงก็ถึงกับร้องไห้ไม่ออก

เชี่ยเทพเซียนบนสวรรค์ นักพรตผู้นี้โดนโกง!

จอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญได้เข้าไปในส่วนลึกของทะเลหมื่นพิภพแล้ว หากมีอันตรายใดๆ อยู่ฝั่งเขา อีกฝ่ายก็อาจจะไม่สามารถที่จะย้อนกลับมาได้ทันเวลา

"มันเป็นการหลอกลวงจริงๆ'

ไขมันบนใบหน้าต้วนหยุนเชิงสั่นสะเทือนอยู่พักใหญ่ มองไปยังกล่องไม้ผุพังสีดำที่มีวิญญาณของจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ สายตาของเขาจึงจับจ้องมองไปอย่างขุ่นเคืองถึงที่สุด

การเดินทางครั้งนี้ไปในทะเลหมื่นพิภพ ขาดทุนไปถึงบ้านแม่ยายจริงๆ

พูดได้ว่า ไม่เพียงแต่เขาไม่ได้รับผลประโยชน์ใดเลย

มิหนำซ้ำยังหยิบตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของจุดเริ่มต้นของลางร้ายและภัยพิบัติมา และพบว่าตัวเองมีระเบิดเวลาอยู่หลัง จะระเบิดตัวเขาให้กลายเป็นผุยผงอย่างน่าอนาถเมื่อไหร่ก็ไม่รู้

กล่องไม้ผุพังสีดำที่บรรจุวิญญาณของจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ ก็ไม่ใช่สินค้าที่ดีแต่อย่างใด

ไม่ว่าอย่างไร มันมีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับคำสาป!

เป็นไปได้ไหม ที่จะมีอะไรบางอย่างผิดพลาดกับเข็มทิศแสวงสมบัติของนักพรตผู้นี้

ในเวลานี้ ต้วนหยุนเชิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัยอย่างลึกล้ำเกี่ยวกับเข็มทิศแสวงสมบัติในมือของเขา

เมื่ออยู่ในพิภพเบื้องล่าง เข็มทิศแสวงสมบัตินี้สามารถอธิบายได้ว่าอยู่ยงคงกระพัน

สามารถที่จะพาตัวเขาเองไปค้นพบร่องรอยของสมบัติมากมาย สามารถอธิบายได้ว่า นั่นเป็นเงินจำนวนมหาศาล

แต่ตอนนี้ ในการล่าสมบัติครั้งแรกหลังจากมาถึงแดนนิรันดร์ เข็มทิศแสวงสมบัตินี้ก็สร้างความยุ่งยากอย่างมาก เกือบผลักเขาเข้าไปในเหวลึก อย่างไรก็ตามเมื่อคิดอย่างรอบคอบแล้ว ต้วนหยุนเชิงก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเข็มทิศแสวงสมบัติ

ไม่ว่าอย่างไร เข็มทิศแสวงสมบัตินี้ก็ยังดูเหมือนจะไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ

ตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตา แม้ว่าจะเป็นสัญลักษณ์ของลางร้าย แต่ก็เป็นยุทธ์ภัณฑ์สูงสุดอย่างแท้จริง

แก่นแท้ของมันสูงส่ง ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าอาวุธมีคมยุทธภัณฑ์ของผู้กุมชะตาจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ใด

เพราะผู้สร้างสรรค์ของตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตาคือตัวตนอันสูงสุดอย่างแท้จริง!

วัตถุที่เกี่ยวข้องกับตัวตนสูงสุดย่อมเป็นสุดยอดยุทธ์ภัณฑ์ไม่ใช่รึ?

น่าเสียดายที่ตัวตนสูงสุดที่มีชื่อว่าราหู ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตานี้ เป็นตัวตนที่นำมาซึ่งโชคร้าย

"เจ้าอ้วนน้อย จริงแล้วไม่ใช่ว่าไม่มีทางออก ข้าสามารถแบ่งเบา ‘โชคร้าย’ ในร่างกายของเจ้าให้กับเจ้าได้"

ในขณะที่ต้วนหยุนเชิงกำลังขบเขี้ยวเคี้ยวฟันครุ่นคิดอยู่นั้น วิญญาณของจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ก็ส่งเสียงลอยเข้ามาขัดจังหวะการครุ่นคิดของต้วนหยุนเชิง

"วิธีไหน"

ต้วนหยุนเชิงตกตะลึง เห็นได้ชัดว่าไม่คาดฝันว่า จะยังมีวิธีการบางอย่างที่สามารถถ่ายโอนโชคร้ายของตัวเองได้งั้นรึ?

"ถ้าตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตาที่สมบูรณ์อยู่ที่นี่ จอมจักรพรรดิผู้นี้ย่อมหาทางไม่ได้

แต่ตอนนี้สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเจ้าไม่มีอะไรมากไปกว่าตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตาที่แตกสลาย และสูญเสียพลังศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิมไปนานแล้ว แม้ว่าจะมีร่องรอยของอิทธิฤทธิ์หลงเหลืออยู่ แต่ด้วยพลังเวทมนตร์ของจอมจักรพรรดิสูงสุดนี้ ก็เพียงพอที่จะกำราบมันลงได้"

วิญญาณของจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์หัวเราะ มีร่องรอยของความเย็นชาในน้ำเสียงของเขา

"หลังจากฝึกฝนพลังเวทมนตร์ของจอมจักรพรรดิสูงสุดผู้นี้แล้ว เจ้าจะสามารถชำระล้างตัวเอง ส่งต่อโชคร้ายของเจ้าเองไปยังผู้อื่นเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ในการส่งต่อความโชคร้าย"

"โกหกใช่หรือไม่"

ต้วนหยุนเชิงอดไม่ได้ที่จะมองไปยังกล่องไม้ผุพังสีดำอย่างหวาดระแวง

เนื่องจากประสบการณ์จากการถูกคดโกงก่อนหน้านั้น เขาจึงสงสัยว่าตัวตนในกล่องไม้ผุพังสีดำในตอนนี้ ก็กำลังโกหกเขาอยู่เช่นกัน

"จอมจักรพรรดิสูงสุดจำเป็นต้องโกหกเจ้าด้วยงั้นรึ?"

วิญญาณของจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์เย้ยหยัน

"นั่นขึ้นอยู่กับเจ้าแล้วที่จะดูแลตัวเอง จะเกี่ยวข้องอะไรกับจอมจักรพรรดิสูงสุดผู้นี้”

"เอาล่ะ หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะเรียนรู้เคล็ดวิชามนตร์นั้น!"

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ต้วนหยุนเชิงก็กัดฟันตอบตกลงในที่สุด

เพราะเขาพบว่าสิ่งที่วิญญาณของจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์พูดดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้นจริง

ตัวเขาเองเป็นแบบนี้อยู่แล้ว อีกฝ่ายไม่จำเป็นต้องโกหกเขาจริงๆ

"ผ่อนคลายจิตใจของเจ้า จอมจักรพรรดิสูงสุดผู้นี้จะสอนเคล็ดวิชามนตร์นี้แก่เจ้า"

กล่องไม้ผุพังสีดำสั่นสะท้าน

ขณะที่เสียงของวิญญาณของจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์จบสิ้นลง ลำแสงสีดำก็พุ่งออกมา และหายไปที่ระหว่างคิ้วของต้วนหยุนเชิง

"เคล็ดวิชานี้ คือสิ่งที่จอมจักรพรรดิสูงสุดผู้นี้ได้มาหลังจากที่สังเกตเห็นความลับที่ซุกซ่อนอยู่อย่างคลุมเครือในกระบี่ผู้กุมชะตานี้ ข้าจึงเริ่มต้นศึกษามันอย่างหนัก และด้วยเวลาที่ไม่อาจนับได้ ข้าก็ประสบความสำเร็จบ้างเล็กน้อย กับอำนาจกรรมมืดที่หลงเหลืออยู่ในตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตานี้ มันควรเพียงพอที่จะประสบความสำเร็จ

ส่วนวิธีการใช้งานนั้นก็ง่ายมาก

ฝึกฝนมนตร์ที่จอมจักรพรรดิสูงสุดผู้นี้มอบให้กับเจ้าอย่างต่อเนื่อง จากนั้นทุกหมื่นวันจากการฝึกฝนก็จะเป็นเวลาถ่ายโอนโชคร้าย

ในยามนั้น เจ้าเพียงแค่ต้องผ่อนคลายตัวเอง หาใครสักคน และเรียกคนผู้นั้นด้วยถ้อยคำว่า เพื่อนร่วมวิถีโปรดอยู่ต่อ

โชคร้ายนั้น จะถูกกำจัดออกจากร่างกายของเจ้า และถูกถ่ายโอนไปยังตัวตนที่เจ้าเรียก”