บทที่ 2701 ไขปริศนา

บทที่ 2701 ไขปริศนา

ทุกคนขมวดคิ้วแน่น

และชายคนหนึ่งก็ก้าวออกมา

"ข้อนี้ข้าสามารถเป็นพยานได้ ตอนนั้นข้าก็อยู่ในห้องนั้นเช่นกัน ลูกสาวของนางเข้าไปในห้องนอน ข้าเห็นกับตา ตอนนั้นข้าสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่ส่งออกมาจากที่นั่น จึงรู้สึกแปลกใจยิ่งนัก และรีบเข้าไปดูกับนาง แต่กลับไม่เห็นร่างลูกสาวของนางแล้ว"

"จากนั้น พวกเราก็มาพบศพนี้ที่ลานกว้าง"

โจวเค่อหนิงหรี่ตาลง "เป็นคุณสมบัติมิติ... มีคนใช้คุณสมบัติมิติเคลื่อนย้ายศพมาที่นี่ ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลว่าจะถูกคนอื่นพบเห็นโดยบังเอิญ"

"หมายความว่าในห้องนอนที่นางเข้าไปนั้น มีนักรบคุณสมบัติมิติซ่อนตัวอยู่ตั้งแต่แรก? เขาลงมือฆ่าคนแล้วใช้คุณสมบัติมิติส่งศพมาที่ลานกว้างรึ?"

"ก็ไม่แน่ อาจจะเป็นค่ายกลมิติ มีคนวางค่ายกลมิติไว้ในห้องนอนนั้นล่วงหน้า เมื่อผู้ตายเข้าไป นางก็ถูกส่งผ่านค่ายกลมิติไปปรากฏตัวข้างกายนัคลอบสังหาร จากนั้นนักลอบสังหารก็ฆ่านางในทันที แล้วส่งศพมาที่ลานกว้างแห่งนี้"

"แล้วจะหาได้อย่างไร? ในบรรดาพวกเรา ผู้ใดมีคุณสมบัติมิติบ้าง? หากหาเจอว่าผู้ใดมีคุณสมบัติมิติ ก็จะหาตัวคนร้ายพบ!"

"..."

แต่ก็ไม่มีผู้ใดเอ่ยปาก

ต่อให้มีคนที่มีคุณสมบัติมิติจริง พวกเขาก็ไม่อยากยอมรับในตอนนี้

โจวเค่อหนิงผู้นั้นเด็ดขาดถึงเพียงนี้ ต่อให้เป็นแค่ความสงสัย เกรงว่าก็คงลงมือแล้ว!

"ไม่มีใครพูดใช่หรือไม่?"

โจวเค่อหนิงกวาดสายตามองไปรอบๆ

"เช่นนั้น ก็ฆ่าให้หมด!"

พลังปราณของโจวเค่อหนิงพลุ่งพล่านขึ้นมา

ทุกคนที่อยู่รอบๆ เบิกตาโตอีกครั้ง

"วิธีที่ง่ายที่สุดคือฆ่าพวกเจ้าให้หมด! ใครจะมีเวลาว่างมาสืบสวนหาตัวคนร้ายกับพวกเจ้าที่นี่? ฆ่าพวกเจ้าให้สิ้นซาก ทุกอย่างก็จะคลี่คลาย! โลกนี้คือโลกของปลาใหญ่กินปลาเล็ก พวกเจ้าไม่สมควรมีชีวิตอยู่แต่แรกแล้ว!"

"พูดถูก! พวกระดับพลังต่ำต้อยสมควรตายแต่แรกแล้ว!"

"เช่นนั้น... ก็ฆ่าเสีย!" หญิงสาวคนหนึ่งปลดปล่อยพลังปราณออกมาเช่นกัน

"ฆ่าให้หมด!"

"ฆ่า!"

"..."

"หนีเร็ว!"

"หนี!"

ทันใดนั้น ผู้คนจำนวนมากก็แตกฮือหนีไปคนละทิศคนละทาง

"อ๊า—"

เย่เทียนอี้ขมวดคิ้ว

ไม่ได้!

มันวุ่นวายเกินไปแล้ว!

โจวเค่อหนิงผู้นี้มันบ้าไปแล้วชัดๆ

"ไป!"

เย่เทียนอี้เอ่ยขึ้น

พวกเขาก็ไม่ลังเล รีบหนีออกจากที่นี่ทันที

มิฉะนั้นอาจถูกลูกหลงจากการต่อสู้ได้

"เฮ้ พี่เขย!"

เย่เทียนอี้ร้องเรียก

"ข้าจะไปหาเบาะแสที่อื่น อย่างไรเสียก็ต้องมีคนทำในสิ่งที่ควรทำมิใช่หรือ? เดี๋ยวเจอกัน!" ไป๋เทียนห่าวตะโกน

"ได้เลย!"

จากนั้นเย่เทียนอี้และอิงอวี่รั่วก็วิ่งเข้าไปในตึกแห่งหนึ่งในคฤหาสน์ ซ่อนตัวอยู่ในห้องหนึ่ง

การต่อสู้ด้านนอกดุเดือดอย่างยิ่ง

แต่คฤหาสน์แห่งนี้ก็แข็งแกร่งมาก พลังที่รุนแรงกลับไม่สามารถทำลายอาคารเหล่านี้ได้เลย

อิงอวี่รั่วชะโงกหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง

"คราวนี้แย่แล้ว สถานการณ์วุ่นวายเช่นนี้ทำให้เราไม่สามารถค่อยๆ สืบหาเบาะแสเพื่อตามหาตัวนักลอบสังหารที่แท้จริงได้เลย หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าพวกเราทุกคนคงจะเดือดร้อนกันหมด มีเวลาแค่สองชั่วโมง เวลาเท่านี้ไม่เพียงพอเลย"

เย่เทียนอี้ถอนหายใจแล้วกล่าว "แท้จริงแล้วเมื่อคิดดูให้ดี มันก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้"

"หืม?"

อิงอวี่รั่วมองเย่เทียนอี้

เย่เทียนอี้กล่าว "ท่านลองคิดดู จากกฎกติกานี้ก็พอจะเดาออกว่า ทุกคนจะต้องสงสัยซึ่งกันและกัน บวกกับมีเวลาจำกัด และจำนวนครั้งในการระบุตัวก็จำกัด ทุกคนย่อมร้อนรนเป็นธรรมดา แท้จริงแล้วผู้สร้างการทดสอบในซากปรักหักพังแห่งนี้ ไม่เพียงแต่ต้องการให้พวกเราหานักลอบสังหาร แต่ยังต้องการให้พวกเราฆ่าฟันกันเองด้วย"

"ใช่แล้ว" อิงอวี่รั่วพยักหน้าแล้วกล่าวต่อ "แต่จะปล่อยให้พวกเขาฆ่ากันต่อไปไม่ได้ ต่อให้พวกเขาฆ่าคนไปแล้วจะมีประโยชน์อะไร? ต่อให้คนที่พวกเขาฆ่าโดยไม่ตั้งใจรวมถึงนักลอบสังหารด้วย แล้วอย่างไรเล่า? ก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี พวกเราต้องรวบรวมเสียงคนที่รอดชีวิตเกินครึ่งเพื่อระบุตัวให้สำเร็จ ต่อให้ฆ่านักลอบสังหารไปแล้ว แต่ถ้าระบุตัวล้มเหลว ก็ต้องตายอยู่ดี! นักลอบสังหารก็ยังคงเป็นฝ่ายชนะ"

"ข้าสงสัยว่าโจวเค่อหนิงผู้นี้อาจเป็นนักลอบสังหารเสียเอง เขาจงใจสร้างความวุ่นวายขึ้น"

"แล้วจะทำอย่างไรได้?" เย่เทียนอี้ไหวไหล่แล้วกล่าว "โจวเค่อหนิงผู้นี้มียอดฝีมือระดับขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลคอยหนุนหลัง"

"มีทางสิ ที่นี่ไม่ได้มีแค่พวกเขากลุ่มเดียวที่มียอดฝีมือระดับขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาล ยังมีคนอื่นอีก ตราบใดที่พวกเขาสามารถคานอำนาจกันได้ก็พอ"

เย่เทียนอี้กล่าวว่า "แต่ดูจากท่าทีของยอดฝีมือระดับขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลอีกคนหนึ่งแล้ว เขาดูเหมือนจะเห็นด้วยกับวิธีการของโจวเค่อหนิง พวกเขาย่อมรู้ว่าต้องระบุตัวให้ได้ แต่ตอนนี้สิ่งที่พวกเขาต้องการทำคือลดจำนวนผู้รอดชีวิตลง พวกเราต้องระบุตัวนักลอบสังหารและฆ่าเขาให้ได้ ตอนนี้พวกเขาแค่คิดจะทำขั้นตอนหนึ่งให้เสร็จก่อน นั่นคือการฆ่านักลอบสังหาร ก็ถือว่าเป็นการทำอะไรบางอย่างแล้ว พวกเขาคงคิดว่า พอคนน้อยลง การสืบสวนก็อาจจะง่ายขึ้นกระมัง"

อิงอวี่รั่วก็จนปัญญาเช่นกัน

"คงต้องรอดูผู้ท่องราตรีแล้วล่ะ"

นางครุ่นคิด

เย่เทียนอี้กล่าว "พวกเราจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้ ต้องออกไปหาเบาะแส ต้องมีเบาะแสอยู่แน่ จะต้องหาให้พบ"

"อืม"

จากนั้นพวกเขาสองคนก็เดินออกไป

เพิ่งจะเดินออกไป ก็มีคนสองคนวิ่งผ่านหน้าไป โดยมีผู้ฝึกตนระดับขอบเขตเทพเจ้าหลายคนกำลังไล่ล่าพวกเขาอยู่

"อย่าหนี!"

"หยุดนะ!"

อิงอวี่รั่วตะคอกเสียงดังเพื่อห้ามพวกเขาไว้

"พวกเจ้าก็จะฆ่าคนเหมือนโจวเค่อหนิงผู้นั้นอย่างนั้นรึ? พวกเจ้าคิดว่ามันจะแก้ปัญหาได้หรือ?"

อิงอวี่รั่วถาม

พูดตามตรง สำหรับคนที่มีเหตุผลแล้ว สถานการณ์ตอนนี้นับว่าเลวร้ายเกินไปแล้ว

หากมีคนตายมากเกินไป คนที่จะช่วยกันคิดหาเบาะแสก็จะน้อยลง กำลังคนก็จะลดลงไปด้วย

"ไม่มีทางเลือก"

ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าว "ไม่ฆ่าคน พวกเราก็ต้องตายกันหมด ตอนนี้มีเบาะแสใดที่สามารถหานักลอบสังหารได้หรือไม่? ไม่มีใช่ไหม? ไม่มีเลย! มีเวลาแค่สองชั่วโมง อย่างไรเสียถ้าล้มเหลว พวกเรา รวมถึงคนที่พวกเราฆ่าก็ต้องตายกันหมด แล้วการตายตอนนี้จะมีอะไรแตกต่างกัน?"

"แต่พวกเจ้าน่าจะรู้ว่าต้องมีเบาะแสที่ชี้ไปยังนักลอบสังหารอย่างแน่นอน แล้วการฆ่าฟันกันเองมีประโยชน์อะไร? ยังต้องระบุตัวนักลอบสังหารให้ได้อีก พวกเจ้าฆ่าคนไปเช่นนี้ หากพลั้งมือฆ่าผู้ท่องราตรีไปด้วยจะทำอย่างไร?"

ชายคนนั้นกล่าว "อย่างน้อยคนก็ลดลง เมื่อถึงตอนนั้น การรวบรวมเสียงคนเกินครึ่งเพื่อระบุตัวก็คงจะง่ายขึ้นแล้วใช่หรือไม่? ท่านระดับพลังสูง ข้าไม่ขอคุยกับท่านแล้ว"

พูดจบ พวกเขาก็หันหลังไล่ตามเป้าหมายของตนต่อไป

อิงอวี่รั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย

นางสงบสติอารมณ์ลงแล้วครุ่นคิด

"ตอนนี้เบาะแสคือคุณสมบัติมิติ... สามารถใช้สิ่งนี้เป็นแนวทางในการสืบสวนได้"

นางรู้ว่าเย่เทียนอี้มีคุณสมบัติมิติ แต่นางก็รู้ดีว่าหาใช่เย่เทียนอี้อย่างแน่นอน เพราะพวกเขาอยู่ด้วยกันตลอดเวลา!

แต่ว่า... จะตรวจสอบได้อย่างไรว่าผู้ใดมีคุณสมบัติมิติบ้าง? หากพวกเขาไม่ปลดปล่อยพลังออกมา นอกจากจะมีวิชาพิเศษบางอย่างแล้ว มิเช่นนั้นจะตรวจสอบได้อย่างไร?