บทที่ 2576 ผู้อยู่เบื้องหลังที่แท้จริง
บทที่ 2576 ผู้อยู่เบื้องหลังที่แท้จริง
บทที่ 2576 ผู้อยู่เบื้องหลังที่แท้จริง
สำหรับเย่เทียนอี้แล้ว มิใช่ว่าเขาไม่ต้องการของดี เพียงแต่ของที่เขาต้องการนั้นล้ำค่าเกินไป หยางหลินผู้นี้คงจะหามาให้ได้ยาก!
เช่นนั้นสู้ให้หยางหลินช่วยตนจัดการคนของนิกายเทียนอี้เสียยังจะดีกว่า
บัดซบ!
มาจัดการเขางั้นรึ? เย่เทียนอี้จะปล่อยให้พวกมันอยู่ดีมีสุขได้อย่างไร?
หลังจากนั้น หยางหลินก็กลับไปยังวังอ๋องเหนือเพื่อปรึกษาหารือเรื่องนี้กับท่านปู่ของเขา!
ปัง!
ท่านปู่ของหยางหลินตบโต๊ะอย่างโกรธเกรี้ยว!
“เจ้าสารเลวนั่น! คิดว่าตนเป็นนายแล้วหรือ? ได้เมฆาแก้วผลึกระดับเจ็ดไปแล้วยังกล้ามาข่มขู่เจ้าอีก!”
ชายชราอีกคนหนึ่งกล่าวว่า “จะพูดเช่นนั้นก็ไม่ถูกเสียทีเดียว ความจริงแล้ว เรื่องนี้หลินเอ๋อร์มีจุดอ่อนสำคัญอยู่ในกำมือของมัน อีกอย่าง ก็เป็นหลินเอ๋อร์ที่ต้องการสังหารมันก่อน เมฆาแก้วผลึกระดับเจ็ดแม้จะล้ำค่า แต่ถ้าหากเราช่วยเขาอีกครั้งหนึ่ง แล้วเขายังกล้าขู่กรรโชกอีก ถึงตอนนั้นค่อยแตกหักกันก็ยังไม่สาย!”
ท่านปู่ของหยางหลินพยักหน้า
“อืม เช่นนั้นเรามาปรึกษาหารือเรื่องการจัดการคนของนิกายเทียนอี้กันเถอะ”
“ความจริงแล้วเรื่องนี้ง่ายมาก นิกายเทียนอี้เองก็ไม่ใช่นิกายที่แข็งแกร่งอะไรเป็นพิเศษ กู้เฉิงผู้นี้ติดอันดับในรายชื่อ จริงๆ แล้วก็เป็นยอดฝีมืออัจฉริยะที่สุดที่นิกายเทียนอี้เคยมีมาในรอบหลายปี และการที่นิกายเทียนอี้มายังเมืองเซิ่งหยาง จุดประสงค์ของพวกเขาก็เพื่อแก้แค้นให้กู้เฉิง เพราะเย่เทียนอี้ได้ทำลายอนาคตของนิกายเทียนอี้ไปแล้ว!”
จากนั้นชายชราผู้นั้นก็กล่าวต่อ “แต่ตอนนี้ นิกายเทียนอี้ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะจากการตรวจสอบในปัจจุบันพบว่าเย่เทียนอี้ไม่ได้ทำอะไรผิด เท่ากับว่าพวกเขาทำร้ายตัวเอง แต่พวกเขาย่อมอยากจะแก้แค้นอย่างแน่นอน แต่คนที่มาก็ไม่น่าจะเยอะ”
ท่านปู่ของหยางหลินกล่าวว่า “ไปตรวจสอบดูว่านิกายเทียนอี้ส่งคนมากี่คน การจัดการกับพวกมันครั้งนี้ พวกเราต้องไม่สูญเสียแม้แต่น้อย!”
“เข้าใจแล้ว!”
จากนั้นเขาก็กวาดตามองทุกคนแล้วกล่าวว่า “ปฏิบัติการครั้งนี้ ต้องปกปิดตัวตนอย่างเด็ดขาด นำทุกอย่างที่สามารถเปิดเผยตัวตนได้ทิ้งไว้ทั้งหมด รวมถึงวิชายุทธ อาวุธวิญญาณ ฯลฯ ที่เปิดเผยตัวตนของเราก็ห้ามใช้เด็ดขาด หลังจากเรื่องนี้จบลง หากเย่เทียนอี้ผู้นั้นไม่ขู่กรรโชกอีก บุญคุณความแค้นระหว่างพวกเรากับมันก็ถือว่าสิ้นสุดลง แต่หากมันยังกล้าขู่กรรโชกต่อไป เรื่องนี้ไม่จบง่ายๆ แน่!”
“เข้าใจแล้ว!”
…
หยางหลินออกจากห้องประชุม
เขามีเวลาสิบวัน!
แต่ในสายตาของเขา ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาถึงสิบวันด้วยซ้ำ เรื่องนี้อาจจัดการให้เรียบร้อยได้ภายในหนึ่งหรือสองวัน
นี่คือถิ่นของพวกเขา พวกเขาเพียงแค่ต้องรู้ว่านิกายเทียนอี้ส่งยอดฝีมือมากี่คน ระดับพลังเท่าไหร่ จากนั้นก็ส่งยอดฝีมือที่เหนือกว่าไปจัดการพวกมัน ขับไล่พวกมันออกไป ฆ่าได้ก็ฆ่า ฆ่าไม่ได้ก็ทำให้บาดเจ็บสาหัส อย่างน้อยก็ต้องทำตามที่เย่เทียนอี้สั่ง
“นายน้อย”
หวังอันวิ่งเข้ามา
“นายน้อย พิษของท่านถูกถอนแล้วหรือยังขอรับ?” หวังอันถาม
“ยังเลย”
“หา? มิใช่ว่าหาเมฆาแก้วผลึกระดับเจ็ดนั่นมาได้แล้ว เขาจะถอนพิษให้ท่านหรอกหรือขอรับ?”
หยางหลินกล่าว “มันให้ข้าทำเรื่องที่สองอีก”
“เรื่องอะไรหรือขอรับ? ยากหรือไม่?” หวังอันถาม
“ง่ายมาก ช่างเถอะ พูดไปเจ้าก็ไม่เข้าใจอยู่ดี”
หยางหลินกล่าวจบก็เดินจากไป
“ท่าน!”
เขาหาที่ลับตาคนแล้วหยิบจานกลมออกมาเพื่อติดต่อท่านผู้นั้น
ส่วนอีกด้านหนึ่ง
หวังอันเพียงแค่คิด ในมือของเขาก็ปรากฏจานกลมเช่นเดียวกัน เขามองไปรอบๆ เพื่อหาที่ลับตาคน จากนั้นจึงกระแอมไอ
“อืม”
หยางหลินไม่มีทางคาดคิดได้เลยว่า ‘ท่าน’ ผู้ที่เขาคิดว่าลึกลับและทรงพลังนั้น แท้จริงแล้วคือหวังอัน ผู้ติดตามของเขานั่นเอง
และหวังอันผู้นี้ก็ฉลาดหลักแหลมอย่างยิ่ง!
เขามาจากครอบครัวธรรมดา พรสวรรค์ของเขาก็ต่ำต้อย ระดับพลังของเขาก็ไม่สูง!
แต่เขาโชคดี!
เขาบังเอิญพบกับวาสนาครั้งใหญ่ ได้รับพลังของจอมมารอัคคีโบราณ!
แต่เขารู้ดีว่าตนไม่สามารถเปิดเผยพลังนี้ได้! หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ด้วยความสามารถของเขาในตอนนี้ มีแต่ต้องตายสถานเดียว!
ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงซ่อนตัว!
โชคดีที่ในขณะเดียวกันเขาก็ได้รับวิชาควบคุมจิตใจมาด้วย อีกทั้งเขาก็อยู่ข้างกายหยางหลิน เขาควบคุมหยางหลินได้ง่ายดายยิ่งนัก!
เขาอาศัยโอกาสครั้งหนึ่ง ปลดปล่อยพลังของจอมมารอัคคีโบราณ ทิ้งพลังนี้ไว้ที่นั่น แล้วล่อลวงให้หยางหลินไปยังที่นั่น เพื่อค้นพบพลังนี้!
หยางหลินตื่นเต้นยิ่งนัก เขาคิดว่าตนเองพบกับวาสนาแล้ว เขายังคิดไปว่าพลังที่เขาได้รับนี้คือทั้งหมด! เพียงแต่ว่าตอนนี้เขาไม่สามารถกระตุ้นพลังทั้งหมดออกมาได้เท่านั้น!
ในตอนนั้น หวังอันผู้นี้ก็ใช้วิธีการของตนเอง ทิ้งจานกลมสื่อสารไว้ที่นั่น
และหยางหลินก็ใช้จานกลมนี้ติดต่อกับหวังอัน
หวังอันก็คอยผลักดันให้หยางหลินดูดซับพลังธาตุไฟต่างๆ อย่างลับๆ!
หยางหลินผู้นี้เป็นนายน้อยของวังอ๋องเหนือ เขามีความสามารถนี้!
หากเป็นหวังอันตัวเขาเอง ตายอย่างไรก็ยังไม่รู้!
เขาไม่มีทางได้สัมผัสกับของดีๆ เหล่านั้น!
เขาทำได้เพียงอาศัยหยางหลินเพื่อให้ได้มา!
แม้กระทั่งการที่หยางหลินลงมือกับเย่เทียนอี้ ก็เป็นคำสั่งของหวังอัน!
ถึงตอนนั้น เขาก็จะหาโอกาสสังหารหยางหลิน แล้วดูดซับพลังทั้งหมดที่อีกฝ่ายรวบรวมมาไว้ที่ตนเอง!
นี่คือแผนการของหวังอัน!
การสังหารหยางหลินสำหรับเขานั้นง่ายดาย!
เพราะเขาติดตามหยางหลินมานานยี่สิบปี ติดตามหยางหลินมาตั้งแต่เด็ก เป็นผู้ติดตามของหยางหลิน หยางหลินไม่มีความระแวงเขาเลยแม้แต่น้อย เขามีวิธีมากมายที่จะสังหารหยางหลินได้อย่างเงียบเชียบ!
“ท่าน พวกเราเตรียมจะลงมือในสองวันนี้แล้ว ท่านมีวิธีจัดการกับเย่เทียนอี้อย่างไรบ้าง?”
หยางหลินถาม
ถูกต้อง!
หยางหลินคิดมาตลอดว่าตนเองจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!
หากดูดซับพลังธาตุไฟของเย่เทียนอี้ได้ย่อมแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน เขาก็หวังว่าจะทำเช่นนั้น!
แต่วิธีการที่แน่นอนเขายังต้องฟังหวังอัน
เพราะหยางหลินเชื่อมาตลอดว่าท่านผู้ลึกลับนั้นเป็นผู้ที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง!
พรสวรรค์ของหยางหลินนั้นไม่ได้สูงส่งนัก แม้แต่สามอันดับใหญ่เขาก็ติดเพียงอันดับพลังต่อสู้ และยังอยู่ในอันดับท้ายๆ ด้วยซ้ำ ด้อยกว่าแม้กระทั่งกู้เฉิง!
ระดับพลังของเขาไม่ต่ำ นั่นก็เป็นเพราะเบื้องหลังของเขาแข็งแกร่ง ตั้งแต่เด็กก็ไม่เคยขาดทรัพยากรบำเพ็ญเพียรที่ทรงพลัง!
เมื่อเทียบกับหยางเฉินเซียวและหยางเทียนหยวน ซึ่งมีสถานะไม่ด้อยไปกว่าเขา เขาก็ยังด้อยกว่ามากนัก!
เขาก็หวังว่าในราชวงศ์อันกว้างใหญ่นี้ วันหนึ่งเขาจะสามารถเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญได้ ถึงขนาดก้าวข้ามพวกหยางเฉินเซียว และได้เข้าสู่ตำหนักเซิ่งหยาง!
จากนั้นหวังอันกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “หลังจากเจ้าจัดการเรื่องนี้เสร็จสิ้น ย่อมต้องไปหาเย่เทียนอี้ เพื่อรับยาถอนพิษจากเขา ในตอนนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการลงมือ”
“ท่าน ข้าเองก็รู้ แต่จะลงมืออย่างไร? นอกจากจะสังหารได้ในครั้งเดียว หรือใช้วิธีการพิเศษบางอย่าง... ด้วยเหตุนี้จึงต้องขอคำชี้แนะจากท่าน”
หวังอันกล่าวเสียงเรียบ “ข้าไม่มีโอกาสลงมือ เจ้าต้องหาวิธีด้วยตนเอง หากข้ามีเวลาและพละกำลัง ก็คงไม่ต้องยุ่งยากเช่นนี้”
หยางหลินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“หมายความว่าเรื่องนี้ท่านช่วยข้าไม่ได้ใช่หรือไม่?”
“อืม”
“ข้าเข้าใจแล้ว เช่นนั้นก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าเถอะ”
หวังอันกล่าว “เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการเพิ่มพูนระดับพลังของเจ้าโดยตรง จงตั้งใจให้ดี แต่มีบางอย่างที่เจ้าต้องรับประกันให้ได้ มิฉะนั้น จะเป็นอันตรายต่อตัวเจ้าอย่างยิ่ง”
(จบตอน)