(ฟรีตามปกติ) บทที่ 350 ผู้สร้างตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตา!

"ผู้กุมชะตาเปลี่ยน วิถีแห่งเต๋ามอบพรให้กับตำแหน่งนั้น ... ..." ผู้โดดเดี่ยวบ่นพึมพำ

เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่า ผู้ที่ได้มาภายหลัง เพื่อที่จะบรรลุความสำเร็จของผู้กุมชะตา จะต้องผ่านการเดินทางที่พิสดารเช่นนั้น

และการถือกำเนิดใหม่ของผู้กุมชะตานั้นเป็นเรื่องยากมาก!

ถ้าผู้กุมชะตาเก่าไม่สิ้นสูญ ก็จะไม่มีผู้กุมชะตาถือกำเนิดใหม่ได้!

ยิ่งไปกว่านั้น การกำเนิดของผู้กุมชะตาคนใหม่ มีควาใช้จ่ายเป็นชีวิตของผู้กุมชะตาคนเดิม

ระหว่างพวกเขาทั้งสองคน เป็นศัตรูกันชั่วนิรันดร์และไม่เปลี่ยนแปลง!

"นี่เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเซียนต้นกำเนิดนั้น จึงมาที่ดินแดนแห่งนี้และทำให้จอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์นั้นติดเชื้อ

ผู้โดดเดี่ยวอดไม่ได้ที่จะถาม

ก่อนหน้านี้ เขารู้ว่าผู้กุมชะตาของพิภพนี้ ผู้กุมชะตาจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ได้เดินไปตามวิถีแห่งเต๋าเดียวกันกับเซียนต้นกำเนิด

บางที!

ดูเหมือนว่าในตอนนี้ ที่เซียนต้นกำเนิดมายังพิภพแห่งนี้ ก็เพราะผู้กุมชะตาจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ใช่หรือไม่?

ผู้กุมชะตาจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์แห่งพิภพนี้ ได้เลือกโดยวิถีแห่งเต๋าเพื่อแทนที่เซียนต้นกำเนิดใช่หรือไม่

และที่ตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตา ได้นำทางไปสู่วิถีแห่งเต๋านั้นก็เพื่อใช้เป็น 'สื่อ' เพื่อเปลี่ยนชะตากรรมด้วยใช่หรือไม่

ความคิดทุกประเภทผุดขึ้นมาในใจของผู้โดดเดี่ยวในทันที

และภายนอกภาพโบราณนั้น ราชันเฉียน ราชันบรรพบุรุษนิรันดร์ และอื่นๆ ก็มีความคิดไม่แตกต่างไปจากผู้โดดเดี่ยวมากนัก

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญกับการคาดเดาของผู้โดดเดี่ยว ฉินมู่ จ้าวแห่งเกาะสุขาวดี ส่ายศีรษะช้าๆ

"ไม่เป็นเช่นนั้น ที่เซียนต้นกำเนิดมา มีอิทธิพลจากตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตาจริง แต่ไม่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของผลลัพธ์

การเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของผู้กุมชะตา เกี่ยวข้องเฉพาะระหว่างผู้ที่ได้มาภายหลังและผู้กุมชะตาเท่านั้น

ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของเซียนต้นกำเนิด เกี่ยวข้องกับการมีอยู่ของเซียนต้นกำเนิดกับผู้กุมชะตา ทั้งสองอย่างนั้นไม่เหมือนกัน

สิ่งที่เกี่ยวข้องกับตัวอ่อนกระบี่นี้ เป็นความเป็นไปในแบบที่สอง เป็นเส้นทางที่สอง!"

"ทางที่สอง!"

ผู้โดดเดี่ยวตกใจ เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า จ้าวแห่งเกาะสุขาวดีเพิ่งพูดกับเขาไปว่า ผู้ที่ได้มาภายหลังที่ต้องการเลื่อนระดับเป็นเขตแดนผู้กุมชะตานั้น มีสองประเภท

และที่เขาพูดไปก็เป็นเพียงประเภทแรกเท่านั้น

ด้วยการจ้องมองที่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวังของผู้โดดเดี่ยว ฉินมู่พูดช้าๆ

"สำหรับวิธีที่สอง มีผู้ที่ได้มาภายหลัง ได้รับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตัวตนสูงสุดที่อยู่เหนือเขตแดนเซียนต้นกำเนิด ซึ่งทำให้เปลี่ยนวิถีแห่งโชคชะตา ด้วยวิธีนี้จีึงทำให้เกิดความเป็นไปได้ที่ก้าวข้ามความต้องการอื่นๆ และบรรลุผู้กุมชะตา!

"สิ่ที่เกี่ยวข้องกับตัวตนสูงสุด... ..."

ผู้โดดเดี่ยวพึมพำ

"หรือว่าจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์แห่งความมืดนั้น คือผู้ที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงด้วยวิถีแห่งโชคชะตาจึงบรรลุเป็นผู้กุมชะตา? ตัวตนสูงสุดแบบไหนที่ทำให้เกิดสิ่งนั้นได้…

แม้ว่าตอนนี้ผู้โดดเดี่ยวจะได้เลื่อนขั้นเป็นผู้กุมชะตาแล้ว ก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ

ผู้ที่ได้มาภายหลังนั้นเพื่อให้บรรลุผู้กุมชะตา พวกเขาต้องได้รับพรของวิถีแห่งเต๋า และเปลี่ยนวิถีแห่งโชคชะตา

และตอนนี้ เพียงแค่สิ่งของเดียวที่เกี่ยวข้องกับตัวตนสูงสุด ก็สามารถมีผลเช่นเดียวกับได้รับพรจากวิถีแห่งเต๋า

ด้วยวิธีนี้ สิ่งที่เรียกว่าตัวตนสูงสุด ไม่เทียบได้กับตัวเต๋าเองกระนั้นหรือ?

"ตามปกติแล้ว ใช่ว่าวัตถุใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับตัวตนสูงสุดที่จะสามารถทำเช่นนั้นได้ สิ่งนั้นต้องเป็นสิ่งที่ตัวตนสูงสุดยอมทุ่มเทจิตใจเพื่อฝึกฝนวัตถุสิ่งนั้น”

ฉินมู่กล่าวช้าๆ

"แต่ทว่า ตัวตนที่อยู่เหนือกว่าต้นเซียนต้นกำเนิด ล้วนเป็นตัวตนที่แยกออกจากวิถีแห่งเต๋า และพวกเขาถือส่วนหนึ่งของอำนาจตามธรรมชาติ หากพวกเขาสามารถทำเช่นนี้ได้ พวกเขาก็จะหล่อหลอมร่างของผู้กุมชะตาได้”

"ข้าเข้าใจแล้ว ดังนั้นตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตานี้ ดูเหมือนจะสิ่งที่หล่อหลอมจากตัวตนสูงสุด จอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์เห่งความมืดเป็นเพราะได้รับตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตานี้ จึงก้าวข้ามวันเวลา ได้รับตำแหน่งของผู้กุมชะตา"

ผู้โดดเดี่ยวพยักหน้า

"ข้าไม่รู้ว่าตัวตนสูงสุดนี้คืออะไร และความหมายของการทำเช่นนี้"

ผู้โดดเดี่ยวไม่แน่ใจ

เนื่องจากอีกฝ่ายเป็นตัวตนที่อยู่เหนือวิถีแห่งเต๋าแล้ว เหตุใด จึงจำเป็นต้องทำสิ่งนั้น

แม้ว่าการมีอยู่ของตัวตนสูงสุดจะไม่ได้อยู่โดยปราศจากความปรารถนา แต่ก็ควรต้องการเพียงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตัวเอง หรือมหาสมบัติบางอย่างที่สามารถสั่นคลอนจิตใจของเขาได้

ทำไมพื้นที่จักรวาลผู้กุมชะตา จึงเข้าตาของอีกฝ่ายได้

"ปกติแล้ว ตัวตนสูงสุดจะไม่ทำแบบนี้”

ฉินมู่มองไปยังตัวอ่อนกระบี่ผู้กุมชะตา และพูดต่อไป

"แต่จักรวาลนี้ต่างออกไปเล็กน้อย สวรรค์แห่งทุกเขตแดน ตัวตนสูงสุดที่เกิดในจักรวาลอันกว้างใหญ่ ด้วยวิถีที่เขาที่ฝึกฝน จึงจะทำสิ่งเหล่านี้”

"เขาเป็นใครกัน"

ผู้โดดเดี่ยวกลั้นหายใจ รู้สึกว่าความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในสวรรค์ กำลังจะถูกเปิดเผยต่อหน้าต่อตาเขา

นอกจากในภาพโบราณแล้ว ราชันเฉียน ราชันโม่ และคนอื่นๆ ก็คาดหวังเช่นเดียวกัน

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับความลับของตัวตนที่ทรงอำนาจที่สุดในทะเลพหุภพอันไร้ที่สุด ตัวตนในเขตแดนของพวกเขาเหล่านั้น ใช่ว่าจะสามารถรู้จักได้ทุกเมื่อ

## ติดตามจอมบงการเทพยุทธ์ ที่ thai-novel.com หรือที่ mynovel.co นะครับ ช่วยอุดหนุนหน่อย

"ราหู"

ฉินมู่พูดอย่างเรียบเฉย

แม้จะมีเพียงสองคำ แต่เมื่อเขาเอ่ยชื่อนี้ ฟ้าดินดูเหมือนจะรับรู้อะไรบางอย่าง พวกมันต่างสั่นสะท้านไปทั้งเก้าชั้น

ท้องฟ้าสั่นสะเทือน แม้แต่แผ่นดินอันไร้ขอบเขตก็ยังสั่นสะเทือน

นั่นคือความกลัวที่มาจากส่วนลึกข้างใน เช่นเดียวกับสิ่งมีชีวิตทั้งหมด ประสบกับหายนะและศัตรูตามธรรมชาติ!

"ราหู... … ตัวตนนั้นคืออะไร"

ผู้โดดเดี่ยวพึมพำกับตัวเอง

"ราหู ฟ้าดินของสรรพดินแดน ผู้ควบคุมวิถีของทัณฑ์สวรรค์ในพหุภพอันไร้ที่สิ้นสุด ผู้ดูแลวิถีแห่งทัณฑ์สวรรค์ และเป็นผู้ที่อยู่เหนือทัณฑ์สวรรค์

ภายในทะเลพหุภพอันไร้ที่สิ้นสุด ภัยพิบัติทั้งหมดนั้น เกือบจะเกิดขึ้นจากตัวเขา

เขาคือผู้ทำลายล้างสิ่งมีชีวิตทั้งมวล เป็นศัตรูตามธรรมชาติของสิ่งมีชีวิตทั้งหมด เป็นศัตรูตามธรรมชาติแม้กระทั่งสิ่งที่โหดร้ายทั้งหมด

เมื่อเขาผ่านไปที่ไหน จักรวาลก็สูญสลาย ชีวิตย่อยยับ หมื่นจักรวาลไม่เหลือแม้ธุลี!"