บทที่ 2416 ไม่กลัวตาย
บทที่ 2416 ไม่กลัวตาย
บทที่ 2416 ไม่กลัวตาย
เสวี่ยหวงรู้ดีว่าในสถานการณ์ปัจจุบัน ตราบใดที่ยังมีเย่เทียนอี้อยู่ ทะเลสาบจันทราของนางก็ไม่มีวันพ่ายแพ้!
รอดพ้นจากสถานการณ์อันเลวร้าย!
คาดไม่ถึงว่าท่ามกลางสถานการณ์ที่ยากลำบากของทะเลสาบจันทรา จะมีเย่เทียนอี้ปรากฏตัวขึ้น แถมเขายังใช้พลังที่เหนือจินตนาการเช่นนี้ออกมาอีกด้วย
ไป๋เฟิงคำรามลั่น “ทุกคนฟังคำสั่ง ฆ่าเด็กคนนั้นก่อน! พลังที่เยียวยาคนของทะเลสาบจันทราเป็นเขาที่ปลดปล่อยออกมา”
เสียงคำรามนี้ดึงดูดความสนใจของทุกคน
ทุกคนต่างก็สงสัยอยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
รวมถึงทางฝั่งทะเลสาบจันทราก็สงสัยเช่นกัน
คราวนี้ ความสนใจของทุกคนจึงพุ่งเป้าไปที่เย่เทียนอี้
“คือเขางั้นหรือ?”
เมื่อเห็นเย่เทียนอี้ แม้ทุกคนจะยังไม่เข้าใจ แต่ก็พอจะเดาได้!
อย่างน้อยพวกเขาก็รู้แล้วว่าพลังสายนี้ใครเป็นคนปลดปล่อยออกมา ส่วนจะปลดปล่อยออกมาได้อย่างไรนั้น ตอนนี้ไม่มีเวลาให้พวกเขามาพิจารณาแล้ว!
“ฆ่าเขาซะ!”
ไป๋เฟิงออกคำสั่ง ยอดฝีมือของเมืองไป๋และเผ่าวานรยักษ์ไท่ถ่านต่างก็กรูกันเข้าไปหาเย่เทียนอี้
“ถอยกลับมาตั้งรับ!”
เสวี่ยหวงตะโกนเสียงแหลม
ในวินาทีต่อมา นางก็ปรากฏตัวอยู่ข้างกายเย่เทียนอี้ เงามายาหางจิ้งจอกเก้าหางขนาดมหึมากางออก ขยายใหญ่ขึ้นไปอีก!
“ฆ่า!”
ไป๋เฟิงนำคนบุกเข้ามาด้วยตนเอง
“หาที่ตาย!”
ดวงตาอันงดงามของเสวี่ยหวงแข็งกร้าวขึ้น!
ตอนนี้นางไม่กลัวการสิ้นเปลืองพลังวิญญาณเลยแม้แต่น้อย พลังความเย็นเยียบอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมา!
นอกจากไป๋เฟิงและอีกสองคนที่แข็งแกร่งกว่า คนอื่นอีกสองสามคนก็กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งในทันที!
ครืน—
ในวินาทีต่อมา รูปปั้นน้ำแข็งก็แตกละเอียด!
“น่ารังเกียจ!” ไป๋เฟิงต้านทานพลังสายนี้แทนคนอื่น
ฉัวะ—
หางจิ้งจอกเก้าหางแทงทะลุร่างของยอดฝีมือคนหนึ่ง!
ตุบ—
ยอดฝีมือคนนั้นอยู่ข้างกายไป๋เฟิง มุมปากมีเลือดไหลออกมา เข่าค่อยๆ ทรุดลงกับพื้นแล้วสิ้นลมหายใจไปในที่สุด
เย่เทียนอี้สะใจยิ่งนัก
ไม่ว่าจะเป็นวิญญาณของพวกเขาที่สามารถเสริมสร้างกฎแห่งวิญญาณ เร่งการก่อรูปของดวงตาแห่งชีวิต หรือสำหรับธงสะกดวิญญาณแล้ว ล้วนเป็นประโยชน์อย่างมหาศาล!
ธงสะกดวิญญาณ คืออาวุธวิญญาณระดับสูงสุดที่ได้รับมาจากหอคอยแห่งโชคชะตาในดินแดนรอยสัก!
อาวุธวิญญาณชิ้นนี้ เป็นถึงระดับศาสตราศักดิ์สิทธิ์เสวียนเทียนอย่างแน่นอน!
ผลของมันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!
เมื่อมีคนตายอยู่ใกล้ๆ ธงสะกดวิญญาณก็จะสามารถดูดซับวิญญาณของพวกเขา สร้างหุ่นเชิดระดับเดียวกับคนผู้นั้นขึ้นมาในมิติภายในของธงสะกดวิญญาณ!
ต่อให้เทพสูงสุดตายไป ธงสะกดวิญญาณก็สามารถสร้างหุ่นเชิดเทพสูงสุดที่มีพลังและความสามารถเทียบเท่าต้นแบบทุกประการ
หุ่นเชิดเหล่านี้สามารถถูกเรียกใช้และควบคุมโดยเย่เทียนอี้!
ก่อนหน้านี้ ในธงสะกดวิญญาณมียอดฝีมือที่เป็นหุ่นเชิดอยู่ไม่มากนัก แต่ในการต่อสู้ครั้งนี้ รวมถึงก่อนหน้านี้ ทั้งประตูผีสวรรค์ ประตูเทวะกลไก ตระกูลไห่...
หุ่นเชิดในธงสะกดวิญญาณน่าจะมีถึงหลายร้อยตนแล้ว!
เขาสะใจสุดๆ!
เขาสามารถเรียกหุ่นเชิดขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลหลายร้อยตนออกมาต่อสู้แทนเขาได้โดยตรง!
เขาก็ไม่เคยลืมธงสะกดวิญญาณเลย!
เพียงแต่ในการต่อสู้ครั้งแรกกับประตูผีสวรรค์ มีคนช่วยเขามากเกินไป แทบจะไม่มีอันตรายร้ายแรง เขาจึงไม่ได้ปล่อยหุ่นเชิดของประตูผีสวรรค์ที่ตายไปในตอนนั้นออกมาทันที
รวมถึงยังมีหุ่นเชิดจำนวนมากจากการทำลายตระกูลไห่และประตูเทวะกลไก
ในเวลาต่อมา แม้ธงสะกดวิญญาณของเย่เทียนอี้จะมีหุ่นเชิดจำนวนมากแล้ว แต่เมื่อเขาได้ปืนใหญ่พิฆาตเทพมาครอบครอง ความจำเป็นในการใช้ธงสะกดวิญญาณก็ดูเหมือนจะลดลง
ความจริงก็เป็นเช่นนั้น
ธงสะกดวิญญาณนี้ ถือเป็นไพ่ตายสุดยอดของเย่เทียนอี้ได้อย่างแน่นอน
ตอนนี้ เมื่อคนเหล่านี้ตายไป พวกเขาก็จะกลายเป็นกำลังรบของธงสะกดวิญญาณ
อันที่จริง เขาก็อดคิดถึงผู้คนในดินแดนรอยสักขึ้นมาไม่ได้
ผู้คนจากวังกว่างหาน, สองพี่น้องอันฉิงและอันซินหย่าแห่งหอหงส์เพลิง, ซูอวี่หนิงแห่งตระกูลซูเป่า และยังมีเสี่ยวจื่อเอ๋อร์ที่เคยติดตามเขาในดินแดนรอยสัก... สุดท้ายเสี่ยวจื่อเอ๋อร์ก็ได้ปลุกพลังและความทรงจำของนางขึ้นมา แม้จะน่าเสียดายที่ไม่ได้พบกันอีก แต่นางก็ยังคอยช่วยเหลือเขาอยู่ลับๆ เสมอมา
หากขุมกำลังเหล่านี้อยู่ที่นี่ได้ล่ะก็... บัดซบ! ประตูผีสวรรค์จะมีความหมายอันใด?
เขาสามารถบุกไปทำลายประตูผีสวรรค์ได้โดยตรง!
ตอนนี้ก็ไม่ต้องใช้ธงสะกดวิญญาณแล้ว!
ไม่จำเป็นต้องใช้!
เขาเพียงหวังว่าวานรยักษ์ไท่ถ่านจะตายเพิ่มอีกสักสองตน
หากมีวานรยักษ์ไท่ถ่านให้เขาใช้งานได้สักสองสามตน ก็สะใจอย่างยิ่ง!
จากนั้นเย่เทียนอี้ก็ยังคงปลดปล่อยพลังของระบบเยียวยาไร้ขีดจำกัดต่อไป!
เสวี่ยหวงคอยปกป้องอยู่เบื้องหน้าเขา ยังมียอดฝีมือของทะเลสาบจันทราบางส่วนที่มาถึงทันเวลา
เมื่อมีพวกเขาคอยคุ้มกัน เย่เทียนอี้เพียงแค่ต้องคอยเยียวยาพวกเขาต่อไปก็พอ
“จัดคนมาหนึ่งร้อยคน บุกโจมตีให้ข้า!”
ไป๋เฟิงคำรามลั่น
เขาประเมินสถานการณ์อยู่ครู่หนึ่ง
คนที่ปกป้องเด็กคนนี้มีเพียงเสวี่ยหวงและอีกสิบกว่าคนเท่านั้น!
คนอื่นของทะเลสาบจันทรายังมาสมทบไม่ทัน
ทางฝั่งของเขา จำนวนคนยังคงมีความได้เปรียบอย่างมาก
ทางฝั่งทะเลสาบจันทราตอนนี้สามารถดึงคนมาปกป้องเย่เทียนอี้ได้สิบกว่าคนก็นับว่าสุดกำลังแล้ว
ท้ายที่สุดแล้ว คนอื่นแต่ละคนก็ยังคงต้องสู้หนึ่งต่อสอง หนึ่งต่อสาม
ศัตรูสามารถตรึงพวกเขาไว้ได้
ยอดฝีมือกว่าร้อยคนรวมตัวกันข้างกายไป๋เฟิงในทันที
“พวกมันมีแค่สิบกว่าคน คนอื่นยังมาช่วยไม่ทัน! ข้าจะรับมือพลังเยือกแข็งของเสวี่ยหวงเอง พวกเจ้าบุกเข้าไปฆ่าเด็กนั่นซะ!”
ไป๋เฟิงคำรามลั่น
“ขอรับ!”
จากนั้น พวกเขาก็กรูกันเข้ามาพร้อมกัน!
เสวี่ยหวงตะโกน “ป้องกันไว้!”
นางรู้ดีว่า การปกป้องเย่เทียนอี้คือวิธีเดียวที่จะทำให้ทะเลสาบจันทราผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้!
ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม จะต้องปกป้องเขาไว้ให้ได้!
“ขอรับ!”
พลังอันแข็งแกร่งต่างก็ถูกปลดปล่อยออกมา
พลังอันน่าสะพรึงกลัวของเสวี่ยหวง ถูกไป๋เฟิงต้านทานไว้อย่างยากลำบาก!
คนอื่นก็ต่างกรูกันเข้ามา!
ดูเหมือนว่าแนวป้องกันจะถูกทะลวงได้ในทันที!
แต่…
ยอดฝีมือสิบกว่าคนล้อมเย่เทียนอี้ไว้อย่างแน่นหนา ปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาเป็นเกราะป้องกัน!
พวกเขาใช้ร่างกายของตนเองต้านทานการโจมตีของยอดฝีมือที่อยู่เบื้องหน้าอย่างแข็งขัน!
และเย่เทียนอี้ก็อยู่ที่นั่น คอยปลดปล่อยพลังของระบบเยียวยาไร้ขีดจำกัดอย่างต่อเนื่อง!
พวกเขาสิบกว่าคน ต้านทานความเสียหายอย่างแข็งขัน!
ข้าจะให้เจ้าทำร้ายข้าจนบาดเจ็บสาหัส ให้เจ้าบดขยี้อวัยวะภายในของข้าจนแหลกละเอียด ให้เจ้าแทงทะลุหน้าอกของข้า
แล้วจะอย่างไร?
ก็แค่เจ็บปวดเพียงชั่วครู่เท่านั้น!
แล้วจะอย่างไร?
บาดแผลก็ฟื้นฟูในพริบตา!
ในทางกลับกัน หากเป็นฝ่ายตรงข้ามที่บาดเจ็บ ก็ใช่ว่าจะฟื้นฟูได้ในเวลาอันสั้น
“ราชันย์! พวกเราไม่สามารถทะลวงเข้าไปได้! พวกมันเสียสติไปแล้ว!”
ยอดฝีมือเหล่านั้นร้องโหยหวน
บัดซบ!
เป็นบ้าหรือไง!
แม้ฝ่ายตนจะมียอดฝีมือจำนวนมากกว่า และตามหลักการแล้ว การที่ยอดฝีมือระดับราชันย์เทพบรรพกาลนับร้อยคนบุกทะลวงยอดฝีมือระดับเดียวกันเพียงสิบกว่าคนควรจะเป็นเรื่องง่ายดาย แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับยอมสละชีวิตเข้าปกป้องอย่างไม่คิดเสียดาย ทำให้แม้จะมียอดฝีมือระดับราชันย์เทพบรรพกาลนับร้อยคน ก็ยังไม่สามารถทะลวงแนวป้องกันเข้าไปได้ในเวลาอันสั้น!
ที่สำคัญที่สุดคือ พวกมันสามารถฟื้นฟูจนกลับสู่สภาพสมบูรณ์ได้ในพริบตา!
ช่างน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
“บัดซบ!” ไป๋เฟิงคำรามลั่น!
“วานรยักษ์ไท่ถ่าน! วานรยักษ์ไท่ถ่านมานี่! เหยียบพวกมันให้แหลก!”
ไป๋เฟิงตะโกนลั่น
แม้ว่าพวกเขาจะยอมสละชีพเข้าปกป้อง แต่ถ้าเป็นวานรยักษ์ไท่ถ่านมา ก็น่าจะสามารถทะลวงเข้าไปได้อย่างง่ายดาย
“เจ้าลืมข้าไปแล้วหรือ?”
สงป้าเทียนพุ่งเข้ามาโดยตรง ด้านหลังของเขา เงามายาของเผ่าเทพสงครามป้าหวังปรากฏขึ้นเบื้องหลัง!
“วางใจได้ มีข้าอยู่ วานรยักษ์ไท่ถ่านก็ไม่สามารถบุกเข้ามาได้!” สงป้าเทียนคำรามลั่น
(จบตอน)