บทที่ 2381 สังหาร
บทที่ 2381 สังหาร
บทที่ 2381 สังหาร
ม่อถังยืนอยู่เหนือนิกายเทียนซ่าง
ข้างกายและเบื้องหลังของเขาคือผู้คนจำนวนมากจากประตูเทวะกลไก
คนของนิกายเทียนซ่างก็ยืนอยู่ที่นั่นด้วยความจนใจ
“เย่เทียนอี้!”
ม่อถังชี้ไปที่เย่เทียนอี้ด้วยความโกรธเกรี้ยว
“เจ้าไม่เห็นประตูเทวะกลไกของข้าอยู่ในสายตาเลยจริงๆ สินะ”
ม่อถังตะคอกอย่างเกรี้ยวกราด
เย่เทียนอี้แคะหูพลางกล่าวว่า “ไอ้แก่สุนัขม่อถัง เจ้าเป็นตัวอะไรถึงต้องให้ข้าเห็นอยู่ในสายตาด้วย?”
“หึ! เจ้าเด็กน้อยนี่ก็ทำได้แค่ปากดีไปวันๆ เท่านั้นแหละ”
ม่อถังแค่นเสียงเย็นชา
“เอ๊ะ? ข้าทำได้แค่ปากดีไปวันๆ อย่างนั้นหรือ? เจ้าสำนักม่อมีความเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า? ข้าเย่เทียนอี้มิได้ทำได้แค่ปากดีไปวันๆ นะ ข้ายังลงมือได้ด้วย ประตูเทวะกลไกของเจ้าข้าเป็นคนทำลายมิใช่รึ? ลูกชายของเจ้าข้าเป็นคนฆ่ามิใช่รึ? หัวลูกชายของเจ้าก็เป็นข้าที่ให้คนส่งไปให้ด้วยตนเองนะ ท่านเจ้าสำนักม่อ ท่านนี่ช่างใส่ร้ายข้าเหลือเกิน ข้าทำได้แค่ปากดีไปวันๆ ที่ไหนกัน?”
เย่เทียนอี้เผยรอยยิ้มที่ดูไม่มีพิษมีภัยพลางกล่าว
“ฮ่าๆๆ—”
คนจำนวนมากจากนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลอดหัวเราะออกมาดังๆ ไม่ได้
“เจ้า!!”
ใบหน้าของม่อถังเขียวคล้ำ
เย่เทียนอี้พูดถึงจุดเจ็บปวดของเขาต่อหน้า ทำให้หัวใจของเขาเจ็บแปลบอย่างยิ่ง
“แล้วตอนนี้เล่า ข้ายังพาคนมาเพื่อจะทำลายประตูเทวะกลไกของพวกเจ้า ข้ามาตีพวกเจ้า เจ้ายังจะบอกว่าข้าทำได้แค่ปากดีไปวันๆ ได้อย่างไร?”
“เจ้ากล้าดียิ่งนัก แค่คนจากนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลของเจ้าเหล่านี้ เจ้าคิดว่าสามารถสู้กับประตูเทวะกลไกของข้าได้จริงๆ หรือ?”
จากนั้นม่อถังก็กล่าวต่อว่า “ข้าจะบอกเจ้าให้ ตระกูลไห่กำลังเดินทางมา ในไม่ช้า นิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลของเจ้าก็จะถูกพวกเราล้อมกรอบ และเจ้าคิดว่าประตูผีสวรรค์ไม่รู้เรื่องที่นี่รึ? เจ้าคิดว่าประตูผีสวรรค์จะไม่ลงมือรึ? ถึงตอนนั้นพวกเราจะสกัดพวกเจ้าไว้ นิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลของเจ้าก็จะถูกทำลายไปแล้ว!”
เย่เทียนอี้ยิ้มแล้วกล่าวว่า “เจ้าสำนักม่อตอนนี้ยังไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอก เป็นห่วงตัวเองก่อนเถิด!”
เย่เทียนอี้กล่าวต่อ “บุก!”
นัยน์ตาของม่อถังหรี่ลง
พูดตามตรง เขาไม่อยากสู้!
เขาพูดเรื่องเหล่านี้เพียงเพื่อหวังว่าจะทำให้เย่เทียนอี้กลัวจนหนีไป แต่เมื่อขู่ไม่ได้ผล เขาก็ทำอะไรไม่ได้
“ทุกท่านจากนิกายเทียนซ่าง พวกท่านควรจะลงมือได้แล้วใช่หรือไม่? คงไม่ใช่แค่เปิดค่ายกลพิทักษ์นิกายง่ายๆ เช่นนั้นใช่หรือไม่?”
ม่อถังกล่าวกับหลี่หมินที่อยู่ข้างๆ อย่างเฉยเมย
หลี่หมินจะมีทางเลือกอะไรได้?
ถูกข่มขู่ เขาก็รู้ แต่เขาต่อต้านไม่ได้
“นิกายเทียนซ่างของข้าเป็นพันธมิตรกับประตูเทวะกลไก ย่อมต้องยื่นมือเข้าช่วยเหลือ”
เย่เทียนอี้ยิ้มแล้วกล่าวว่า “เจ้าสำนักม่อคงไม่ได้กำลังข่มขู่ทุกท่านจากนิกายเทียนซ่างอยู่ใช่หรือไม่? นี่คือวิธีการของประตูเทวะกลไกหรือ?”
“หึ! ประตูเทวะกลไกของข้าเป็นพันธมิตรกับนิกายเทียนซ่าง!”
“อย่างนั้นหรือ?”
เย่เทียนอี้จึงตะโกนว่า “ทุกท่านจากนิกายเทียนซ่าง หากพวกท่านยืนอยู่ข้างนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาล นิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลจะไม่โจมตีพวกท่านแม้แต่น้อย แน่นอน ข้ารู้ว่าตอนนี้พวกท่านถูกข่มขู่ยากที่จะตัดสินใจ ไม่เป็นไร เดี๋ยวพอสู้กันแล้วค่อยดูการกระทำของพวกท่านก็ได้! อีกอย่าง ความสูญเสียทั้งหมดของนิกายเทียนซ่างในวันนี้ นิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลจะชดใช้ให้ทั้งหมด”
พูดจบ เย่เทียนอี้ก็มองไปที่จักรพรรดินีจันทรามาร กล่าวว่า “ท่านอาวุโสจันทรามาร”
“อืม”
จักรพรรดินีจันทรามารพยักหน้า จากนั้นพลังอำนาจก็ปะทุขึ้นพุ่งตรงไปยังค่ายกลพิทักษ์นิกาย!
“โจมตี!”
ม่อถังตะโกนลั่น
แต่ทว่า...
ร่างอรชรของจักรพรรดินีจันทรามารระเบิดปราณมารสีดำออกมา พลังนี้พุ่งไปพร้อมกับฝ่ามือของนางซัดไปยังเขตอาคมของค่ายกลพิทักษ์นิกายโดยตรง
แคร็ก—
ค่ายกลพิทักษ์นิกายถูกทำลายลงโดยตรง!
“ว่ากระไรนะ?”
ม่อถังเบิกตากว้าง!
“นี่มันค่ายกลพิทักษ์นิกายขยะอะไรของเจ้ากัน!”
ม่อถังตะคอกใส่หลี่หมินอย่างเกรี้ยวกราด
ไอ้ขยะ!
มันเป็นขยะจริงๆ
เดิมทีคิดว่านิกายเทียนซ่างแห่งนี้แม้จะไม่แข็งแกร่งนัก แต่ค่ายกลพิทักษ์นิกายอย่างน้อยก็น่าจะมีความแข็งแกร่งพอสมควร สามารถต้านทานนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลได้สักพัก สร้างความเสียหายให้พวกเขาได้ แต่ไม่คิดว่าจะถูกทำลายในครั้งเดียว!
หลี่หมินกำหมัดแน่น
ให้ตายสิ!
ยึดครองดินแดนของข้า ข่มขู่ให้ข้าไปสู้นิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาล ตอนนี้ยังมาหาว่าค่ายกลพิทักษ์นิกายของข้าอ่อนแออีกรึ?
บ้าเอ๊ย!
“ฆ่า!”
เย่เทียนอี้ตะโกนลั่น
“ฆ่า!”
จากนั้น คนของนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลก็พุ่งเข้าไปโดยตรง
เย่เทียนอี้ได้บอกกับพวกเขาไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่า พลังต่อสู้ของพวกเขาเพิ่มขึ้นหกเท่า สามารถต่อกรกับประตูเทวะกลไกได้ พวกเขาจะฆ่าได้ก็ฆ่า ฆ่าไม่ได้ก็ถ่วงเวลาไว้ พยายามอย่าให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายและได้รับบาดเจ็บ รอให้จักรพรรดินีจันทรามารจัดการคนของพวกเขาไปทีละคนก็พอ!
ท่านบรรพบุรุษระดับปรมาจารย์หมื่นบรรพกาลของประตูเทวะกลไกผู้นี้พิการไปแล้ว ต่อให้เขาไม่พิการ ก็จะต้องถูกทารุณอย่างแน่นอน!
ตอนนี้ ไม่มีใครสามารถต้านทานจักรพรรดินีจันทรามารได้!
จักรพรรดินีจันทรามารผู้มีพลังระดับเทพประมุขและมีพลังต่อสู้เพิ่มขึ้นหกเท่า เกรงว่าผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับกึ่งเทพหากเผชิญหน้ากับนางก็มีแต่ต้องตาย ส่วนผู้ที่อยู่เหนือระดับกึ่งเทพขึ้นไปก็มิอาจต่อกรได้เลย!
อย่างไรเสีย ก็ไม่มีใครสามารถสู้กับจักรพรรดินีจันทรามารได้
“บุกเข้าไป! ประตูผีสวรรค์กำลังเดินทางมา ข้าจะให้พวกมันได้ลิ้มรสความพ่ายแพ้!”
ม่อถังตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด
“ขอรับ!”
ฟิ้ว—
ทุกคนเข้าต่อสู้กันอย่างดุเดือดทันที
ตัวเย่เทียนอี้เองไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้แน่นอน
สายตาของเขามองไปที่จักรพรรดินีจันทรามาร
จักรพรรดินีจันทรามารเลือกผู้แข็งแกร่งระดับราชันย์เทพบรรพกาลคนหนึ่งตามใจชอบ แล้วพุ่งเข้าไปโดยตรง
แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของนาง ทำให้ผู้แข็งแกร่งระดับราชันย์เทพบรรพกาลคนนี้หายใจไม่ออก
“ทำไมต้องเลือกข้าด้วยเล่า?”
ผู้แข็งแกร่งระดับราชันย์เทพบรรพกาลของประตูเทวะกลไกแสดงสีหน้าเศร้าสลด
เขารีบวิ่งเข้าไปในกลุ่มคนของฝ่ายตน
เขาไม่สามารถสู้กับเทพประมุขผู้นี้ได้อย่างแน่นอน
“ผู้เฒ่ามาเอง!”
ท่านบรรพบุรุษแห่งประตูเทวะกลไกคนนั้นระเบิดพลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวออกมา
มาถึงขั้นนี้แล้ว ต่อให้เขาจะบาดเจ็บสาหัสก็ไม่สามารถถอยได้เด็ดขาด!
เขาเป็นปรมาจารย์หมื่นบรรพกาลเพียงคนเดียว หากเขาไม่สู้กับเทพประมุขผู้นี้ก็ไม่มีใครสู้แล้ว!
“วิชาลับ โลหิตวิญญาณ!”
ท่านบรรพบุรุษแห่งประตูเทวะกลไกคนนั้นเปิดใช้วิชาลับโดยตรง!
ผลข้างเคียงของวิชาลับนี้รุนแรงมาก!
แต่ก็ช่วยไม่ได้ หากไม่เปิดใช้วิชาลับนี้ เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเทพประมุขผู้นี้อย่างแน่นอน!
“หึ!”
จักรพรรดินีจันทรามารเห็นฉากนี้ก็แค่นเสียงเย็นชา
“เงาปีศาจมารสวรรค์!”
ในชั่วพริบตานั้น นางก็กลายเป็นร่างเงาหลายร่าง พุ่งเข้าใส่ชายชราผู้นั้นพร้อมกัน
“ผู้เฒ่ามองเห็นเจ้าแล้ว!”
ปรมาจารย์หมื่นบรรพกาลผู้นั้นแค่นเสียงเย็นชา พุ่งตรงไปยังร่างจริงของจักรพรรดินีจันทรามาร
แต่ทว่า...
ร่างจริงและร่างแยกสลับตำแหน่งกันอย่างรวดเร็วจนยากจะมองตามทัน จักรพรรดินีจันทรามารปรากฏตัวขึ้นข้างกายของเขาทันที
ม่านตาของปรมาจารย์หมื่นบรรพกาลผู้นั้นหดเล็กลงอย่างรุนแรง
ในชั่วพริบตาต่อมา ร่างจริงของจักรพรรดินีจันทรามารพร้อมกับร่างแยกของนางก็พุ่งเข้าใส่ชายชราผู้นั้นพร้อมกัน
“ผู้เฒ่าใช้วิชาลับแล้ว เจ้าไม่มีทางทำอะไรผู้เฒ่าได้ในเวลาอันสั้นแน่นอน!”
แต่ทว่า...
พรูด—
เขาเพิ่งจะพูดจบ ร่างกายของเขาก็ถูกโจมตีเข้าอย่างจัง
“อ๊า—”
ปรมาจารย์หมื่นบรรพกาลผู้นั้นร้องโหยหวน ร่างทั้งร่างกระแทกพื้น
วิชาลับแล้วจะทำไม?
จักรพรรดินีจันทรามารอยู่ในระดับเทพประมุขและมีพลังต่อสู้เพิ่มขึ้นถึงหกเท่า มีหรือที่วิชาลับของเขาจะต่อกรได้?
“ท่านบรรพบุรุษ!”
ม่อถังเห็นฉากนี้ก็ตะโกนลั่น
แต่ทว่า...
จักรพรรดินีจันทรามารร่อนลงพื้นโดยตรง กลายเป็นหมอกดำพุ่งเข้าใส่ท่านบรรพบุรุษแห่งประตูเทวะกลไกที่บาดเจ็บสาหัสอยู่บนพื้น
พื้นดินสั่นสะเทือน
ทุกสิ่งกลายเป็นธุลี
“ไม่!”
ปรมาจารย์หมื่นบรรพกาลผู้ยิ่งใหญ่ ไม่มีแรงต้านทานแม้แต่น้อย ถูกจักรพรรดินีจันทรามารสังหาร
(จบตอน)