บทที่ 2341 ถูกตีแตก
บทที่ 2341 ถูกตีแตก
บทที่ 2341 ถูกตีแตก
สำหรับผู้พิทักษ์ทั้งสองคนนี้แล้ว ภารกิจของพวกเขาก็คือการปกป้องบุตรศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา
อย่างไรเสีย หากบุตรศักดิ์สิทธิ์เป็นอะไรไป พวกเขาก็ต้องรับผิดชอบอย่างหนักแน่นอน
และอีกด้านหนึ่ง เย่เทียนอี้ก็ได้มาถึงสถานที่ที่ไม่มีผู้คนอยู่แห่งหนึ่ง
อย่างไรเสีย นิกายทั้งแห่งก็ใหญ่โตขนาดนี้ ทั้งสี่ทิศแปดด้านล้วนเป็นเขตอาคม จะทำลายที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น
แต่ การจะทำลายเขตอาคมนั้น ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น
โดยปกติแล้ว การที่คนบางคนลอบไปทำลายเขตอาคมในที่แห่งหนึ่งนั้น ความเป็นไปได้ที่จะสำเร็จนั้นไม่สูงนัก!
เพราะความแข็งแกร่งไม่เพียงพอ!
อีกทั้ง เมื่อเขตอาคมถูกโจมตี ไม่ว่าจะเป็นทิศทางใด ภายในนิกายก็จะได้รับข่าวทันที
แต่...
การทำลายเขตอาคมของเย่เทียนอี้จะง่ายดายอย่างยิ่ง
เพราะเขามีคมดาบไร้เทียมทาน
คมดาบไร้เทียมทาน ความคมกริบที่แท้จริงแห่งโลกหล้า
เขตอาคมเหล่านี้ คมดาบไร้เทียมทานสามารถทลายมันได้อย่างง่ายดาย
เย่เทียนอี้เรียกคมดาบไร้เทียมทานออกมา
ฉวยโอกาสยังไม่มีใครมาถึง เขาก็ไม่ลังเล แทงไปที่เขตอาคมโดยตรง
ความแข็งแกร่งไม่พอ
ความแข็งแกร่งของเขตอาคมสูงเกินไป
เพียงแค่คมดาบไร้เทียมทานเล่มเดียว ไม่น่าจะสามารถทลายเขตอาคมได้อย่างง่ายดาย
และการโจมตีครั้งนี้ ก็ทำให้ทางประตูเทวะกลไกสังเกตเห็น
"ท่านเจ้าสำนัก มีคนโจมตีเขตอาคมทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ"
"ส่งคนไปดู ดูว่ามีกี่คน หากคนไม่มากก็ไม่ต้องสนใจ"
"ขอรับ!"
...
"กฎแห่งพลัง! เจ็ดมังกรเจิดจรัสฟ้า"
"กฎแห่งการสร้างสรรค์"
พลังเพิ่มพูน!
จากนั้นเย่เทียนอี้ก็ฟันกระบี่ออกไปอีกครั้งอย่างรุนแรง
คนที่ประตูเทวะกลไกส่งไปยังมาไม่ถึงเลย เขตอาคมก็เริ่มแตกสลายจากทางฝั่งของเย่เทียนอี้โดยตรง
กรอบ...
แกรก...
เปรี้ยง!
เขตอาคมขนาดใหญ่ทั้งผืน ราวกับกระจก ปรากฏรอยร้าวขึ้นอย่างรวดเร็ว!
รอยร้าวในตอนแรกแผ่ขยายออกไปอย่างช้าๆ
แต่ เมื่อแผ่ขยายไปถึงระดับหนึ่ง ในทันใด เขตอาคมทั้งผืน ทั้งสี่ทิศแปดด้านก็แตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ
"อะไรนะ?"
ฉากนี้ ทำให้คนของประตูเทวะกลไกต่างพากันตะลึงงัน
เขตอาคม...
เหตุใดจึงแตกไปได้?
"ท่านเจ้าสำนัก! เกิดอะไรขึ้น?"
ในประตูเทวะกลไก พวกเขาก็เกิดความตื่นตระหนก
ม่อถังกัดฟันแน่น
"ไม่รู้! คำสั่งข้า ปกป้องประตูเทวะกลไกจนตัวตาย! นำเทวะกลไกออกมาให้หมด!"
ม่อถังตะโกนลั่น
"ขอรับ!"
ประตูเทวะกลไกทั้งแห่งเข้าสู่สภาวะการต่อสู้อย่างเต็มที่
และทางฝั่งของประตูผีสวรรค์ เมื่อพวกเขาเห็นว่าเขตอาคมถูกทำลายไปอย่างกะทันหัน ในชั่วพริบตา เจตจำนงการต่อสู้ของคนของประตูผีสวรรค์ก็พุ่งสูงขึ้น!
"เขตอาคมถูกองค์บุตรศักดิ์สิทธิ์ทำลายแล้ว! ทุกท่าน บุก!"
"ฆ่าพวกมันให้หมด!"
"ฆ่า!"
"..."
ยอดฝีมือของประตูผีสวรรค์นับไม่ถ้วนบุกเข้าไปในประตูเทวะกลไกโดยตรง
ในชั่วพริบตา ประตูเทวะกลไกทั้งแห่งก็เกิดความโกลาหล
"องค์บุตรศักดิ์สิทธิ์!"
ผู้พิทักษ์ทั้งสองคนตามหาเย่เทียนอี้เจอ
และเย่เทียนอี้ก็ได้เก็บคมดาบไร้เทียมทานไปแล้ว
"อืม"
เย่เทียนอี้พยักหน้าเล็กน้อย
"องค์บุตรศักดิ์สิทธิ์ ท่านจะวิ่งไปทั่วไม่ได้ หากเกิดเรื่องอะไรขึ้น ผลที่ตามมาพวกเราจะรับผิดชอบไม่ไหว"
เย่เทียนอี้กล่าว "ไม่เป็นไร ข้าแค่มาทำลายเขตอาคมนี้เท่านั้น"
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ พวกเขาก็ตกตะลึงเล็กน้อย
"องค์บุตรศักดิ์สิทธิ์ เขตอาคมนี้ ท่านทำลายมันได้อย่างง่ายดายได้อย่างไร?"
พวกเขาค่อนข้างไม่เข้าใจ
ความสามารถโดยประมาณของบุตรศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้ พวกเขาก็รู้ดีอยู่แก่ใจ
ในความเข้าใจของพวกเขา บุตรศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้ไม่มีความสามารถที่จะทำลายเขตอาคมที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้!
อย่างไรก็ตาม...
เมื่อคิดดูอีกที อย่างไรเสียก็เป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนเทพ เขามีพลังพิเศษอะไร ก็เป็นเรื่องปกติ
"เรื่องนี้ข้าไม่ขอเปิดเผยมากนัก ในเมื่อนำประตูผีสวรรค์มาบุกโจมตีประตูเทวะกลไกที่นี่ ย่อมไม่ใช่การสู้แบบบุ่มบ่ามอย่างแน่นอน จะต้องมีความมั่นใจบางอย่างถึงได้มา!"
"องค์บุตรศักดิ์สิทธิ์พูดถูก"
เย่เทียนอี้กล่าว "ตอนนี้เขตอาคมถูกทำลายแล้ว ท่านผู้พิทักษ์ทั้งสอง ถึงตาพวกท่านแล้ว"
"องค์บุตรศักดิ์สิทธิ์โปรดวางใจ! แต่... องค์บุตรศักดิ์สิทธิ์ต้องระวังตัวด้วย"
"อืม! วางใจได้!"
ฟิ้ว!
จากนั้นพวกเขาก็เข้าร่วมสนามรบ
และเย่เทียนอี้ก็ไม่ได้ต่อสู้!
หากเขาต่อสู้ นั่นก็เท่ากับเปิดโปงตัวเองโดยตรงมิใช่หรือ?
อย่างไรก็ตาม ด้วยสถานะของเขาที่ไม่เข้าร่วมการต่อสู้ เพียงแค่ยืนมองอยู่ไกลๆ ก็ไม่ทำให้เกิดความสงสัยอะไร!
ต่อให้ต้องการเข้าร่วมการต่อสู้ ผู้พิทักษ์ทั้งสองคนนั้นก็คงจะไม่เห็นด้วย!
...
ประตูเทวะกลไกถูกตีแตก
ข่าวนี้สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งทวีป!
ในบริเวณใกล้เคียง ยอดฝีมือบางคนก็รีบเดินทางมาเป็นพิเศษ
พวกเขาได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ด้วยตาตนเอง
"บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งประตูผีสวรรค์แห่งแดนเทพนี้มีฝีมือร้ายกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ? เขตอาคมของประตูเทวะกลไกอันทรงเกียรติกลับถูกทำลายไปง่ายๆ เช่นนี้?"
อีฮ่าวเทียน บิดาของอีเหรินเสวี่ยแห่งประตูเฮ่าเทียนมองดูฉากนี้อย่างตกตะลึง
"ยอดเยี่ยมจริงๆ ฝีมือของคนจากแดนเทพช่างแข็งแกร่งจริงๆ เพียงแต่ พูดตามตรงว่าค่อนข้างเข้าใจยากว่าทำได้อย่างไร"
ชายคนหนึ่งข้างๆ ถอนหายใจ
"มิน่าเล่าถึงกล้ามาบุกโจมตีประตูเทวะกลไก หากเขตอาคมถูกทำลาย ก็เท่ากับว่าความสูญเสียจะลดลงต่ำที่สุด ด้วยพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งและวิชามารของประตูผีสวรรค์ เมื่อสู้กันแล้ว ประตูเทวะกลไกจะต้องตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างแน่นอน แต่... ประตูเทวะกลไกมีเทวะกลไกอยู่ เทวะกลไกนี้น่าจะสามารถพลิกสถานการณ์ที่เสียเปรียบได้ การต่อสู้ครั้งนี้ ยากนัก"
"ไม่ว่าอย่างไร ครั้งนี้ประตูเทวะกลไกก็ต้องสูญเสียอย่างหนักอีกครั้ง เพิ่งจะถูกเย่เทียนอี้ทำลายไป ตอนนี้กลับต้องมาเจอกับศัตรูตัวฉกาจเช่นนี้ ประตูเทวะกลไกนี้ ก็ช่างโชคชะตาอาภัพเสียจริง"
"ว่าแต่ รู้สึกว่าเย่เทียนอี้ก็น่าจะอยู่แถวๆ นี้กระมัง ตามข้อมูล ประตูเทวะกลไกนี้ก็คอยลอบสังหารเย่เทียนอี้อยู่ตลอด ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้เขาจะฆ่าม่อไป๋ ยังเอาหัวของม่อไป๋ไปโยนทิ้งไว้ที่ประตูเทวะกลไกอีกด้วย ทำให้ม่อถังโกรธจัด ม่อถังลอบสังหารเขา แต่ตอนนี้ประตูเทวะกลไกเป็นเช่นนี้ เย่เทียนอี้ก็น่าจะดีใจจนเนื้อเต้น"
อีฮ่าวเทียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ
จากนั้นเขาก็ขมวดคิ้ว
"แต่ ข้ากลับรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ"
"ท่านเจ้าสำนัก เป็นอะไรไป?"
อีฮ่าวเทียนจึงกล่าวว่า "ตามความเข้าใจของข้าที่มีต่อเย่เทียนอี้ ต่อให้เขาจะถูกประตูเทวะกลไกไล่ล่า เขาก็คงจะไม่นิ่งเฉยอย่างแน่นอน ต่อให้ตอนนี้ฝีมือของเขาจะไม่ได้ร้ายกาจขนาดนั้นแล้ว แต่อย่างน้อยเขาก็ต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่ใช่แค่ซ่อนตัวอยู่ใช่หรือไม่? เว้นแต่ว่าเขาจะเจอกับความยากลำบากครั้งใหญ่จริงๆ"
"จริงด้วย เย่เทียนอี้คนนี้เป็นคนที่ไม่ยอมเสียเปรียบใครที่สุด ลองคิดดูแล้วก็ไม่ค่อยเหมือนกับนิสัยของเขาสักเท่าไหร่"
"..."
เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ
ประตูผีสวรรค์บุกเข้าไปในประตูเทวะกลไกได้อย่างสมบูรณ์
แม้ว่าประตูเทวะกลไกจะนำเทวะกลไกชนิดต่างๆ ออกมา แต่ทางฝั่งของประตูผีสวรรค์ก็มีทารกภูต ทารกภูตแข็งแกร่งอย่างยิ่ง อีกทั้งยังรับมือได้ยาก!
ในชั่วพริบตา ก็ยากที่จะตัดสินแพ้ชนะได้
ทั้งสองฝ่ายต่างก็สูญเสียอย่างหนัก
กุ่ยอีเนี่ยนดวงตาหรี่ลง!
"ฆ่า! ฆ่าต่อไปให้ข้า!"
กุ่ยอีเนี่ยนคำรามลั่น
อย่างไรเสียเรื่องนี้ก็มีบุตรศักดิ์สิทธิ์คอยหนุนหลังอยู่ เขาไม่มีอะไรต้องกังวล!
"ท่านเจ้าสำนัก! ปรมาจารย์หมื่นบรรพกาลสองคนนั้นแข็งแกร่งเกินไป!"
ทางฝั่งของประตูเทวะกลไก พวกเขาก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล!
ส่วนใหญ่เป็นเพราะประตูผีสวรรค์มีปรมาจารย์หมื่นบรรพกาลอยู่สองคน
ประตูเทวะกลไกทั้งแห่งของพวกเขาก็มีเพียงแค่ขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลขั้นที่เจ็ดเพียงคนเดียวเท่านั้น!
แม้ว่า ปรมาจารย์หมื่นบรรพกาลสองคนในชั่วพริบตาจะไม่สามารถยุติการต่อสู้ได้ แต่ ยอดฝีมือของประตูเทวะกลไกที่ตายหรือบาดเจ็บสาหัสในมือของพวกเขาก็มีมากเกินไปแล้ว!
"น่ารังเกียจ! น่ารังเกียจ! น่ารังเกียจ!"
ม่อถังคำรามอย่างบ้าคลั่ง
เดิมที พวกเขาคงจะไม่สูญเสียหนักขนาดนี้ แต่ไม่คิดว่า เขตอาคมจะถูกทำลายไปอย่างกะทันหัน...