(ฟรี) บทที่ 305 ไม่จำเป็นต้องเงยหน้าขึ้นสามฉื่อ ข้าคือพระเจ้า!

"เมื่อเจ้าทำตามกฎและไปจนสุดทางบนเส้นทางสายนี้ หากเจ้าพบว่าเส้นทางข้างหน้าถูกปิดกั้น และไม่สามารถก้าวเดินต่อไปบนเส้นทางสายนี้ได้อีกต่อไป

สิ่งที่เจ้าต้องทำ ก็คือการทำลายการกักขัง และออกจากเส้นทางเดิมของเจ้า!"

"ทําลายการกักขัง และออกจากเส้นทางเดิม........."

เศษเสี้ยวเวลาค่อยๆ ชัดเจนขึ้น จอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญยังสามารถระลึกถึงสีหน้าที่จริงจังซึ่งฉายชัดบนใบหน้าฉินมู่ในตอนที่เขาตักเตือนตนเองในเวลานั้น

เขาพูดถึงนางใช่หรือไม่? เขาคาดไว้แล้วว่านางจะได้พบกับช่วงเวลานี้ใช่ไหม?

ราวกับประกายไฟ ความคิดนับไม่ถ้วนพลันผุดขึ้นในใจของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญ

ออกไปจากเส้นทางของตัวเอง ออกจากเส้นทางของตัวเอง......

เพียงแต่จะออกจากเส้นทางสายนี้อย่างไร?

ทะเลวน ตำหนักแห่งวิถี แดนสี่เสา แดนมังกรแปลง แดนสวรรค์…….

ในร่างกายมนุษย์มีห้าแดนลับ และนางได้เข้าใจทั้งหมดจนมาถึงสภาวะแห่งความสมบูรณ์แบบแล้ว

แม้ว่าฉินมู่จะบอกกับนางว่ามีสมบัติศักดิ์สิทธิ์นับล้านอยู่ในร่างกาย แต่ตอนนี้ก็สายเกินไปที่จะละทิ้งแดนลับทั้งห้าเพื่อฝึกฝนสมบัติศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ

ถ้าเป็นเช่นนี้แล้ว ตอนนี้นางจะออกไปจากเส้นทางของตัวเองได้อย่างไร?

"สามฉื่อเหนือหัวมีเทพเจ้า จงมอบความไว้วางใจให้กับเทพเจ้าในฟ้าดิน ทําลายพันธนาการของพิภพและบรรลุราชันเซียนนิรันดร์ที่ไร้ขอบเขต……"

จอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญพึมพำกับตัวเอง

นี่คือวิธีพื้นฐานในการก้าวข้ามเขตแดนของราชันทั้งหมดในพิภพ

หลังจากฝึกฝนแดนลับทั้งห้าให้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์แบบแล้ว ก็มอบวิญญาณพํานักไว้ในฟ้าดิน จากนั้นมอบพลังของแดนลับทั้งห้าให้กับวิญญาณพํานัก หลังจากนั้นจึงจะสามารถทำลายพันธนาการฟ้าดินและกลายเป็นราชันในที่สุด

แต่ตอนนี้ เนื่องจากการปรากฏตัวของเก้าผนึกราชัน วิญญาณพํานักของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญจึงถูกปิดกั้น และเป็นเรื่องยากมากที่จะได้รับความช่วยเหลือจากพลังของแดนลับทั้งห้าในร่างกายของนาง

นอกจากนี้ ยังทําให้วิญญาณพำนักของนางตกอยู่ในอันตรายในตอนนี้ และเสี่ยงที่จะถูกทำลายได้ตลอดเวลา

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ดูราวกับว่าจะมีดวงไฟสว่างขึ้นในใจของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญ

หล่อเลี้ยงจากภายนอก สามฉื่อเหนือหัวมีเทพเจ้า นี่คือวิธีที่บรรพบุรุษกลายเป็นราชัน

แต่ทำไมนางต้องเดินตามเส้นทางสายนี้?

หากวิญญาณพำนักอยู่ภายนอก ย่อมจะถูกปิดกั้นโดยตรวนเก้าผนึกราชันเซียนนิรันดร์

หากเป็นเช่นนี้ ทำไมต้องส่งวิญญาณพํานักออกไปนอกร่างกาย?

สามฉื่อเหนือหัวมีเทพเจ้า แต่ตอนนี้เทพเจ้าไม่จำเป็น ข้าคือเทพเจ้า!

การตระหนักรู้เกิดขึ้นในความคิดของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญ

ทันใดนั้น นางก็ลืมตาขึ้น กระแสพลังถูกยับยั้ง แดนลับทั้งห้าในร่างกายของนางไม่รวบรวมพลังส่งออกไปภายนอกอีกต่อไป แต่กลับรวบรวมไว้ในร่างกายของนางแทน

และวิญญาณพำนักที่นั่งขัดสมาธิอยู่เหนือหัวของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญนั้น ภายใต้การควบคุมจากจิตใจของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญ ก็ค่อยๆ ลดตัวลงมาและรวมเข้ากับร่างของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญ หยุดอยู่ในตำแหน่งหว่างคิ้วของนาง นั่งขัดสมาธิอยู่ในร่างจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญ!

"นี่......

นางนําวิญญาณพํานักกลับเข้าไปในร่างกายงั้นรึ? นางบ้าไปแล้วรึไง?"

"นี่นางจะทําอะไร? รวบรวมวิญญาณพำนักกลับสู่ร่างกาย สิ่งนี้จะไม่รับประกันพลังยุทธ์เขตแดนเซียนนิรันดร์ด้วยซ้ำ!"

"ข้าคิดว่านางน่าจะโดนตรวนเก้าผนึกราชันเซียนนิรันดร์ต้อนจนมุม!"

เมื่อเห็นฉากที่จอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญนำวิญญาณพำนักเหนือศีรษะของตนกลับเข้าไปในร่างกาย ยอดยุทธ์ทุกคนที่อยู่ห่างออกไปเป็นล้านลี้ในบริเวณใกล้เคียงที่ได้เห็นฉากนี้ต่างตกตะลึง และรู้สึกไม่สบายใจ

ไม่มีผู้ใดไม่รู้ว่า หลังจากที่ฝึกฝนแดนลับทั้งห้าอย่างสมบูรณ์แล้ว และมอบความไว้วางใจให้วิญญาณพำนักวางตัวอยู่ท่ามกลางฟ้าดิน จึงจะสามารถบรรลุเขตแดนเซียนนิรันดร์ได้

ตอนนี้ จอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญได้นำเอาวิญญาณพำนักที่อยู่ระหว่างฟ้าดินของตัวเองกลับมา

คงไม่ต้องพูดถึงความสำเร็จของราชันเซียนนิรันดร์ ในตอนนี้กระทั่งตำแหน่งเซียนนิรันดร์ก็จะสูญเสียไปด้วยซ้ำ?

ไม่เพียงแต่ยอดยุทธ์ของแดนนิรันดร์เท่านั้น แม้กระทั่งสามราชันเซียนนิรันดร์อย่างราชันเฉียน ราชันดอกบัว และราชันบรรพบุรุษนิรันดร์ หลังจากเห็นฉากนี้ของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญ ต่างก็สูญเสียเสียงของพวกเขาไปอย่างช่วยไม่ได้ พวกเขามองหน้ากันและดวงตาก็เปี่ยมไปด้วยความงุนงง

การกระทําของนาง แม้แต่ราชันเซียนนิรันดร์ทั้งสามก็ยากที่จะเข้าใจ

แต่ทว่า หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ราชันเซียนนิรันดร์ทั้งสามคนก็ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่าง ดวงตาของพวกเขาเปี่ยมไปด้วยความตกใจ

"นางต้องการ ... ... ออกพ้นไปจากเส้นทางของนางเองงั้นรึ?"

"ตรวนเก้าผนึกราชันเซียนนิรันดร์ปิดกั้นฟ้าดิน ทำลายการเชื่อมต่อกับเทพเจ้า ปิดกั้นวิญญาณพำนักกับแดนลับทั้งห้า ซึ่งหมายความว่าวิญญาณพำนักจะไม่สามารถสื่อสารกับแดนลับทั้งห้าของตนเองได้อีก

ในกรณีนี้ เพียงยึดเอาวิญญาณพำนักกลับคืนมา สถิตย์อยู่เหนือเก้าสวรรค์ ไม่เพียงแต่ไม่ทําลายความเชื่อมโยงระหว่างฟ้าดิน แต่ยังทําให้ความเชื่อมโยงกับตัวเองแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

ที่สําคัญกว่านั้นคือวิญญาณพำนักยังคงมีอยู่ รากฐานของราชันเซียนนิรันดร์ไม่ได้รับความเสียหาย ทุกอย่างยังคงเป็นไปได้!"

ราชันบรรพบุรุษนิรันดร์สูดหายใจเข้าลึกๆ และวิเคราะห์อย่างจริงจัง

เขาเกือบจะคาดเดาจุดประสงค์ของการกระทำของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญได้แล้ว

แต่ถึงแม้เขาจะคาดเดาได้ ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงกับพรสวรรค์และความกล้าหาญของจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญ

ในบรรดาราชันผู้กำแหงโบราณทั้งหมด ในการก้าวข้ามไปสู่ราชันเซียนนิรันดร์ ไม่มีผู้ใดที่ไม่ปฏิบัติตามแนวทาง ดำเนินตามเส้นทางของรุ่นก่อน?

ไม่ต้องพูดถึงการเดินออกจากเส้นทางเดิมอย่างสิ้นเชิง แม้แต่การทำผิดขั้นตอนเดียวก็เป็นอันตรายถึงชีวิตแล้ว

แต่ตอนนี้ หญิงสาวในชุดขาวได้ละทิ้งเส้นทางของรุ่นก่อนโดยสิ้นเชิง และได้ก้าวออกมาบนเส้นทางของตัวเองอย่างแท้จริง!

## ตอนล่าสุดของจอมบงการเทพยุทธ์ อยู่ที่ thai-novel.com หรือที่ mynovel.co นะครับ

ในสมัยโบราณ สามฉื่อเหนือหัวมีเทพเจ้า

แต่นี่แตกต่างออกไป นางไม่จําเป็นต้องเงยหน้าขึ้นสามฉื่อ นางคือเทพเจ้า เทพเจ้าคือนาง!

ไม่ว่าจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญจะประสบความสําเร็จหรือไม่ก็ตาม

แต่ในตอนนี้พรสวรรค์และความกล้าหาญของนางได้ประทับในใจในสามราชันเซียนนิรันดร์อย่างราชันเฉียนและคนอื่นๆ และไม่อาจลบเลือนได้!

ps: สดๆ ร้อนๆ ก่อนหนึ่งทุ่ม อิอิ