บทที่ 1981 เชือดไก่ให้ลิงดู
บทที่ 1981 เชือดไก่ให้ลิงดู
บทที่ 1981 เชือดไก่ให้ลิงดู
พวกเขาก็โกรธเช่นกัน
การข่มขู่ผู้อาวุโส เรื่องเช่นนี้ก็ยังทำได้ ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ
“คือคนไหนกัน”
เสิ่นเชียนเลี่ยนถามขึ้น
“คือเด็กหนุ่มที่ชื่อวังป๋อ!”
ผู้ใหญ่บ้านกล่าว
เสิ่นเชียนเลี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย
“เป็นคนผู้นี้รึ”
เรื่องนี้กลับกลายเป็นเรื่องยากเสียแล้ว!
หากเป็นเพียงศิษย์ธรรมดาคนหนึ่ง ก็แค่ไล่ออกจากนิกายไปก็จบ แต่ในเมื่อเป็นวังป๋อผู้นี้…
อย่างน้อยที่สุดก็มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ ความสามารถของเขานั้นโดดเด่น!
เขาเป็นคนที่มีความสามารถอย่างแน่นอน
คนที่มีความสามารถ หากให้อยู่ในนิกายย่อมมีประโยชน์ไม่น้อย!
ที่สำคัญที่สุดคือ คนผู้นี้มาจากทวีปจิ่วโจว เขาย่อมไม่มีทางอยู่ในทวีปของพวกเขาตลอดไปอย่างแน่นอน
ดังนั้น นิกายเองก็ไม่จำเป็นต้องใช้พลังงานอย่างมหาศาลในการบ่มเพาะเขา เพียงแค่ให้เขาในช่วงเวลาหนึ่งสร้างคุณูปการให้กับนิกายสูงกว่าที่นิกายมอบให้เขาก็พอแล้ว และนี่ก็ค่อนข้างง่าย
ดังนั้น วังป๋อผู้นี้จึงไม่สามารถไล่ออกจากนิกายได้อย่างเด็ดขาด!
มีค่า และค่าของเขาก็ไม่ต่ำเลย
แต่ว่า เรื่องราวก็ได้เกิดขึ้นแล้ว หากเรื่องนี้ไม่ให้คำตอบแก่ผู้ใหญ่บ้าน เกรงว่าจะทำให้คนตระกูลเสิ่นเสียใจ!
“เรื่องนี้ข้าเจ้าสำนักเข้าใจแล้ว! ท่านผู้ใหญ่บ้านโปรดสบายใจ ข้าเจ้าสำนักจะให้คำตอบแก่ท่านอย่างแน่นอน”
“เช่นนั้นก็รบกวนท่านเจ้าสำนักแล้ว”
เสิ่นเชียนเลี่ยนกวาดตามองทุกคน แล้วกล่าวว่า “ทุกท่าน การทดสอบก็ใกล้จะสิ้นสุดแล้ว คนที่สำคัญบางคนพวกเราก็มีอยู่ในใจแล้ว วังป๋อผู้นี้ ตามหลักแล้วควรจะให้ตำแหน่งศิษย์ผู้อาวุโสแก่เขา แต่ตอนนี้เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นแล้ว พวกท่านมีความเห็นว่าอย่างไร”
“ไล่ออกจากนิกาย! ศิษย์เช่นนี้จะเก็บไว้ให้เป็นภัยหรือ”
ผู้อาวุโสสามสืออิ๋นเฉิงแค่นเสียงเย็นชา
“ไม่ได้ ไม่ได้! เขามาจากทวีปจิ่วโจว ความสามารถก็โดดเด่น คาดว่ากฎเกณฑ์ เขตแดน รวมถึงพลังต่อสู้ของเขาก็ยอดเยี่ยมเหนือใคร อย่างน้อยสำหรับนิกายแล้ว ค่าของเขายังสูงมาก!”
ผู้อาวุโสหกกล่าว
“อืม นั่นก็จริง แต่หากยังคงใช้งานเขาต่อไป ก็จะทำให้คนอื่นเสียใจ”
“เช่นนั้นก็ไม่ให้ตำแหน่งศิษย์ผู้อาวุโสแก่เขา! หากเขาไม่พอใจ ก็ให้เขาไปเสีย!”
“ก็ได้ ได้!”
…
“พี่จิ้นฟู”
วังป๋อพบกับหวังจิ้นฟู
“พี่วัง พี่วังมีธุระอะไรหรือ”
หวังจิ้นฟูยิ้มแล้วถาม
“ก็ไม่มีอะไร แค่ว่างๆ เลยอยากจะมาคุยกับพี่จิ้นฟูหน่อย เพราะอย่างไรคะแนนของเราก็ล็อกตำแหน่งศิษย์ผู้อาวุโสไว้แล้ว”
หวังจิ้นฟูพยักหน้า “นั่นก็จริง ในที่สุดก็สบายใจแล้ว”
“พี่จิ้นฟู”
“อืม พี่วังมีอะไรก็พูดมาได้เลย”
วังป๋อพยักหน้า แล้วถามว่า “ตอนที่ท่านไปทำภารกิจของผู้ใหญ่บ้านนั้น เขามีท่าทีโกรธหรือไม่”
“ไม่มีเลย พี่วังพูดเช่นนี้ได้อย่างไร นี่ไม่ใช่พี่วังให้ข้าไปหรือ หรือว่าตอนที่พี่วังไปหาผู้ใหญ่บ้านก่อนหน้านี้ผู้ใหญ่บ้านโกรธ”
หวังจิ้นฟูแกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วถาม
“อ่า… ก็ไม่มี แค่คิดว่าจะมีโอกาสกระตุ้นอะไรเพิ่มเติมได้อีกหรือไม่ ก็แค่พูดไปเรื่อยเปื่อย ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร”
วังป๋อกล่าวอย่างเรียบเฉย
“อืม”
หวังจิ้นฟูก็ไม่ได้พูดอะไรมาก
จากที่เขาถามเรื่องนี้อีกครั้ง เขาก็รู้แล้วว่า วังป๋อผู้นี้ไปหาผู้ใหญ่บ้านมาอย่างแน่นอน และก็ยืนยันแล้วว่าก่อนหน้านี้เขาไม่ได้ไปที่นั่นเลย
จิตใจคนช่างชั่วร้ายนัก โชคดีที่มีท่านเซียนอยู่
เขาก็รู้ว่า การทดสอบนี้แท้จริงแล้วคือการดูอุปนิสัย
เมื่อเขารู้เหตุผลนี้แล้วก็เข้าใจการกระทำของวังป๋ออย่างถ่องแท้
ช่างเลวร้ายจริงๆ
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า เขาจะถูกหลอกเสียแล้ว
ท่านเซียนช่างเก่งกาจจริงๆ
“ว่าแต่ว่านเทียนอวี่คนนั้นท่านรู้จักหรือไม่ เขาก็มาจากทวีปจิ่วโจวหรือ”
วังป๋อส่ายหน้า
“ไม่รู้จัก แต่เขาแข็งแกร่งมากจริงๆ และข้าก็ได้ยินมาว่าเขายังมีพรสวรรค์เต็มเปี่ยมสีม่วงอีกด้วย ในเมื่อเป็นพรสวรรค์เต็มเปี่ยมสีม่วง ข้าคิดว่าก็ไม่น่าจะมาจากทวีปจิ่วโจว คาดว่าน่าจะเป็นอัจฉริยะคนหนึ่งของทวีปนี้ ช่างน่าแปลกจริงๆ คนที่มีพรสวรรค์เช่นนี้กลับมาที่นิกายหมื่นพิษ”
วังป๋อค่อนข้างไม่เข้าใจ
“แต่ดูเหมือนว่าระดับพลังจะไม่สูงนัก ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร”
“อืม แต่เขาต้องเป็นคนที่นิกายหมื่นพิษให้ความสนใจมากที่สุดอย่างแน่นอน ช่างเถอะ ข้าไม่คิดแล้ว ขอตัวก่อน”
หวังจิ้นฟูพูดจบก็เดินจากไป
วังป๋อกำหมัดแน่น
“หวังว่าจะไม่มีผลกระทบอะไรกับข้านะ ตามหลักแล้วไม่น่าจะมี เพราะภารกิจที่หวังจิ้นฟูทำสำเร็จก็พิสูจน์แล้วว่ามีอยู่จริง ข้าก็แค่ไม่สามารถกระตุ้นภารกิจต่อไปได้เท่านั้น ผู้ใหญ่บ้านจะโกรธก็โกรธไป แต่ก็ไม่ได้บ่งบอกอะไร ไม่ใช่สถานการณ์ในความเป็นจริงเสียหน่อย”
…
เย่เทียนอี้ว่างๆ ก็เดินออกจากลานบ้านไปเดินเล่นในหมู่บ้านสองสามรอบ พบกับศิษย์จำนวนไม่น้อย
ส่วนใหญ่พวกเขาไม่รู้จักเย่เทียนอี้ แต่ก็มีอยู่ไม่กี่คนที่รู้จัก ย่อมก็แพร่กระจายไปทั่ว
“นั่นคือผู้อาวุโสสิบสี่ของนิกายหมื่นพิษ?”
ดวงตาของว่านเทียนอวี่หรี่ลงเล็กน้อยมองไปยังเย่เทียนอี้
เขาย่อมได้ยินมาแล้ว แม้ว่าจะไม่ได้ใส่ใจ แต่หลังจากที่มาถึงบริเวณนี้แล้ว ก็มีข่าวของเขาแพร่กระจายไปทั่ว แม้กระทั่งมีข่าวว่าเขากับประธานซูแห่งหอการค้าอู่เยว่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน!
นี่ก็ถือว่าเก่งกาจมากแล้ว
แต่ว่าเขาก็ยังคงไม่ได้ใส่ใจ!
แต่ตอนนี้ เมื่อเขาได้พบกับเย่เทียนอี้เป็นครั้งแรก เขากลับรู้สึกถึงวิกฤตที่บอกไม่ถูกขึ้นมาอย่างประหลาด
เขาหล่อเกินไป
หล่อจนทำให้ผู้ชายที่โดดเด่นอย่างเขาเองก็ยังต้องเคลิบเคลิ้ม
เมื่อนึกถึงว่าเขามาที่นี่เพื่อจีบหลีเซียนเอ๋อร์ และคนที่อยู่กับหลีเซียนเอ๋อร์กลับมีชายหนุ่มหล่อเหลาที่อายุน้อยเช่นนี้อยู่ด้วย เขาก็ค่อนข้างโดดเด่นเช่นกัน แม้ว่าความโดดเด่นนี้ในสายตาของว่านเทียนอวี่แล้วจะไม่นับว่าเป็นอะไรเลย!
แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นผู้อาวุโส ส่วนว่านเทียนอวี่ถึงตอนนั้นก็จะเป็นศิษย์ ก็กลัวว่า… หลีเซียนเอ๋อร์จะมองเขาเป็นคนแรก รู้สึกว่าว่านเทียนอวี่คนนี้สู้คนรุ่นเดียวกันแต่เป็นผู้อาวุโสคนนี้ไม่ได้
“ใช่! เขาคือผู้อาวุโสสิบสี่ของนิกายหมื่นพิษ เป็นคนเก่งกาจคนหนึ่ง แม้กระทั่งตอนนี้แม้แต่อ๋องจี้และคนอื่นๆ ก็ยังคอยประจบเขาอยู่ ว่ากันว่ามีความสัมพันธ์ที่ดีกับประธานซูแห่งหอการค้าอู่เยว่”
ชายหนุ่มข้างๆ ว่านเทียนอวี่กล่าว
“เช่นนั้นข้าคนนี้ก็ต้องไปพบเขาเสียหน่อยแล้ว”
ว่านเทียนอวี่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แล้วเดินไปยังเย่เทียนอี้
“ท่านผู้อาวุโสเย่!”
ว่านเทียนอวี่เดินมาอยู่ตรงหน้าเย่เทียนอี้แล้วประสานหมัดคารวะพร้อมรอยยิ้ม
เย่เทียนอี้มองไปยังเขา
“เจ้าคือ”
คนผู้นี้ไม่ธรรมดา
ระดับพลังของเขาน่าจะสูงมาก! เพราะดวงตาแห่งสรรพชีวิตของเย่เทียนอี้ไม่สามารถสำรวจได้ คาดว่าน่าจะเป็นขอบเขตสามวิญญาณหรือสูงกว่านั้น
อัจฉริยะของตระกูลเสิ่น
“ศิษย์ใหม่รุ่นนี้ของนิกายหมื่นพิษ ข้าว่านเทียนอวี่”
“ศิษย์ใหม่”
นี่ทำให้เย่เทียนอี้ยิ่งรู้สึกผิดปกติ!
อัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ระดับสูงสุดของทวีปนี้อย่างแน่นอน มาเป็นศิษย์ใหม่ของนิกายหมื่นพิษ
มีจุดประสงค์แอบแฝง
“ใช่! ศิษย์ใหม่”
เย่เทียนอี้พยักหน้า “อืม ไม่เลว! พยายามเข้า มุ่งมั่นที่จะเป็นศิษย์ผู้อาวุโสของข้าผู้อาวุโสคนนี้ให้ได้”
พูดจบเย่เทียนอี้ก็เดินจากไป
เชือดไก่ให้ลิงดูโดยตรง!
เจ้าจะอย่างไรก็ตาม ในสายตาของข้า เจ้าก็จงมุ่งมั่นที่จะเป็นศิษย์ผู้อาวุโสของข้าเถอะ