บทที่ 1836 พี่สาวระบบร้อนตัวงั้นรึ?
บทที่ 1836 พี่สาวระบบร้อนตัวงั้นรึ?
### บทที่ 1836 พี่สาวระบบร้อนตัวงั้นรึ?
เจ้าลองคิดดูสิ…
ที่นี่ผ่านไปกว่าพันปี แต่โลกภายนอกกลับผ่านไปเพียงร้อยกว่าปี! สำหรับนักรบระดับสุดยอดแล้ว ร้อยกว่าปีจะนับเป็นอะไรได้?
และเมื่อพวกเขาออกจากที่นี่ไป สิ่งที่ได้รับมาก็อาจส่งให้พวกเขากลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้ในทันที บางทีคนรุ่นเดียวกันก่อนหน้านี้อาจมีขอบเขตพลังสูงกว่าพวกเขาสองสามขั้น แต่ก็อาจจะสู้คนที่ออกมาจากที่นี่ไม่ได้
พวกเขารอได้ ไม่เหมือนกับโลกภายนอก
ดังนั้น เวลาที่นับสำหรับพวกเขาจะอิงตามเวลาของโลกภายนอก หากเจ้าอยู่ที่นี่หนึ่งพันปี สำหรับตัวเจ้าแล้วมันก็เหมือนผ่านไปเพียงร้อยปีเท่านั้น!
ด้วยเหตุนี้ แม้แต่บางคนที่มีอายุขัยเหลือไม่มากก็ยังมาที่นี่เพื่อที่จะมีชีวิตยืนยาวยิ่งขึ้น! พวกเขาจะไม่ออกไป เว้นแต่จะพบหนทางที่จะทะลวงผ่านได้!
และการค้นหาวิธีทะลวงขอบเขตพลังที่นี่นั้นง่ายกว่าโลกภายนอกอย่างแน่นอน!
เพราะที่นี่มีวัตถุวิญญาณสวรรค์ปฐพีที่ทรงพลังมากมาย!
ตราบใดที่เจ้าสามารถเข้าถึงระดับนั้นได้ และไม่ตายที่นี่เสียก่อน
“เป็นสถานที่ที่ดีจริงๆ”
เย่เทียนอี้ไม่เคยรู้เรื่องเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้มาก่อน ตอนนี้พอได้รู้แล้ว ดินแดนรอยสักแห่งนี้ ยอดเยี่ยมไปเลย!
นี่คือสถานที่ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกใบนี้อย่างไม่ต้องสงสัย... เย่เทียนอี้หมายถึงในแง่ของระดับและโอกาสในการได้รับวาสนา!
แน่นอนว่ามันอันตรายมาก!
แล้วที่นี่ หลังจากทุกคนเข้ามาแล้ว ทางเลือกที่ดีที่สุดคืออะไร?
นิกาย!
ใช้เวลาสักพักเพื่อเพิ่มระดับ จากนั้นจึงเข้านิกาย หลังจากเข้านิกายแล้วค่อยไปยังสถานที่ที่สูงขึ้นไปอีก นี่เป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการเข้าใกล้ขุมอำนาจ นิกาย และยอดฝีมือที่แข็งแกร่งของดินแดนรอยสัก!
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยวิชายุทธที่ทรงพลังที่พวกเขานำมาจากภายนอก และพลังต่อสู้ของอัจฉริยะเช่นพวกเขา โดยพื้นฐานแล้วทุกคนสามารถโดดเด่นได้!
ส่วนสุดท้ายจะเป็นอย่างไรนั้น ก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาและวาสนา
“เช่นนั้นตอนนี้ข้าควรไปสังหารอสูรมารหรือฆ่าคนเพื่อเพิ่มระดับสินะ”
เย่เทียนอี้ครุ่นคิด
การแบ่งระดับพลังที่นี่ค่อนข้างง่ายดาย เพราะผู้คนล้วนมาจากโลกภายนอก ดังนั้นระดับพลังจึงไม่ต่างจากโลกภายนอก สิ่งที่แตกต่างคือ ที่นี่ไม่ใช่สังคมแห่งเทคโนโลยี!
เป็นสถานที่ที่ดี!
เมื่อถึงเวลา พวกเซี่ยอวี่หานจะต้องมาที่นี่ให้ได้!
“อ้อ ใช่แล้ว ระบบ ส่งข้อมูลการแบ่งขั้วอำนาจในดินแดนรอยสักมาให้ข้าทีสิ”
เย่เทียนอี้พูดกับระบบ
ระบบนี้เป็นสิ่งที่ทุกคนจะได้รับหลังจากเข้ามา ประโยชน์ของมันในตอนนี้ดูเหมือนจะมีเพียงอย่างเดียว นั่นคือการสอบถามกฎเกณฑ์บางอย่างของโลกใบนี้
“ติ๊ง... เวลาให้บริการของระบบนี้สิ้นสุดลงแล้ว โปรดสำรวจด้วยตนเอง”
เย่เทียนอี้: “...”
“ก็ได้”
ดูเหมือนว่าเขาจะคิดมากไป สิ่งนี้จะให้บริการท่านแค่ตอนที่เข้ามาครั้งแรกเท่านั้น หลังจากนั้นก็จะไม่ปรากฏขึ้นอีก
แต่ระบบนี้ทำให้เย่เทียนอี้นึกถึงระบบของตนเอง
เดี๋ยวก่อน…
เย่เทียนอี้คิดถึงเรื่องนี้แล้วก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
ระบบของดินแดนรอยสักนี้น่าจะถูกสร้างขึ้นมาพร้อมกับผู้สร้างโลกใบนี้ สรุปคือมันทรงพลังมาก ทรงพลังจนทำให้เย่เทียนอี้รู้สึกว่า แม่งเอ๊ย ต้องมีกฎแห่งการสร้างสรรค์แน่นอน มิเช่นนั้นคงไม่สุดยอดขนาดนี้
นั่นไม่สำคัญ ตอนนี้เรื่องนั้นไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญตอนนี้คือ...
ทำไมเสียงของระบบนี้ถึงเหมือนกับเสียงของพี่สาวระบบคนใหม่ของข้าเลยล่ะ?
“เฮ้ เฮ้ เฮ้ พี่สาวระบบ ออกมาหน่อยสิ”
เย่เทียนอี้เริ่มพูดคุยกับพี่สาวระบบ
“ติ๊ง... พี่ชายผู้ใช้งานสุดหล่อ ข้าอยู่นี่เจ้าค่ะ”
“ข้ามีเรื่องจะถามเจ้า เจ้ามีพี่น้องหรือไม่?”
พี่สาวระบบ: ???
“ติ๊ง... ไม่มีเจ้าค่ะ”
“ข้าว่ามีนะ”
เย่เทียนอี้ลองเปรียบเทียบอย่างละเอียดอีกครั้ง ดูเหมือนว่าจะเหมือนกันจริงๆ
เมื่อครู่เขาเกือบลืมเสียงของพี่สาวระบบคนนี้ไปแล้ว พอมาเปรียบเทียบตอนนี้ ให้ตายเถอะ นี่มันเสียงของคนคนเดียวกันชัดๆ
จากนั้นพี่สาวระบบก็เงียบไป
“เฮ้ พี่สาวระบบ พูดสิ”
พี่สาวระบบยังคงเงียบ
“เฮ้ บอกมา มีความลับอะไรรึเปล่า?”
เย่เทียนอี้ถาม
ไม่ถูกต้อง ไม่ถูกต้อง
“ติ๊ง... ไม่มีเจ้าค่ะ”
เย่เทียนอี้เลิกคิ้วขึ้น
เสียงของพี่สาวระบบคนนี้กลับแฝงไปด้วย...ความร้อนตัวงั้นรึ?
โอ้โห?
เย่เทียนอี้รู้สึกว่าตนเองอาจจะค้นพบความลับอันยิ่งใหญ่เข้าแล้ว
“หรือว่า... ระบบของข้า ก็ถูกสร้างขึ้นโดยคนที่สร้างโลกใบเล็กนี้เช่นกัน?”
เย่เทียนอี้คิดด้วยความตกตะลึง
ให้ตายสิ?
เย่เทียนอี้รู้สึกว่ามีความเป็นไปได้นี้ขึ้นมาทันที
สถานที่แห่งนี้ ไม่ธรรมดาเลย!
ไม่!
บางทีสำหรับคนอื่น อาจจะเป็นเพียงดินแดนรอยสักธรรมดาๆ แต่สำหรับเย่เทียนอี้แล้ว เผลอๆ อาจจะสามารถไขความลับอันน่าสะพรึงกลัวของตนเองได้!
สวรรค์?
เย่เทียนอี้พลันตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
เดิมทีเขาคิดว่าที่นี่ เขาคงจะมีโอกาสได้รับของชั้นยอดบางอย่างเท่านั้น แต่ตอนนี้ ไม่เหมือนเดิมแล้ว!
เขาจะต้องสืบหาความจริงของที่นี่ให้ได้!
มุมปากของเย่เทียนอี้ยกขึ้นเล็กน้อย
จากนั้นเขาก็ต้องดูว่า ที่นี่จะสามารถเปิดระบบใหม่ได้หรือไม่
คิดดูแล้วไม่น่าจะมีปัญหา ตอนที่อยู่ในปรโลก แค่วิญญาณของเขาอยู่ที่นั่นก็ยังสามารถเปิดระบบใหม่ได้ ที่นี่เย่เทียนอี้มาด้วยตนเอง หากเปิดระบบใหม่ไม่ได้ เย่เทียนอี้คงจะรู้สึกแปลกใจจริงๆ
เย่เทียนอี้จึงเดินไปข้างหน้า
เขาเดินสำรวจไปรอบๆ ในเมืองเล็กสายลมเหนือ
มีร้านขายยา ข้างในมีโอสถขายอยู่บ้าง ดูเหมือนว่าจะมีสรรพคุณในการรักษา แต่แน่นอนว่าไม่ดีเท่าโอสถที่เย่เทียนอี้มี
มีร้านตีเหล็ก มีร้านขายอาวุธ
ที่นี่มีสกุลเงินเฉพาะ คือเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง!
อัตราแลกเปลี่ยนระหว่างกันคือสิบเท่า
และเย่เทียนอี้ก็ไม่มีเงินติดตัวเลยแม้แต่น้อย
“ร้านตีเหล็กต้องการเขี้ยวหมูทองคำหนึ่งพันชิ้นด่วน หวังว่าทุกท่านจะช่วยกัน ร้านตีเหล็กยินดีรับซื้อในราคาชิ้นละสามเหรียญเงิน!”
“ร้านตีเหล็กต้องการเขี้ยวหมูทองคำหนึ่งพันชิ้นด่วน หวังว่าทุกท่านจะช่วยกัน ร้านตีเหล็กยินดีรับซื้อในราคาชิ้นละสามเหรียญเงิน!”
ที่หน้าร้านตีเหล็ก ชายวัยกลางคนร่างกำยำตะโกนเสียงดัง
“ข้ามีอยู่ห้าชิ้น”
ชายหนุ่มที่ดูอายุราวๆ ยี่สิบปีเดินเข้าไป
“ขอบคุณ! นี่สิบห้าเหรียญเงิน เชิญจอมยุทธ์น้อยรับไว้!”
เจ้าของร้านตีเหล็กยื่นเงินให้
“ขอบคุณ!”
เย่เทียนอี้จึงเดินเข้าไป
เขี้ยวหมูทองคำ... ทางทิศใต้ของเมืองเล็กสายลมเหนือมีที่ราบเล็กๆ แห่งหนึ่ง ที่ราบนั่นมีอสูรมารขนาดเล็กอย่างหมูทองคำคลั่งอาศัยอยู่ พวกมันอยู่กันเป็นฝูง ดุร้าย บางครั้งถึงกับเข้ามาในเมืองเล็กสายลมเหนือทำร้ายชาวบ้าน เขี้ยวของพวกมันเป็นวัตถุดิบที่ดีในการตีอาวุธ
เย่เทียนอี้จึงเดินตรงไปยังทิศใต้ทันที
เขาต้องการเงิน!
และในขณะเดียวกัน เขาก็ต้องไปเพิ่มระดับ!
มีคนจากโลกภายนอกบางส่วนกำลังล่าสิ่งมีชีวิตอย่างหมูทองคำคลั่งอยู่บนที่ราบแห่งนี้แล้ว
ถือว่าเป็นอสูรมาร เพราะพวกมันไม่ใช่หมูป่าธรรมดาอีกต่อไป พวกมันมีพลังวิญญาณ แม้จะน้อยนิด แต่นี่ก็ถือว่าหลุดพ้นจากขอบเขตของสัตว์ธรรมดาแล้ว
“ให้ข้าลองหน่อย!”
เย่เทียนอี้เห็นหมูทองคำคลั่งตัวหนึ่งที่อาจจะแตกฝูงออกมาจากการต่อสู้ของคนอื่น!
ฟุ่บ—
เย่เทียนอี้โคจรพลังวิญญาณ แล้วพุ่งเข้าไปด้วยมือเปล่า
ปัง—
แม้ว่าขอบเขตพลังของเย่เทียนอี้จะไม่สูง แต่หมัดหนักๆ ของเขาก็ยังซัดเข้าที่ร่างของหมูทองคำคลั่งตัวนั้น
มันส่งเสียงร้องโหยหวน แต่เนื่องจากขอบเขตพลังของเย่เทียนอี้ถูกกฎเกณฑ์ของดินแดนแห่งนี้กดไว้ หมัดนี้จึงยังไม่รุนแรงพอที่จะสังหารมันได้ในทันที และทำได้เพียงทำให้มันบาดเจ็บเท่านั้น ไม่ได้ซัดมันให้กระเด็นออกไป