บทที่ 1766 โชคชะตา
บทที่ 1766 โชคชะตา
บทที่ 1766 โชคชะตา
เหตุใดเย่เทียนอี้ถึงได้พูดเช่นนั้น?
จนกระทั่งถึงวินาทีสุดท้าย เมื่อยืนอยู่หน้าประตูสามบานนั้น เย่เทียนอี้ก็พลันตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง
ทำไมต้องมีประตูทางออกบานนี้ด้วย?
ใช่!
มีคำอธิบายหนึ่ง นั่นก็คืออย่างที่ทุกคนพูดกัน ที่นี่ให้โอกาสทุกคนได้มีชีวิตรอด! เพราะอย่างไรเสีย ก่อนหน้านี้ก็มีคนตายไปมากมายแล้ว! ในช่วงเวลาสุดท้าย การให้โอกาสบางคนได้ถอยกลับจึงดูเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล
ใช่! เย่เทียนอี้ไม่ปฏิเสธ!
แต่ในขณะเดียวกันเย่เทียนอี้ก็เชื่อว่ามีเหตุผลอีกข้อหนึ่ง!
แน่นอนว่าเป็นเพียงความเป็นไปได้!
แต่เย่เทียนอี้กลับเอนเอียงไปทางความเป็นไปได้นี้มากกว่า!
เพราะหากไม่ใช่เช่นนั้น ประตูสามบานสุดท้ายนี้ก็คงจะดูซับซ้อนเกินความจำเป็น!
มันซับซ้อนพออยู่แล้ว แต่กลับทำให้เย่เทียนอี้รู้สึกว่า นี่เป็นการใช้ความซับซ้อนประการหนึ่งเพื่อบดบังความลับอีกประการหนึ่ง!
อาจจะ!
เป็นเพียงการคาดเดาของเย่เทียนอี้!
แต่ในมุมมองของเย่เทียนอี้ มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว!
หากเดาผิด เขาก็แค่ต้องย้อนกลับไปเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง หากไม่สำเร็จจริงๆ ก็ถือว่าไม่มีวาสนากับกฎแห่งวิญญาณ!
หากเดาถูก...
หลานปิงซินเดินตามเย่เทียนอี้เข้าไป
เมื่อเดินมาถึงสถานที่ที่มีแสงสว่าง เย่เทียนอี้ก็หยุดชะงักเล็กน้อย แล้วหยิบกุญแจดอกนั้นออกมา
เหตุใดเย่เทียนอี้ถึงได้หยิบกุญแจดอกนี้ออกมา? เพราะเขารู้สึกได้ถึงความเคลื่อนไหวของกุญแจดอกนี้
เมื่อหยิบออกมาแล้ว ก็เป็นไปตามคาด กุญแจดอกนี้กำลังเคลื่อนไหวจริงๆ
เย่เทียนอี้ปล่อยกุญแจออกจากมือ และกุญแจดอกนั้นก็พุ่งตรงเข้าไปในกำแพง พร้อมกับเปิดประตูที่ดูเลือนรางออกมาบนกำแพง
เย่เทียนอี้เดินเข้าไป
ด้านหลัง หลานปิงซินอ้าปากค้าง
จากนั้นนางก็เดินตามไป แต่กลับถูกขวางไว้!
“อะไรกัน? ที่นี่ยังมีประตูลับอีกบานหนึ่งรึ? ก่อนหน้านี้คนมากมายขนาดนั้นทำไมไม่มีใครพบเลย?”
“หมายความว่าอย่างไร? ที่นี่ไม่น่าจะมีอะไรซ่อนอยู่อีกนะ? บ้าจริง? หรือว่า... กฎแห่งวิญญาณอยู่ที่นี่?”
“เขาพบได้อย่างไร? ให้ตายสิ?”
ทุกคนต่างตกตะลึง
พวกเขาพบได้อย่างไรกัน?
เดิมทีหลายคนในที่นี้กำลังจะจากไป แต่พอเกิดเรื่องนี้ขึ้น พวกเขาก็ตัดสินใจอยู่ต่อ!
กฎแห่งวิญญาณอาจจะไม่ได้ตกอยู่ในมือของพวกเขา แต่หากรู้ว่ากฎแห่งวิญญาณตกอยู่ในมือใคร นั่นก็มีค่าไม่ต่างกัน
“รอ! ข้าขอดูหน่อยว่ากฎแห่งวิญญาณอยู่ที่นี่จริงๆ หรือไม่”
หลานปิงซินยืนตะลึงอยู่ที่เดิม
นางเข้าใจอย่างชัดเจนว่าช่องว่างระหว่างนางกับเย่เทียนอี้นั้นกว้างใหญ่เพียงใด!
ฟุ่บ—
แสงสว่างวาบผ่านไป เย่เทียนอี้ก็มาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง!
สถานที่แห่งนี้ก็มีดวงอาทิตย์เก้าดวง และมีเกาะลอยฟ้ามากมายเช่นกัน!
แต่ทว่า...
เย่เทียนอี้รู้ว่าตนเองเข้ามาจากอีกที่หนึ่ง ดังนั้นไม่น่าจะเป็นที่เดียวกัน
เมื่อเย่เทียนอี้มาถึงที่นี่ เขาก็กวาดตามองไปรอบๆ!
“มีแค่ข้าคนเดียวรึ?”
เย่เทียนอี้ครุ่นคิด
ตามหลักแล้ว ในบรรดาคนมากมาย ไม่น่าจะมีเพียงเขาคนเดียวที่มาถึงที่นี่ได้
เป็นไปตามคาด เย่เทียนอี้เห็นหลายร่างอยู่เบื้องหน้า แล้วจึงเดินเข้าไป
นับรวมเย่เทียนอี้แล้ว มีทั้งหมดห้าคน!
อีกสี่คนเป็นชายสามหญิงหนึ่ง
“ท่านแม่ทัพซ่างกวน?”
เย่เทียนอี้เห็นสตรีผู้นั้น ก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ
“คุณชายเย่”
ซ่างกวนอวี่เห็นเย่เทียนอี้ก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน
อันที่จริง พวกเขามิได้แปลกใจในความสามารถของอีกฝ่ายที่จะมาถึงที่นี่ได้ แต่การได้มาพบกันในสถานที่เช่นนี้ ช่างเป็นเรื่องบังเอิญอย่างยิ่ง
เย่เทียนอี้และซ่างกวนอวี่ต่างก็ดีใจอย่างมาก
จากคนนับล้าน การที่พวกเขาจะได้พบกันข้างนอกนั้นเป็นเรื่องที่ยากเย็นแสนเข็ญ
ชายอีกสามคนก็กำลังสังเกตเย่เทียนอี้กับซ่างกวนอวี่อยู่เช่นกัน
พวกเขาพอจะเดาอะไรได้บ้าง และตอนนี้ พวกเขาอาจจะเป็นคู่แข่งกัน! ไม่สิ ต้องเป็นคู่แข่งกันอย่างแน่นอน!
ดังนั้น สายตาของพวกเขาจึงไม่เป็นมิตรนัก!
พวกเขารู้สึกว่ากฎแห่งวิญญาณน่าจะอยู่ที่นี่ และความรู้สึกนั้นก็น่าจะถูกต้อง
คนที่มาใหม่นี้ดูธรรมดา ระดับพลังไม่สูงนัก แต่สตรีผู้นี้ดูเหมือนจะเก่งกาจไม่น้อย
“ทุกคนต่างก็ได้กุญแจมาแล้วถึงได้มาที่นี่”
ซ่างกวนอวี่กล่าว
เห็นได้ชัดว่าคนที่ได้กุญแจมาน่าจะมีมากกว่านี้ แต่การจะตระหนักถึงปริศนานี้ได้นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
“ท่านมองทะลุจุดนี้ได้อย่างไร?”
เย่เทียนอี้เอ่ยถาม
“ถือว่าเป็นการคาดเดากระมัง อีกทั้งก่อนหน้านี้ผู้พิทักษ์มิติวิญญาณเคยกล่าวไว้ว่า กฎแห่งวิญญาณอยู่เบื้องหน้าของพวกเราหรือทุกหนทุกแห่งรอบตัวเรา ข้าจึงคิดว่าอาจจะมีความหมายพิเศษอะไรซ่อนอยู่หรือไม่ ที่เรียกว่าเบื้องหน้าของพวกเรา อาจจะหมายถึงสถานที่ที่เราเข้าไปในตอนแรก สถานที่ที่มีดวงอาทิตย์เก้าดวง นั่นคือเบื้องหน้าและทุกหนทุกแห่งรอบตัวเรา ไม่ใช่พื้นที่นั้นหรอกหรือ?”
เย่เทียนอี้พยักหน้า
“ทุกคนต่างก็คิดว่าเบื้องหน้าและรอบตัวเราหมายถึงมิติวิญญาณทั้งหมด แต่ที่จริงแล้วมันน่าจะหมายถึงแค่พื้นที่นั้น!”
ซ่างกวนอวี่พยักหน้า “อีกอย่าง ประตูสามบานก่อนหน้านี้ ประตูกฎแห่งวิญญาณกับประตูแห่งการทดสอบครั้งสุดท้าย สองบานนี้ขัดแย้งกัน ให้ความรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังใช้ประตูสองบานนี้เพื่อปิดบังความจริงของประตูทางออกบานนั้น ดึงดูดความสนใจและความคิดของทุกคนไปไว้ที่ประตูสองบานนั้น! บางทีคนอื่นที่ไม่ได้กุญแจมาอาจจะไม่คิดมาก แต่พวกเราที่ได้กุญแจมามีโอกาสสูงที่จะตระหนักถึงจุดนี้ได้”
ไม่ธรรมดาเลย!
ไม่ธรรมดากันทั้งนั้น!
“ทั้งสองท่าน อย่าเพิ่งสนทนากันอยู่เลย พวกเรามาดูกันดีกว่าว่าต่อไปควรจะทำอะไร”
ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
ในขณะนั้นเอง ที่ไกลออกไป หมาป่าตัวนั้น ซึ่งก็คือผู้พิทักษ์มิติวิญญาณแห่งนี้ กำลังเดินเข้ามาหาพวกเขาอย่างช้าๆ!
ทุกสายตาต่างจับจ้องไปยังร่างนั้นไม่วางตา
มันเดินมาถึงเบื้องหน้าของคนทั้งห้า
“ขอแสดงความยินดีกับพวกเจ้าทั้งห้าที่เข้าใจความหมายในคำพูดของข้า การทดสอบหลังจากนั้นเป็นเพียงการค้นหาว่าใครมีความสามารถพอที่จะได้รับกุญแจเหล่านี้ และจะมีกี่คนที่สามารถกลับมาได้ การที่มีคนกลับมาได้ถึงห้าคน ก็นับว่าเพียงพอแล้ว”
เย่เทียนอี้จึงถามว่า “เช่นนั้นคนที่เข้าไปในประตูอีกสองบาน...”
“พวกเขาล้วนไม่ตาย ไม่มีประตูแห่งความตายที่แท้จริง”
เย่เทียนอี้ถอนหายใจอย่างโล่งอก
เขายังคงเป็นห่วงหลินเชียนอี้อยู่บ้าง
อย่างไรเสีย เขาก็เป็นบิดาของหลินรั่วรั่ว
“ท่านอาวุโส เช่นนั้นพวกเราต่อไป...”
คนอื่นๆ ที่เหลือต่างก็แสดงสีหน้าตื่นเต้น
นี่หมายความว่าพวกเขาทั้งห้าคนคือผู้ที่จะได้แย่งชิงกฎแห่งวิญญาณในรอบสุดท้าย!
โอกาสหนึ่งในห้า! ที่จริงแล้วถือว่าสูงมาก!
“แต่ละคนจงเลือกเกาะสวรรค์เบื้องบนคนละเกาะ หากเลือกถูกก็จะได้รับกฎแห่งวิญญาณ กฎแห่งวิญญาณอยู่บนนั้น หากเลือกผิดก็ยังมีสมบัติอื่นๆ อยู่”
ผู้พิทักษ์มิติวิญญาณเอ่ยขึ้น
“โชคชะตารึ?”
“ไม่มีโชคชะตา”
พวกเขาตกอยู่ในภวังค์ความคิด เงยหน้าขึ้นสังเกตการณ์
ไม่ใช่โชคชะตารึ?
เช่นนั้นก็ต้องมีอะไรบางอย่างเป็นเครื่องบ่งชี้
ทว่า เมื่อมองดูแวบแรก พวกเขากลับไม่เห็นเค้าลางใดๆ เลย!
ไม่มีแม้แต่น้อย ไม่มีแสงสว่าง ไม่มีพลังพิเศษ!
เกาะสวรรค์ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าก็ดูไร้ระเบียบ ไม่มีกฎเกณฑ์ใดๆ ทั้งสิ้น!
หรือว่าจะเป็นอันที่พิเศษที่สุด?