(ฟรีตามปกติ) บทที่ 260 หยดเลือดดำ จอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์จบสิ้น!

"ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ของแดนนิรันดร์เมื่อพันล้านปีก่อน เกิดจากการต่อสู้ระหว่างผู้มีอำนาจสองคนที่อยู่เหนือเขตแดนจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์จริงๆ งั้นรึ?"

ราชันดอกบัวพึมพํากับตัวเอง พลางคาดเดาในใจ

ก่อนหน้านี้ เขาสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้มาตลอด

แต่ตอนนี้ ดูเหมือนทุกอย่างจะมีคำอธิบายที่สมเหตุผลมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม เมื่อลองนึกภาพว่าถ้าการคาดเดานี้เป็นจริง ราชันดอกบัวก็ถึงกับไม่สามารถระงับความตกใจไว้ได้

จอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ผู้แข็งแกร่ง ตัวตนของผู้กุมชะตา ไม่ว่าอย่างไรทั้งสองก็สร้างความตื่นตระหนกให้กับทุกคนไม่ใช่หรือ?

การต่อสู้ระหว่างทั้งสอง มันสามารถทำลายล้างประวัติศาสตร์ของทั้งสองพิภพได้อย่างสมบูรณ์ พลังที่ทรงอำนาจเช่นนี้ไม่สามารถคาดเดาได้เลย!

"เจ้าได้รับแต้มตกใจ+36 577 745 จากราชันเฉียน!"

"เจ้าได้รับแต้มตกใจ+42 859 561 จากราชันบรรพบุรุษนิรันดร์!"

"เจ้าได้รับแต้มตกใจ+34 487 695 จากราชันดอกบัว!"

"เจ้าได้รับแต้มตกใจ+3457650 จากหยู่ไค่เกอ!"

"เจ้าได้รับ….."

ในภาพโบราณ ฉินมู่จุติลงมาเป็นจ้าวแห่งเกาะสุขาวดี เพื่อแสดงให้เห็นถึงพลังของผู้กุมชะตา

และด้านนอกของภาพโบราณ ฉินมู่ยืนดูทั้งหมดนี้อย่างเงียบๆ นอกจากนี้แต้มตกใจของเขายังคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน

หากแต้มตกใจยังคงมีแนวโน้มเช่นนี้ต่อไป คาดว่าอีกไม่นานฉินมู่จะสามารถจัดวางส่วนที่ไม่สมบูรณ์ของดินแดนลับทะเลนี้ให้เสร็จสมบูรณ์อย่างทั่วถึงแน่นอน!

ณ จุดนี้ เขาเพียงลิ้มรสไปกับสายลม

ในภาพโบราณ การสนทนาระหว่างจ้าวแห่งเกาะสุขาวดีและผู้โดดเดี่ยวยังคงดำเนินต่อไป

"ในตอนนี้ ข้ายังคงมีสิ่งที่ข้าไม่รู้ ข้าหวังว่าท่านจะสามารถไขปริศนาได้"

ผู้โดดเดี่ยวหายใจเข้าลึกๆ และพูดออกไป

"ในบันทึกโบราณ สิ่งมีชีวิตนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตแรกที่ได้บรรลุวิถีแห่งเต๋าและได้ตำแหน่งผู้กุมชะตา หลังจากสร้างพิภพในแดนนิรันดร์

ต่อให้เขาจะจําคุณงามความดีอันไร้ที่สิ้นสุดที่ให้กำเนิดเขาในดินแดนนี้ได้ เขาจะจำผู้คนในแดนนิรันดร์ทั้งหมดได้อย่างไร?"

ผู้โดดเดี่ยวค่อนข้างสับสนกับบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดของแดนนิรันดร์

สิ่งมีชีวิตสูงสุดที่อยู่ ณ ปลายขอบเขตของทะเล ดูเหมือนว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตในแดนนิรันดร์ที่ได้บรรลุวิถีแห่งเต๋าในอดีต

ตัวตนดังกล่าวถือกำเนิดขึ้นที่แดนนิรันดร์ แม้กระทั่งเขาจะได้บรรลุเขตแดนสูงสุด แล้วทําไมเขาถึงหักหลังแดนนิรันดร์?

"ถ้าเขาเป็นผู้กุมชะตาโดยกำเนิด ทั้งหมดนี้คงไม่เกิดขึ้น ผู้กุมชะตานั้นแข็งแกร่ง เขาครอบคลุมทุกมิติเวลาและพื้นที่ทั้งหมด แต่ในเวลาเดียวกัน สรรพชีวิตทั้งหมดหลังจากถือกำเนิดแล้วก็ไม่มีความหมายอะไรในสายตาของเขา ตามปกติแล้วเขาไม่จําเป็นต้องลงมือกับสิ่งมีชีวิตในดินแดนนี้เลยด้วยซ้ำ

ยิ่งกว่านั้น อย่างที่เจ้าพูด เขาเกิดในแดนนิรันดร์"

ฉินมู่ตอบด้วยรอยยิ้ม

"แต่อย่างที่ข้าบอกกับเจ้าว่า มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเขา และตอนนี้เขาไม่ใช่ผู้กุมชะตาอีกต่อไป"

หลังจากพูดเช่นนั้น ฉินมู่ก็โบกมือแล้วภาพโบราณก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าผู้โดดเดี่ยว

มันเป็นดินแดนโบราณและกว้างใหญ่ ฟ้าดินกว้างใหญ่ไพศาลจนไม่สามารถจินตนาการได้

ในใจกลางของภาพโบราณนั้น มีบุคคลที่น่าเกรงขามยืนอยู่ใจกลางของฟ้าดินทั้งหมดมันยากที่จะพรรณนาราวกับผู้ปกครองสูงสุดในฟ้าดิน ฉากที่แสดงทั้งหมดถูกสะท้อนออกมา

เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบๆ ราวกับวิถีแห่งสวรรค์ ราวกับเป็นที่สุดในพิภพนี้!

สิ่งมีชีวิตนี้ คือสิ่งมีชีวิตโบราณที่ยืนอยู่ที่ปลายทะเลอันกว้างใหญ่!

เพียงแต่ว่าเขาในภาพนั้นดูแข็งแกร่งและยิ่งใหญ่กว่าเขาอยู่ที่ปลายขอบเขตทะเล เหมือนจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ที่แท้จริง

ทั่วทั้งพิภพมีสิ่งมีชีวิตมากมายนับไม่ถ้วนอยู่บนพื้นพิภพ ต่างคำนับให้เขาด้วยความศรัทธา

แต่อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาหนึ่ง ในส่วนลึกของสวรรค์ที่จุดสูงสุด รอยแยกก็เปิดออกเผยให้เห็นเงาของวิหารสามแห่งที่ซ่อนเร้น!

แม้ว่ามันจะเป็นเพียงรอยแยก แต่กระแสพลังอันยิ่งใหญ่และอยู่ห่างไกลที่เล็ดลอดออกมาจากรอยแยกนั้นมันเหนือกว่าพิภพนี้เป็นอย่างมาก

มองเห็นได้ไม่ชัดเจนนัก เบื้องหลังรอยแยกนั้นเป็นทะเลสีเลือดอันไร้ที่สิ้นสุดและยิ่งใหญ่ เปี่ยมไปด้วยความกระแสพลังที่แปลกประหลาดและลางร้าย!

ทั้งหมดนี้ ถูกรับรู้โดยจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ที่เกิดจากแดนนิรันดร์

เขาก้าวออกไปทีละก้าวและเข้าไปในรอยแยกนั้น เขาต้องการที่จะเข้าไปเพื่อค้นหาคำตอบ

สุดท้ายแล้ว ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่ทรงอำนาจที่สุดในพิภพนี้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่ได้สำรวจร่องรอยของพิภพอื่น…..

แต่ตอนนี้ มีพิภพดังกล่าวปรากฏขึ้น ซึ่งกระตุ้นความอยากรู้ของเขาขึ้นโดยธรรมชาติ

ในส่วนของพิภพหลังจากนั้น เขามีแต่ความอยากรู้ในใจแต่ไม่มีความกลัวแต่อย่างใด

เพราะเขามีเขตแดนผู้กุมชะตาอยู่แล้ว และเขายังมีความมั่นใจว่าจะอยู่ยงคงกระพันในพิภพของตนเอง

แต่ทว่า สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไป มันทำลายความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับตัวตนของเขตแดนผู้กุมชะตานี้อย่างสมบูรณ์!

เหนือสวรรค์โบราณนั้น ในรอยแยกที่แตกออกอย่างกะทันหัน มีเงาสามเงาซึ่งเป็นเงาของโลงศพโบราณ แม้ว่ามันจะไม่ใหญ่ แต่ดูเหมือนว่ามันจะลอยปกคลุมอยู่เหนือฟ้าดิน!

โลงศพโบราณที่ไม่สามารถอธิบายได้ว่าทำจากวัตถุดิบชนิดใด มันดูไม่เหมือนวัตถุดิบใดๆ ในพิภพ แต่เปี่ยมไปด้วยกระแสพลังโบราณที่ยิ่งใหญ่

เพียงแค่โลงศพ เป็นปกติที่มันจะไม่ทำให้ตัวตนที่มีเขตแดนจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ต้องรู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย

เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัว และต้องการเปิดโลงศพนี้ออกเพื่อพิสูจน์ทุกอย่าง

แต่ทว่า ขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้า จากด้านบนของโลงศพก็มีเลือดสีดำหยดหนึ่ง ไหลออกมาจากโลงศพโบราณ

และเมื่อมันตกลงมา มันเหมือนกับการปิดกั้นเวลาและพื้นที่ทั้งหมด สะกัดกั้นตัวแปรทั้งหมด แม้แต่จอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์นี้ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงเลือดดําที่หยดลงมาได้ เขาทำได้เพียงมองดูมันตกลงมาบนศีรษะของเขา!

"บูม!"

เลือดสีดำตกลงบนศีรษะของจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สามารถทำลายล้างพิภพได้

กระแสพลังแห่งความมืดที่ไม่อาจจินตนาการได้ ปกคลุมรอบตัวของจอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ จิตวิญญาณของเขาก็มืดมิดลง และร่างกายของเขาถูกปกคลุมไปด้วยกระแสพลังแห่งความมืดที่ไม่อาจจินตนาการได้

ราวกับว่ามีตัวตนที่อธิบายไม่ได้ กําลังต่อสู้กับร่างกายของเขา และเขาก็กำลังต่อสู้กับมันเพื่อร่างกายของเขาเอง!

จอมจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ต้านทานความแข็งแกร่งด้วยพลังทั้งหมดของเขา และพลังของผู้กุมชะตาถูกแสดงออกอย่างเต็มรูปแบบ

แต่อย่างไรก็ตาม หยดเลือดสีดำนั้นดูเหมือนว่าจะอยู่เหนือผู้กุมชะตา ไม่ว่าเขาจะต่อต้านเท่าไหร่ ก็ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สามารถเปลี่ยนตอนจบที่ว่าเขาถูกกัดเซาะโดยเลือดดำนี้ทีละน้อยได้เลย!