บทที่ 1591 ข้าขอท้าทายทุกคน

### บทที่ 1591 ข้าขอท้าทายทุกคน

จูย่าเฉิงรู้ดีว่าเย่เทียนอี้เก่งกาจมาก!

แต่เขาไม่คิดว่าเย่เทียนอี้จะแข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อถึงเพียงนี้! ที่สำคัญ เขาอยากจะเห็นกับตาว่าหากปราศจากอาวุธวิญญาณแล้ว เย่เทียนอี้ผู้นี้จะยังนับเป็นอะไรได้

ดังนั้น จูย่าเฉิงจึงเอ่ยขึ้นเช่นนี้!

เขาเชื่อว่า เมื่อตนเอ่ยวาจาไปเช่นนี้แล้ว ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม เย่เทียนอี้ย่อมต้องตอบรับคำท้าประลองของเขาอย่างแน่นอน

จากนั้นจูย่าเฉิงก็ยิ้มพลางมองเย่เทียนอี้ กล่าวว่า “พี่เย่ ท่านไม่คิดจะกล่าวอะไรสักหน่อยรึ?”

ในเมื่อจูย่าเฉิงผู้นี้กล่าวเช่นนี้แล้ว เย่เทียนอี้ก็รู้สึกว่า อย่างไรเสียก็กำลังเบื่ออยู่พอดี! เช่นนั้นข้าจะเล่นกับเจ้าสักหน่อยก็แล้วกัน

“ถูกต้อง! ข้ากับพี่จูอยากจะประลองฝีมือกันสักหน่อย อีกทั้งเรายังได้ให้สัตย์สาบานกันไว้ว่า หากผู้ใดพ่ายแพ้ จะต้องถอนตัวออกจากสถาบันเทพสงคราม พี่จูอยู่ขอบเขตเจ็ดวิญญาณ ส่วนข้าเพิ่งจะอยู่ขอบเขตเทวะสวรรค์ พี่จูคงต้องออมมือให้ข้าบ้างแล้ว”

จูย่าเฉิงตะลึงไปชั่วขณะ

เย่เทียนอี้ผู้นี้ จะเล่นใหญ่ถึงเพียงนี้เชียวรึ?

บอกตามตรง เดิมพันสูงถึงเพียงนี้ จูย่าเฉิงย่อมต้องหวั่นเกรงอยู่บ้าง

เดิมทีเขาเพียงต้องการท้าทายเย่เทียนอี้เท่านั้น ต่อให้พ่ายแพ้ก็ไม่นับว่าเสียหน้ามากนัก แต่บัดนี้... หากแพ้ขึ้นมา จะต้องถอนตัวออกจากสถาบันเทพสงคราม เดิมพันนี้หนักหน่วงและน่าอัปยศอดสูยิ่งนัก

แต่ในเมื่อเย่เทียนอี้กล่าวเช่นนี้แล้ว จูย่าเฉิงย่อมไม่อาจปฏิเสธได้!

ลองคิดดูสิ ตัวเขาอยู่ขอบเขตเจ็ดวิญญาณ ส่วนเย่เทียนอี้อยู่เพียงขอบเขตเทวะสวรรค์ พวกเขามีระดับพลังที่แตกต่างกันมากถึงเพียงนี้ เย่เทียนอี้ผู้นี้มีดีอะไรถึงกล้ามาประลองกับเขา?

“ฮ่าๆๆ นั่นย่อมแน่นอน เพียงแต่คงไม่จำเป็นต้องออมมือแล้วกระมัง เพราะทุกท่านต่างก็เคยได้ยินชื่อเสียงของพี่เย่มาแล้ว ข้าคิดว่าคงไม่จำเป็นต้องออมมือ ควรจะทุ่มสุดกำลังจึงจะถูก มิใช่รึ?”

เย่เทียนอี้ยิ้มโดยไม่กล่าวอะไร

บรรยากาศพลันคุกรุ่นขึ้นมาทันที

“ทุกท่านมีผู้ใดสนใจอีกหรือไม่? หรือพวกเราจะมาร่วมประลองกับพี่เย่ด้วยกัน? เพื่อให้การทดสอบครั้งนี้น่าสนุกยิ่งขึ้น”

จูย่าเฉิงก็มิใช่คนธรรมดา เมื่อเอ่ยเช่นนี้ก็ยิ่งน่าสนใจขึ้น

“ฮ่าๆๆ เคยได้ยินชื่อเสียงของพี่เย่มานานแล้ว ใช้พลังของตนเองเพียงลำพังก็สามารถทำลายประตูเทวะกลไกได้ ช่างน่าตกตะลึงโดยแท้ หากมีวาสนาได้เป็นคู่ต่อสู้กับพี่เย่สักครั้ง นับเป็นวาสนาสามชาติและเป็นเกียรติอย่างยิ่ง”

ชายหนุ่มผู้หนึ่งยิ้มพลางโบกพัดเดินเข้ามา

จากนั้นเขาก็ประสานหมัดคารวะเย่เทียนอี้ “ข้าน้อยมีนามว่าหลู่จื้อ”

เย่เทียนอี้ประสานหมัดคารวะกลับ “ยินดีที่ได้รู้จัก!”

หลู่จื้อยิ้มพลางกล่าวว่า “การทดสอบครั้งนี้ หวังว่าจะได้ประลองกับพี่เย่สักครา แน่นอนว่าก็หวังว่าพี่เย่จะออมมือให้”

“เช่นนั้นข้าก็ขอเข้าร่วมวงด้วยคนจะเป็นไรไป?”

มีคนเดินเข้ามาอีกผู้หนึ่ง

“ข้าก็ขอเข้าร่วมด้วยคน!”

จากนั้นกลุ่มคนก็เดินเข้ามาทีละคนสองคน!

เพราะนามของเย่เทียนอี้นั้นโด่งดังเกินไปแล้ว พวกเขารู้ดีว่าหากสามารถเอาชนะเขาได้ในการทดสอบครั้งนี้ ย่อมต้องสร้างชื่อให้ตนเองได้อย่างแน่นอน อีกทั้งพวกเขาก็ไม่ได้สูญเสียอะไร ผู้ที่ต้องเดิมพันด้วยสิ่งสำคัญมีเพียงจูย่าเฉิงผู้เดียว

ไม่ไกลนัก มีคนสองสามคนกำลังมองดูฉากนี้อยู่!

“นั่นน่ะรึ เย่เทียนอี้?”

“ใช่! ข้าก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ดูแล้ว... ก็ดูเหมือนจะไม่ธรรมดาจริงๆ”

“เหอะ ไร้สาระสิ้นดี”

ชายหนุ่มคนนั้นกอดอกพลางหัวเราะเยาะ

“คนที่ชอบโอ้อวดเช่นนี้ ย่อมไม่มีแก่นสารอะไรมากนัก! คอยดูเถิด อีกห้าปี สิบปีข้างหน้า เย่เทียนอี้จะยังคงมีชื่อเสียงอยู่ในทวีปนี้ได้หรือไม่ ข้าว่าอย่างมากที่สุดก็แค่ห้าปี เขาจะถูกผู้คนในทวีปลืมเลือนไปจนหมดสิ้น”

ในตอนนั้นเอง... จูย่าเฉิงยิ้มพลางกล่าวว่า “พี่เย่ มีคนมากมายต้องการจะประลองกับท่าน ท่านรู้สึกกดดันบ้างหรือไม่?”

เย่เทียนอี้ยิ้ม แล้วกล่าวว่า “ไม่เลย ก็แค่ถือโอกาสทำไปพร้อมกัน อีกอย่างข้าก็คิดว่าตนเองไม่ได้สูญเสียอะไร อย่างมากที่สุดก็แค่พ่ายแพ้ให้พี่จูท่านแล้วก็ออกจากสถาบันเทพสงครามไปเท่านั้น และข้าก็คิดว่า มีแรงกดดันย่อมมีแรงผลักดัน ข้าเป็นคนที่ค่อนข้างชอบแรงกดดัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่นี่ซึ่งแต่ละคนล้วนเป็นอัจฉริยะระดับสูงเช่นนี้”

จากนั้นเย่เทียนอี้ก็กล่าวอีกประโยคหนึ่งว่า “เช่นนั้นเอาอย่างนี้ก็แล้วกัน เพื่อเพิ่มแรงกดดันให้มากขึ้น ข้าขอท้าประลองกับทุกคนที่เข้าร่วมการทดสอบในครั้งนี้! หากข้าไม่ได้ตำแหน่งผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่ง ก็ถือว่าข้าพ่ายแพ้ต่อพี่จูท่าน เป็นอย่างไร?”

ทุกคน: ???

เมื่อเย่เทียนอี้กล่าวประโยคนี้ออกมา คนรอบข้างต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน

เซียวซีหลิงที่ซื้อไอศกรีมกลับมาก็ได้ยินคำพูดของเย่เทียนอี้เช่นกัน นางหยุดนิ่งอยู่กับที่

เกิดอะไรขึ้น?

ไม่ได้การ

หากเย่เทียนอี้พ่ายแพ้จนต้องออกจากสถาบันเทพสงครามไป เช่นนั้นเป้าหมายของนางก็มิใช่ว่าต้องล้มเหลวหรอกรึ?

เย่เทียนอี้ผู้นี้ไม่รู้หรือไรว่าคำพูดของตนนั้นโอหังเพียงใด?

ใช่! ท่านเป็นศิษย์ที่ถูกคัดเลือกไว้แล้ว!

แต่ผู้ที่เข้าร่วมการทดสอบนั้น มิได้เรียบง่ายเพียงแค่นั้น!

บางทีตอนนี้คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าท่านอาจจะเป็นเพียงนักรบที่ดูธรรมดา กระทั่งพวกเขาก็ไม่ใช่ผู้ที่ถูกคัดเลือกไว้ล่วงหน้าด้วยซ้ำ!

แต่ในกลุ่มคนเหล่านี้ ย่อมต้องมีผู้ที่แข็งแกร่งซึ่งไม่ได้อยู่ในอันดับสวรรค์หรืออันดับปฐพีอย่างแน่นอน กระทั่งย่อมต้องมีอัจฉริยะที่น่าสะพรึงกลัวระดับสิบอันดับแรกของอันดับสวรรค์ปะปนอยู่อย่างแน่นอน! ย่อมต้องมี!

คนเหล่านั้น ล้วนเป็นยอดฝีมือที่ซ่อนคมประกาย! พวกเขาอาจจะกำลังจับตามองบางคนอยู่ แต่พวกเขายืนอยู่ในฝูงชนเหมือนนักรบธรรมดาๆ ทว่าเมื่อใดที่พวกเขาลงมือ อาจจะทำให้ทุกคนตกตะลึงพรึงเพริด

จากข้อเท็จจริงเมื่อหลายวันก่อนบอกทุกคนว่า ทุกวันล้วนมีคนเช่นนี้ปรากฏตัวขึ้น เมื่อหลายวันก่อนก็มีหลายคนเข้าสู่สถาบันเทพสงครามไปแล้ว! กระทั่งในสถาบันเทพสงครามก็ยังมีชื่อเสียงโด่งดังมาก เพราะพวกเขาแข็งแกร่งพอจนทำให้ผู้คนมากมายยอมรับนับถือเป็นคู่ต่อสู้ที่แท้จริง

พวกเขานั้นแข็งแกร่งโดยแท้ และวันนี้ ก็ย่อมต้องมีคนเช่นนี้อยู่อีกอย่างแน่นอน

แล้วเย่เทียนอี้เล่า?

เขาจะท้าทายทุกคนในวันนี้ หากเขาไม่สามารถคว้าอันดับหนึ่งในครั้งนี้ได้ เขาก็จะถอนตัวออกจากสถาบันเทพสงคราม

สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าคำพูดของเขาจะสร้างความสั่นสะเทือนเพียงใด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่โดดเด่นอย่างแท้จริง คนเหล่านี้อาจจะไม่พูดอะไร แต่พวกเขาจะใช้การกระทำเพื่อให้เย่เทียนอี้รู้ว่าคำพูดของเขานั้นผิดพลาดมหันต์เพียงใด

“ฮ่าๆๆ พี่เย่ ท่านพูดจริงรึ?”

จูย่าเฉิงยิ้มพลางกล่าว

อันที่จริง เขาแพ้แล้ว

ในใจของจูย่าเฉิงรู้ดี

ในด้านของความหาญกล้า เขาถูกเย่เทียนอี้บดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว

แต่…

แล้วมันจะมีความหมายอันใดเล่า?

ในด้านของความใจกว้างเขาถูกข่มจนมิดก็จริง แต่ท้ายที่สุด หากเป็นเย่เทียนอี้ผู้นี้ที่ต้องถอนตัวออกจากสถาบันเทพสงครามไป เช่นนั้นเขาก็คือผู้แพ้ที่แท้จริง เขาจะถูกผู้คนเยาะเย้ยถากถางมากเพียงใด

และในสายตาของคนเกือบทั้งหมด เย่เทียนอี้ไม่มีทางที่จะเป็นผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่งในการทดสอบวันนี้ได้อย่างแน่นอน!

“ใช่แล้ว ข้าพูดแล้วว่าข้าชอบแรงกดดัน ไม่มีปัญหาใช่หรือไม่”

“ได้ ได้”

ในฝูงชน มีคนมากมายจับตามองเย่เทียนอี้ ประหนึ่งมองดูตัวตลก

ท่านสร้างตำนานไว้มากมายก็จริง... แต่นั่นคือความสามารถที่แท้จริงของท่านรึ?

ในตอนนั้นเอง กลุ่มยอดฝีมือก็เดินออกมาจากสถาบันเทพสงคราม