บทที่ 1541 แดนเบื้องบนสั่นสะเทือน
บทที่ 1541 แดนเบื้องบนสั่นสะเทือน
### บทที่ 1541 แดนเบื้องบนสั่นสะเทือน
ทุกคนต่างตกตะลึงจนยืนนิ่งอยู่กับที่!
ไม่ใช่แค่คนของประตูเทวะกลไกเท่านั้น แต่ทั้งแดนเบื้องบนต่างก็สั่นสะเทือนไปตามๆ กัน!
เมื่อขุมอำนาจใหญ่ต่างๆ ได้รับข่าวนี้ พวกเขาก็พากันไม่อาจยอมรับได้!
ตกตะลึง!
นิกายเทวะกลไกที่ผงาดขึ้นมาอย่างกะทันหัน ด้วยพลังที่มิอาจต้านทานได้ ด้วยความเร็วราวกับไม้ไผ่แตกหน่อ กลับเปลี่ยนชื่อเป็น... นิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาล?
ไม่ใช่...
พวกเขาจะเปลี่ยนชื่อหรือไม่นั้นไม่สำคัญ แต่ที่สำคัญคือชื่อที่เปลี่ยนมานี้...
นี่มิใช่ชื่อนิกายของเย่เทียนอี้หรอกหรือ?
นี่ทำให้ทุกคนนึกถึงความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว...
นิกายเทวะกลไกแห่งนี้... ถูกก่อตั้งขึ้นโดยเย่เทียนอี้! ในตอนแรกนิกายของเขายังไม่แข็งแกร่งพอ เขาจึงยังไม่ได้ใช้ชื่อนี้ แต่ตอนนี้ นิกายของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นแล้ว อย่างน้อยที่สุดก็มียอดฝีมือสังกัดอยู่ไม่น้อย เขามีทุนทรัพย์พร้อมแล้ว จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาล
นี่คือความคิดของคนส่วนใหญ่...
“กล่าวคือ... นิกายเทวะกลไกแห่งนี้ถูกก่อตั้งขึ้นโดยเย่เทียนอี้? เช่นนั้นบุรุษนามเย่เฟิงที่เราเคยเห็นในนิกายเทวะกลไก... ก็อาจจะเป็นเย่เทียนอี้ตัวจริง?”
ม่อเหวินฉี่ยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาจับจ้องพลางกล่าว
เขารู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง
ทั้งยังรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง
เขาทำได้อย่างไร?
เขาไปเอาโอสถเหล่านั้นมาจากไหน? โอสถเทพภาวะเก้าชั้นและอื่นๆ...
เขาเป็นเพียงผู้ฝึกตนขอบเขตเทวะสวรรค์ผู้หนึ่ง กลับสามารถช่วยให้ยอดฝีมือขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลนับพันคนทะลวงระดับพลังได้?
นี่มัน...
เรื่องเช่นนี้... ใครจะไปคิดออกกัน?
แล้วเขาไปเอาวัตถุวิญญาณสวรรค์ปฐพีมากมายปานนั้นมาจากที่ใด? ใครเลยจะไปคาดคิดได้?
“อันที่จริงพวกเราควรจะคิดได้ตั้งนานแล้ว นิกายเทวะกลไกแห่งนี้จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาเพื่อต่อกรกับประตูเทวะกลไกของพวกเราโดยเฉพาะ แต่ก็นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าจะเป็นฝีมือของเย่เทียนอี้ผู้นี้”
พวกเขาคือประตูเทวะกลไก พวกเขาย่อมเข้าใจเทวะกลไกดี
เย่เทียนอี้ผู้นี้ เขาก่อตั้งนิกายเทวะกลไกขึ้นมาก็เพื่อตั้งเป้าเล่นงานประตูเทวะกลไกอย่างเห็นได้ชัด!
เช่นนั้นแล้ว ในระยะเวลาสั้นๆ เช่นนี้ เขาไปเอาเทวะกลไกจำนวนมากขนาดนั้นมาจากไหน?
“หรือว่าเย่เทียนอี้ผู้นี้มีขุมอำนาจในแดนเทพคอยสนับสนุนอยู่จริงๆ?”
ม่อไป๋เอ่ยถาม
เขารู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอย่างรุนแรง แม้จะไม่รู้ว่าเหตุใดก็ตาม
เขาเชื่อมั่นว่าเย่เทียนอี้ไม่มีทางนำหลักฐานออกมาได้อย่างแน่นอน! ม่อไป๋รู้ดีแก่ใจว่าตนเป็นผู้ฆ่าม่อหลิน แต่ไม่มีหลักฐานใดๆ หลงเหลืออยู่! เย่เทียนอี้ไม่มีทางหาเจอ!
เขาไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
“ยากจะอธิบายได้ว่าเย่เทียนอี้ผู้นี้ไปเอาเทวะกลไกมากมายปานนั้นมาจากที่ใด... ที่ข้าคิดได้ก็คือ... มีคนคอยช่วยเหลือเขาอยู่! มีเพียงความเป็นไปได้นี้เท่านั้น! เขาต้องการจะทำสิ่งใดกันแน่?”
เขาต้องการจะทำอะไร?
ม่อไป๋ขมวดคิ้วแน่น
ถูกต้อง!
นี่คือต้นตอของความรู้สึกไม่สบายใจของเขา
เย่เทียนอี้ผู้นี้ต้องการจะทำอะไร?
“…”
“ให้ตายเถอะ”
อีฮ่าวเทียนลุกขึ้นยืนเมื่อได้รับข่าวนี้
จากนั้นเขาก็หัวเราะออกมาอย่างจนใจ
“ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ”
เขาทอดถอนใจ
อีเหรินเสวี่ยนั่งจิบชาอยู่เงียบๆ พูดอะไรไม่ออกเช่นกัน
“หากเจ้าหนุ่มนี่ปรากฏตัวเร็วกว่านี้ หรือถือกำเนิดในขุมอำนาจชั้นนำสักแห่งตั้งแต่แรก ป่านนี้เขา... บางทีอาจกลายเป็นอันดับหนึ่งของอันดับสวรรค์ไปแล้วก็เป็นได้? ช่างเหลือเชื่อจริงๆ”
ใครเลยจะจินตนาการได้ว่า เด็กหนุ่มที่ไร้ซึ่งพื้นเพใดๆ เดินทางออกมาจากดินแดนแปดอาณาจักร จากนั้นก็ถูกราชินีอสูรรับเป็นศิษย์ เดินทางมาจนถึงที่นี่ เขาอาศัยลำแข้งของตนเองเติบโตจนถึงขั้นที่ทำให้คนรุ่นเก่าอย่างพวกเขาต้องแหงนมองด้วยความยำเกรง ช่างน่าสะพรึงกลัวโดยแท้!
“บางที หากเขาเกิดในขุมอำนาจใหญ่ ก็อาจจะไม่มีเย่เทียนอี้ในวันนี้แล้วก็ได้”
อีเหรินเสวี่ยกล่าว
“ก็จริง... การที่เขาต่อกรกับประตูเทวะกลไก ดูเหมือนว่าจะเป็นเพราะเรื่องราวในครั้งนั้นทำให้เจ้าหนุ่มนี่โกรธจัดแล้ว เขารู้ดีว่าสถานการณ์ในตอนนั้นยากที่จะอธิบายให้ผู้ใดเข้าใจได้ ด้วยความโกรธจึงใช้วิธีการเช่นนี้เพื่อปกป้องตนเอง... ยอดเยี่ยมโดยแท้”
อันดับหนึ่งในใต้หล้า! คนแรกที่ทำเช่นนี้!
ไม่น่าแปลกใจเลยที่การกำเนิดและพัฒนาของนิกายเทวะกลไกแห่งนี้ทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้าง มันก็คือนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลในแดนเบื้องล่างไม่ใช่หรือ? ที่แท้ก็เป็นคนเดียวกัน!
เพียงแต่ว่า... ต่อให้ผู้ใดจะมีความสงสัยนี้ ก็สามารถปัดมันทิ้งไปได้อย่างง่ายดาย! เพราะเขาจะไปเอาของเหล่านี้มาจากไหนกัน?
แต่ตอนนี้ อีกฝ่ายถึงกับเปลี่ยนชื่อนิกายเสียแล้ว จึงไม่มีอะไรให้ต้องสงสัยอีกต่อไป คงไม่ใช่ว่าขุมอำนาจอื่นจะบังเอิญเปลี่ยนชื่อนิกายให้เหมือนกับของเย่เทียนอี้หรอกกระมัง?
“หรือว่าเป็นราชินีอสูรที่ช่วย? ชาวโลกรู้ดีว่านางขึ้นชื่อเรื่องการปกป้องคนของตนเอง แต่เรื่องเช่นนี้นางคงไม่ยอมนำวัตถุวิญญาณสวรรค์ปฐพีออกมามากมายขนาดนั้น...”
อันที่จริงแล้ว...
จะว่าอย่างไรดี?
ทว่าตอนนี้เมื่อรู้ความจริงแล้ว อีเหรินเสวี่ยกลับพอจะเข้าใจได้
สิ่งที่ชาวโลกไม่เข้าใจก็คือความใจกว้างและความยิ่งใหญ่ของเย่เทียนอี้!
เขาไปเอาวัตถุวิญญาณสวรรค์ปฐพีจำนวนมากขนาดนั้นมาจากไหน?
แต่อย่าลืมว่า อีเหรินเสวี่ยเป็นคนที่ออกมาจากทะเลดาวพร้อมกับเย่เทียนอี้ นางรู้ดีว่าเย่เทียนอี้ได้อะไรมาจากที่นั่น และได้มามากเท่าใด
…
ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วแดนเบื้องบนในพริบตา
และภาพลักษณ์ของเย่เทียนอี้ จากที่เป็นเพียงอัจฉริยะชั้นนำ ก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปในสายตาของผู้คน...
บัดนี้เขาไม่ได้เป็นเพียงอัจฉริยะชั้นนำเท่านั้น!
เขาได้ทำในสิ่งที่ผู้คนมิอาจทำความเข้าใจ มิอาจยอมรับ และเป็นเรื่องที่เหลือเชื่ออย่างยิ่ง
นี่มิใช่เรื่องที่อัจฉริยะอายุน้อยเช่นเขาจะสามารถทำได้สำเร็จ
แต่เขาทำได้
“เย่เทียนอี้…”
หวงเหลียนนั่งอยู่กับหวงอิง
“ดังนั้น สองเดือนกว่านี้ เจ้าหนุ่มนี่กำลังทำเรื่องนี้อยู่? เจ้ายังจะปิดบังข้าอีก?”
หวงอิงเอ่ยถาม
หวงเหลียน: “…”
นางเองก็ไม่รู้เช่นกัน นางเพิ่งจะได้รับข่าวนี้และก็ตกตะลึงอยู่ไม่น้อย
มีคนบางประเภท ที่ถูกลิขิตมาให้ไม่ธรรมดา... และเย่เทียนอี้ก็คือคนเช่นนั้น!
แต่นี่มัน... เกินกว่าความเข้าใจไปแล้ว!
ความไม่ธรรมดาของเขาได้ก้าวข้ามขอบเขตของอัจฉริยะทั้งหมดที่พวกนางรู้จักไปแล้ว!
เพราะ เขาคือคนเดียวที่สามารถทำสิ่งเหล่านี้ได้!
ผู้ฝึกตนขอบเขตเทวะสวรรค์เพียงคนเดียว เขากลับก่อตั้งนิกายที่มีผู้ฝึกตนขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลหลายพันคนขึ้นมาได้ภายในสองเดือน! เจ้าไม่ต้องไปสนใจว่าทำได้อย่างไร และเจ้าก็อย่าไปคิดว่า ‘หากข้ามีวัตถุวิญญาณสวรรค์ปฐพีและโอสถเหล่านั้น ข้าก็ทำได้เช่นกัน’
นี่คือคำพูดของคนโง่
ต่อให้เจ้ามี เจ้าจะมีความกล้าหาญเช่นนั้นหรือไม่? เจ้าจะกล้าทุ่มเทหรือไม่? เจ้ากล้าหรือไม่? เจ้าคิดได้หรือไม่?
“ไม่... ข้า... ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”
หวงเหลียนกล่าว
“เขาไม่ได้บอกเจ้ารึ?”
“เขาแค่บอกว่าจะไปหลบซ่อนตัวสักพัก หลบไปในที่ที่พวกเราเคยไปเยือนมาก่อน แต่ลูกไม่เคยคิดเลยว่านิกายเทวะกลไกแห่งนี้จะเป็นนิกายที่เขาก่อตั้งขึ้น”
หวงเหลียนใช้มือกุมหน้าผากกล่าว
“ช่างเป็นคนที่น่าตกตะลึงโดยแท้... แค่เรื่องนี้เจ้าก็ยังเทียบเขาไม่ได้แล้ว เจ้าหนุ่มนี่ถูกลิขิตมาให้เป็นผู้ยิ่งใหญ่”
หวงอิงทอดถอนใจ พลางรู้สึกพึงพอใจในตัวเย่เทียนอี้มากขึ้นเรื่อยๆ
“เช่นนั้น... เรื่องที่ประตูเทวะกลไกในครั้งนั้น เจ้าคิดว่าอย่างไร?”
หวงเหลียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า: “ข้าไม่กล้ารับประกัน แต่ข้าค่อนข้างจะเชื่อว่าเย่เทียนอี้เป็นผู้บริสุทธิ์”