บทที่ 1516 ถึงคราวต้องหลบหนีแล้วหรือ?

### บทที่ 1516 ถึงคราวต้องหลบหนีแล้วหรือ?

เย่เทียนอี้รู้ดีว่าบัดนี้คำแก้ตัวใดๆ ของตนล้วนไร้ความหมาย

ไม่มีประโยชน์อันใด

เพราะตอนนี้พวกเขาไม่คิดจะฟังคำแก้ตัวของเขาอีกแล้ว

อีกทั้ง...

ตอนนี้พวกเขาจะไม่มาถามเขาว่าเหตุใดจึงเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น พวกเขาไม่คิดจะพิจารณาว่าม่อไป๋เป็นคนให้เย่เทียนอี้ลงมือ และไม่พิจารณาว่าม่อไป๋เป็นคนให้ม่อหลินขึ้นไปบนเทวะกลไกพยัคฆ์ขาว ตอนนี้พวกเขารู้เพียงว่าเย่เทียนอี้สังหารม่อหลิน เป็นเพราะเขาลงมือโดยไม่ปรานี ไม่มีเหตุผลใดๆ ทั้งสิ้น ไม่ว่าเย่เทียนอี้จะเป็นเหยื่อหรือไม่ พวกเขาไม่สนใจ สิ่งที่พวกเขาต้องการในตอนนี้มีเพียงชีวิตแลกชีวิตเท่านั้น

อีกทั้งพวกเขายังเชื่อว่าเป็นเพราะเย่เทียนอี้ ต่อให้เขาไม่ได้ตั้งใจ แล้วจะอย่างไรเล่า?

“ข้าไม่สนว่าเจ้าจะมีความแค้นกับหลินเอ๋อร์หรือไม่ แต่หลินเอ๋อร์ตายด้วยน้ำมือของเจ้าคือความจริง!”

ม่อถังกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว

เย่เทียนอี้ไม่มีอะไรจะกล่าวแก้ต่าง เขายิ่งไม่สามารถชี้ไปที่ม่อไป๋แล้วบอกว่านี่คืองานเลี้ยงหงเหมินของมันได้ เพราะทุกอย่างล้วนเป็นลมปาก รังแต่จะกลายเป็นเรื่องตลกให้ชาวโลกได้หัวเราะเยาะ

หลักฐาน?

เย่เทียนอี้หาหลักฐานไม่พบ

เขาเข้าใจแล้วว่าเหตุใดระบบจึงเปิดใช้งานในตอนนี้... ก็เพื่อให้เขาแน่ใจว่าม่อไป๋คือผู้ที่ชักใยอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดจริงๆ

น่าหงุดหงิดเสียจริง เช่นนั้นแล้วเจ้าจะเปิดระบบทำนายอนาคตให้ข้าไม่ได้หรือไร? หากไม่เช่นนั้นก็คงไม่เกิดเรื่องเช่นนี้แล้วมิใช่หรือ? หรือต่อให้ระบบของเจ้าจะเพิ่มความสามารถอีกสักอย่าง ให้ข้าสามารถหาหลักฐานได้ก็ยังดี

จะอ้วก!

“ฮ่าๆๆ ดี!”

เย่เทียนอี้หัวเราะลั่น

“สักวันหนึ่งข้าจะกลับมา”

เย่เทียนอี้หรี่ตาลง

เขาพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะข่มความโกรธในใจของตนเองไว้ ด้วยพลังแห่งเทพสังหาร ทำให้เย่เทียนอี้มิอาจถูกเจตจำนงสังหารครอบงำได้โดยง่าย

“อย่าให้มันหนีไปได้! รีบผนึกมิติเร็ว!”

ม่อถังตกใจในทันที แล้วตะโกนเสียงดัง

ชิ้ง——

ชั่วพริบตาต่อมา การเคลื่อนย้ายมิติอันทรงพลังของเย่เทียนอี้ก็ถูกปลดปล่อยออกมา แล้วเขาก็หายไปจากที่เดิม!

“บัดซบ!”

ม่อถังกรามกรอด

น่าจะผนึกมิติไว้ตั้งแต่แรก!

“เร็วเข้า ไล่ตามไป!”

“วางใจเถอะ มันหนีไม่พ้นหรอก แค่นักรบคุณสมบัติมิติขอบเขตเทวะสวรรค์คนหนึ่งเท่านั้น ข้าล็อกเป้าหมายไว้แล้ว!”

ชายชราผู้หนึ่งกล่าวพลางหรี่ตาลง

ชิ้ง——

จากนั้นเขาก็นำคนกลุ่มหนึ่งหายไปจากที่เดิมเพื่อไล่ตามเย่เทียนอี้

“ฝ่าบาทจักรพรรดินี!”

ม่อถังมองไปยังหวงเหลียนแล้วกล่าวว่า “หวังว่าฝ่าบาทจักรพรรดินีจะทรงพิจารณาให้ดี ประตูเทวะกลไกของข้าไม่อยากจะเปิดศึกกับจักรวรรดิจันทราเทพ! แต่ข้าก็เข้าใจฝ่าบาทจักรพรรดินีได้เช่นกัน ขณะเดียวกันก็หวังว่าฝ่าบาทจักรพรรดินีจะเข้าใจพวกเราด้วย”

หวงเหลียนถอนหายใจเบาๆ ในใจ

“ข้าเข้าใจ”

นางกล่าวเสียงเรียบ

บางเรื่องแม้จะเต็มไปด้วยข้อกังขา แต่เมื่อปราศจากหลักฐาน ก็มิอาจตัดสินชี้ชัดได้

เช่นเรื่องนี้ เป็นเพราะเย่เทียนอี้ต้องการจะโอ้อวดต่อหน้าทุกคน จึงได้ปลดปล่อยพลังมหาศาลออกมาจนทำให้เทวะกลไกพยัคฆ์ขาวระเบิด และพลังนั้นก็พลั้งมือสังหารม่อหลินไปจริงๆ หรือ?

นางไม่รู้

หรือว่านี่คืองานเลี้ยงหงเหมินที่ม่อไป๋จัดฉากขึ้นมาเพื่อเล่นงานเย่เทียนอี้?

นางก็ไม่รู้เช่นกัน!

ล้วนมีความเป็นไปได้ทั้งสิ้น ไม่สามารถพิสูจน์ได้

ต่อให้เย่เทียนอี้บอกกับนางต่อหน้าว่าไม่ใช่เขา แต่เป็นม่อไป๋! หวงเหลียนก็มิอาจเชื่อได้ทั้งหมด! เพราะนางไม่ได้รู้จักเย่เทียนอี้มากขนาดนั้น นางมิอาจเพียงเพราะชื่นชมผู้ใดผู้หนึ่ง แล้วจะเชื่อใจเขาได้อย่างไร้เงื่อนไข

และก็เช่นกัน นางมิอาจเพียงเพราะผู้ใดผู้หนึ่งมีแรงจูงใจ แล้วจะตั้งข้อสงสัยเขาโดยปราศจากหลักฐานได้

“ตามไป!”

ม่อไป๋เดินมาที่ข้างกายของหวงเหลียน

“ฝ่าบาทจักรพรรดินี ต้องขออภัยอย่างยิ่ง หากรู้ว่าเป็นเช่นนี้ข้าก็ไม่ควรจะเชิญน้องชายเย่มา และก็ไม่ควรจะให้เขามาทดสอบ เรื่องนี้ข้ามีส่วนรับผิดชอบ ท่านวางใจเถอะ ข้าจะไปพูดคุยกับท่านอาสองให้เข้าใจอย่างแน่นอน”

หวงเหลียนพยักหน้า “อืม เรื่องนี้เป็นอุบัติเหตุทั้งสิ้น พี่ม่อก็ไม่ต้องเก็บไปใส่ใจ ข้าขอตัวก่อน”

กล่าวจบหวงเหลียนก็จากไปเช่นกัน

แววตาของม่อไป๋ฉายแววอำมหิตมองแผ่นหลังของหวงเหลียน

“เย่เทียนอี้... นับแต่นี้ไป ทั่วทั้งแดนเบื้องบนจะไม่มีที่ให้เจ้าได้ยืนอีก ข้าอยากจะเห็นนักว่าเจ้าจะยังทำอะไรได้อีก?”

ม่อไป๋ยิ้มเยาะ

เป้าหมายของเขาในวันนี้ มิใช่การสังหารเย่เทียนอี้โดยตรง เขารู้ว่าอาจจะไม่สามารถสังหารได้ แน่นอนว่า หากสามารถยืมมือท่านอาสองสังหารเย่เทียนอี้ได้ในที่เกิดเหตุก็จะดีที่สุด แต่ต่อให้สังหารไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เพราะชะตาของเย่เทียนอี้ผู้นี้ถูกกำหนดไว้แล้ว ว่ามันจะมิอาจทำสิ่งใดตามอำเภอใจในแดนเบื้องบนได้อีกต่อไป มันทำได้เพียงหดหัวอยู่ในกระดองเท่านั้น

เพลิงโทสะของประตูเทวะกลไกจะแผดเผาจนเย่เทียนอี้มิอาจอยู่อย่างสงบสุขได้อีก นิกายใดก็ตามที่มีความสัมพันธ์อันดีกับประตูเทวะกลไกย่อมต้องเข้าร่วมในการไล่ล่าเย่เทียนอี้ในครั้งนี้อย่างแน่นอน เพราะเมื่อถึงเวลานั้น ประตูเทวะกลไกย่อมต้องตั้งรางวัลนำจับมหาศาลเพื่อให้ทุกคนร่วมกันไล่ล่าเย่เทียนอี้

เพียงพอแล้ว!

ภายใต้การไล่ล่านี้ เย่เทียนอี้มีโอกาสสูงที่จะต้องจบชีวิตลง

ส่วนราชินีอสูร แน่นอนว่าสามารถปกป้องเย่เทียนอี้ได้ แต่แล้วจะอย่างไรเล่า? สิ่งที่ข้าม่อไป๋ต้องการมิใช่เพียงความตายของเจ้าเย่เทียนอี้ แต่ข้าต้องการให้มันต่อให้เป็นมังกร ก็ต้องมาขดตัวสงบนิ่งอยู่แทบเท้าข้า!

...

อีกด้านหนึ่ง เย่เทียนอี้ถูกยอดฝีมือกลุ่มหนึ่งไล่ล่า

มิติของพวกมันแข็งแกร่งก็จริง แต่มิติของเย่เทียนอี้ยิ่งแข็งแกร่งกว่า ทว่าระดับพลังของเขาก็มีอยู่เพียงเท่านี้ ต่อให้เขาสามารถเคลื่อนที่ได้หลายร้อยลี้ในชั่วพริบตา นักรบคุณสมบัติมิติคนอื่นๆ ของประตูเทวะกลไกก็สามารถล็อกตำแหน่งของเย่เทียนอี้ได้โดยตรงเช่นกัน

โชคดีที่วิชามิติของเย่เทียนอี้ไม่ธรรมดา มิเช่นนั้นเขาคงถูกไล่ตามทันไปนานแล้ว

“คงต้องใช้วิธีนี้แล้ว”

“ร่างแยกเงาไร้ขีดจำกัด!”

ชิ้ง——

ในชั่วพริบตา เย่เทียนอี้หลายหมื่นคนก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน

“การเคลื่อนย้ายมิติ”

ในชั่วพริบตานั้น ร่างแยกของเย่เทียนอี้หลายหมื่นคนก็เคลื่อนย้ายมิติไปยังทิศทางนับไม่ถ้วน

คนที่ไล่ตามมามีกี่คนกัน? อย่างมากก็แค่หลายสิบคนกระมัง? อีกทั้งก็ไม่แน่ว่าจะเป็นนักรบคุณสมบัติมิติทั้งหลายสิบคน ทีนี้ พวกเจ้าจะไล่ตามอย่างไร?

เย่เทียนอี้หลบหนีได้สำเร็จ

“บัดซบ!”

เย่เทียนอี้สบถเบาๆ จุดบุหรี่ขึ้นมวนหนึ่งแล้วเดินไปตามถนน

ข้าประมาทไป

ข้ารู้ว่านี่คืองานเลี้ยงหงเหมิน แต่ข้ากลับดูแคลนความอำมหิตของเจ้าม่อไป๋ผู้นี้ไป!

ข้าคิดว่าอย่างมากที่สุดเจ้าม่อไป๋ก็แค่ต้องการจะหาเรื่องดูแคลนข้า เพื่อทวงคืนศักดิ์ศรีที่เคยเสียไปหลายครั้งกลับคืนมาเท่านั้น

ไม่คาดคิดเลยว่าจะโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้

ม่อหลินผู้นั้นอย่างไรเสียก็เป็นญาติสนิทของมันมิใช่หรือ? มันกลับลงมือสังหารได้ลงคอ

“มิน่าเล่าเสี่ยวเหลียนเหลียนถึงได้หนีออกจากวังจันทราเทพ ขนาดประตูเทวะกลไกยังเน่าเฟะถึงเพียงนี้ ยิ่งมิต้องพูดถึงวังจันทราเทพเลย”

เย่เทียนอี้สูบบุหรี่เข้าไปอึกใหญ่ จากนั้นก็กลับไปยังที่พำนักของตวนมู่ซวน

โชคดีที่นี่คือแดนเบื้องบน ต่อให้พวกมันต้องการจะจับใครสักคนมาข่มขู่ข้าก็ทำไม่ได้ พวกมันไม่สามารถเดินทางไปยังนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพากาลได้เช่นกัน อีกทั้งเรื่องนี้ พวกมันไล่ล่าข้าอย่างเปิดเผย หากคิดจะใช้วิธีสกปรกลับหลังจับคนของข้ามาข่มขู่ ลักษณะของเรื่องก็จะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ซึ่งขัดต่อวิถีปฏิบัติของนิกายใหญ่