บทที่ 1476 อันที่จริง... ข้าอาจจะมีวิธี

### บทที่ 1476 อันที่จริง... ข้าอาจจะมีวิธี

ล้ำค่างั้นรึ?

ใช่แล้ว ย่อมล้ำค่าอย่างแน่นอน!

นี่คือไท่ซ่างหลิวหลีมิ่งที่เย่เทียนอี้ค้นพบในทะเลดาว สำหรับเย่เทียนอี้แล้ว ไท่ซ่างหลิวหลีมิ่งต้นนี้มิได้มีค่าสูงส่งนัก อีกทั้งยังมิใช่สมบัติวิญญาณสวรรค์ปฐพีที่ผูกพันกับดวงตาแห่งชีวิตของเขา ดังนั้นเย่เทียนอี้จึงสามารถนำมันออกมามอบให้ผู้อื่นได้

จากนั้นเย่เทียนอี้ก็ยิ้มพลางกล่าวว่า “ท่านอาวุโสไม่ต้องเกรงใจ เชิญ!”

เย่เทียนอี้คลายมือออก ไท่ซ่างหลิวหลีมิ่งจึงลอยไปเบื้องหน้าหวงอิง

หวงอิงยื่นมือออกไป มองดูแสงสีแดงที่ส่องประกายในฝ่ามือ นางเองก็ตกตะลึงอย่างยิ่ง

สือไคเหวินผู้นั้นถึงกับนิ่งอึ้งไป

เดิมทีเขาคิดจะทำให้เย่เทียนอี้อับอาย เพื่อให้ผู้อื่นตำหนิเขา แต่เมื่อเย่เทียนอี้นำไท่ซ่างหลิวหลีมิ่งนี้ออกมา การกระทำก่อนหน้าของเขาก็ถูกมองข้ามไปโดยสิ้นเชิง

ดวงตาคู่งามของหวงเหลียนจับจ้องไปยังเย่เทียนอี้

เหตุใดกัน?

นางไม่เข้าใจ

นางเรียกเขามาเพียงเพื่อแสดงละครตบตาเท่านั้น การที่เขาสามารถนำไท่ซ่างหลิวหลีมิ่งออกมาได้ก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่เหตุใดเขาถึงมอบมันให้แก่มารดาของนางด้วยเล่า? นางไม่เข้าใจ

แต่นางก็รู้สึกยินดียิ่งนัก ไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะนำไท่ซ่างหลิวหลีมิ่งออกมาได้จริงๆ แถมยังเป็น... อายุสองแสนปี!

ม่อไป๋ผู้นั้นถึงกับตะลึงงัน

เดิมทีสมบัติวิญญาณสวรรค์ปฐพีของเขาควรจะเป็นสิ่งที่ล้ำค่าและมีประโยชน์ที่สุดในที่นี้ เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะมีคนนำไท่ซ่างหลิวหลีมิ่งอายุกว่าสองแสนปีออกมา

ช้าก่อน เขามาเพื่อเกี้ยวพาราสีหวงเหลียนและเอาใจว่าที่แม่ยาย แล้วเจ้าหนุ่มนี่ทำไปเพื่ออันใดกัน?

ม่อไป๋มึนงงไปหมด ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

“เจ้าหนุ่มนี่ สร้างความประหลาดใจให้ผู้คนได้เสมอจริงๆ”

อีฮ่าวเทียนทอดถอนใจ

“คุณชายเย่ เชิญนั่งเถิด”

หวงอิงกล่าวกับเย่เทียนอี้

เย่เทียนอี้ยกมือคารวะแล้วเดินกลับไปนั่งที่ของตน

“คุณชายเย่ ท่านคิดจะทำสิ่งใดกันแน่?”

อีเหรินเสวี่ยเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ

หรือว่า... เย่เทียนอี้ต้องการใช้ไท่ซ่างหลิวหลีมิ่งอายุสองแสนปีนี้เพื่อสร้างความสัมพันธ์กับจักรพรรดินีจันทราเทพ เพื่อให้นางติดค้างบุญคุณครั้งใหญ่แก่ตนเองเช่นนั้นรึ?

ดูเหมือนว่าจะมีเหตุผลอยู่บ้าง

“ข้ารึ ว่าที่ท่านแม่ยายในอนาคต ข้าย่อมต้องดูแลอย่างดีที่สุดสิ” เย่เทียนอี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

เห็นได้ชัดว่าอีเหรินเสวี่ยไม่เชื่อ นางคิดว่าเย่เทียนอี้เพียงแค่ไม่ต้องการบอกเหตุผลแก่นางเท่านั้น

ส่วนหวงเหลียนในตอนนี้ กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอึดอัดใจอย่างยิ่ง

เดิมทีนางหาเย่เทียนอี้มาเพื่อสวมรอยเป็นคนรัก แต่ตอนนี้ เย่เทียนอี้ผู้นี้กลับกลายเป็นบุคคลเดียวกับเย่เทียนอี้ ผู้เป็นเจ้าสำนักนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลจากแดนเบื้องล่าง เรื่องนี้จึงน่ากระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง

แล้วยังต้องแสร้งทำต่อไปหรือไม่?

เพราะเย่เทียนอี้แห่งนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลผู้นี้ก็นับเป็นบุคคลสาธารณะที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง ดูเหมือนว่าจะถูกเปิดโปงได้โดยง่ายมิใช่รึ?

แต่ก็พูดได้ยาก เพราะท้ายที่สุดแล้วก็ไม่มีผู้ใดรู้ว่าก่อนหน้านี้สถานการณ์ของเขาเป็นเช่นไร ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาบ้าง ใช่หรือไม่?

“ทุกท่าน ขอบคุณอย่างยิ่งสำหรับการมาในวันนี้ ขอให้ทุกท่านกินดื่มให้เต็มที่”

หวงอิงลุกขึ้นยืนแล้วประสานมือคารวะทุกคน

“ท่านจ้าวแดนอิงเกรงใจเกินไปแล้ว!”

“มา ดื่ม!”

จากนั้นพวกเขาก็พากันยกจอกขึ้น

“ท่านอาวุโส ตอนนี้ท่านก็ได้รับไท่ซ่างหลิวหลีมิ่งแล้ว แต่ไท่ซ่างหลิวหลีมิ่งต้นนี้แม้จะมีอายุกว่าสองแสนปี ก็สามารถต่อชีวิตให้ท่านอาวุโสได้มากที่สุดเพียงสองร้อยปีเท่านั้น สองร้อยปี สำหรับยอดฝีมือเช่นท่านแล้วก็เป็นเพียงชั่วพริบตาเดียว ที่สำคัญที่สุดคือ...”

เจียงอวี้หยางแห่งทะเลเทพเกษตรคารวะแล้วกล่าวต่อว่า “ที่สำคัญที่สุดคือ เพราะคำสาป ทำให้ตอนนี้ขอบเขตพลังของท่านอาวุโสเหลือเพียงขอบเขตเทียนจุน เวลาสองร้อยปี... ความชราภาพก็จะปรากฏขึ้นเช่นกัน”

วันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิด ตามปกติแล้วทุกคนไม่ควรจะพูดถึงเรื่องเหล่านี้ แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าเรื่องเหล่านี้สำคัญมาก อีกทั้งยังเป็นเรื่องที่หวงเหลียนและหวงอิงใส่ใจอย่างยิ่ง พวกเขาย่อมต้องร่วมกันหารือเรื่องนี้อย่างแน่นอน โดยเฉพาะในวันนี้ที่ท่านบรรพบุรุษของเขาก็มาด้วย

หนึ่งในท่านบรรพบุรุษแห่งทะเลเทพเกษตร เป็นตัวตนที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ทั้งยังเป็นแพทย์ระดับสูงสุดที่ทรงพลังอย่างยิ่ง!

ศาสตร์แห่งคำสาปและวิชาแพทย์นั้นดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกัน แต่แพทย์บางคนก็ศึกษาเรื่องนี้เช่นกัน เพราะคำสาปบางอย่างมีอาการที่คล้ายคลึงกับศาสตร์การแพทย์อย่างมาก

“อืม เรื่องนี้ข้าย่อมเข้าใจ”

หวงอิงพยักหน้า

ความหมายคืออะไร?

ตอนนี้นางอยู่ในร่างของหญิงวัยสี่สิบเศษ หลังจากใช้ไท่ซ่างหลิวหลีมิ่ง นางจะสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกสองร้อยปี บางทีในอีกหนึ่งร้อยปีข้างหน้า นางอาจจะดูเหมือนคนอายุห้าสิบเศษ และในอีกหนึ่งร้อยห้าสิบปีข้างหน้า นางก็จะดูเหมือนคนอายุเจ็ดแปดสิบปี!

มีสตรีเพียงไม่กี่คนที่สามารถยอมรับเรื่องเช่นนี้ได้

จากนั้นหวงเหลียนก็ลุกขึ้นยืนแล้วย่อกายคารวะยอดฝีมือแห่งทะเลเทพเกษตรผู้นั้น “รบกวนท่านอาวุโสแล้ว”

“อืม”

ยอดฝีมือแห่งทะเลเทพเกษตรผู้นั้นลืมตาขึ้นแล้วลุกขึ้นเดินมานั่งลงข้างกายหวงอิง

“เชิญท่านยื่นมือมา”

จากนั้นหวงอิงก็ยื่นมือของนางออกไป เขาจับชีพจรแล้วครุ่นคิด

เป็นเวลานาน เขาจึงปล่อยมือกลับไป

“ท่านอาวุโส เป็นอย่างไรบ้าง?”

หวงเหลียนเอ่ยถาม

ชายชราผู้นั้นมองไปที่หวงอิงแล้วถามว่า “ก่อนหน้านี้เคยมีผู้ใดบอกหรือไม่ว่านี่คือสิ่งใด?”

“คำสาป”

“อืม เป็นคำสาปไม่ผิด แต่มีผู้ใดบอกได้หรือไม่ว่านี่คือคำสาปอะไร? และมาจากที่ใด?”

หวงอิงส่ายหน้า “นั่นไม่มีผู้ใดบอกได้ อันที่จริง คำสาปนี้อยู่กับข้ามาหลายพันปีแล้ว มาจากที่ใดนั้น... ไม่มีทางสืบหาได้เลย มันปรากฏขึ้นบนร่างของข้าอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย โชคดีที่คำสาปนี้ไม่ถ่ายทอดทางสายเลือด มิฉะนั้นแล้วเหลียนเอ๋อร์ก็...”

เมื่อได้ยินบทสนทนาของพวกเขา เย่เทียนอี้ก็เข้าใจในทันที

ที่แท้ก็เป็นคำสาป!

คำสาปทำให้ขอบเขตพลังของนางลดลง อายุขัยสั้นลง!

มิน่าเล่า ภายใต้ดวงตาแห่งสรรพชีวิตของเย่เทียนอี้ นางผู้เป็นสายเลือดโดยตรงของวังจันทราเทพ มารดาของหวงเหลียน กลับมีระดับพลังเพียงขอบเขตเทียนจุน และในสายตาของเขา พลังชีวิตของหวงอิงใกล้จะหมดสิ้นแล้ว เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่ปีเท่านั้นจริงๆ

แต่หากเป็นเรื่องคำสาป เย่เทียนอี้ก็ไม่เข้าใจเช่นกัน นี่เป็นสิ่งที่พิเศษอย่างมาก ตลอดมามีผู้ที่สามารถใช้สิ่งนี้น้อยคนนัก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคำสาปที่สามารถส่งผลต่อยอดฝีมือระดับนี้ได้สำเร็จ

นางถูกสาปโดยไม่ทราบสาเหตุ ซึ่งเป็นเรื่องปกติมาก

เพราะการร่ายคำสาปนั้นแทบไม่มีขีดจำกัด บางทีอาจต้องการเพียงเส้นผมของนางหนึ่งเส้น ต่อให้อยู่ไกลสุดขอบฟ้า ก็สามารถร่ายคำสาปได้แล้ว

เป็นสิ่งที่ทรงพลังและน่ากลัว แต่ก็แทบจะสาบสูญไปแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคำสาปที่ร้ายกาจเช่นนี้

“ต้องขออภัยอย่างยิ่ง แม้ว่าผู้เฒ่าผู้นี้จะมีความรู้เรื่องคำสาป แต่... คำสาปนี้ไม่ว่าจะเป็นความรุนแรงหรือต้นตอของมันก็น่ากลัวเกินไป ผู้ที่ร่ายคำสาปนี้มีความเชี่ยวชาญในด้านนี้สูงส่งชนิดที่เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในไม่กี่คนตลอดมา ผู้ผูกปมต้องเป็นผู้แก้ ท่านลองไตร่ตรองดูให้ดีว่าเคยไปล่วงเกินบุคคลเช่นนี้หรือไม่ วิชาคำสาปแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ระดับพลังของเขาเองก็ย่อมต้องน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง”

หวงอิงพยักหน้า “เข้าใจแล้ว รบกวนท่านแล้ว”

ดวงตาคู่งามของหวงเหลียนมองมารดาของตน ในใจพลันถอนหายใจแผ่วเบา

เป็นเช่นนี้เองสินะ?

ยอดฝีมือระดับนี้ก็ยังไม่มีวิธีแก้ไขหรือ?

“เช่นนั้น... ทุกท่าน เชิญร่วมงานเลี้ยงต่อเถิด”

หวงอิงกล่าว

“อันที่จริง... ข้าอาจจะมีวิธีก็ได้”

ในตอนนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา ทุกคนต่างหันไปมอง

“อะไรนะ?”

พวกเขาต่างมองไปยังเย่เทียนอี้อย่างไม่อยากจะเชื่อ