บทที่ 1351 ระบบสร้างฝันเปิดใช้งานอีกครั้ง

### บทที่ 1351 ระบบสร้างฝันเปิดใช้งานอีกครั้ง

อันอวี่ซวงมองเย่เทียนอี้แล้วกล่าวว่า "ในตำหนักเก้าสวรรค์มีคนที่เป็นสมาชิกของสมาพันธ์ทวยเทพอยู่ และสมาพันธ์ทวยเทพก็มีคนของตนอยู่ในสมาคมเทียนจงเช่นกัน ตอนนี้จักรวรรดิเทียนเสวี่ยต้องการให้สมาชิกสมาคมเทียนจงมากำหนดกฎเกณฑ์บางอย่าง ซึ่งคล้ายกับการคัดเลือกประมุขพันธมิตรของเหล่านิกายใหญ่ในจักรวรรดิ ตำแหน่งประมุขพันธมิตรผู้นี้ยังว่างอยู่ คนจากตำหนักเก้าสวรรค์และตำหนักเทียนหยางที่มาในครั้งนี้ ก็ล้วนมาเพราะเรื่องนี้"

"เหลวไหลสิ้นดี!"

เย่เทียนอี้กล่าว

"ดังนั้นข้าจึงคิดไม่ตก"

อันอวี่ซวงกล่าว

ท่านลองคิดดูสิ หากรวมพลังกัน พวกเขาสามารถบดขยี้กองกำลังของข้าได้อย่างง่ายดาย แต่พวกเขาทำเช่นนั้นไม่ได้ เพราะพวกเขาคือขุมอำนาจจากแดนเบื้องบน เป็นขุมอำนาจที่ต้องรักษาหน้าตาของตนเอง!

เช่นนั้นพวกเขาจะมาทำอะไรกัน?

แต่ถ้าหากไม่มีทางทำได้ แล้วพวกเขาจะมาทำอะไรกัน?

อันอวี่ซวงยากที่จะคาดเดาได้

นางคิดว่าหากใช้หนทางที่ขาวสะอาด ย่อมไม่มีทางทำได้ แต่หากเป็นวิถีทางสกปรกล่ะ?

หากเป็นการต่อสู้ นางก็ไม่กลัว เพียงแต่กังวลว่าจะถูกลอบกัด

"ไม่เป็นไร ข้าจะคอยดูว่าพวกมันจะเล่นไม้ไหน วางใจเถิด ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการล้างแค้นให้บิดามารดาด้วยมือของตนเอง ข้าไม่ห้าม แต่เจ้าก็ต้องระวังตัวด้วย"

"ข้ารู้"

ถูกเด็กหนุ่มอายุยี่สิบกว่าปีสั่งสอน นางจะทำกระไรได้เล่า

ความสามารถของอันอวี่ซวงนั้นเห็นได้ชัดว่าโดดเด่นกว่าเย่เทียนอี้ ประสบการณ์ต่างๆ ก็ไม่ใช่สิ่งที่เย่เทียนอี้จะเทียบได้ เพียงแต่ว่าเรื่องนี้ นางก็ไม่มีความคิดอะไรจริงๆ

สิ่งหนึ่งที่อันอวี่ซวงรู้ก็คือ พวกเขาไม่สามารถลงมือได้โดยตรงอย่างแน่นอน แต่จะเล่นตุกติกอะไรลับหลังก็ไม่รู้ นางทำได้เพียงตั้งรับเท่านั้น!

เย่เทียนอี้กล่าว "ข้าก็ไม่รู้ว่าพวกมันจะทำอะไร ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้าที่นี่เอง อย่างไรเสียพวกมันก็ไม่กล้าลงมืออยู่แล้ว เช่นนั้นข้าก็ไม่ต้องเชิญซูฉีปิงกับพวกนางมาช่วย ข้าไม่เชื่อหรอกว่า ในเมื่อข้าศิษย์ของราชินีอสูรอยู่ที่นี่ พวกมันยังจะกล้าเหิมเกริมได้อีกรึ"

ดวงตาอันงดงามของอันอวี่ฉิงเป็นประกาย

"ใช่ๆๆ เย่เทียนอี้เป็นศิษย์ของราชินีอสูร ตัวตนของเขาวางอยู่ตรงนี้ พวกเขามีแผนการร้ายอะไรก็อาจจะต้องลังเลอยู่บ้าง"

อันอวี่ฉิงกล่าว

"เช่นนั้นถึงเวลาแล้วเจ้าก็ร่วมต้อนรับพวกเขาพร้อมกับข้าแล้วกัน"

อันอวี่ซวงกล่าว

เช่นนี้ก็น่าจะพอได้ และก็ไม่นับว่าติดหนี้บุญคุณเย่เทียนอี้เพิ่มอีก

"แน่นอนสิ เช่นนั้นคืนนี้ข้าก็จะพักที่นี่กับพวกเจ้าแล้วกัน"

เย่เทียนอี้กล่าวพลางยิ้ม

"ได้ อวี่ฉิง เจ้าไปจัดห้องให้เย่เทียนอี้หน่อย"

"เจ้าไปเถอะ ข้าจะไปเที่ยวคลับกับชิงหานแล้ว"

อันอวี่ฉิงกล่าว

จากนั้นนางก็มองไปยังเย่เทียนอี้แล้วถาม "เจ้าจะไปด้วยกันหรือไม่?"

"ข้าไม่ไปหรอก ข้าเป็นเยาวชนดีเด่นผู้รักนวลสงวนตัว"

"ยุคสมัยไหนแล้ว ยังมีคนคิดว่าไปเที่ยวคลับแล้วจะไม่รักนวลสงวนตัวอีกรึ?"

อันอวี่ฉิงกลอกตา

"เจ้าอย่าไปทำให้เสี่ยวชิงหานเสียคนล่ะ"

เย่เทียนอี้กล่าว

"พอเถอะ พวกเราเดี๋ยวก็กลับแล้ว"

จากนั้นอันอวี่ฉิงก็โบกมือแล้วเดินจากไป

"ตามข้ามาเถอะ"

อันอวี่ซวงนำทางเย่เทียนอี้ไปยังที่พัก

"เจ้าก็พักห้องนี้แล้วกัน ข้างในสะอาดหมดจดแล้ว"

อันอวี่ซวงชี้ไปยังห้องตรงหน้าแล้วกล่าวอย่างเรียบเฉย

"ข้าอยากจะอยู่ห้องเดียวกับเจ้านี่นา"

เย่เทียนอี้มองอันอวี่ซวงแล้วกล่าว

"ทำตัวดีๆ หน่อย"

"นี่ ข้าอยู่ห้องเดียวกับแฟนตัวเอง มันจะไม่ดีตรงไหนกัน?"

อันอวี่ซวงส่ายหน้าอย่างระอาใจ

พวกนางมาถึงชั้นสามของคฤหาสน์หลังหนึ่ง

ที่นี่เป็นสถานที่ที่มีเพียงอันอวี่ซวงเท่านั้นที่สามารถมาได้ รอบๆ เป็นส่วนตัวอย่างยิ่ง อันอวี่ฉิงก็พักอยู่ที่นี่ แต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่าที่นี่มีคนพักอยู่สองคน

"ฟ้ามืดแล้ว ข้าจะไปเรียกคนมาทำอาหาร"

"เจ้าต้องกินกับข้าด้วย"

"อืม... ได้"

เย่เทียนอี้ยิ้มกว้างทันที

"เอ๊ะๆ นี่คือห้องของเจ้ารึ?"

เย่เทียนอี้ชี้ไปยังห้องข้างๆ

นั่นไม่ใช่ห้องของอันอวี่ซวง แต่เป็นห้องของอันอวี่ฉิง

เดิมทีอันอวี่ซวงก็คิดจะบอก แต่ว่า...

แต่ว่า... อันอวี่ซวงพลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

เย่เทียนอี้ผู้นี้บอกว่า... อยากจะไปห้องของนาง... นั่นไม่ได้เด็ดขาด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ห้องนอนส่วนตัวของนาง นางไม่อนุญาตให้บุรุษเข้าไปโดยเด็ดขาด ต่อให้เขาจะเป็นเย่เทียนอี้ นางก็ยังยอมรับไม่ได้ชั่วคราว

ดังนั้น...

ทำได้เพียงใช้ประโยชน์จากน้องสาวผู้นี้เป็นเกราะกำบังเท่านั้น

อืม น้องสาวผู้นี้ของตนกับเย่เทียนอี้มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ถึงเวลาแล้วอย่างมากที่สุดก็แค่เรื่องเข้าใจผิด หากพวกเขาสามารถหยอกล้อกันได้ คืนหนึ่งก็จะผ่านไป วันรุ่งขึ้นก็รีบส่งเจ้าเฒ่าหัวงูผู้นี้ไปเสีย

"ใช่"

อันอวี่ซวงกล่าว

"ข้าว่าแล้วเชียว ลูกบิดประตูนี้เห็นได้ชัดว่ามีคนเปิดปิดอยู่บ่อยๆ"

เย่เทียนอี้กล่าวพลางจะเปิดประตู

อันอวี่ซวงกดมือของเย่เทียนอี้ไว้

เย่เทียนอี้มองดูดวงตาอันงดงามที่เย็นชาของนาง

"ได้ๆๆ ข้าไม่เข้าไป ไม่เข้าไปแล้วก็ได้นี่นา จริงๆ เลย"

จากนั้นเย่เทียนอี้ก็จดจำ "ห้องของอันอวี่ซวง" ห้องนี้ไว้เงียบๆ

เรื่องตลกสิ้นดี! แม้ว่าพี่สาวจอมมารร้ายกับอันอวี่ซวงจะหน้าตาเหมือนกัน แต่ท้ายที่สุดแล้วอันอวี่ซวงกับเย่เทียนอี้ก็ได้ยืนยันความสัมพันธ์กันแล้ว และการยืนยันความสัมพันธ์ก็มีข้อดีอยู่อย่างหนึ่ง... นั่นคือหากเย่เทียนอี้หน้าด้านขึ้นอีกสักหน่อย พยายามอีกสักนิด ไม่แน่ว่าอาจจะเกิดเรื่องดีๆ ขึ้นก็ได้!

โธ่เอ๊ย จักรพรรดินีเชียวนะ เป็นจักรพรรดินีหอมกรุ่นอีกคนแล้ว บนโลกใบนี้ ยังมีสตรีใดหอมกว่าจักรพรรดินีอีกรึ?

ซี้ด—

คืนนี้เย่เทียนอี้ต้องไปให้ได้

เพราะเย่เทียนอี้รู้ดีว่า อันอวี่ซวงแม้จะปฏิเสธเขาอยู่ตลอดเวลา แต่ความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อเขานั้นต้องสูงมากอย่างแน่นอน ในขณะเดียวกัน นางก็คงจะรู้สึกผิดต่อตนเองอยู่มาก ทั้งยังติดหนี้บุญคุณเย่เทียนอี้มากมาย มีความเป็นไปได้สูงว่าเย่เทียนอี้เพียงแค่ค่อยๆ แข็งกร้าวขึ้นอีกสักหน่อย นางก็อาจจะขัดขืนพอเป็นพิธี...

แน่นอนว่า ขั้นตอนสุดท้ายเย่เทียนอี้คิดว่าความเป็นไปได้ไม่สูง แต่จูบสักหน่อยก็ต้องได้สิ? หรือไม่ก็กอดจักรพรรดินีหอมกรุ่นนอนหลับ

ซี้ด—

ให้ตายเถอะ!

คืนนี้ต้องไปให้ได้!

ต่อให้จะทำให้อันอวี่ซวงกังวลใจ แอบสร้างเขตอาคมไว้ เขาก็ต้องเข้าไปให้ได้ อย่างไรเสียมือทั้งสองข้างก็ทำให้พลังวิญญาณไร้ผล เขตอาคมก็ทำลายได้โดยตรง

กลางดึก...

เย่เทียนอี้นอนอยู่บนเตียงฝึกตน

เวลาเพิ่งจะถึงเที่ยงคืน

"ติ๊ง... ต้องการเปิดใช้งานระบบใหม่หรือไม่?"

เย่เทียนอี้คิดอยู่ครู่หนึ่ง

"เปิดระบบสร้างฝันให้ข้าหน่อย"

นี่คือระบบที่เย่เทียนอี้ชื่นชอบอย่างยิ่ง

ก็ลองดูแล้วกัน

"ติ๊ง... ระบบสร้างฝันเปิดใช้งาน"

มุมปากของเย่เทียนอี้ยกขึ้นเล็กน้อย

"สร้างฝัน อันอวี่ซวง เนื้อหา... แค่กๆ เจ้าย่อมเข้าใจ"

"สร้างฝัน อันอวี่ฉิง เนื้อหาเหมือนกัน"

"สร้างฝัน อืม... หึๆ เหยาซี"

"สร้างฝัน ฮว่าชิงหาน"

อย่างไรเสียเย่เทียนอี้ก็ได้สร้างฝันที่หลากหลายมากมายให้พวกนางแล้ว

ตอนนี้พวกนางบางคนยังไม่นอนก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่พวกนางนอนหลับหรือเข้าสู่การฝึกตนในระดับลึกแล้ว เช่นนั้น...

"ทำไมวันนี้กลับเร็วนัก?"

ฮว่าชิงหานเอ่ยถามอันอวี่ฉิง

อันอวี่ฉิงเรอออกมากลิ่นสุรา แล้วกล่าวว่า "มีเรื่องนิดหน่อย"

"เย่เทียนอี้ไปที่นั่นของเจ้าแล้วใช่หรือไม่?"

ฮว่าชิงหานถาม

เพราะเมื่อตอนกลางวันเย่เทียนอี้ส่งข้อความมาบอกนางว่าเขามาถึงจักรวรรดิเทียนเสวี่ยแล้ว และเย่เทียนอี้มาจักรวรรดิเทียนเสวี่ยก็คงไม่พ้นที่จะมาหาอันอวี่ฉิงกระมัง...