(ฟรี) บทที่ 230 ตัวอ่อนกระบี่โบราณ สิ่งมีชีวิตลึกลับนั่งขัดสมาธิบนโลงศพโบราณ!

จอมจักรพรรดิสวรรค์โจมตีลงมาจากด้านบนเข้าใส่ราชันอมตะเฉียน จอมจักรพรรดิอู๋ฉื่กระชับตราประทับอู๋ฉื่อในมือเผชิญหน้ากับราชันอมตะอีกสองคน

และสถานการณ์ที่พวกเขาทั้งสองเผชิญนั้นก็แทบจะเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นการทุบตีราชันอมตะแต่ฝ่ายเดียว หรือช่วยกันทุบตี

จอมจักรพรรดิสวรรค์เหวี่ยงหมัดออกไป สร้างจักรวาลให้อยู่ระหว่างนิ้วของเขา ราวกับว่ามันเป็นตัวแทนของพลังสุดขั้วแห่งยุคโบราณที่กดขี่อย่างสมบูรณ์จนผู้คนไม่สามารถเงยหน้าขึ้นมาได้

สำหรับจอมจักรพรรดิอู๋ฉื่อ มือซ้ายถือตราผนึกจักรวาล และมือขวาถือตราผนึกนิรันดร์ ตราผนึกทั้งสองรวมกันสร้างพลังการกลับชาติมาเกิดที่ไร้ใครเทียบ ราชันอมตะทั้งสองที่ต่อสู้กับเขาไม่กล้าปล่อยให้พลังอำนาจนี้สัมผัสตัวแม้แต่น้อย

เพราะนั่นเป็นพลังต้องห้าม แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่หากถูกพลังนี้โจมตี ร่างกายที่แท้จริงก็จะมีผลกระทบ

ฉากนี้ สร้างความตกตะลึง

"เจ้าได้รับแต้มตกใจ+*! จากราชันเฉียน!

เจ้าได้รับแต้มตกใจ+5154211 จากเฉียนเจียว!

เจ้าได้รับแต้มตกใจ+3125812 จากยู่หวูเฉิน!!

เจ้าได้รับแต้มตกใจ+1135812 จากฮวงจิ่วเฉิน!”

"เมื่อหลายร้อยล้านปีก่อน ในแดนนิรันดร์ เป็นไปได้หรือที่จะมีตัวตนที่แข็งแกร่งและไร้พ่ายอยู่?"

"เหลือเชื่อ เหลือเชื่อ! แม้แต่ราชันอมตะก็ไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ได้ พวกเขาแข็งแกร่งเกินไป"

ฝั่งแดนนิรันดร์ สิ่งมีชีวิตจำนวนมากพึมพำกับตัวเองด้วยความตกใจ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

เดิมทีคิดว่ามีแค่คนเดียวเท่านั้นที่สูงสุด

ใครจะคิดว่าในส่วนลึกของแม่น้ำแห่งกาลเวลาอันไกลโพ้นนี้ แท้จริงแล้วยังมีสิ่งมีชีวิตสูงสุดอีก 2 คนปรากฏตัวออกมา ทั้งคู่ล้วนดุร้ายและมีรูปแบบการต่อสู้ที่หาที่เปรียบ

เมื่อจอมจักรพรรดิสวรรค์กับจอมจักรพรรดิอู๋ฉื่อกำลังร่วมมือกันต่อสู้กับราชันอมตะสามตน

ผู้โดดเดี่ยวยื่นมือออกไปจุ่มลงในสายธารแห่งกาลเวลาราวกับกำลังเรียกอะไรบางอย่าง

แม่น้ําแห่งกาลเวลาสั่นกระเพื่อม มีเสียงกระทบกระแทกปั่นป่วนออกมาอย่างต่อเนื่อง ราวกับอาวุธสังหารกําลังจะพุ่งออกมา

บูม

"กระแสพลังนี้"

ราชันอมตะที่อยู่ในแนวเดียวกับอันหรานเผยให้เห็นความประหลาดใจและความเคร่งเครียดในดวงตา

มันเหมือนกับกระแสพลังที่ปล่อยออกมาจากอาวุธชั้นยอด กระทั่งทำให้ยุทธภัณฑ์ของราชันอมตะของเขาสั่นเล็กน้อย

แต่ทว่า นั่นเป็นไปได้อย่างไร

ยุทธภัณฑ์ของราชันอมตะ สร้างโดยราชันอมตะ เรียกได้ว่าเป็นอาวุธระดับสูงสุดยอดพิภพ

แม้ว่าพิภพที่ยิ่งใหญ่จะเปลี่ยนผัน ยุคสมัยเปลี่ยนแปลง แต่ยุทธภัณฑ์นี้จะคงอยู่ตลอดไป และไม่มีใครสามารถทำลายมันได้

แต่ตอนนี้ เพียงแค่กระแสพลังที่พวยพุ่งออกมาจากแม่น้ำสายยาวแห่งกาลเวลา จึงมีผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงต่อยุทธภัณฑ์ของแดนทมิฬ?

วืดดด

เมื่อราชันอมตะนี้มีข้อสงสัย เหนือแม่น้ำสายยาวแห่งกาลเวลา แสงนิรันดร์ก็ได้ฉีกท้องฟ้าและพวยพุ่งขึ้นจากแม่น้ำสายยาว เกือบจะตัดผ่าแม่น้ำสายยาวแห่งกาลเวลาออกเป็นสองส่วน!

มันเป็นกระบี่ที่ดูเรียบง่ายและไม่โดดเด่น แต่ก็มีความรู้สึกลึกลับที่ไร้ใครเทียบได้

วิ้งงงงง——!

เสียงสั่นอย่างรุนแรงยังคงดำเนินต่อไป ตัวอ่อนกระบี่ที่น่าอัศจรรย์นี้ดูเหมือนจะได้รับแรงบันดาลใจจากอะไรบางอย่าง จึงระเบิดตัวเองออกมาจากวัตถุดิบศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่ ตัดผ่านแม่น้ำสายยาวแห่งกาลเวลา พุ่งตรงมายังทะเลทราย

กระบี่โบราณ เหมือนกับเป็นแสงแห่งนิรันดร์ บินข้ามกาลเวลา โบยบินมาตรงหน้าดินแดนรกร้าง และถูกกุมไว้ในมือของเขา เหินห่างและลึกลับ

"ตัวอ่อนกระบี่ที่แปลกประหลาด"

"มีความลับที่ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวมากอยู่ในนั้น จําเป็นต้องจัดการอย่างระมัดระวัง"

สองราชันอมตะแสดงความคิดเห็น ดวงตาของพวกเขาเคร่งเครียดอย่างยิ่ง

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ทราบที่มาของตัวอ่อนกระบี่นี้

แต่พวกเขาสามารถสัมผัสบางสิ่งได้

จะทำความรู้จักตัวอ่อนกระบี่นี้ ไม่ง่ายอย่างที่คิด!

ยืนอยู่พร้อมกระบี่ ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่ราชันอมตะข้างอันหราน และในที่สุดเขาก็โบกตัวอ่อนกระบี่กระบี่ในมืออย่างช้าๆ และถือโอกาสเป็นผู้นำ

เมื่อเขาเคลื่อนไหวไปพร้อมกับกระบี่ ในที่สุดวิสัยทัศน์อันน่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้น

เหนือท้องฟ้าที่ไร้ขอบเขต มีสีแดงฉานเหมือนทะเลเลือดแดงที่ไร้ที่สุด ครอบครองท้องฟ้าทั้งหมดอย่างน่าสยดสยองสะพรึงกลัว!

ติ๊ก!

เลือดข้นหนืดหยดจากอากาศ กลิ่นเลือดฉุน ​​มีความรู้สึกว่าวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึง

และด้านหลังของผู้โดดเดี่ยวเหนือท้องฟ้า ในทะเลเลือดที่ไร้ที่สุด ก็ปรากฏโลงศพสำริดโบราณขึ้น!

โลงศพโบราณนั้นเรียบง่ายมาก ไม่มีอะไรน่าแปลกใจ แต่ในโลงศพนั้นความสยดสยองสุดพรรณาระเบิดขึ้นและแผ่ขยายออกไป ราวกับจะให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตสูงสุด!

เลือดสีแดงสดที่หยดลงมาจากขอบหีบศพโบราณ กลายเป็นทะเลเลือดครอบคลุมเก้าสวรรค์

.............

ทะเลเลือดกระเพื่อมขึ้นลง มีกระดูกหลายร้อยล้านชิ้นปรากฏขึ้นผลุบๆ โผล่ๆ ในทะเลเลือด

กระดูกเหล่านี้แตกต่างกันไป แต่โดยไม่มีข้อยกเว้น พวกมันปลดปล่อยความผันผวน ที่หาใดเปรียบออกมา และที่สำคัญที่สุดก็คือพวกมันอยู่เหนือเขตแดนนิรันดร์ที่แท้จริง!

เหนือทะเลเลือด กระดูกนับพันลอยกระเพื่อมขึ้นและจมลง มีเพียงโลงศพสำริดโบราณเท่านั้นที่ลอยล่องอยู่ตามลำพังคงอยู่ตลอดกาล

บนโลงศพโบราณ มีสิ่งมีชีวิตลึกลับนั่งขัดสมาธิถือตัวอ่อนกระบี่โบราณ ดวงตาของเขานั้นแหลมคม!

นี่เป็นฉากที่น่าตกใจอย่างยิ่ง บนโลงศพสำริดโบราณ มีคนผู้หนึ่งนั่งอยู่ตามลำพัง ราวกับล่องลอยอยู่ในทะเลเลือดที่ไร้ขอบเขต!

"สังหาร!"

ราชันอมตะข้างกายอันหรานคำรามออกมาด้วยความโกรธ ตรงไปเข่นฆ่าผู้โดดเดี่ยว

เพราะเขาหวาดกลัวมาก ฉากตรงหน้าเกินความเข้าใจของเขาจริงๆ

ดังนั้น ราชันอมตะไม่ต้องการที่จะนั่งดูแบบนี้อีกต่อไป เขาต้องการที่จะตื่นขึ้นมาจากทุ่งสังหารแห่งนี้

"ได้เลย!"

เมื่ออันหรานเห็นเช่นนี้ ก็ไม่แสดงความอ่อนแอให้เห็น ระเบิดพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเพื่อเผชิญหน้ากับผู้โดดเดี่ยวอีกครั้ง!

จิตสังหารพวยพุ่งออกมาจากราชันบรรพบุรุษทั้งสองพร้อมกัน กวาดข้ามดินแดนทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า กระทั่งทะเลเลือดบนท้องฟ้าที่ไร้ขอบเขตก็เริ่มเดือดพล่าน!

แต่เมื่อเผชิญกับสิ่งทั้งหมดนี้ การตอบสนองของผู้โดดเดี่ยวนั้นกลับเรียบง่ายและตรงไปตรงมาจนถึงสุดขั้ว

เขาเพียงแค่ยกตัวอ่อนกระบี่ในมือขึ้นอย่างใจเย็น วาดผ่านอากาศ ฟันไปยังศีรษะของราชันอมตะข้างกายอันหราน

PS: มีอีกตอนประมาณสองทุ่มครับ