บทที่ 1331 เสี่ยวอิ๋งอวี่: เนื้อแกะย่างไม้ใหญ่!

### บทที่ 1331 เสี่ยวอิ๋งอวี่: เนื้อแกะย่างไม้ใหญ่!

การต่อสู้รอบนี้ของเสี่ยวอิ๋งอวี่ จะว่าน่าสนใจก็น่าสนใจ จะว่าไม่น่าสนใจ ก็เพราะในสายตาของผู้อื่นเสี่ยวอิ๋งอวี่ไม่มีทางคว้าชัยชนะมาได้อยู่แล้ว ดังนั้นนางจะชนะหรือแพ้ก็ไม่ต่างกัน

แต่สำหรับจักรพรรดิเทพแล้ว เขากลับให้ความสนใจอย่างยิ่ง เพราะศิษย์ของราชินีอสูรทุกคนล้วนมีโอกาสเป็นจักรพรรดิมารในยุคปัจจุบัน เสี่ยวอิ๋งอวี่ผู้นี้อย่างน้อยก็เป็นคนที่เปิดเผยความสามารถน้อยที่สุดในตอนนี้ จะใช่หรือไม่

“พูดตามตรงนะ ข้าไม่อยากจะสู้กับเจ้าจริงๆ”

คู่ต่อสู้ของเสี่ยวอิ๋งอวี่คือชายหนุ่มนามว่าเฉินฉู่เฉียว เมื่อเห็นเสี่ยวอิ๋งอวี่ที่ดูบอบบางน่ารักเช่นนี้ ก็รู้สึกไม่อาจทำใจลงมือได้จริงๆ

“เช่นนั้นเสี่ยวอิ๋งอวี่จะตีท่านจนต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน”

เสี่ยวอิ๋งอวี่กล่าวอย่างดื้อรั้น

“โอ้ ได้ เช่นนั้นนายน้อยผู้นี้จะลองดูความแข็งแกร่งของศิษย์ราชินีอสูรเช่นเจ้าเสียหน่อย!”

กล่าวจบ เฉินฉู่เฉียวก็กุมกระบี่ยาวพุ่งเข้าหาเสี่ยวอิ๋งอวี่โดยตรง

เขาก็ไม่ได้ประมาทเช่นกัน ท้ายที่สุดแล้วแม้จะทำใจลงมือไม่ได้ แต่นางก็เป็นศิษย์ของราชินีอสูร หากไม่เกรงกลัวก็คงเป็นไปไม่ได้ จะต้องมีความสามารถพิเศษอย่างแน่นอน!

เสี่ยวอิ๋งอวี่ยื่นมือน้อยๆ ออกไป แสงสีขาวสายหนึ่งสว่างวาบขึ้น จากนั้นก็รวมตัวกันกลายเป็นกระบี่เล่มหนึ่ง

“นี่คือเหตุผลที่นางไม่หยิบอาวุธวิญญาณหรือ นี่คือเจตจำนงกระบี่ก่อเกิดเป็นกระบี่รึ”

“ดูเหมือนจะไม่ใช่เจตจำนงกระบี่ เป็นเพียงเงากระบี่ที่เกิดจากการรวมตัวของพลังงานบางอย่างเท่านั้น นั่นก็ถือเป็นพลังของตนเอง ไม่ได้ผิดกฎแต่อย่างใด”

“...”

บทสนทนาของเหล่าผู้แข็งแกร่งภายนอก

จากนั้นพลังจากร่างเล็กๆ ของเสี่ยวอิ๋งอวี่ก็ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง!

“เสี่ยวอิ๋งอวี่จะชนะได้หรือไม่”

ซือเจียอีเอ่ยถามเย่เทียนอี้

เย่เทียนอี้พยักหน้า “ได้ อย่างน้อยขอบเขตจักรพรรดิเทพก็ไม่มีปัญหา”

ราชินีอสูรเคยบอกกับเย่เทียนอี้ว่า เสี่ยวอิ๋งอวี่ไม่จำเป็นต้องฝึกฝน ในร่างของนางมีพลังอันแข็งแกร่งอยู่แล้ว พลังนี้จะค่อยๆ ถูกปลดผนึกไปตามกาลเวลา นางจะได้รับพลังที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งฟื้นฟูสู่จุดสูงสุด!

สิ่งที่สามารถสอนนางได้จริงๆ ก็คือทักษะการต่อสู้บางอย่าง แต่ทักษะการต่อสู้ รวมถึงเพลงกระบี่เหล่านี้ นางก็จะสามารถปลุกพลังขึ้นมาได้เองทีละน้อย

ก็เหมือนกับตอนนี้ เสี่ยวอิ๋งอวี่สร้างกระบี่ขึ้นมาเล่มหนึ่ง หลังจากเสริมพลังด้วยคุณสมบัติแล้วก็ต่อสู้กับเฉินฉู่เฉียวผู้นั้นได้อย่างสูสี ผู้คนรอบข้างต่างก็อุทานด้วยความตกตะลึง!

แม้กระทั่งในเวลาเพียงไม่กี่วินาที เสี่ยวอิ๋งอวี่ก็กดดันเขาได้อย่างสมบูรณ์

“โฮ่ เก่งกาจนัก ข้ากลับรู้สึกว่าศิษย์ของราชินีอสูรผู้นี้แข็งแกร่งกว่าเย่เทียนอี้เสียอีก พลังต่อสู้ของนางแข็งแกร่งมากจริงๆ”

“ดูเพลงกระบี่ของนางสิ เหตุใดเพลงกระบี่ของนางจึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ เฉียบคมยิ่งนัก ข้ารู้สึกว่าเพียงแค่เพลงกระบี่นี้ เกรงว่าผู้อาวุโสหลายท่านที่อยู่ในที่นี้ก็ยากที่จะเทียบกับนางได้กระมัง อีกทั้งข้ารู้สึกว่ามันช่างขัดกับตัวนางเหลือเกิน”

ความรู้สึกขัดกันเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้ว เสี่ยวอิ๋งอวี่น่ารักถึงเพียงนั้น รู้สึกว่านางเหมาะที่จะคอยเสริมพลังให้ผู้อื่นอยู่เบื้องหลัง แล้วก็คอยร้องไห้กระซิกๆ มากกว่า ทันใดนั้นนางกลับแสดงเพลงกระบี่ที่ยอดเยี่ยมและเฉียบคมถึงเพียงนี้ ทั้งยังเป็นร่างเล็กๆ... ช่างขัดกันจริงๆ

“สมแล้วที่เป็นศิษย์ของราชินีอสูร เพลงกระบี่นี้เรียกได้ว่าเข้าขั้นเทพ ข้าคิดว่าในที่นี้หลายท่านที่ฝึกฝนมาหลายสิบปี หลายร้อยปี เกรงว่าจะยังสู้ไม่ได้!”

“ออกจะเกินจริงไปหน่อย หรือว่านางจะเป็นเจี้ยนกู่คนที่สอง อัจฉริยะด้านกระบี่อย่างเจี้ยนกู่ ร้อยปีจะปรากฏสักคนก็นับว่ายากยิ่งแล้ว ราชินีอสูรผู้นี้ไปหาผู้เยาว์ที่ท้าทายสวรรค์เช่นนี้มาจากที่ใดกัน นักรบที่มีความสามารถในการเสริมพลังระดับนี้ ยังมีความสำเร็จด้านวิถีกระบี่ถึงระดับนี้อีก ช่างน่าฉงนใจเสียจริง”

“...”

เพียงแค่การแสดงเพลงกระบี่ของเสี่ยวอิ๋งอวี่ก็ทำให้ผู้คนจำนวนมากยิ่งมั่นใจว่า นางคือศิษย์ของราชินีอสูรจริงๆ

ท้าทายสวรรค์!

และเหตุผลที่แท้จริงก็คือเพลงกระบี่นี้ไม่ใช่สิ่งที่เสี่ยวอิ๋งอวี่ร่ำเรียนมา แต่เป็นสิ่งที่นางปลุกพลังขึ้นมาโดยตรง

ดังนั้นท่านจึงจะรู้สึกว่า การที่นางมีเพลงกระบี่ระดับนี้ตั้งแต่อายุยังน้อยช่างน่าตกตะลึงเหลือเกิน

ภายใต้การกดดันอย่างสมบูรณ์ของเพลงกระบี่ และขอบเขตพลังหลังจากการเสริมพลังที่ไม่ด้อยไปกว่ากันมากนัก เฉินฉู่เฉียวผู้นั้นจึงถูกเสี่ยวอิ๋งอวี่กดดันจนสิ้นท่า

“นายน้อยผู้นี้ไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้! สะเทือนฟ้าสะท้านดิน! อ๊าก...”

เฉินฉู่เฉียวผู้นั้นปล่อยกระบวนท่าใหญ่ออกมาโดยตรง

เสี่ยวอิ๋งอวี่ที่ยืนอยู่ตรงนั้นกะพริบตาปริบๆ

“เนื้อแกะย่างไม้ใหญ่”

เสี่ยวอิ๋งอวี่ร้องตะโกน จากนั้นนางก็รวบรวมพลังกลุ่มหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเป็นวิชายุทธของนาง แต่... นางกลับรวบรวมวิชายุทธให้กลายเป็นเนื้อแกะย่างเสียบไม้ขนาดมหึมา

คนภายนอกต่างก็โง่งันไป

เฉินฉู่เฉียวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็ตะลึงไปเช่นกัน

นี่มันวิชายุทธอะไรกัน

“เอาแต่ทำเรื่องไร้สาระพวกนี้ ต่อหน้าขอบเขตพลังที่แท้จริง วิชายุทธเช่นเจ้าจะเอามาอวดอ้างได้หรือ”

ตูม—

จากนั้นเฉินฉู่เฉียวก็โจมตีเข้าใส่เสี่ยวอิ๋งอวี่โดยตรง

“เนื้อแกะย่างไม้ใหญ่” ของเสี่ยวอิ๋งอวี่ก็พุ่งออกไปเช่นกัน

“อืม... ต้องใส่พริกป่นเยอะๆ หน่อยถึงจะอร่อย”

เสี่ยวอิ๋งอวี่กะพริบตาโต จากนั้นพลังกลุ่มหนึ่งก็ระเบิดออกมาอีกครั้ง เปลี่ยนพลังวิญญาณให้กลายเป็นจุดเล็กจุดน้อย ราวกับมีคนโปรยพริกป่นลงมาจากฟากฟ้า โรยลงบน “เนื้อแกะย่างไม้ใหญ่” ที่เสี่ยวอิ๋งอวี่ปล่อยออกมา

ในชั่วพริบตา เนื้อแกะย่างไม้ใหญ่ก็มีสีสันสดใส ราวกับได้รับการยกระดับขึ้น

ปัง—

สุดท้าย เนื้อแกะย่างไม้ใหญ่ก็เป็นฝ่ายชนะ

ทุกคน: “...”

เสี่ยวอิ๋งอวี่ชนะอย่างง่ายดายไปหน่อย

“ข้าหิวจัง”

หลิวเฉียนเฉียนลูบท้องน้อยของตนเอง

เย่เทียนอี้ถึงกับโง่งันไป

ไม่ใช่กระมัง ใครกันที่สอนเสี่ยวอิ๋งอวี่ให้เป็นเช่นนี้ วิชายุทธดีๆ แท้ๆ สร้างให้เป็นมังกร เป็นหงส์ไม่สง่างามกว่าหรือ เจ้ากลับรวบรวมให้เป็นเนื้อย่างเสียบไม้ใหญ่...

เย่เทียนอี้อยากจะหัวเราะทั้งน้ำตาจริงๆ

เหล่าผู้แข็งแกร่งต่างมองหน้ากัน

พวกเขาดูถูกพลังของเสี่ยวอิ๋งอวี่ต่ำไป!

“นางสามารถเอาชนะขอบเขตจักรพรรดิเทพได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้ หมายความว่า อย่างน้อยที่สุดนางก็สามารถต่อสู้กับขอบเขตเทวะสวรรค์ได้ ขอบเขตเทพประมุขที่สามารถต่อสู้กับขอบเขตเทวะสวรรค์ได้ พลังต่อสู้ระดับนี้ก็เทียบเท่ากับมาตรฐานยี่สิบอันดับแรกของอันดับสวรรค์ในแดนเบื้องบนแล้ว! สมแล้วที่เป็นศิษย์ของราชินีอสูร”

“ข้ารู้สึกว่าหากวัดกันที่พลังต่อสู้เพียงอย่างเดียว เย่เทียนอี้ผู้นี้สู้ไม่ได้จริงๆ พวกเราดูถูกนางไปแล้ว อีกทั้งศิษย์ของราชินีอสูรแต่ละคนล้วนมีความสามารถที่แตกต่างกันไป เด็กสาวผู้นี้กลับรวบรวมวิชายุทธให้กลายเป็นเช่นนั้นได้ เป็นตัวประหลาดอีกคนแล้ว อัจฉริยะจริงๆ”

แต่ทว่า ท่านจ้าวแดนฉางเทียนและคนอื่นๆ กลับไม่ตื่นตระหนก

เจ้าอยู่ในขอบเขตเทพประมุข ต่อให้ข้ายอมให้ถึงที่สุดว่าเจ้าสามารถเอาชนะขอบเขตเทวะสวรรค์ขั้นที่สิบได้ แต่เจ้าก็ไม่มีทางเอาชนะขอบเขตสามวิญญาณได้อย่างแน่นอน เพราะคนที่แข็งแกร่งที่สุดหลายคนล้วนอยู่ในขอบเขตสามวิญญาณ อันดับหนึ่งนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะคว้ามาได้!

ทั่วทั้งทวีป แม้แต่คนที่ท้าทายสวรรค์ที่สุดในแดนเบื้องบน อัจฉริยะที่เก่งกาจที่สุดในประวัติศาสตร์ หากไม่นับพลังจากภายนอกอย่างอาวุธวิญญาณ ก็ไม่มีทางที่จะใช้ขอบเขตเทพประมุขเอาชนะขอบเขตสามวิญญาณได้! เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน! ใครทำได้ อันดับหนึ่งของอันดับสวรรค์ก็ยกให้ไปได้เลย

“ท่านพ่อเจ้าขา”

เสี่ยวอิ๋งอวี่วิ่งเข้าไปหาเย่เทียนอี้อย่างมีความสุข กระโดดเข้าสู่อ้อมกอดของเขา

“เจ้าเก่งมากจริงๆ”

เย่เทียนอี้บีบจมูกเล็กๆ ของนาง

“คิกๆ เสี่ยวอิ๋งอวี่จะเก่งกว่านี้ได้อีกนะเจ้าคะ”

เมื่อได้ยินคำชมของเย่เทียนอี้ เสี่ยวอิ๋งอวี่ก็มีความสุขอย่างยิ่ง

ซือเจียอีกับซีเชียนอวี่มองหน้ากัน

เอาเถอะ ที่แท้คนที่ถ่วงแข้งถ่วงขาก็คือพวกนางมาโดยตลอด

น่าอับอายจริงๆ

“แต่ว่ารอบต่อไปเจ้าไม่ต้องสู้แล้วนะ มอบให้ข้าเถอะ”

เย่เทียนอี้กล่าวกับเสี่ยวอิ๋งอวี่

“อื้มๆ”

เสี่ยวอิ๋งอวี่ไม่ว่าจะทำอะไรก็เชื่อฟังเย่เทียนอี้