บทที่ 1136 การแข่งขัน

### บทที่ 1136 การแข่งขัน

มิใช่ว่าพวกเขาไม่สามารถนำสมบัติวิญญาณสวรรค์ปฐพีที่ล้ำค่ากว่าหรือเทียบเท่าไข่มุกเทพโลหิตออกมาได้ เพียงแต่พวกเขาเสียดายมัน!

พวกเขายอมนำสมบัติวิญญาณสวรรค์ปฐพีจำนวนมากมาแลก แต่ไม่ยอมนำของล้ำค่าเพียงชิ้นเดียวออกมา!

สำหรับจักรพรรดิโลหิต ไข่มุกเทพโลหิตนี้เปรียบดั่งแก้วตาดวงใจ บัดนี้เขากลับยอมนำแก้วตาดวงใจของตนออกมาแลกกับศิลามายาเวิ้งว้างเชียวหรือ?

เมื่อจักรพรรดิโลหิตประกาศเช่นนี้ พูดตามตรงแล้ว แม้ยอดฝีมือคนอื่นจะยังต้องการแข่งขัน แต่หากไม่นำของวิเศษที่เป็นแก้วตาดวงใจของตนออกมาสู้ด้วย จะหาญกล้านำสิ่งใดออกมาประชันได้อีกเล่า?

ดังนั้น ศิลามายาเวิ้งว้างชิ้นนี้ก็น่าจะตกเป็นของจักรพรรดิโลหิตโดยไร้ข้อกังขาแล้ว!

เพียงแต่... มันไม่คุ้มค่า! ไม่คุ้มค่าอย่างสิ้นเชิง!

ใครต่างก็รู้ว่าการแลกเปลี่ยนนี้ไม่คุ้มค่า! แต่เหตุใดเขาจึงทำเช่นนี้? หรือว่าเขามีจุดประสงค์บางอย่างที่ผู้อื่นมิอาจล่วงรู้?

ต้องเป็นเช่นนั้นแน่! เขาต้องการศิลามายาเวิ้งว้างอย่างยิ่งยวด! และต้องเป็นไปเพื่อเรื่องสำคัญ! เรื่องสำคัญที่ว่านี้ย่อมมีค่ายิ่งกว่าไข่มุกเทพโลหิตของเขาเป็นแน่!

"เช่นนั้นท่านจักรพรรดิโลหิตได้นำไข่มุกเทพโลหิตออกมาแล้ว ทุกท่านยังคงมีใครจะแข่งขันเพื่อแย่งชิงศิลามายาเวิ้งว้างชิ้นแรกนี้อีกหรือไม่?"

ทุกคนต่างรู้ดีว่าไม่คุ้มค่า จึงไม่มีความจำเป็นต้องไปแข่งขันกับจักรพรรดิโลหิตเพื่อศิลาชิ้นแรกนี้! จักรพรรดิโลหิตผู้นี้ช่างบ้าคลั่งเกินไปแล้ว!

"เช่นนั้น ข้าขอเรียนถามท่านผู้นำศิลามายาเวิ้งว้างมาประมูล ท่านมีข้อคัดค้านใดเกี่ยวกับไข่มุกเทพโลหิตหรือไม่?"

ไร้ซึ่งคำตอบใดๆ นั่นหมายความว่าไม่มีข้อคัดค้าน เขายินยอมที่จะใช้ศิลามายาเวิ้งว้างชิ้นนี้แลกกับไข่มุกเทพโลหิต

"เช่นนั้นดี ตอนนี้ยังมีใครต้องการนำของวิเศษที่ล้ำค่ากว่าไข่มุกเทพโลหิตออกมาแข่งขันเพื่อแย่งชิงศิลามายาเวิ้งว้างชิ้นแรกนี้อีกหรือไม่?"

เงียบสงัด

ยอดฝีมือเหล่านั้นทำได้เพียงยอมจำนนโดยปริยาย ในเมื่อจักรพรรดิโลหิตถึงกับยอมนำไข่มุกเทพโลหิตออกมา พวกเขาก็หมดหนทางจะสู้ต่อแล้ว

สาเหตุหลักคือของที่จักรพรรดิโลหิตนำออกมานั้นล้ำค่าเกินไป เมื่อนำมาเทียบกันแล้ว ของวิเศษหลายสิบชิ้นที่ราชันย์มารเสนอออกมาก่อนหน้านี้พลันดูด้อยค่าไปในทันที

อันที่จริงแล้ว มูลค่ารวมของของวิเศษระดับพิฆาตนักบุญและโอสถระดับเก้าเหล่านั้นสูงกว่าไข่มุกเทพโลหิตมากนัก! แม้ว่าของวิเศษระดับพิฆาตนักบุญเหล่านี้จะจัดอยู่ในประเภทสามัญ แต่ด้วยระดับและจำนวนของมัน มูลค่ารวมย่อมสูงมหาศาลอย่างแน่นอน! คาดว่าเพื่อศิลามายาเวิ้งว้างชิ้นนี้ ของทั้งหมดที่ราชันย์มารเสนอมานั้น น่าจะเป็นหนึ่งในสิบของสมบัติที่เขาสะสมมาทั้งชีวิต!

อย่าได้ดูแคลนว่าของวิเศษระดับพิฆาตนักบุญมากมายเพียงนั้นจะเป็นแค่หนึ่งในสิบ! ระดับพิฆาตนักบุญนั้นโดยพื้นฐานแล้วคือของวิเศษระดับสูงสุดบนโลกใบนี้!

แต่...

นี่มันกี่ปีมาแล้ว? ที่นี่คือที่ใด? ของวิเศษมีไว้เพื่อแลกเปลี่ยน ประกอบกับสถานะของเขา ตลอดหลายพันหลายหมื่นปีมานี้ การที่เขาสะสมสิ่งเหล่านี้ได้ก็ไม่นับว่าแปลก

ทว่าเก็บของเหล่านั้นไว้มากมายก็ไร้ประโยชน์ มิอาจเทียบกับศิลามายาเวิ้งว้างได้ หากเป็นไปเพื่อรักษาชีวิต ศิลามายาเวิ้งว้างชิ้นนี้ย่อมคุ้มค่า!

แต่กลับต้องมาเจอของแข็งเข้าจนได้!

นั่นก็ช่วยไม่ได้ โชคยังดีที่ยังมีศิลามายาเวิ้งว้างอีกสี่ชิ้นรออยู่ มิเช่นนั้นคนเหล่านี้คงต้องสู้กันจนหัวร้างข้างแตกเพื่อแย่งชิงศิลาเพียงชิ้นเดียวเป็นแน่

พวกเขาคิดว่าไม่คุ้มค่า การออกหน้าในยามนี้จึงไร้ความหมาย ทั้งยังจะเป็นการสร้างศัตรูกับจักรพรรดิโลหิตอีกด้วย

"หากไม่มีผู้ใดแข่งขันต่อ เช่นนั้นศิลามายาเวิ้งว้างชิ้นแรกนี้ก็เป็นของท่านจักรพรรดิโลหิตแล้ว"

ในขณะนั้นเอง เสียงของเย่เทียนอี้ก็ดังขึ้น "ไม่ทราบว่าศาสตราพิษเสวียนเทียนอันดับสาม ป้ายยมทูต จะพอเข้าตาของท่านได้หรือไม่?"

"ป้ายยมทูต?"

เมื่อได้ยินชื่อนี้ ทุกคนต่างรู้สึกเย็นเยือกไปถึงไขสันหลัง

"ฮ่าๆๆๆ ท่านคงจะล้อเล่นกระมัง? ป้ายยมทูตนั้นร้ายกาจก็จริง แต่...ขีดจำกัดของป้ายยมทูตก็คือขอบเขตเทพเจ้าขั้นที่สิบ ว่ากันว่าตำหนักเฮ่าเทียนแห่งดินแดนแห่งทวยเทพสามารถหลอมป้ายยมทูตที่สามารถสังหารผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลด้วยพิษได้ แต่...ตั้งแต่โบราณกาลมา เฒ่าผู้นี้ก็ไม่เคยได้เห็นมาก่อน ดังนั้น แม้จะเป็นป้ายยมทูตของตำหนักเฮ่าเทียนแห่งนี้ก็คงจะเป็นเรื่องเหลวไหลเท่านั้น!"

จักรพรรดิโลหิตหัวเราะ

เสียงของเย่เทียนอี้ดังขึ้น "ป้ายยมทูตของข้าผู้นี้สามารถสังหารผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลด้วยพิษได้อย่างแท้จริง"

"ฮ่าๆๆๆ แล้วอย่างไรเล่า? ป้ายยมทูตชิ้นเดียวจะเทียบกับไข่มุกเทพโลหิตของข้าผู้นี้ได้อย่างไร? ท่านคิดง่ายเกินไปหน่อยหรือไม่?"

"และสามารถสังหารด้วยพิษ...ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลขั้นที่ห้า!"

เย่เทียนอี้กล่าว

"อะไรนะ!"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนต่างแสดงสีหน้าตกตะลึง

"ท่าน... ขีดจำกัดของป้ายยมทูตทุกคนต่างรู้ดี และยิ่งรู้ดีว่า สิ่งที่สามารถสร้างความเสียหายร้ายแรงให้แก่กึ่งเทพที่ได้รับเทพภาวะได้นั้น มีเพียงศาสตราพิษเสวียนเทียนอันดับหนึ่งและสองเท่านั้น ท่านคิดว่าพวกเราไม่รู้เรื่องรึ?"

จักรพรรดิโลหิตกล่าว

"ก็ไม่เชิง เพียงแต่ว่า...ป้ายยมทูตของข้าผู้นี้สามารถทำเช่นนั้นได้อย่างแท้จริง พวกท่านรู้จักศาสตราพิษเสวียนเทียน ก็ควรจะรู้ว่าสูตรของศาสตราพิษเสวียนเทียนนั้นสามารถแตกต่างกันได้ หากมีสูตรพิษที่ร้ายแรงกว่า ก็จะสามารถสังหารคนที่แข็งแกร่งกว่าได้!"

วูบ—

กล่าวจบ ป้ายยมทูตก็ลอยออกมาพร้อมกับไอพิษสีดำ!

ทันทีที่ป้ายยมทูตลอยออกมา เหล่ายอดฝีมือต่างก็ถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว

"หากไม่เชื่อ ก็ลองพิษนี้ดูได้"

เสียงของเย่เทียนอี้ดังขึ้น

"ไม่จำเป็น"

ยอดฝีมือคนหนึ่งกล่าวขึ้น!

"พิษนี้... ข้าสัมผัสได้ถึงความสั่นสะเทือนจากจิตวิญญาณ นี่คือป้ายยมทูตที่สามารถสังหารกึ่งเทพด้วยพิษได้อย่างแน่นอน!"

"ราชันย์สะเทือนฟ้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลขั้นที่ห้า เป็นกึ่งเทพ เขากล่าวเช่นนี้แล้ว ก็ไม่มีอะไรน่าสงสัยอีก"

"หืม... หากเป็นเช่นนี้ มูลค่าของป้ายยมทูตนี้..."

ทุกคนต่างกลืนน้ำลาย!

ไข่มุกเทพโลหิตนั้นเป็นอาวุธวิญญาณประเภทโจมตีที่ทรงพลังอย่างยิ่ง แต่... ไม่ว่าจะทรงพลังเพียงใด มันก็มิอาจสังหารกึ่งเทพได้!

แม้ป้ายยมทูตจะเป็นของที่ใช้ได้เพียงครั้งเดียว ในขณะที่ไข่มุกเทพโลหิตใช้ได้หลายครั้ง แต่ป้ายยมทูตกลับสามารถทำในสิ่งที่ไข่มุกเทพโลหิตทำไม่ได้! พูดให้ถูกก็คือ ป้ายยมทูตของเย่เทียนอี้

ดังนั้น ในยามนี้จึงถึงเวลาที่ยอดฝีมือผู้นำศิลามายาเวิ้งว้างมาประมูลจะต้องตัดสินใจเลือก!

จะเลือกป้ายยมทูตหรือไข่มุกเทพโลหิต!

"ข้ายินดีแลกเปลี่ยนกับป้ายยมทูต"

เสียงหนึ่งดังขึ้น!

เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนฉลาด

ระดับพลังของเขาต้องสูงมาก ไม่แน่ใจว่าเป็นกึ่งเทพหรือไม่ แต่เมื่อป้ายยมทูตสามารถสังหารกึ่งเทพได้ นั่นหมายความว่าหากเขามีมันอยู่ในมือ อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลกับผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลขั้นที่ห้า หรืออาจจะไม่ต้องหวาดกลัวแม้กระทั่งขั้นที่หก แต่ไข่มุกเทพโลหิตกลับมิอาจให้ความมั่นใจเช่นนี้แก่เขาได้!

เขาเป็นคนฉลาด

จักรพรรดิโลหิตกำหมัดแน่น!

"เช่นนั้น... ศิลามายาเวิ้งว้างชิ้นแรกประมูลสำเร็จ! ขอแสดงความยินดีกับทั้งสองท่าน! อีกสักครู่ของวิเศษจะถูกส่งถึงมือของท่านทั้งสอง! บัดนี้... เริ่มการประมูลศิลามายาเวิ้งว้างชิ้นที่สอง!"

จักรพรรดิโลหิตหรี่ตาลงเล็กน้อย

ชิ้นนี้... ข้าจะยังคงใช้ไข่มุกเทพโลหิต คงไม่มีผู้ใดมาแย่งอีกแล้วกระมัง?

ยอดฝีมือคนอื่นๆ ก็มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก จู่ๆ ก็มีคนโผล่เข้ามาชิงตัดหน้าไป...

บัดนี้ โอกาสที่พวกเขาจะได้ครอบครองศิลามายาเวิ้งว้างก็น้อยลงไปอีก

"ศิลามายาเวิ้งว้างชิ้นนี้ เฒ่าผู้นี้ยังคงใช้ไข่มุกเทพโลหิต พร้อมกันนี้เฒ่าผู้นี้ยังเพิ่มสมบัติเทพสวรรค์ปฐพีระดับพิฆาตนักบุญชั้นยอดอีกหนึ่งชิ้น หญ้าหลิวหลีเซียนนภา!"