บทที่ 1131 ลานประมูลเมืองราชา

### บทที่ 1131 ลานประมูลเมืองราชา

อานุภาพของศิลามายาเวิ้งว้างนี้ทรงพลังเพียงใดกันน่ะหรือ?

นี่เป็นเพียงผลึกศิลาธรรมดาก้อนหนึ่ง ทว่าอานุภาพของมันกลับน่าเหลือเชื่ออย่างยิ่ง!

มิติ!

ใช่แล้ว! พลังอันแข็งแกร่งที่ศิลามายาเวิ้งว้างมอบให้ก็คือพลังแห่งมิติ!

หากเป็นเพียงพลังมิติธรรมดา ก็คงไม่คู่ควรกับสมญานามการดำรงอยู่ระดับตำนาน สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวก็คือ พลังมิติของศิลามายาเวิ้งว้างนั้นแทบจะไม่มีพลังมิติอื่นใดในโลกหล้านี้สามารถเทียบเคียงได้!

ไม่ว่าจะเป็นอาวุธวิญญาณมิติต่างๆ หรือพลังมิติที่ผู้ฝึกยุทธ์คุณสมบัติมิติปลดปล่อยออกมา ต่อให้แข็งแกร่งเพียงใดก็มิอาจเทียบกับพลังมิติที่ศิลามายาเวิ้งว้างปลดปล่อยออกมาได้! ยิ่งไปกว่านั้น พลังผนึกอันน่าสะพรึงกลัวทั้งหลายล้วนไร้ความหมายเมื่ออยู่ต่อหน้าศิลามายาเวิ้งว้าง!

ตัวอย่างเช่น ฟ้าดินบรรพกาลนั้นเปรียบเสมือนโลกอีกใบที่แยกตัวออกมาโดยสมบูรณ์ ที่นี่ถูกปิดตายอย่างสิ้นเชิง ความแข็งแกร่งของผนึกทำให้ทุกคนที่นี่หมดหนทาง แม้แต่ยอดฝีมือชั้นแนวหน้านับไม่ถ้วนที่ร่วมมือกันใช้พลังขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลก็ยังมิอาจทำลายผนึกของที่นี่ได้ ทว่าศิลามายาเวิ้งว้างกลับสามารถพาเจ้าออกไปได้!

จากจุดนี้เจ้าก็คงจะเห็นแล้วว่าพลังมิติภายในศิลามายาเวิ้งว้างนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด อาจกล่าวได้ว่าพลังมิติที่ศิลามายาเวิ้งว้างปลดปล่อยออกมานั้น...ไร้เทียมทานทั่วหล้า!

ดังนั้น มันจึงถูกขนานนามว่าเป็นศิลาเทพ!

แต่ก็มีคนสงสัยอีกว่า ในเมื่อของสิ่งนี้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แม้กระทั่งสามารถพาคนออกจากฟ้าดินบรรพกาลได้ เหตุใดจึงต้องนำมาประมูลเล่า? นำมันมาใช้เพื่อจากไปก็สิ้นเรื่องแล้วมิใช่หรือ?

นั่นก็เกี่ยวข้องกับวิธีการปลดปล่อยพลังของศิลามายาเวิ้งว้างแล้ว

พลังมิติของศิลามายาเวิ้งว้างนั้นเกินกว่าจะจินตนาการได้ ในตำนานกล่าวว่า แม้จะเป็นศิลามายาเวิ้งว้างที่มีขนาดเท่าเมล็ดข้าว พลังมิติของมันก็เพียงพอที่จะพาเจ้าจากจักรวรรดิหนึ่งของเผ่ามนุษย์ในดินแดนแห่งทวยเทพไปยังอีกจักรวรรดิหนึ่งได้แล้ว!

ทว่าศิลามายาเวิ้งว้างมีข้อจำกัดเพียงอย่างเดียว นั่นคือเจ้าไม่สามารถปลดปล่อยพลังมิติของมันเพื่อเคลื่อนย้ายมิติตามใจชอบได้ มันจะสามารถปลดปล่อยพลังได้ในสถานการณ์เดียวเท่านั้น...นั่นคือศิลามายาเวิ้งว้างจะพาเจ้าไปยังสถานที่ใดๆ ที่เจ้าเคยไปเยือนมาก่อน ขอเพียงพลังของศิลามายาเวิ้งว้างเพียงพอที่จะพาเจ้าไปถึงที่แห่งนั้นได้ก็พอ

หมายความว่าอย่างไรน่ะหรือ?

หมายความว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หากข้าถือศิลามายาเวิ้งว้างไว้ในมือ ทุกสถานที่ที่ข้าไป ทุกที่ที่ข้าเคยเหยียบย่าง ข้าจะสามารถใช้ศิลามายาเวิ้งว้างย้อนกลับไปยังที่แห่งนั้นได้ในทันที

ยกตัวอย่างเช่น สมมติว่าวันนี้เจ้าอยู่ที่ฟากหนึ่งของทวีป แล้ววันหนึ่งเจ้าเดินทางไปยังอีกฟากหนึ่งของทวีป ซึ่งห่างกันหลายล้านลี้ ขอเพียงศิลามายาเวิ้งว้างของเจ้ามีพลังเพียงพอ เจ้าก็จะสามารถย้อนกลับไปยังสถานที่ที่เคยไปนั้นได้ในพริบตา!

ดังนั้น สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ที่นี่แล้ว ต่อให้พวกเขาถือศิลามายาเวิ้งว้างไว้ในมือ ก็ไม่สามารถกลับไปยังดินแดนแห่งทวยเทพได้ เพราะในช่วงเวลาที่พวกเขาครอบครองศิลามายาเวิ้งว้าง พวกเขามิเคยเหยียบย่างไปยังดินแดนแห่งทวยเทพ กล่าวอีกนัยหนึ่ง ผลของศิลามายาเวิ้งว้างที่ว่าจะย้อนกลับไปยังสถานที่ที่เคยไปนั้น จึงไม่สามารถใช้กับการกลับไปยังดินแดนแห่งทวยเทพของพวกเขาได้!

เพราะมันจะมีผลก็ต่อเมื่อศิลามายาเวิ้งว้างอยู่ในมือของเจ้าเท่านั้น และเจ้าจะต้องทิ้งร่องรอยพลังของศิลามายาเวิ้งว้างไว้ในสถานที่ที่เคยไปด้วย! พวกเขาติดอยู่ที่นี่มานับหมื่นปี จะเป็นไปได้อย่างไรที่เคยมีผู้ใดถือศิลามายาเวิ้งว้างแล้วได้ไปเยือนดินแดนแห่งทวยเทพ? หากมีจริง ป่านนี้คงจากไปนานแล้ว

แต่...ศิลามายาเวิ้งว้างคือการดำรงอยู่ที่ยอดเยี่ยมที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย หากเจ้ามีมันอยู่ในมือ เมื่อเผชิญกับอันตราย แม้จะเจอกับผู้ฝึกยุทธ์คุณสมบัติมิติที่แข็งแกร่ง ขอเพียงเจ้าตอบสนองได้ทันท่วงที เจ้าก็จะสามารถหนีรอดไปได้!

ดังนั้น การมีศิลามายาเวิ้งว้างอยู่ในมือจึงเท่ากับเจ้ากุมชีวิตของตนเองเอาไว้! โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ที่ไม่มีคุณสมบัติมิติแล้ว มันยิ่งมีความสำคัญอย่างยิ่ง!

การนำมันออกมาประมูลนั้น ย่อมหมายความว่าคนผู้นั้นยังคงมีศิลามายาเวิ้งว้างเหลืออยู่ในมือ ในเมื่อออกไปไม่ได้ เก็บไว้มากก็ใช่ว่าจะได้ใช้ สู้เอามาแลกเปลี่ยนกับของล้ำค่าอย่างยิ่งยวด เผื่อว่าจะสามารถยกระดับตนเองได้จะไม่ดีกว่าหรือ

และเย่เทียนอี้ก็ต้องการมัน!

"ศัตรูของข้ามีมากเสียจริง แถมแต่ละคนยังรู้ว่าข้ามีคุณสมบัติมิติ ทุกครั้งที่คิดจะจัดการกับข้า ล้วนต้องเตรียมพลังมิติที่แข็งแกร่งมาด้วย ช่างน่าปวดหัวยิ่งนัก หากได้ศิลามายาเวิ้งว้างมาล่ะก็...หึ—"

เย่เทียนอี้สูดลมหายใจเข้าลึกอย่างเย็นชา

ศิลามายาเวิ้งว้างนี้ช่างทรงอำนาจและใช้งานง่ายดายอย่างยิ่ง ตัวอย่างเช่น เมื่อต้องเข้าไปยังโบราณสถานสักแห่ง ตามปกติแล้วต่อให้เจ้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์คุณสมบัติมิติ หากประสบอันตรายอยู่ภายในและหาทางออกไม่พบ เจ้าก็อาจจะต้องตาย แต่หากมีศิลามายาเวิ้งว้างอยู่ในมือ อย่างน้อยเจ้าก็สามารถจากไปจากที่นั่นได้ทุกเมื่อ! นับว่าปลอดภัยอย่างแท้จริง!

แน่นอนว่า ทั้งนี้ทั้งนั้น พลังศิลามายาเวิ้งว้างของเจ้าจะต้องเพียงพอ! กล่าวคือ ศิลามายาเวิ้งว้างต้องมีขนาดใหญ่พอ!

"ศิลามายาเวิ้งว้างชิ้นนี้พวกเราคงไม่มีวาสนาได้ครอบครองเป็นแน่ แต่การได้ไปชมสักครั้งก็นับเป็นเรื่องน่ายินดีแล้ว ท่านผู้รอบรู้ ยังมีข่าวสารอะไรอีกหรือไม่?"

"นี่ก็นับเป็นข่าวที่สำคัญที่สุดแล้ว อาจจะมีข่าวอื่นอีก แต่พวกท่านก็ลองไปดูกันเถิด คราวนี้ลานประมูลเมืองราชามีเรื่องน่าดูชมแล้วล่ะ!"

"ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ เช่นนั้นพวกเราก็ไปดูกัน!"

พวกเขาต่างแยกย้ายกันไป!

เย่เทียนอี้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วตามพวกเขาไปเช่นกัน!

การเข้าสู่ลานประมูลเมืองราชาจำเป็นต้องซื้อตั๋ว ที่นี่ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าเงินตรา หากเจ้าต้องการซื้อตั๋วก็ต้องใช้ของวิเศษมาแลกเปลี่ยน สมบัติวิญญาณสวรรค์ปฐพีก็ใช้ได้เช่นกัน แต่เนื่องจากของแต่ละชิ้นมีมูลค่าสูงต่ำไม่เท่ากัน เจ้าต้องตัดสินใจเอาเอง!

"ทุกท่าน การประมูลจะเริ่มในอีกห้าชั่วโมงข้างหน้า แต่ว่าตอนนี้ไม่มีตั๋วแล้ว ต้องขออภัยด้วย ตั๋วสามหมื่นใบได้จำหน่ายหมดแล้ว!"

"หา?"

คนเหล่านั้นต่างแสดงสีหน้าผิดหวัง

เข้าไปไม่ได้แล้ว!

เย่เทียนอี้ขมวดคิ้วมุ่น

"น้องชาย ต้องการตั๋วหรือไม่? ดูออกเลยว่าเจ้าอยากเข้าไปมากนัก ราคาเจ้าเป็นคนเสนอมาเลย"

หวังอ้วนผู้รอบรู้เดินมาข้างกายเย่เทียนอี้แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม!

เย่เทียนอี้เหลือบมองเขา เหตุใดจึงมาสนใจข้าอย่างไม่ทราบสาเหตุเช่นนี้?

"ราคาเท่าใด?"

"เจ้าเป็นคนกำหนด แต่แน่นอนว่า ก็จะต่ำเกินไปไม่ได้มิใช่หรือ?"

เย่เทียนอี้เหลือบมองของที่อยู่บนกายของเขาซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นของดี จะให้ใช้ของดีมาแลกตั๋วเพียงใบเดียวหรือ? เย่เทียนอี้รู้สึกไม่พอใจในใจ

"ไม่จำเป็น"

กล่าวจบ เย่เทียนอี้ก็เดินตรงเข้าไป

"คุณชายท่านนี้ งานประมูลยังไม่เริ่ม โปรดกลับมาใหม่ในภายหลัง"

เย่เทียนอี้กล่าว "ข้ามาเพื่อขายของประมูล"

เย่เทียนอี้ไม่เชื่อหรอกว่า หากไม่มีตั๋ว แต่ข้านำของมาเข้าร่วมประมูล ถึงเวลานั้นก็ย่อมต้องได้ชมการประมูลมิใช่หรือ?

"ขอเรียนถามคุณชาย ท่านจะประมูลสิ่งใดหรือเจ้าคะ? เนื่องจากของที่นำมาประมูลในครั้งนี้ล้วนไม่ธรรมดา พวกเราจึงจำเป็นต้องทราบก่อน เพื่อรายงานให้เบื้องบนตัดสินใจว่าของสิ่งนั้นมีคุณสมบัติพอจะเข้าร่วมการประมูลได้หรือไม่"

เย่เทียนอี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว "ของที่สามารถสังหารผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลขั้นต่ำได้ในพริบตา"

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนอี้ สตรีผู้นั้นก็เผยสีหน้าตกตะลึงออกมา

ของที่สามารถสังหารผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลขั้นต่ำได้ในพริบตา...ขั้นต่ำหรือไม่นั้นไม่สำคัญ นี่มัน...สังหารผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลได้ในพริบตางั้นหรือ? ช่างเป็นเรื่องที่ยากจะจินตนาการได้

กระทั่งอาจมีผู้สงสัยว่า บนโลกใบนี้มีพลังเช่นนี้อยู่จริงหรือ?

"โปรดตามข้ามาเจ้าค่ะ!"

"อืม"

เย่เทียนอี้พยักหน้าแล้วเดินตามหญิงสาวนางนั้นเข้าไป!

"ท่านผู้ใหญ่ มียอดฝีมือท่านหนึ่งต้องการนำของวิเศษมาเข้าร่วมประมูล ได้ยินมาว่า...ของวิเศษชิ้นนั้นสามารถสังหารผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตราชันย์เทพบรรพกาลขั้นต่ำได้ในพริบตา"