บทที่ 791 คำขอของไป่หลี่คง
บทที่ 791 คำขอของไป่หลี่คง
### บทที่ 791 คำขอของไป่หลี่คง
มังกรเพลิงเก้าตัววนเวียนอยู่รอบกายของเย่เทียนอี้
“เก้ามังกรเผาสวรรค์!”
“อสนีบาตเทพสายฟ้าประกายรุ่งอรุณ!”
“ปาฏิหาริย์รักแท้เจ้าหญิงหิมะ!”
“โทสะอสนีสวรรค์!”
ทั้งสี่คนปลดปล่อยกระบวนท่าไม้ตายของตนออกมา ทว่าหากเป็นผู้ที่ช่างสังเกตย่อมจะพบว่า พลังอำนาจที่พวกเขาทั้งสี่ซึ่งมีระดับพลังต่ำกว่าระเบิดออกมานั้น กลับไม่ได้ด้อยไปกว่าพลังของฝ่ายตรงข้ามเลยแม้แต่น้อย
“หาที่ตาย! ทุกท่าน ร่วมกันโจมตี!”
คนจากอีกสามทีมเผยรอยยิ้มเย็นชา!
พวกเขาแข็งแกร่งก็จริง แต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมือ แต่คิดจะใช้คนเพียงสี่คนรับมือกับพวกตนสิบห้าคนรึ? นี่มันหาที่ตายชัดๆ! เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นการต่อสู้แบบตะลุมบอน นั่นก็อีกเรื่อง!
“เย่เทียนอี้ ต้องใช้เสี่ยวอิ๋งอวี่หรือไม่?”
ซือเจียอีเอ่ยถาม
“ใช้!”
เย่เทียนอี้พยักหน้า
อันที่จริงไม่ใช้ก็ได้ แต่พวกเขามาที่นี่เพื่ออะไร? ก็เพื่อฝึกฝนตนเอง และสร้างความเข้าขากันของพวกเขาทั้งห้าคน ความสามารถของเสี่ยวอิ๋งอวี่นั้นแข็งแกร่งมาก แต่นางก็ยังต้องการการฝึกฝนและพัฒนา!
“เสี่ยวอิ๋งอวี่ เพลงสรรเสริญแห่งพลัง!”
เย่เทียนอี้เอ่ยบัญชา!
“เจ้าค่ะ ท่านพ่อเจ้าขา!”
เสี่ยวอิ๋งอวี่ยืนอยู่ด้านหลังพวกเขา...
“ข้ารักการอาบน้ำ ผิวพรรณดี๊ดี โอ้วๆๆๆ ข้ารักการอาบน้ำ ผิวพรรณดี๊ดี โอ้วๆๆๆ—”
ทุกคน: ???
ณ วินาทีนั้น ผู้ชมบนอัฒจันทร์ต่างพากันตกตะลึง
ร้องเพลงรึ? สมาชิกคนที่ห้าของพวกเขากำลังร้องเพลง? ล้อกันเล่นใช่หรือไม่? แล้วนี่มันเพลงอะไรกัน?
“ฮ่าฮ่าฮ่า— บ้าเอ๊ย! ขำจะตายอยู่แล้ว! สมาชิกคนที่ห้าคนนี้คงไม่ได้มาขายความน่ารักใช่หรือไม่?”
“ข้าขำ ข้าขำจริงๆ...”
“เดี๋ยวก่อน! พวกท่านดู!”
ทันใดนั้น พวกเขาก็พลันสังเกตเห็นบางสิ่งผิดปกติ!
พวกเขาพบว่าพลังที่เย่เทียนอี้ทั้งสี่คนรวบรวมไว้ พลันพุ่งทะยานขึ้นอย่างก้าวกระโดด!
ในเวลาอันสั้น พลังอำนาจที่เย่เทียนอี้ทั้งสี่คนรวบรวมได้ ดูราวกับว่าจะเหนือกว่าพลังของคนสิบห้าคนฝ่ายตรงข้ามไปแล้ว!
“ความรู้สึกเช่นนี้ ช่างท้าทายสวรรค์โดยแท้! เย่เทียนอี้ ข้ายอมรับว่าเมื่อครู่ข้าดูแคลนพวกเจ้าเกินไป!”
ไป๋เทียนห่าวเอ่ยขึ้น!
ผู้ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในหมู่พวกเขาคือเสี่ยวอิ๋งอวี่!
เย่เทียนอี้ยกมุมปากขึ้น กล่าวว่า: “เช่นนั้นก็ไม่ต้องเปิดเผยพลังอื่นอีกแล้ว จบการต่อสู้เถอะ! การต่อสู้ครั้งนี้ไม่มีความหมายอีกต่อไป!”
เหตุใดจึงไม่มีความหมายอีกต่อไป?
การที่สามกลุ่มรุมหนึ่งกลุ่มเช่นนี้ แม้จะสามารถเพิ่มพลังต่อสู้ของพวกเขาได้อย่างมหาศาล แต่ก็สูญเสียผลของการฝึกฝนความเข้าขากันไปแล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องยืดเยื้ออีกต่อไป สิ้นสุดมันเสียตอนนี้ย่อมดีที่สุด!
“ได้!”
ตูม—
ในชั่วพริบตาถัดมา แรงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ทั่วทั้งลานประลองตลบอบอวลไปด้วยฝุ่นควันและเศษหิน บดบังทัศนวิสัยจนมืดมิด!
ปัง—
นับว่าโชคดีที่ยังมีม่านพลังอันแข็งแกร่งคอยป้องกันไว้ มิเช่นนั้น เกรงว่าทั้งสนามประลองคงจะได้รับผลกระทบไปด้วย!
ทำให้ไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์ภายในได้อีกต่อไป!
“เกิดอะไรขึ้น? ตอนนี้ข้างในเป็นอย่างไรบ้าง?”
“คงไม่ใช่ว่าทีมสุดหล่ออันดับหนึ่งใต้หล้าจะชนะหรอกนะ? อย่างไรเสียฝ่ายตรงข้ามก็มีถึงสามกลุ่มรุมพวกเขาอยู่! พลังของคนห้าคนจะสู้คนสิบห้าคนได้อย่างไร? ในนั้นยังมีคนระดับเทพสวรรค์อยู่ด้วย!”
“ก็จริง... แต่ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าจะมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นนะ?”
“...”
เมื่อฝุ่นควันจางลง พวกเย่เทียนอี้ทั้งห้าคนยังคงยืนอยู่ที่ตำแหน่งเดิม ขณะที่อีกสิบห้าคนนอนกองอยู่บนพื้น
ทุกคน: ???
นี่มันอะไรกัน? เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้? มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?
“พักผ่อนเตรียมสู้รอบต่อไปเถอะ”
เย่เทียนอี้กล่าว
“ได้!”
ในชั่วพริบตาถัดมา เย่เทียนอี้หรี่ตาลงพร้อมกับปลดปล่อยกฎแห่งการทำลาย
พรวด—
คนทั้งสิบห้าที่นอนอยู่บนพื้นพลันกระอักโลหิตคำโต ก่อนจะสิ้นใจตายในทันที!
เอื๊อก—
หญิงสาวผู้ประกาศถึงกับตะลึงงัน!
“ข้า... ข้าขอประกาศ ผู้ชนะในรอบนี้คือ... ทีม【ทีมสุดหล่ออันดับหนึ่งใต้หล้า】 แต่ละคนได้รับหนึ่งคะแนน!”
ม่านพลังสลายไป พวกเย่เทียนอี้ก็เดินจากไปอย่างองอาจ
“รวยแล้วๆ!”
ดวงตางามของฮันรุ่ยเป็นประกายระยิบระยับ
“เด็กหญิงคนนั้นเป็นใครกัน? นางเพิ่งร้องเพลงไปไม่กี่ประโยคก็รู้สึกว่าพลังของพวกเย่เทียนอี้เพิ่มขึ้นหลายเท่า นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว! เป็นเพราะเด็กหญิงคนนั้นใช่หรือไม่?”
เฟิ่งเหยามองไม่ค่อยออก
ฮันหย่าเอ๋อร์ครุ่นคิดเล็กน้อย “น่าจะใช่ คนที่เย่เทียนอี้เลือกมา ย่อมไม่ธรรมดา! รอดูการต่อสู้ของพวกเขาต่อไปเถอะ”
“ท่านอาจารย์ พลังนั้นคืออะไรเจ้าคะ?”
เหลิ่งหนิงเอ่ยถามอย่างสงสัย
“เผ่าเพลงสรรเสริญศักดิ์สิทธิ์”
ดวงตางามของราชินีอสูรก็ทอประกายเช่นกัน
“อะไรนะเจ้าคะ? เผ่าเพลงสรรเสริญศักดิ์สิทธิ์ในตำนานรึ?”
เหลิ่งหนิงแสดงสีหน้าตกตะลึง
“หากเด็กหญิงคนนั้นใช้เสียงเพลงมอบพลังเสริมที่แข็งแกร่งให้ นั่นก็คือเพลงสรรเสริญศักดิ์สิทธิ์ แต่หากเป็นวิธีอื่น และเสียงเพลงเป็นเพียงนิสัยของนาง นั่นก็ไม่ใช่ ข้าเองก็ยังไม่สามารถยืนยันได้ในตอนนี้”
ราชินีอสูรส่ายหน้าเล็กน้อย
“ดูต่อไปเถอะ วันนี้พวกเขาคงจะสู้อีก”
“เจ้าค่ะ”
เหลิ่งหนิงเองก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา อย่างน้อยวันนี้ก็ควรจะดูให้จบ
“ไม่แน่ว่าพวกมันอาจจะได้ประมือกับพวกเรา”
ตงฟางอวิ๋นหัวเราะแล้วกล่าว
ตงฟางอวี่หรี่ตาลงแล้วกล่าวว่า: “พวกมันน่ะรึจะคู่ควร? ไปเถอะ รอบของพวกเราใกล้จะเริ่มแล้ว!”
“อืม!”
เมื่อคนทั้งสองลุกขึ้นเดินจากไป ไป่หลี่คงที่กำลังกวาดสายตามองไปทั่วสนามก็พลันเห็นคนทั้งสองเข้า!
ทันทีที่เห็นคนทั้งสอง แววตาของเขาก็พลันหดเล็กลง!
ราชินีอสูรที่อยู่ข้างๆ สัมผัสได้ จึงชำเลืองมองไป่หลี่คง
“ท่านอาจารย์ ข้าขอตัวไปสักครู่”
ไป่หลี่คงกล่าว
“เจ้าเคยสัญญากับข้าว่าอะไร?”
ราชินีอสูรกล่าวอย่างเย็นชา!
“ข้า...”
ไป่หลี่คงกำหมัดแน่น!
“ทราบแล้วขอรับท่านอาจารย์”
ราชินีอสูรพยักหน้า
และการต่อสู้ของฝั่งเย่เทียนอี้นั้นทำให้สังเวียนมรณะแห่งนี้ตกตะลึงอย่างแท้จริง! แต่ก็แค่ตกตะลึงเท่านั้น! เพราะท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็แค่แสดงให้เห็นถึงการต่อสู้ที่เหนือกว่าระดับเดียวกันเท่านั้นเอง เมื่อถึงภายหลัง หากพวกเขาสามารถชนะติดต่อกันสิบครั้งได้ คู่ต่อสู้ก็จะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง!
“การต่อสู้ในอีกไม่กี่รอบข้างหน้าจะง่ายกว่ารอบเมื่อครู่มาก นี่เป็นโอกาสอันดีที่เราจะได้ฝึกฝนความร่วมมือกัน”
เย่เทียนอี้กล่าว
“อืม! ได้!”
พวกเขาพยักหน้า!
ในตอนนั้นเอง บุรุษผู้หนึ่งผลักประตูเดินเข้ามาในห้องพักของพวกเขา!
ห้องพักนี้เป็นที่นั่งเตรียมพร้อมสำหรับรอบต่อไป พวกเย่เทียนอี้จะต่อสู้ต่อ ดังนั้นจึงพักผ่อนอยู่ที่นี่!
สายตาของไป่หลี่คงจับจ้องไปยังเย่เทียนอี้อย่างไม่วางตา
เย่เทียนอี้ก็มองไปที่เขาเช่นกัน
“มีเรื่องให้เจ้าช่วย”
ไป่หลี่คงมองเย่เทียนอี้แล้วกล่าว
เย่เทียนอี้ลูบปลายจมูกแล้วเดินเข้าไป คนทั้งสองยืนอยู่ที่มุมหนึ่ง
“ท่านคือ?” เย่เทียนอี้เอ่ยถาม
“ไป่หลี่คง”
เย่เทียนอี้ส่ายหน้า “ไม่รู้จัก”
“เอ่อ—”
ไป่หลี่คงตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า: “ศิษย์พี่สองของเจ้า”
เย่เทียนอี้: “...”
“ยอดเขาใจอสูร?”
“ไร้สาระ เจ้ามีศิษย์พี่สองคนอื่นอีกรึ?”
เย่เทียนอี้กระแอมเบาๆ
“ศิษย์พี่สองมีเรื่องอะไรหรือขอรับ?”
“มีเรื่องให้เจ้าช่วย!” ไป่หลี่คงกล่าว!
“ศิษย์พี่สองเชิญกล่าวมาได้เลยขอรับ!”