บทที่ 726 ให้ตายสิ! คนคนนี้จะไร้เทียมทานเกินไปแล้ว?
บทที่ 726 ให้ตายสิ! คนคนนี้จะไร้เทียมทานเกินไปแล้ว?
### บทที่ 726 ให้ตายสิ! คนคนนี้จะไร้เทียมทานเกินไปแล้ว?
ทุกคนต่างตกตะลึง!
คนคนนี้ คนคนนี้มีแฟนระดับนี้แล้ว เขายังจับปลาสองมืออีกเหรอ? แล้วเมื่อกี้นี้... อากัปกิริยาของนางช่างดีเหลือเกิน!
ทำไมกัน? ทำไมกัน?
อ๊าาาา! สภาพจิตใจพังทลายหมดแล้ว!
“ตบเขาสิ! ตบเขา! ซีเชียนอวี่ตบเขาสิ!”
ทุกคนต่างคาดหวังอย่างยิ่ง!
คนที่ดีดดิ้นและงุนงงที่สุดไม่ใช่ฝูงชน แต่เป็นเย่เทียนอี้!
นี่มันเรื่องอะไรกัน? หา? นี่จะทำอะไรกัน? เย่เทียนอี้งงไปหมดแล้ว!
แม่นางคนนี้เป็นใครกัน? เขาไม่รู้จักนางเลย!
เดี๋ยวก่อน…
แผ่นหลังนี้ กิริยาท่าทางนี้ ดูเหมือนจะเป็นสาวน้อยคนนั้นที่นัดบอดด้วย!
ให้ตายสิ!
ซีเชียนอวี่เหลือบมองเย่เทียนอี้อย่างจนใจ
“สรุปแล้วนางเป็นใคร? ยังไม่ได้จีบสาวอีกเหรอ?”
ซีเชียนอวี่เอ่ยถามเสียงเรียบ
เย่เทียนอี้ไม่ได้จีบสาว? ตอนที่เขาพูดว่าไม่ได้จีบ นางไม่เชื่อแม้แต่คำเดียว ถูกจับได้แล้วใช่ไหมล่ะ? โดนตบแล้วใช่ไหมล่ะ? จะโทษใครได้?
แม้ว่าฝ่ามือนั้นจะไม่หนัก แต่... มันน่ามึนงงมากเลยนะ?
ฝูงชนยังคงงุนงง!
เดี๋ยวก่อน ซีเชียนอวี่ท่านไม่ตบเขางั้นรึ? นี่มันชัดเจนมากแล้วนะ เขาจับปลาสองมือ เขาทรยศท่านนะ! ท่านไม่ตบเขารึ?
“ข้าสาบานเลย แม่นางคนนี้ข้าแค่ไปกินข้าวกับนางครั้งเดียว ไม่สิ ข้าวก็ยังไม่ได้กิน แค่ดื่มกาแฟไปแก้วหนึ่ง แล้วก็เดินเล่น จากนั้นก็ไม่เคยเจอกันอีกเลย! หรือแม้แต่พวกเราก็ไม่ใช่คู่รักกันจริง ๆ ข้าไม่เข้าใจเลยว่าทำไมนางต้องตบข้าด้วย”
เย่เทียนอี้กล่าวอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ!
จะว่าไปแล้ว หากเป็นคู่รักกันจริง ๆ การที่นางตบเขาก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล แต่พวกเขาไม่ใช่ ดังนั้นเย่เทียนอี้จึงรู้สึกงุนงงอย่างมาก
ซีเชียนอวี่ชินแล้ว ไม่ว่าคนที่พูดอยู่นี้จะพูดจริงหรือโกหก นางก็ชินแล้ว อย่างไรเสียนางก็เป็นผู้หญิงของเขาทั้งนั้น
“ไปกันเถอะ” ซีเชียนอวี่กล่าว
“โอ้? เจ้ารีบร้อนไปหอพักของข้าขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เย่เทียนอี้ยิ้มกว้าง
“ไปตายซะ!”
จากนั้นเย่เทียนอี้ก็ยิ้มพลางโอบเอวของนาง และเดินจากไปท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน
และฉากนี้ ฮว๋างหลินอวี่ก็เห็นเช่นกัน! เขาตกตะลึงไปเลย!
เขาแค่คิดไม่ตก ว่าทำไมผู้หญิงที่ตนเฝ้าตามจีบอย่างยากลำบาก ถึงได้เป็นแฟนของเย่เทียนอี้คนนั้น? แถมเขายังจับปลาสองมืออีก? ซีเชียนอวี่ก็เห็นกับตา เอวของนางยังให้เขาโอบอีก?
ให้ตายเถอะ!
“เย่เทียนอี้!! เย่เทียนอี้!”
ฮว๋างหลินอวี่กัดฟันแน่น!
เย่เทียนอี้คนนี้สามารถโอบเอวของนางได้อย่างสบาย ๆ นี่ไม่ใช่แฟนกันหรือ? ไม่ต้องคิดมากแล้ว!
อีกด้านหนึ่ง ฮันรุ่ยและฮันหย่าเอ๋อร์ได้มาถึงเกาะเซิ่งซินที่อยู่เหนือวังจักรพรรดิ
“ท่านพี่เป็นอย่างไรบ้าง? สะใจหรือไม่?”
ฮันหย่าเอ๋อร์มองดูมือของตนเอง
อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ เห็นได้ชัดว่าเป็นการแสดง แต่กลับรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก
“ถึงตอนนั้นเจ้าค่อยหาวิธีให้ของบางอย่างกับเขา ถือเป็นการชดเชยที่ข้าตบเขาไปหนึ่งฝ่ามือก็แล้วกัน” ฮันหย่าเอ๋อร์กล่าว
นางใช้แรงไม่มาก แต่ถึงอย่างไรก็ตบเขาไปแล้ว
“ทราบแล้วเจ้าค่ะ ทราบแล้ว! งั้นพวกเราก็แสดงละครกันต่อ?”
ฮันรุ่ยถาม
“อืม ถึงตอนนั้นเจ้าก็พูดกับอิงเซี่ยวเทียนตามที่ตกลงกันไว้ก็แล้วกัน”
“ได้เลย!”
ฮันรุ่ยพยักหน้า
“เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำไมเย่เทียนอี้คนนี้ถึงรู้จักกับซีเชียนอวี่ได้นะ ท่านพี่ไม่ได้อยากจะทุ่มเทฝึกฝนซีเชียนอวี่หรอกหรือ? ตอนนี้ก็มีเย่เทียนอี้เพิ่มมาอีกคน ไม่แน่ว่าอาจจะ...”
ฮันรุ่ยกล่าว
“อืม ไว้ค่อยว่ากันทีหลัง ไปพักผ่อนก่อน”
พูดจบนางก็เดินจากไป
ที่เป็นเช่นนี้เพราะจิตสัมผัสของนางรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของอิงเซี่ยวเทียน นางจึงไม่อยากอยู่ที่นี่
ฮันรุ่ยนั่งแกว่งชิงช้าอยู่ในสวนหลังบ้าน
“น่าสนใจจริง ๆ ซีเชียนอวี่ที่ทุกคนชื่นชอบและตามจีบคนนี้ เย่เทียนอี้กลับสามารถลวนลามนางได้อย่างง่ายดาย ช่างน่าประหลาดใจจริง ๆ แต่ด้วยรูปลักษณ์ของเย่เทียนอี้บวกกับความไร้ยางอายของเขา ถึงแม้ซีเชียนอวี่จะเย็นชา แต่ความจริงแล้วนางเป็นคนซื่อมาก ถูกเขาล่อลวงไปแต่เนิ่น ๆ ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลอยู่เหมือนกันนะ”
ฮันรุ่ยครุ่นคิดเล็กน้อย
ในขณะนั้น อิงเซี่ยวเทียนก็เดินเข้ามา
“พี่อิง!”
ฮันรุ่ยทำราวกับว่าเพิ่งสังเกตเห็นเขา จากนั้นก็กระโดดลงจากชิงช้า
“อืม”
อิงเซี่ยวเทียนพยักหน้า แล้วถามว่า “ข้าได้ยินคนอื่นพูดว่าพี่สาวของเจ้าไปพบคนผู้นั้นอีกแล้วหรือ?”
ฮันรุ่ยพยักหน้า “ใช่เจ้าค่ะ อย่าให้พูดถึงเลย ท่านพี่โกรธจะตายอยู่แล้ว”
“โอ้? เกิดอะไรขึ้น?”
อิงเซี่ยวเทียนเลิกคิ้วขึ้น
ความจริงแล้วเขากำลังจับตาดูเย่เทียนอี้อยู่ตลอดเวลา การต่อสู้ข้ามระดับของเย่เทียนอี้ ฮันหย่าเอ๋อร์ไปดูเขา เขาก็เห็นทั้งหมด! รวมถึงตอนสุดท้ายที่ฮันหย่าเอ๋อร์ตบเขาไปหนึ่งฝ่ามือ ก็เห็นเช่นกัน!
เขาอยากจะฆ่าเย่เทียนอี้ทิ้งโดยไม่รู้ตัวจริง ๆ!
จะว่าไปแล้ว ไม่ว่าเจ้าจะเป็นอย่างไร หากเจ้าสามารถจีบจักรพรรดินีได้สำเร็จจริง ๆ เจ้าย่อมเก่งกาจ แต่เจ้ากลับจับปลาสองมือ ทำให้จักรพรรดินีผิดหวัง เช่นนั้นก็สมควรตาย! เขารู้สึกว่าโอกาสของตนกลับมาอีกครั้ง!
เพียงแต่ สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจคือ เมื่อจักรพรรดินีเห็นเขาเป็นเช่นนี้ ปฏิกิริยาของนางรุนแรงถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
ฮันรุ่ยถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “ท่านพี่ไปดูเขาประลองยุทธ์ แต่คาดไม่ถึงว่าสาวงามอันดับหนึ่งของสถาบันเทียนเซิ่งซินกลับดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์คลุมเครือกับเขาด้วย หลังจากที่ท่านพี่เห็นเข้า ก็โกรธมาก ตบเขาไปหนึ่งฉาดแล้วก็จากไป”
ดวงตาของอิงเซี่ยวเทียนเป็นประกาย
“แต่... ตอนนี้ท่านพี่กลับรู้สึกผิดมาก”
“ทำไมกัน? ผู้ชายแบบนี้ตบเขาไปหนึ่งฝ่ามือยังนับว่าเบาเกินไป เหตุใดจึงต้องรู้สึกผิดด้วย?”
ฮันรุ่ยกล่าวว่า “เพราะว่าท่านพี่กับเขาในตอนนี้เป็นเพียงแค่เพื่อนกันเท่านั้น ดังนั้นต่อให้เขามีแฟนสิบคนก็ไม่เกี่ยวกับท่านพี่ แต่ท่านพี่กลับตบเขาไปหนึ่งฝ่ามือ ตามหลักแล้วนางไม่มีเหตุผลและไม่มีสิทธิ์ที่จะตบฝ่ามือนั้น ดังนั้นนางจึงรู้สึกผิดมาก”
อิงเซี่ยวเทียนขมวดคิ้วแน่น!
ต้องบอกว่าผู้หญิงสองคนนี้เจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว ไม่สิ ฮันรุ่ยต่างหากที่เจ้าเล่ห์! วิธีการเหล่านี้ล้วนเป็นนางที่คิดขึ้นมาทั้งสิ้น
ลองคิดดูให้ดี ๆ ในสถานะที่ไม่ใช่แฟนกัน แต่ฝ่ายหญิงเห็นฝ่ายชายมีความสัมพันธ์คลุมเครือกับผู้หญิงคนอื่น อดไม่ได้ที่จะตบเขาไปหนึ่งฝ่ามือ ความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้นคืออะไร?
ผู้หญิงคนนั้นสนใจผู้ชายคนนั้น และเผลอเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานะแฟนของเขาโดยไม่รู้ตัว!
นี่คือจุดที่เจ้าเล่ห์ที่สุดในวิธีการของฮันรุ่ย! จากนั้นอีกไม่กี่วันก็ให้พวกเขาไปเดินเล่นด้วยกันอีก อิงเซี่ยวเทียนก็คงจะยอมแพ้จริง ๆ แล้วใช่ไหม?
มันอาจจะโหดร้ายไปบ้าง แต่การที่เขาคอยปกป้องฮันหย่าเอ๋อร์อยู่ตลอดเวลาก็เป็นการถ่วงเวลาเขาจริง ๆ
ส่วนที่ยากที่สุดที่เหลืออยู่ก็คือ เย่เทียนอี้มีแฟนคนอื่นแล้ว จักรพรรดินีผู้สง่างามจะยอมใช้สามีร่วมกับผู้หญิงคนอื่นได้อย่างไร? บางทีถ้าความรักนั้นเป็นรักแท้ อาจจะไม่มีปัญหาอะไร แต่หากจัดการไม่ดีก็อาจจะถูกเปิดโปงได้ เพราะอิงเซี่ยวเทียนรู้จักความหยิ่งทะนงของฮันหย่าเอ๋อร์ดีเกินไป
“อืม... ต้องให้ข้าไปสั่งสอนเขาหรือไม่?”
ตอนนี้ในใจของอิงเซี่ยวเทียนรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก
“ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ ท่านพี่ตบไปหนึ่งฝ่ามือก็รู้สึกผิดจะแย่อยู่แล้ว ตอนนี้นางคงกำลังจะไปหาเขาเพื่อขอโทษแล้วล่ะ? พ่ออิงอย่าไปสั่งสอนเขาเด็ดขาดนะเจ้าคะ”
อิงเซี่ยวเทียนพยักหน้าแล้วก็เดินจากไป
ฮันรุ่ยมองแผ่นหลังของเขาแล้วถอนหายใจเบา ๆ !
จะทนทุกข์ไปไย?
ยังดีที่เย่เทียนอี้คนนี้ยอดเยี่ยมพอตัว ใช้ระดับเทพสวรรค์เอาชนะขอบเขตราชันย์เซียนได้ แถมยังหล่อเหลาถึงเพียงนี้ สองข้อนี้ทำให้อิงเซี่ยวเทียนเชื่อมั่นมากขึ้นจริง ๆ ! เพราะเขารู้สึกว่าฮันหย่าเอ๋อร์จะต้องหาผู้ชายที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน และถึงแม้ว่าตอนนี้เย่เทียนอี้จะยังไม่แข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่ธรรมดาจริง ๆ !
อีกด้านหนึ่ง เย่เทียนอี้กับซีเชียนอวี่อยู่ในหอพักของเขา!