บทที่ 626 ระบบคลังสมบัติไร้ขีดจำกัดแห่งการหลอมสร้าง

### บทที่ 626 ระบบคลังสมบัติไร้ขีดจำกัดแห่งการหลอมสร้าง

เมื่อคืนนี้เขาจมอยู่กับการหลอมรวมตลอดทั้งคืน และเมื่อตอนเที่ยงคืนก็น่าจะเป็นเวลาที่ระบบใหม่เปิดใช้งาน แต่เย่เทียนอี้กลับไม่ได้ใส่ใจเลย! พูดให้ถูกคือเขาไม่มีกะจิตกะใจจะไปสนใจมัน!

จากนั้นเย่เทียนอี้ก็ลองตรวจสอบระบบดู แล้วก็... อ้าปากค้าง!

บ้าไปแล้ว?

[ระบบคลังสมบัติไร้ขีดจำกัดแห่งการหลอมสร้าง]: ภายในระบบนี้มีของวิเศษสวรรค์ปฐพีอยู่อย่างไร้ขีดจำกัด ตั้งแต่ระดับต่ำสุดไปจนถึงวัตถุเทพสวรรค์ปฐพีระดับเทพว่างเปล่าล้วนมีอยู่ทั้งหมด รวมถึงผลึกศิลาอันน่าสะพรึงกลัวต่างๆ สามารถหยิบมาใช้ได้อย่างไร้ขีดจำกัด หมายเหตุ: ของวิเศษทั้งหมดในคลังสมบัติ ผู้ครอบครองไม่สามารถหลอมรวมด้วยตนเอง ไม่สามารถนำไปขาย ไม่สามารถใช้ตามสรรพคุณดั้งเดิม ทำได้เพียงนำมาหลอมรวมเข้าด้วยกัน (โอสถ, อาวุธวิญญาณ, อุปกรณ์ ฯลฯ) เท่านั้น เมื่อระบบสิ้นสุดลง วัตถุดิบของวิเศษสวรรค์ปฐพีทั้งหมดที่ยังไม่ได้ใช้และถูกหยิบออกมาแล้วจะหายไปเอง ทุกครั้งที่แลกเปลี่ยนของวิเศษในระบบคลังสมบัติไร้ขีดจำกัดแห่งการหลอมสร้างจะใช้ค่าความคลั่ง 10,000 แต้ม ทุกครั้งที่หลอมสร้างของวิเศษอย่างใดอย่างหนึ่งสำเร็จ จะได้รับค่าความคลั่ง 200,000 แต้ม เวลาที่เหลือของระบบ: 6 วัน 23 ชั่วโมง 59 นาที 51 วินาที

เย่เทียนอี้ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก!

ไม่ใช่อย่างนี้สิ!

พี่สาว!

อีกไม่กี่วันข้าก็จะเจอกับอันตรายที่คาดไม่ถึงแล้วนะ ท่านให้ระบบที่เพิ่มพลังต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวหรือระบบประเภทไร้เทียมทานมาให้ข้าหน่อยไม่ได้หรือ? แล้วตอนนี้ให้ระบบแบบนี้มามันจะมีประโยชน์อะไรกันเล่า?

ระบบนี้หมายความว่าอย่างไรน่ะรึ?

ง่ายมาก ของวิเศษสวรรค์ปฐพีใดๆ ก็ตามที่นึกออก อย่างเช่นบัวใจศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทาน หรือแม้แต่หัวใจโพธิ์แก้วผลึก ก็สามารถหยิบออกมาจากคลังสมบัตินี้ได้ แต่ว่าหลังจากหยิบออกมาแล้วจะหลอมรวมไม่ได้ ตัวอย่างเช่น หยิบบัวใจศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทานออกมาโดยใช้ค่าความคลั่งหนึ่งหมื่นแต้ม แต่กลับใช้มันไม่ได้ แล้วจะทำอะไรกับมันได้น่ะรึ?

ก็ทำได้เพียงใช้ของวิเศษสวรรค์ปฐพีหลายอย่างมาหลอมรวมเข้าด้วยกันเป็นโอสถหรือของอย่างอื่น เช่นนี้จึงจะใช้ได้! พูดง่ายๆ ก็คือ ระบบนี้มอบวัตถุดิบให้อย่างไม่จำกัด เพื่อให้ใช้วัตถุดิบเหล่านี้สร้างของต่างๆ นานาได้! และเมื่อสร้างออกมาอย่างหนึ่งก็จะได้ค่าความคลั่งสองแสนแต้ม...

อีกทั้งอาจเป็นเพราะระบบรู้ว่าเย่เทียนอี้มีมหาศาสตร์สวรรค์ ไม่อยากให้เย่เทียนอี้ได้มาโดยไม่ต้องลงแรง ดังนั้นของที่หลอมสร้างขึ้นมาซึ่งอาจจะช่วยเลื่อนระดับขอบเขตพลังหรือเพิ่มพูนพลังนั้น เขาจะใช้กับตัวเองไม่ได้! เพราะนั่นคือการได้มาโดยไม่ต้องลงแรงอย่างแท้จริง! เรื่องนี้ทำให้เย่เทียนอี้ไม่พอใจอย่างมาก!

มีวัตถุดิบไม่จำกัด แต่กลับไม่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองได้! ว้าว! ระบบจอมโจรเฮงซวยเอ๊ย!

แต่ว่า หลังจากระบบสิ้นสุด วัตถุดิบทั้งหมดจะหายไป แต่ของที่หลอมสร้างขึ้นมาแล้วจะยังคงอยู่! เพียงแต่เย่เทียนอี้ใช้กับตัวเองไม่ได้เท่านั้น! ซึ่งนั่นหมายความว่า เขามีของวิเศษนับไม่ถ้วนที่สามารถนำมาหลอมสร้างเป็นอะไรก็ได้ที่เขาต้องการเก็บไว้ใช้ในอนาคต! ให้ตายสิ! นี่มันท้าทายสวรรค์เกินไปแล้ว!

เย่เทียนอี้เพิ่งจะตระหนักถึงประโยชน์ของระบบนี้!

ระบบอื่นๆ ล้วนมอบประโยชน์ให้เย่เทียนอี้แค่ในช่วงเวลาที่เปิดใช้งาน แต่ระบบนี้ เย่เทียนอี้ยังสามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ไว้ใช้ในอนาคตได้!

แต่ว่า ทั้งหมดนี้ไม่สำคัญ ประเด็นสำคัญตอนนี้คือ จะรอดชีวิตได้อย่างไร?

เดี๋ยวก่อน...

ดวงตาของเย่เทียนอี้พลันเป็นประกายขึ้นมา

“ใครบอกว่าจะรอดไม่ได้?”

เขาสามารถใช้ของมีพิษระดับศักดิ์สิทธิ์สามอย่างฆ่ายอดฝีมือขอบเขตราชันเทพได้ ตอนนี้ ในหัวของเขามีของมากมายนับไม่ถ้วน แถมยังมีวัตถุดิบอีกนับไม่ถ้วน ขอแค่ให้เวลากับเขา เขาก็จะสามารถสร้างของที่ท้าทายสวรรค์นับไม่ถ้วนบนโลกนี้ขึ้นมาได้! เขาอาจจะไม่ได้แข็งแกร่ง แต่เขามีของที่ท้าทายสวรรค์มากมาย! การสังหารศัตรูจะไม่กลายเป็นเรื่องง่ายดายหรอกรึ?

ดังนั้นระบบนี้จึงสามารถช่วยให้เย่เทียนอี้ผ่านพ้นวิกฤตไปได้จริงๆ เพียงแต่ไม่ได้ช่วยแบบสำเร็จรูปเหมือนเมื่อก่อน แต่เย่เทียนอี้กลับรู้สึกว่ามันมีประโยชน์มาก แม้จะไม่สามารถหลอมสร้างของเพื่อเพิ่มพลังให้ตัวเองได้ แต่ก็สามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้! อย่างเช่นคำสาปนิทราของเซี่ยอวี่หาน ตอนนี้เย่เทียนอี้มีของทุกอย่างแล้ว นี่ก็สามารถรักษานางให้หายได้มิใช่หรือ?

“อีกอย่าง...”

เย่เทียนอี้ลูบคาง

“ในร้านค้าที่สองมีโอสถเทพสวรรค์อยู่ หลังจากกินแล้วจะสามารถเลื่อนระดับจากจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นสิบไปสู่ระดับเทพสวรรค์ได้โดยตรง แต่ว่า... ตอนนี้ค่าความคลั่งของข้าไม่พอที่จะแลกเปลี่ยน หลังจากระบบนี้สิ้นสุดลงก็น่าจะเพียงพอที่จะแลกเปลี่ยนโอสถเทพสวรรค์ได้ การเลื่อนระดับสู่เทพสวรรค์นั้นเรียกได้ว่านอนมาเลยทีเดียว แต่...”

เย่เทียนอี้รู้ดีว่าอสนีบาตสวรรค์สี่สิบเก้าสายของระดับเทพสวรรค์นั้นเขาไม่สามารถต้านทานได้ ถึงตอนนั้นเขาสามารถเลื่อนระดับสู่เทพสวรรค์ได้แต่กลับไม่กล้าที่จะเลื่อนระดับ นี่มันน่าอึดอัดใจชะมัด!

แต่จะลืมไปได้อย่างไรว่าระบบนี้มีของนับไม่ถ้วน เขาสามารถหลอมสร้างอาวุธวิญญาณหรือของวิเศษสวรรค์ปฐพีต่างๆ ที่ใช้ป้องกันอสนีบาตได้นี่ ถึงตอนนั้นเมื่อหลอมสร้างเสร็จแล้ว ก็สามารถอาศัยพลังของพวกมันเพื่อเลื่อนระดับสู่เทพสวรรค์ได้มิใช่หรือ?

“ระบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกันนี่”

เย่เทียนอี้ครุ่นคิดเล็กน้อย

“เพียงแต่... มีเวลาแค่เจ็ดวัน อีกไม่กี่วันนิกายจักรพรรดิมารก็จะมาถึงแล้ว เวลาที่เหลืออยู่นั้นอาจไม่เพียงพอให้ข้าหลอมสร้างอุปกรณ์ที่ทรงพลังสักชิ้นได้เลย! เดี๋ยวก่อน...”

เย่เทียนอี้ขมวดคิ้วแน่น มหาศาสตร์สวรรค์นั้นบรรจุเนื้อหาไว้มากมายนับไม่ถ้วน ทั้งความรู้ต่างๆ ตำรับยา วิชาแพทย์ หรือแม้แต่อุปกรณ์บางอย่าง อย่างเช่นวิธีการหลอมสร้างเข็มทัณฑ์สวรรค์ที่ใช้สังหารยอดฝีมือขอบเขตราชันเทพได้ เข็มทัณฑ์สวรรค์นี้สามารถนับเป็นอาวุธลับได้ และอาวุธลับก็อาจกล่าวได้ว่าเป็นอาวุธวิญญาณ! ที่สำคัญคือพิษ!

เย่เทียนอี้ต้องการจะผ่านวิกฤตครั้งนี้ไปให้ได้ ไม่ได้อาศัยโอสถบางอย่าง แต่เป็นการหลอมสร้างพลังพิษอันน่าสะพรึงกลัวที่คล้ายกับเข็มทัณฑ์สวรรค์!

แต่ว่า เพียงแค่เขาจะสร้างเข็มทัณฑ์สวรรค์ขึ้นมาเข็มหนึ่งก็ต้องใช้เวลามากกว่าสามวันแล้ว ไม่ทันการณ์!

“เว้นเสียแต่ว่า จะมีอาวุธวิญญาณแห่งเวลา!”

เมื่อเย่เทียนอี้คิดถึงตรงนี้ ดวงตาก็เป็นประกาย!

“ใช่แล้ว! อาวุธวิญญาณแห่งเวลา! สำหรับทวีปนี้ อาวุธวิญญาณแห่งเวลาน่าจะยังพอหาได้อยู่กระมัง!”

จากนั้นเย่เทียนอี้ก็รีบพุ่งออกจากที่นี่!

ข้างนอก เป่ยฮ่าวหรานรออยู่ที่นี่มาทั้งคืนแล้ว เดิมทีเย่เอ้าหยุนต้องอยู่รอเป็นเพื่อนเขาอย่างจนใจ แต่เป่ยฮ่าวหรานปฏิเสธ ให้เขาไปพักผ่อน ส่วนเป่ยฮ่าวหรานก็อยู่ที่นี่เอง!

หลังจากนั้นเซี่ยอวี่หานก็มา เพียงแค่ทักทายกับเขาสั้นๆ เซี่ยอวี่หานก็รอเย่เทียนอี้อยู่ไกลๆ ตลอดทั้งคืน

ฟุ่บ—

ประตูมิติของดินแดนลับเปิดออก ร่างของเย่เทียนอี้ก็พุ่งออกมา!

“เย่เทียนอี้!”

เมื่อเซี่ยอวี่หานเห็นเย่เทียนอี้ ดวงตาก็เป็นประกาย จากนั้นก็รีบเดินเข้าไปหา!

เย่เทียนอี้มองนางพลางยิ้ม

“เจ้ารอข้าอยู่ที่นี่งั้นรึ?”

เซี่ยอวี่หานกล่าว “ว่างๆ ไม่มีอะไรทำ พอดีผ่านมาเลยรอสักหน่อยเท่านั้น”

เป่ยฮ่าวหรานหรี่ตามองเย่เทียนอี้

ระดับขอบเขตพลังของเขาเพิ่มขึ้นแล้ว! และเพิ่มขึ้นไม่น้อย! เขาหลอมรวมวัตถุเทพสวรรค์ปฐพีชิ้นนั้นไปแล้ว!

น่าชังนัก!

ใกล้จะตายอยู่แล้วยังมาฉกชิงวัตถุเทพสวรรค์ปฐพีของเขาไปอีก!

ให้ตายสิ!

“ฮะๆๆ ดูเหมือนว่าเจ้าจะสำเร็จแล้วสินะ”

เป่ยฮ่าวหรานหัวเราะแล้วมองเย่เทียนอี้

แม้จะกำลังหัวเราะ แต่ในใจของเขากลับเจ็บปวดอย่างยิ่ง

เย่เทียนอี้พยักหน้า “สำเร็จแล้ว”

“เช่นนั้นเรื่องที่เจ้าสัญญาไว้กับข้าล่ะ”

เย่เทียนอี้โบกมือ แล้วกล่าวว่า “เรียบร้อยแล้ว”

เป่ยฮ่าวหราน: ???

แค่โบกมือแบบนี้พิษของเขาก็ถูกถอนแล้วงั้นรึ? บ้าเอ๊ย! เขาจะไปเชื่อได้อย่างไร?

“ฮะๆๆ ไม่ต้องใช้ยาถอนพิษอะไรเลยรึ?”

เป่ยฮ่าวหรานกล่าวพลางหัวเราะ

เขาก็ไม่รู้สึกว่าร่างกายมีการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย

เขากลัว! เขากลัวว่าเย่เทียนอี้ผู้นี้จะไม่ได้ถอนพิษให้เขาเลย!

“ไม่ต้อง!”

เป่ยฮ่าวหรานกระตุกมุมปาก

“เรายังรู้สึกว่า... การทำเช่นนี้ดูจะไม่ค่อยเหมาะสมเท่าใดนัก?”

เป่ยฮ่าวหรานกล่าวพลางหัวเราะ