บทที่ 140 ฟรี

ด้านนอกท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว มีเรือโบราณอันมืดมิดซึ่งบรรทุกสิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์หมื่นเซียนโบราณ ซึ่งจะมาถึงภาคกลางในไม่ช้า! สิ่งมีชีวิตทั้งหมดคือตัวตนเหนือเขตแดนจักรพรรดิ

แม้แต่สิ่งมีชีวิตเขตแดนจักรพรรดิสูงสุดยังมีมากกว่าหนึ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น… สิ่งมีชีวิตโบราณที่มาจากอดีตนับพันปีเหล่านี้ ถูกผนึกอยู่ในต้นกำเนิดพลังศักดิ์สิทธิ์ และได้มาถึงจุดที่พลังงานหมดลงแล้วและต้องชโลมเลือดของเผ่าพันธุ์มนุษย์นับล้านๆ เพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตขึ้นใหม่!

ข่าวนี้ แพร่กระจายจากราชวงศ์ต้าเซี่ยในภาคกลางและกระจายไปทั่วพิภพภายในเวลาไม่ถึงวัน!

ข่าวนี้มาจากปากของจักรพรรดิโบราณแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ย

เขาเป็นยอดฝีมือเผ่าพันธุ์มนุษย์ผู้มีสัมผัสวิญญาณอันโดดเด่นที่อยู่ในบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว จักรพรรดิสูงสุดโบราณเผ่าพันธุ์มนุษย์!

ไม่มีผู้สงสัยในความถูกต้องของข่าวนี้

เพราะมันมาจากปากของจักรพรรดิสูงสุดโบราณแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ เขาไม่ได้ปรากฏตัวในพิภพมาหลายพันปีแล้ว ผู้คนต่างกันคิดว่าเขาสิ้นลมไปแล้ว

ในตอนนี้ เขากลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้ผู้คนรู้ว่าเรื่องนี้ใหญ่หลวงเพียงใด

สิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์หมื่นเซียนกว่าห้าสิบตน ที่มีพลังยุทธ์เขตแดนจักรพรรดิขึ้นไป!

และในหมู่พวกเขายังมีเขตแดนจักรพรรดิสูงสุดอีกหลายตนด้วย!

นี่คือกองกำลังที่สามารถล้มล้างกำลังใดๆ ก็ได้ในพิภพ

เทียบเท่าได้กับความแข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์หมื่นเซียนทั้งพิภพ

แล้วตอนนี้เผ่าพันธุ์มนุษย์จะต่อต้านได้เยี่ยงไร?

หลังจากข่าวแพร่กระจายไปทั่วพิภพ เผ่าพันธุ์มนุษย์มากมายในภาคกลางตกอยู่ในความตื่นตระหนกและสิ้นหวังอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

"หลีกหนีออกจากภาคกลาง ไม่แน่ว่าอาจยังมีโอกาสรอดชีวิต!"

"ข้าอยากมีชีวิตอยู่ ข้ายังไม่อยากตาย!"

ผู้ฝึกยุทธ์เผ่ามนุษย์ที่สามารถเดินทางข้ามดินแดนเพื่อหนีจากชะตากรรมอันมืดมนนี้ ได้หลบหนีไปยังดินแดนอื่น พวกเขาต้องการหลีกหนีจากการกลายเป็นอาหารเลือดเพื่อฟื้นฟูสิ่งมีชิวิตเผ่าพันธุ์หมื่นเซียน

"โยกย้ายถิ่น! หลบออกจากภาคกลาง!"

“ออกไปจากที่นี่ชั่วคราว รอจนกว่าทุกอย่างจบลงแล้วค่อยกลับมาใหม่!”

นอกจาก เพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติที่กำลังจะเกิดขึ้น ยอดฝีมือเผ่าพันธุ์มนุษย์ในดินแดนภาคกลางได้คัดเลือกลูกศิษย์ชั้นยอดเพื่อเดินไปบนเส้นทางการหลบหนี

ส่วนผู้ฝึกยุทธ์ที่มีพลังน้อยนิดและมนุษย์ที่ไม่ได้ฝึกฝนวิชาใดๆ เลย ต่างจากบรรดาผู้ที่สามารถหลบหนีได้

พวกเขาไม่อาจออกจากดินแดนไปได้เลย สิ่งที่พวกเขาทำได้ในตอนนี้คือรอคอยอย่างสิ้นหวัง

ในยามวิกฤติเช่นนี้ มีผู้หลบหนีอย่างไม่ขาดสาย แน่นอนว่ายังมีผู้ที่สวนทาง เดินไปข้างหน้าอย่างเร่งรีบเพื่อปกป้องชะตากรรมของเผ่าพันธุ์มนุษย์

ดินแดนภาคกลาง ราชวงศ์ต้าเซี่ย

ในพระราชวังอันโบราณและสง่างาม ชายชราผมขาวยืนอยู่ในพระราชวัง ดวงตาของเขามองออกไปนอกวัง แววตาเปี่ยมไปด้วยความผันผวนแห่งชีวิต

ด้านหลังเขา จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ยในชุดคลุมมังกร ผู้องอาจและสง่างามและกล้าหาญ ยืนอยู่ด้วยท่าทางอันนอบน้อม

ชายชราผู้นี้คือบรรพบุรุษที่เก่าแก่ที่สุดแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ยที่มีชีวิตอยู่!

“ปู่ทวด ท่านต้องทำเช่นนั้นจริงงั้นรึ?” เสียงของจักรพรรดิต้าเซี่ยเป็นกังวล

“ในตอนนี้ ไร้ซึ่งเหตุผลที่จะถอยกลับ ชายชราผู้นี้อยู่มานานมากพอแล้ว ครั้งนี้ต่อให้ต้องตาย เขาก็จะรั้งสิ่งมีชีวิตโบราณเหล่านี้เอาไว้

หากสามารถช่วยเผ่าพันธุ์มนุษย์เพิ่มได้ ก็ช่วยเพิ่มขึ้นอีก!”

จักรพรรดิเฒ่าถอนหายใจอย่างแผ่วเบา

ศัตรูนั้นแข็งแกร่งเกินไปอย่างยิ่ง ตอนนี้เขาแก่มากแล้ว เลือดและพลังการต่อสู้ของเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แม้ว่าจะใช้ชีวิตของชายชราคนนี้ ก็ยากที่จะหยุดศัตรูได้

"หากจัดการได้หนึ่ง ก็จะมีราชันหมื่นเซียนน้อยลงไปอีกหนึ่ง เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็จะรอดไปได้อีกหลายชีวิต"

จักรพรรดิเฒ่าพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาดูผันผวนและเดียวดาย

จักพรรดิต้าเซี่ยที่อยู่ด้านหลัง เมื่อได้ยินเช่นนี้ก็ได้แต่ร่ำไห้ออกมา

เขารู้ดีว่าปู่ทวดของเขาตั้งใจที่จะสละชีพอยู่แล้ว และจะเผาชีวิตเฮือกสุดท้ายเข้าต่อสู้ด้วยทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อหยุดยั้งศัตรู

“ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็ร่วมต่อสู้ด้วยกัน! ราชวงศ์ต้าเซี่ยจะปักหลักที่นี้ พิทักษ์เผ่าพันธุ์มนุษย์! สู้จนตัวตายไปกับเจ้าพวกสัตว์ร้ายเหล่านั้น!”

จักรพรรดิต้าเซี่ยกู่ร้อง

เขาได้ตัดสินใจแล้ว ครั้งนี้ ราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่ถอยหนี และจะร่วมต่อสู้กับปู่ทวด!

ภาคกลาง ราชวงศ์ชี่หยาง

ภายในพระราชวัง ตั้งแต่ที่ได้ทราบข่าวเรื่องความมืดมนที่กำลังคืบคลานเข้ามา จักรพรรดินีชี่หยางเริ่มเก็บตัวฝึกยุทธตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

นางกำลังทำความเข้าใจในคัมภีร์โบราณของปฐมจอมจักรพรรดิแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์

โดยที่หวังว่าจะสามารถเพิ่มพลังการต่อสู้ของให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ในเวลาที่สั้นที่สุด เพื่อที่จะได้มีส่วนร่วมมากขึ้นในการต่อสู้อันเด็ดขาดครั้งต่อไป

นางไม่เคยคิดเกี่ยวกับการหลบหนี

ในอาณาเขตหลายล้านลี้ของราชวงศ์ชี่หยาง มีปุถุชนเผ่าพันธุ์มนุษย์มากมายอาศัยอยู่

หากนางหลบหนี แล้วใครจะปกป้องพวกเขา?

จนถึงขณะนี้ จักรพรรดินีชี่หยางยังคงจำคำที่จักรพรรดิองค์ก่อนสั่งสอนนางขณะที่เขามอบบัลลังก์ให้กับนาง

ราชวงศ์ชี่หยางเป็นของเผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่ใช่ของราชวงศ์ชี่หยาง!

การสืบราชสมบัติเป็นทั้งเกียรติยศและความรับผิดชอบ!

ในฐานะจักรพรรดิ เจ้าต้องสู้เพื่อปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์!

ถึงแม้ศัตรูจะมากล้น แม้จะรู้ว่าไม่อาจชนะได้ เจ้าจะถอยแม้แต่ครึ่งก้าวก็ไม่ได้!

หากหลบหนี เจ้าก็จะไม่ใช่ประมุขแห่งราชวงศ์ชี่หยางอีกต่อไป ไม่คู่ควรกับตำแหน่งจักรพรรดิ!

แดนร้างตะวันออก ตระกูลจี

"ท่านประมุข! พวกเราจะไปภาคกลาง!"

"ไปที่ภาคกลางเพื่อหยุดพวกสัตว์ร้ายเหล่านั้น!"

พร้อมด้วยสีหน้าอันหนักแน่น ผู้ฝึกยุทธ์ตระกูลจีจำนวนมาก แสดงความประสงค์ที่จะไปต่อสู้ต่อประมุขจีต้าวชางอย่างต่อเนื่อง

แม้ว่าศัตรูกำลังไปที่ภาคกลาง ไม่ได้เกี่ยวข้องกับแดนร้างตะวันออก พวกเขาก็ไม่นิ่งเฉย ต้องการไปที่ภาคกลาง ต่อสู้เพื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์!

นี่คือความปรารถนาและความรุ่งโรจน์ที่ไหลเวียนอยู่ในสายเลือดตระกูลจี!

"ปู่ทวดฉางเฉอได้นำกระจกฟ้าว่าง เทพธิดาฮั่วหยุน และจักรพรรดิโบราณจี่ต้าวชูไปยังภาคกลางแล้ว "

จีต้าวชางมองไปยังผู้ฝึกยุทธ์ตระกูลจีผู้ซึ่งร้องขอไปต่อสู้จำนวนมากเบื้องหน้า แล้วก็พูดออกมา

“ก่อนจะไป ปู่ทวดก็ได้บอกกับข้าไว้ว่า แค่พวกเขาก็เพียงพอแล้วที่จะต่อสู้ในภาคกลาง ผู้ฝึกยุทธตระกูลจีที่เหลืออยู่จะประจำการอยู่ที่นี่และปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์จากเผ่าพันธุ์หมื่นเซียนในแดนร้างตะวันออก

สนามรบของพวกเราอยู่ในแดนร้างตะวันออก! มันมีความสำคัญไม่แพ้กันในการรักษาแนวป้องกันของเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่นี่!”

แดนร้างตะวันออก เขตต้องห้ามยุคแร้นแค้น

เย่หลิงเสวี่ยยืนอยู่นอกเขตต้องห้ามยุคแร้นแค้น มองดูเขตต้องห้ามซึ่งปกคลุมไปด้วยหมอกหนาเบื้องหน้า พร้อมด้วยแววตาอันหนักแน่น จากนั้นนางก็ก้าวเข้าไปในเขตต้องห้าม เดินลึกเข้าไปโดยไม่ลังเล

นางได้รู้ข่าวจากดินแดนภาคกลางแล้ว

นางยังไม่กล้าแกร่งพอ และไม่อาจเข้าร่วมการต่อสู้ครั้งนี้ได้

แต่นางก็ยังต้องการสนับสนุนเผ่าพันธุ์มนุษย์

นางเข้าไปในเขตต้องห้ามเพื่อไปพบกับจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญ หวังให้จอมจักรพรรดินีผู้เหี้ยมหาญช่วยบรรเทาความโกลาหล!

แดนร้างตะวันออก ภูเขาหยวนฉี่

หยุนรั่วซีเดินทางขึ้นไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์นี้

เช่นเดียวกับเย่หลิงเสวี่ย พลังในปัจจุบันของนางนั้นยังไม่เพียงพอที่จะเข้าร่วมในการต่อสู้ครั้งใหญ่นี้

แต่นางก็ไม่เต็มใจที่จะนิ่งเฉยรอเพียงผลลัพธ์

“ข้าคือกายาจักรพรรดิแห่งพิภพนี้ สายเลือดของจอมจักรพรรดิอู๋ฉื่อ บางทีข้าอาจพบบางสิ่งในภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งถูกทิ้งไว้โดยจอมจักรพรรดิอู๋ฉื่อในอดีต ที่จะช่วยเหลือเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้!

หยุนรั่วซีพึมพำ ดวงตาของนางเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น

ด้วยเหตุนี้นางจึงกลับไปที่ในภูเขาศักดิ์สิทธิ์เพื่อสำรวจแท่นบูชาที่ทิ้งไว้โดยจอมจักรพรรดิอู๋ฉื่อ เพื่อค้นหาระฆังของจอมจักรพรรดิอู๋ฉื่อที่เคยสังหารราชันบรรพบุรุษในอดีต เพื่อนำมาช่วยเผ่าพันธุ์มนุษย์จากอันตราย!

ภาคกลาง ในซากอารยะธรรมรกร้างโบราณ

นักพรตเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่เปื้อนไปด้วยดินและฝุ่นที่กำลังกระหืดกระหอบอยู่ เขาคือต้วนหยุนเชิง

ในขณะนี้ เขาถือเข็มทิศแสวงสมบัติไว้ในมือ พลางพึมพำอะไรบางอย่างในปาก

“เชี่ย เทพยดาฟ้าดิน เจ้าพวกหมื่นเซียนนี้หลอกลวงเผ่าพันธุ์มนุษย์มากเกินไปแล้ว!

จอมจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่ามนุษย์ รีบปรากฏตัวเร็วเข้า!

นักพรตผู้นี้ไม่ได้แสวงหาสมบัติใดๆ ในครั้งนี้ เพียงแค่พยายามหาร่องรอยจอมจักรพรรดิของเผ่าพันธุ์มนุษย์!

มันจะดีไม่น้อยหากขุดเจอตัวตนอย่างผู้สำเร็จวิชากายาจักรพรรดิหรือจอมจักรพรรดิผู้เหี้ยมหาญ เพื่อทำลายเจ้าพวกน่ารังเกียจให้สิ้นซาก!”

ในตอนนี้ ผู้คนจำนวนมากพยายามปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์ด้วยวิธีการของพวกเขาเอง!

เหตุนี้เองที่เผ่าพันธุ์มนุษย์สามารถอยู่รอดมาได้อย่างแข็งแกร่งในจักรวาล แม้จะตกอยู่ในสภาพสิ้นหวังหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยสูญสิ้น

เพราะว่ามักจะมีผู้ที่ยืนขึ้นท่ามกลางความมืดมิดและสิ้นหวัง ไม่ย่อท้อ ทำทุกอย่างที่ทำได้ แม้จะต้องใช้เลือดและเนื้อของตน สละชีวิตเพื่อให้มนุษยชาติก้าวต่อไปได้!

นี่คือการช่วยเหลือตนเองของเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งปวง

เป็นความหวังในความสิ้นหวัง!

PS: มีอีกตอนนะครับวันนี้

บทที่ 140 การช่วยเหลือตนเองของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ความหวังในความสิ้นหวัง!