บทที่ 392 สิ่งที่ไม่ได้มามักจะร้อนรนอยู่เสมอ
บทที่ 392 สิ่งที่ไม่ได้มามักจะร้อนรนอยู่เสมอ
### บทที่ 392 สิ่งที่ไม่ได้มามักจะร้อนรนอยู่เสมอ
ทั้งสองคนเดินไปทางภูเขาจิ้งจอกสวรรค์พลางพูดคุยกันไป
เพราะห่างจากมู่เชียนเสวี่ยแล้ว ก็มีหญิงสาวบางคนวิ่งเข้ามาอย่างเขินอายเพื่อขอวีแชท ขอเบอร์โทรศัพท์ และหลี่ปังก็ดูเหมือนจะคุ้นเคยกับภาพนี้อย่างยิ่ง!
“ไม่ให้ ไปให้พ้น!”
เย่เทียนอี้พูดอย่างไม่สบอารมณ์!
“พี่ชายสุดหล่อ เพิ่มหน่อยสิ ขอร้องล่ะ ขอร้องล่ะ!”
“ใช่ๆ เพิ่มหน่อยสิ นั่น… ว่างๆ นัดกันได้นะ”
“…”
เย่เทียนอี้ไอแห้งๆ หนึ่งครั้ง
คิดจะมายั่วยวนเขาอีกแล้วเหรอ?
ผู้หญิงที่น่ารังเกียจ! น่ารังเกียจ! แต่ละคนต่างก็อยากได้ร่างกายของเขา! ยังจะนัด? นัดแล้วคิดว่าข้าคนนี้จะเอาเปรียบพวกเจ้าเหรอ? เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกเจ้าผู้หญิงกลุ่มนี้ต่างหากที่เอาเปรียบเย่เทียนอี้ของเขา!
“ไปให้พ้น ไม่ให้!”
จากนั้นหญิงสาวกลุ่มหนึ่งก็เดินจากไปอย่างน้อยใจ
หลี่ปังมีสีหน้าชื่นชม
นี่คือพี่เย่! นี่คือจุดสูงสุดในใจของเขา! นี่คือเทพในใจของเขา!
“เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร? เจ้าก็มาเป็นศิษย์ของภูเขาจิ้งจอกสวรรค์ด้วยเหรอ?”
เย่เทียนอี้ถามอย่างไม่เข้าใจ
หลี่ปังพยักหน้า “ใช่แล้ว ครั้งที่แล้วจู่ๆ ก็นึกขึ้นมาว่าต้องติดต่อพี่เย่ แล้วก็พบว่าติดต่อไม่ได้แล้ว”
เย่เทียนอี้: “…”
“อืม ข้าทำโทรศัพท์หายในสงครามครั้งใหญ่ก่อนหน้านี้ เพิ่งซื้อโทรศัพท์ใหม่”
“งั้น… งั้นวีแชทของพี่เย่ทำไมถึงหายไปด้วยล่ะ?”
หลี่ปังถามอย่างไม่เข้าใจ
“แค่กๆ—”
เย่เทียนอี้ไอแห้งๆ อย่างกระอักกระอ่วน กล่าวว่า “ในวีแชทมีผู้หญิงเยอะเกินไป แล้วข้าก็ออกจากจักรวรรดิเทียนสุ่ย พวกนางทุกคนก็ด่าข้าว่าเป็นชายชั่วอะไรพวกนั้น รายงานวีแชทของข้า ผู้หญิงที่รายงานเยอะเกินไป วีแชทก็เลยถูกบล็อก”
เย่เทียนอี้ก็จนปัญญาเช่นกัน!
ไม่ใช่สิ ตอนอยู่ที่จักรวรรดิเทียนสุ่ยพวกเจ้าไม่ด่าเขาว่าเป็นชายชั่ว แต่ละคนทุกคืนไม่ว่าจะมีธุระหรือไม่ก็ส่งข้อความหาเขา บางคนถึงกับวิดีโอคอลมาโดยตรง เย่เทียนอี้มีหลายครั้งที่ “มือลื่น” เผลอกดรับ ก็เห็นบางคนไม่ใส่เสื้อผ้า บางคนใส่ชุดเครื่องแบบ โอ้สวรรค์! น่ากลัวเกินไป!
แล้วข้าคนนี้ก็ไม่ได้ทำอะไรเลย ออกจากจักรวรรดิเทียนสุ่ยพวกเจ้าก็ด่าว่าเป็นชายชั่วอย่างบ้าคลั่ง รายงานบล็อกบัญชี?
สิ่งที่ไม่ได้มามักจะร้อนรนอยู่เสมอสินะ?
เหอะ ผู้หญิง!
“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง ข้ายังนึกว่าพี่เย่บล็อกข้าเสียอีก” หลี่ปังพูดอย่างน้อยใจ
“แล้วนี่มันเกี่ยวอะไรกับการที่เจ้ามาภูเขาจิ้งจอกสวรรค์ล่ะ?”
เย่เทียนอี้ถาม
“เป็นอย่างนี้ ข้าไม่มีช่องทางติดต่อพี่เย่ คนที่รู้จักก็ไม่มี ช่องทางติดต่อของอาจารย์ซือพวกนางข้าก็ไม่มี แล้วจู่ๆ ข้าก็เห็นข่าวของศิษย์พี่ไป๋หานเสวี่ย อ๊ะ ไม่ใช่ พี่สะใภ้ใหญ่ นางอยู่ที่ภูเขาจิ้งจอกสวรรค์ แล้วข้าก็คิดว่า ในเมื่อพี่สะใภ้ใหญ่อยู่ที่นี่ งั้นพี่เย่ก็ต้องอยู่ด้วยแน่นอน ต่อให้ไม่อยู่ พี่สะใภ้ใหญ่ก็ต้องรู้ข่าวของพี่เย่แน่นอน แล้วข้าก็มา!”
เย่เทียนอี้: “…”
ปกติหลี่ปังจะเรียกว่าพี่สะใภ้ แต่จู่ๆ ก็นึกขึ้นมาว่าเมื่อครู่ยังมีพี่สะใภ้ที่สวยมากอีกคนหนึ่ง แต่ไป๋หานเสวี่ยควรจะเป็นพี่สะใภ้ใหญ่ใช่ไหม? ดังนั้นเขาจึงเรียกแบบนี้!
และเย่เทียนอี้ก็ซาบซึ้งมาก!
ให้ตายสิ! หลี่ปังคนนี้จริงใจขนาดนี้เลยเหรอ? ว้าว! เพื่อที่จะมาหาเขา แล้วก็ข้ามเขานับพันข้ามน้ำนับหมื่นเพียงเพื่อมาภูเขาจิ้งจอกสวรรค์หาไป๋หานเสวี่ย…
จริงๆ!
เย่เทียนอี้รู้สึกว่าเด็กคนนี้ตัวเองต้องคบหากับเขาดีๆ แล้ว! ก่อนหน้านี้ถือว่าเป็นปัญหาของเขาเอง ถึงแม้จะนับหลี่ปังเป็นเพื่อน แต่ก็ไม่ได้มีความคิดที่จะเป็นเพื่อนกันไปตลอดชีวิต แต่ตอนนี้ เจ้าปังอิ้งคนนี้ ควรค่าแก่การคบหาอย่างลึกซึ้ง!
ลองถามดูสิว่า บนโลกนี้จะมีสักกี่คนที่ทำเพื่อเจ้าได้ถึงเพียงนี้? แถมยังเป็นเพศเดียวกัน! แถมเขายังไม่แข็งแกร่ง ไม่มีเบื้องหลังมากนัก เขากล้าที่จะเดินทางมาภูเขาจิ้งจอกสวรรค์อย่างลำบากยากเข็ญ พูดตามตรง เย่เทียนอี้ถึงกับซาบซึ้งในตัวผู้ชายคนหนึ่ง!
“แล้วปู่ของเจ้า…”
“ปู่ไม่สนับสนุนข้า แต่ข้าก็แค่อยากจะมา”
หลี่ปังกล่าว
เย่เทียนอี้ตบไหล่ของเขา “วางใจเถอะ ข้าจะคุ้มครองเจ้า!”
หลี่ปังมองเย่เทียนอี้อย่างซาบซึ้ง น้ำตาแทบจะไหลออกมาอีกครั้ง!
“เฮ้ๆๆ อย่าเป็นแบบนี้ ข้าไม่อยากจะถูกคนอื่นมองว่าเป็นเกย์อีกแล้ว!”
เย่เทียนอี้รีบถอยหลังไปหนึ่งก้าว!
ทันใดนั้นเย่เทียนอี้ก็ตระหนักถึงอะไรบางอย่าง
“เอ๊ะ? เจ้าบอกว่าเจ้าเห็นข่าวว่าไป๋หานเสวี่ยอยู่ที่ภูเขาจิ้งจอกสวรรค์? เจ้าเห็นได้อย่างไร?”
ไป๋หานเสวี่ยมาภูเขาจิ้งจอกสวรรค์มีเพียงเพื่อนไม่กี่คนของพวกเขาที่รู้ ตามหลักแล้วไม่ควรมีใครรู้
“เป็นอย่างนี้ ไม่กี่วันก่อนภูเขาจิ้งจอกสวรรค์ออกประกาศฉบับหนึ่ง ประกาศนักบุญหญิงของภูเขาจิ้งจอกสวรรค์ ถึงแม้จะไม่ได้บอกชื่อ และในวิดีโอพี่สะใภ้ใหญ่ก็สวมผ้าคลุมหน้า แต่ข้าดูออก นั่นคือพี่สะใภ้ใหญ่!”
เย่เทียนอี้: “…”
“ให้ตายสิ? นี่เจ้าก็ดูออก?”
เดี๋ยวก่อน นักบุญหญิง?
เกาหัว
ว้าว!
เจ้าเสี่ยวหานเสวี่ยคนนี้ก้าวกระโดดเดียวก็กลายเป็นนักบุญหญิงของภูเขาจิ้งจอกสวรรค์แล้วเหรอ?
ซี้ด—
ไป๋หานเสวี่ยไม่ธรรมดาจริงๆ อาจจะอยู่ข้างกายเย่เทียนอี้ รัศมีของนางถูกบดบัง แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความสามารถและพรสวรรค์ของนาง!
รวมถึงเล่ยอวี่อิน โจวจื่อเสวี่ย รวมถึงฮั่วสุ่ย ซือเจียอี หลิวชิงอวี่ และอื่นๆ อีกมากมาย พวกนางแต่ละคนล้วนเป็นอัจฉริยะระดับสุดยอดของทวีป! เพียงแค่ถูกเย่เทียนอี้บดบังรัศมี! เพียงแค่ตอนที่อยู่กับเย่เทียนอี้ พวกนางทุกวันก็คิดแต่จะแย่งชิงความโปรดปราน หรือไม่ก็ทำอย่างไรถึงจะไม่ถูกเย่เทียนอี้เอาเปรียบ ทุกวันบ่มเพาะอะไรก็คิดถึงเย่เทียนอี้ เจ้าว่านี่จะบ่มเพาะดีๆ ได้ไหม?
นั่นจะโทษเย่เทียนอี้ได้ไหม? ว้าว! หล่อ มีเสน่ห์ โทษเขาเหรอ?
งั้นดี! งั้นเขาหวังว่าตัวเองจะกลายเป็นคนขี้เหร่ ดูสิว่าสวรรค์จะยอมหรือไม่!
ก็ได้ สวรรค์ก็ยังไม่ยอมเขา
หลี่ปังพยักหน้า “ใช่แล้ว ศิษย์พี่ไป๋หานเสวี่ย ไม่ใช่ ไม่ใช่ พี่สะใภ้ใหญ่ที่หางตามีไฝน้ำตาที่สวยมากเม็ดหนึ่ง ข้าจำได้”
เย่เทียนอี้: “…”
ถูกต้อง! ไฝน้ำตาที่ใต้หางตาของไป๋หานเสวี่ยเม็ดนั้นสวยมากจริงๆ! ไฝน้ำตาจางๆ…
อ๊าาา!! ทนไม่ไหวแล้ว!!
บ้าเอ๊ย!!
“แค่ไฝน้ำตาเม็ดนี้ก็จำได้แล้ว?” เย่เทียนอี้ถาม
อย่างไรก็ตามผู้หญิงที่มีไฝน้ำตาก็ไม่ใช่แค่ไป๋หานเสวี่ยคนเดียว
“แน่นอนว่าไม่ใช่ ดวงตาของศิษย์พี่ไป๋หานเสวี่ยก็พิเศษมาก! ดวงตาของนางสวยมากเป็นพิเศษ สวยจนบอกไม่ถูก ข้าก็เลยจำได้”
เย่เทียนอี้: “…”
ว้าว! ไอ้โจรชั่ว!
ไอ้โจรชั่วเอ๊ย!
เจ้าอ้วนน้อยคนนี้ตกลงมาหาไป๋หานเสวี่ยหรือมาหาเย่เทียนอี้ของเขากันแน่?
ทำไมเย่เทียนอี้ถึงมีความคิดว่าเด็กคนนี้ไม่หวังดีกับไป๋หานเสวี่ย?
แน่นอนว่า เย่เทียนอี้ก็แค่คิดเล่นๆ เขารู้ว่าต้องไม่ใช่แน่นอน!
ถูกต้อง หลี่ปังคนนี้ก็มาหาเย่เทียนอี้! เขาชื่นชมเย่เทียนอี้มากเกินไป!
“พี่เย่ พี่เย่ ได้ยินว่าจักรวรรดิจิ่วโจวกับจักรวรรดิเล่ยหลิงทำสงครามกัน มีคนหนึ่งชื่อเย่เทียนอี้เก่งมาก! คนนั้นใช่พี่เย่หรือไม่?”
หลี่ปังนึกอะไรขึ้นมาได้ก็ถามอย่างตื่นเต้น
“เจ้าคิดว่าไง?”
“น่าจะใช่? ถึงแม้บนโลกนี้คนชื่อเย่เทียนอี้จะมีไม่น้อย แต่ในสายตาของข้า บนโลกนี้ก็มีเพียงพี่เย่เท่านั้นที่สามารถท้าทายสวรรค์ได้ถึงเพียงนี้! คนอื่นล้วนเป็นขยะ!”
ถูกต้อง น่าอายมากที่ ชื่อเย่เทียนอี้บนโลกมีน้อยมาก แต่ในโลกแห่งการต่อสู้นี้ ชื่อนี้กลับมีไม่น้อย เทียน อี้ ล้วนแสดงถึงความปรารถนาของพ่อแม่ที่มีต่อลูกชาย!
ก็ดีเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นเย่เทียนอี้พอรายงานชื่อก็ต้องระเบิดแล้ว!
“แค่กๆ เดาไปเถอะ” เย่เทียนอี้ยิ้มแล้วก็เดินไปข้างหน้า!
ข้างหน้า ภูเขาจิ้งจอกสวรรค์ ถึงแล้ว!
…
…