บทที่ 265 สำนักหลิงเจี้ยนบุกมาแล้ว!

### บทที่ 265 สำนักหลิงเจี้ยนบุกมาแล้ว!

อึก—

ทุกคนกลืนน้ำลายมองเย่เทียนอี้

“เรื่องนั้น…”

เย่เทียนอี้เกาหัว

“เผลอดูซับอสนีบาตเก้าสุริยันดับสูญไป รองคณบดี ทำอย่างไรดี?”

ทุกคน: ??? (ノ｀Д´)ノ彡┻━┻

“ข้า… ข้าไม่รู้จะทำอย่างไร”

จ้าวเชียนชิวกลืนน้ำลายพูด

ชิงอวิ๋นมองเย่เทียนอี้ตรงหน้า

ในใจของเขาสุดท้ายก็คำรามออกมาหนึ่งครั้ง… อสนีบาตเก้าสุริยันดับสูญของข้า!

(ノ｀△´)ノ

ข้าให้ที่ฝึกฝนพวกเจ้า เจ้ากลับยึดอสนีบาตเก้าสุริยันดับสูญของข้าไป?

ความรู้สึกนี้ก็คือ ผู้หญิงคนหนึ่งพาเพื่อนสนิทกลับบ้านมานอนหนึ่งคืน วันรุ่งขึ้นเพื่อนสนิทของนางก็ดีกับแฟนของนาง แฟนกลับไล่นางออกจากบ้าน…

แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่…

แล้วเขาก็มองเย่เทียนอี้ด้วยสายตาที่ร้อนแรง!

“มหัศจรรย์ มหัศจรรย์เกินไปแล้ว!”

ชิงอวิ๋นเดินไปหาเย่เทียนอี้ มือวางไว้บนไหล่ของเย่เทียนอี้สัมผัสดู

ในร่างกายมีพลังสายฟ้าที่ไม่มีที่สิ้นสุด! อสนีบาตเก้าสุริยันดับสูญ ถูกเขาดูดซับไปจริงๆ

ผลเป็นอย่างไร?

นอกจากจะทำให้เย่เทียนอี้เลื่อนระดับแล้ว ที่เหลือก็มีเพียงอย่างเดียว พลังสายฟ้าของเย่เทียนอี้ จะน่ากลัวจนเกินกว่าพลังในปัจจุบันไปไม่รู้กี่เท่า!

เซียวอี้พวกนั้นกำหมัดแน่น

เขาไม่เพียงแต่ไม่ตาย ยังดูดซับอสนีบาตเก้าสุริยันดับสูญไปอีก?

บัดซบ? ทำไม? นี่ไม่ขัดกับโลกทัศน์ของวิถียุทธ์เหรอ?

ดวงตางามของซีเชียนอวี่เป็นประกายมองเย่เทียนอี้

ความมหัศจรรย์ของเขาเกินจินตนาการของนาง…

บางทีสำหรับหลิวชิงอวี่ ฮั่วสุ่ยแล้ว ส่วนใหญ่คือเย่เทียนอี้ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว…

“เย่เทียนอี้ เจ้าทำได้อย่างไร?”

ชิงอวิ๋นมองเย่เทียนอี้ถาม

เขาก็เพิ่งจะรู้ว่ามีเย่เทียนอี้อยู่เมื่อคืนนี้

เย่เทียนอี้เกาหัว กล่าวว่า: “ไม่เข้าใจ ผู้อำนวยการจะไม่โทษข้าใช่ไหม?”

พูดแล้วก็เขินอาย ก็แค่อยากรู้อยากเห็น อยากจะลอง แล้วก็ดูดซับไป…

“เจ้าว่าอย่างไร? อสนีบาตเก้าสุริยันดับสูญคือรากฐานของสถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจว ตอนนี้อสนีบาตเก้าสุริยันดับสูญหายไป ก็เท่ากับของที่ล้ำค่าที่สุดของสถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจวหายไป สำหรับสถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจวแล้วเป็นผลกระทบที่ใหญ่มาก!”

เซียวอี้กำหมัดแน่นมองเย่เทียนอี้พูด

อิจฉา! ใช่แล้ว มีแต่อิจฉา!

“ไม่เป็นไร”

ชิงอวิ๋นในตอนนี้กลับพูดแบบนี้

“อสนีบาตเก้าสุริยันดับสูญหายไป ข้าก็สามารถไปหาอย่างอื่นมาผนึกไว้บนหอคอยพันอสนีนี้ได้ เพียงแต่อาจจะไม่ได้เก่งกาจเท่าอสนีบาตเก้าสุริยันดับสูญ แต่ผลก็ยังใหญ่มาก! วันนี้สามารถทำให้ข้าได้เห็นภาพแบบนี้ ก็เหลือเชื่อจริงๆ! เพียงแต่ข้าก็คิดไม่เข้าใจว่าทำไม!”

ต้องรู้ว่า ชิงอวิ๋นเป็นอาจารย์ ความปรารถนาของเขาย่อมคือสามารถสร้างอัจฉริยะได้มากขึ้น อนาคตมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทวีป! สร้างชื่อเสียงให้สถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจว และการกระทำของเย่เทียนอี้ในวันนี้ บวกกับเรื่องเสาหยกดูดเทพเมื่อคืนนี้ อนาคตของเขาไม่อาจจินตนาการได้!

เมื่อได้ยินคำพูดของชิงอวิ๋น เซียวอี้ก็กำหมัดแน่นอีกครั้ง

ผู้อำนวยการก็บอกว่าไม่เป็นไร เขาจะทำอะไรได้?

“เย่เทียนอี้!”

“ขอรับ ผู้อำนวยการ!”

เย่เทียนอี้ประสานมือคารวะ

ในใจดีใจมาก! สถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจวนี้มาไม่เสียเที่ยว!

“ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่สถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจวนานแค่ไหน ข้าหวังว่าในอนาคตเมื่อมีคนถามถึง…”

ชิงอวิ๋นยังพูดไม่ทันจบ เย่เทียนอี้ก็ยิ้มกว้างพูดว่า: “ข้าเข้าใจ ข้าจะบอกคนอื่นว่า ที่ข้ามีวันนี้ได้ก็เพราะการสนับสนุนของสถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจว เพราะการสนับสนุนของผู้อำนวยการสถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจว! สถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจวดี! สถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจวเยี่ยม ฝึกฝน ข้าก็เลือกสถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจว!”

ทุกคน: ???

ชิงอวิ๋นหัวเราะเสียงดัง แล้วก็ตบไหล่เย่เทียนอี้ไม่หยุด

“เด็กคนนี้สอนได้! เด็กคนนี้สอนได้!”

ในสายตาของชิงอวิ๋น เย่เทียนอี้คนนี้ถ้าไม่ตายอนาคตต้องเป็นตำนานแน่นอน! และตำนานนี้ก็มาจากสถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจวของเขา! อสนีบาตเก้าสุริยันดับสูญสายนั้นจะนับเป็นอะไรได้?

“ทุกคนแยกย้ายกันเถอะ เรื่องวันนี้ห้ามพูดออกไปข้างนอก หอคอยพันอสนีนี้ ข้าจะรีบใส่วิญญาณวัตถุอื่นเข้าไปเพิ่มพลังวิญญาณของฟ้าดินให้เร็วที่สุด!”

ชิงอวิ๋นจึงพูดกับทุกคน!

“ขอรับ!”

“เย่เทียนอี้ เจ้าอยู่ก่อน”

คนอื่นจึงเดินจากไป ที่นี่ก็เหลือเพียงเย่เทียนอี้กับชิงอวิ๋นสองคน

“เย่เทียนอี้ การประชุมใต้หล้าในอีกสองเดือนข้างหน้า ข้าไม่สนว่าเจ้าจะยังอยู่ที่นี่หรือไม่ ไม่สนว่าเจ้าจะเป็นคนเดียวหรือตามกลุ่มไป ข้าหวังว่าสถานะที่เจ้าพูดออกมาจะเป็นนักเรียนของสถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจว!”

เมื่อชิงอวิ๋นพูดประโยคนี้ออกมา ก็แสดงว่าเขาชื่นชมเย่เทียนอี้มากแค่ไหน!

การประชุมใต้หล้า อัจฉริยะรวมตัวกัน ระดับพลังของเย่เทียนอี้คนนี้อาจจะยังไม่พอที่จะได้อันดับที่ดี แต่เขาต้องสามารถสร้างการต่อสู้ที่น่าตื่นตาตื่นใจให้ทุกคนได้แน่นอน! อันดับ บางครั้งก็ไม่ได้หมายความถึงทุกอย่าง ทำให้ทุกคนตกใจ นั่นก็พอแล้ว! และเย่เทียนอี้ต้องทำให้ทุกคนตกใจได้แน่นอน!

เย่เทียนอี้พยักหน้า: “วางใจเถอะผู้อำนวยการ ข้ารู้ อสนีบาตเก้าสุริยันดับสูญนี้ข้าได้มาจากสถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจว ความเสียหายที่นำมาให้สถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจว ต่อไปก็ควรจะคืนกลับไป”

ชิงอวิ๋นตบไหล่เย่เทียนอี้อย่างพอใจ

“ดีมาก ออกไปเถอะ”

เย่เทียนอี้จึงเดินออกจากสวนหลังบ้านอย่างสบายใจ

ชิงอวิ๋นสุดท้ายก็มองหอคอยพันอสนีของตัวเองแวบหนึ่ง

ก็ยังเจ็บใจอยู่

…

เรื่องที่สวนหลังบ้านนี้นอกจากพวกเขาแล้วก็ไม่มีใครรู้ และพวกเขาก็จะไม่พูดออกไป!

ทำไม?

บัดซบ! พูดออกไปให้คนอื่นได้ใจตัวเองเสียหน้าเหรอ? ให้คนอื่นรู้ว่าเย่เทียนอี้คนนี้น่ากลัวแค่ไหน ดูดซับสายฟ้าระดับเทพไปโดยตรง?

แต่คนไม่กี่คนนั้นก็เกลียดเย่เทียนอี้อย่างสิ้นเชิง!

บางทีคนก็เป็นแบบนี้ นั่งอยู่ในตำแหน่งที่สูงส่งมาตลอด จู่ๆ ก็มีคนที่ไม่น่าสนใจในสายตาของเจ้าปรากฏตัวขึ้นมา และเขาทำในสิ่งที่เจ้าทำไม่ได้ โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง นั่นก็ไม่สามารถทนให้คนแบบนี้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้

เกี่ยวกับเรื่องนี้ แม้ว่าจะตกลงว่าจะไม่พูดออกไป แต่ก็ต้องบอกคนบางคนแน่นอน เช่น ซีเชียนอวี่จะบอกฉางซี หลิวชิงอวี่จะบอกหลิวเทียนไห่ จื่อเยียนหรานจะบอกจื่อหนิงเฉิง ฮั่วสุ่ยจะบอกซือเจียอีพวกนาง

นี่ก็เป็นเรื่องปกติ พวกนางแค่บอกคนที่น่าเชื่อถือมากเรื่องที่ทำให้พวกนางตกใจ

เย่เทียนอี้เพิ่งออกมา คนไม่กี่คนก็เข้ามา!

เย่เทียนอี้เตรียมจะรับเสียงกรีดร้องและชื่นชมของสาวๆ ไม่กี่คน แต่เขากลับเห็นความกังวลบนใบหน้าของพวกนาง

ไม่ถูกนี่นา! ไม่ควรจะเป็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความชื่นชมเหรอ? ทำไมหลิวชิงอวี่ ซีเชียนอวี่ ฮั่วสุ่ยถึงกับจื่อเยียนหรานบนใบหน้าก็มีความกังวลอยู่บ้าง?

“เป็นอะไรไป?”

เย่เทียนอี้ถามอย่างสงสัย

ฮั่วสุ่ยกล่าวว่า: “เพิ่งจะได้ยินข่าว ผู้แข็งแกร่งของสำนักหลิงเจี้ยน ถึงกับปรมาจารย์หลิงเจี้ยน ซึ่งก็คือบรรพบุรุษของสำนักหลิงเจี้ยนมาถึงประตูสถาบันศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจว อ้างว่าจะสังหารเจ้า นักเรียนทั้งสถาบันรู้หมดแล้ว รองคณบดีจ้าวไปทำความเข้าใจเรื่องนี้แล้ว”

เย่เทียนอี้: “…”

“นี่ก็น่าสนใจดีนะ”

“น่าสนใจ?”

พวกนางต่างก็มองเย่เทียนอี้อย่างงงงวย

บางทีซีเชียนอวี่อาจจะรู้ว่าเย่เทียนอี้มีจักรพรรดินีหนุนหลังอยู่ ไม่กลัวเท่าไหร่ คนอื่นก็งงแล้ว

“ไป! ไปดูกัน”