บทที่ 89 คืนนั้นเจ้ามีเคราะห์โลหิต!
บทที่ 89 คืนนั้นเจ้ามีเคราะห์โลหิต!
###
"เฮ้ย ๆ เจ้าจะทำอะไรน่ะ? สุภาพชนเขาใช้ปากไม่ใช้มือ เจ้ากล้าทำร้ายข้าอีก ข้าจะตะโกนแล้วนะ!"
จูเก๋อชิงเทียนถูกเย่เทียนอี้จับคอเสื้ออัดติดกับผนัง
"แม่งโว้ย... ข้าเกือบจะสำเร็จแล้วนะ!!"
เย่เทียนอี้แทบคลั่ง!
"ปล่อยนะ ไม่งั้นข้าตะโกนจริง ๆ ด้วย!"
ตอนนั้นเอง ไป๋หานเสวี่ยเดินออกมาจากในบ้าน พอจูเก๋อชิงเทียนเห็นเธอ เขาก็หลุดจากการควบคุมของเย่เทียนอี้ทันที พุ่งไปยืนตรงหน้าเธอ
"โอ้ โอ้ สาวงามผู้นี้ สนใจดูดวงไหม? ข้าคือจูเก๋อมหาเทพพยากรณ์ ผู้ล่วงรู้สรรพสิ่งบนฟ้าใต้หล้า เชี่ยวชาญด้านโครงสร้างร่างกาย ข้าเห็นหน้าผากเจ้าหม่นคล้ำ เกรงว่าไม่นานจะมีเคราะห์โลหิตนะ"
เย่เทียนอี้: "..."
"เคราะห์บ้าบออะไร! ถ้ามีเคราะห์โลหิตจริง ๆ ก็มาจากข้านี่แหละ จะมายุ่งกับแฟนข้าทำไมวะ!?"
เย่เทียนอี้กระชากเขากลับไปข้างหลังทันที!
บัดซบ! ไอ้แก่หื่นกาม คิดจะแต๊ะอั๋งสาวของข้าเรอะ!?
ไป๋หานเสวี่ย: "..."
เด็กเลวเจอเฒ่าหื่น?
เดี๋ยว... เขาบอกว่าตัวเองคือใครนะ? จูเก๋อมหาเทพดูดวง?
เย่เทียนอี้ไม่สนว่าเขาเป็นใคร! แม่งกล้าจีบสาวของข้า!? ข้าขอต่อยเจ้า!
"ข้าบอกแล้วไง เจ้าหนุ่ม สุภาพชนเขาใช้ปากไม่ใช้มือ..."
"ใช้ปากเหรอ? งั้นเจ้าจะให้ข้าจูบเจ้ารึไง? แล้วอีกอย่าง ข้าไม่ใช่สุภาพชน ข้าเป็นชายชั่ว!"
"เย่เทียนอี้ หยุดเดี๋ยวนี้!"
ไป๋หานเสวี่ยรีบเข้ามาดึงเย่เทียนอี้ไว้
"เขาลวนลามเจ้านะ ที่รัก!"
เย่เทียนอี้พูดอย่างไม่สบอารมณ์
ไป๋หานเสวี่ยรีบโค้งคำนับด้วยความเคารพต่อชายชรา "ท่านคือท่านอาวุโสจูเก๋อชิงเทียนใช่หรือไม่?"
เย่เทียนอี้เกาศีรษะด้วยความงุนงง
จูเก๋อชิงเทียน? เคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหนนะ...
จูเก๋อชิงเทียนปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้าของตนที่ถูกรุกรานโดยเย่เทียนอี้ แล้วเกิดฝุ่นคลุ้งไปทั่ว
"แค่ก แค่ก——"
เย่เทียนอี้ไอทันที รีบโบกมือแล้วถอยไปด้านหลัง
"ใช่ ข้าคือผู้นั้นเอง" จูเก๋อชิงเทียนเงยหน้าตอบด้วยความภูมิใจ
"ขอคารวะท่านอาวุโสจูเก๋อ" ไป๋หานเสวี่ยรีบสะกิดให้เย่เทียนอี้คำนับด้วย
นี่มันจูเก๋อชิงเทียนนะ! ไป๋หานเสวี่ยตะลึงแทบบ้า วันนี้มันวันอะไรเนี่ย? เมื่อเช้าเพิ่งเจอเว่ยฉางเซิง ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักเซียนหนึ่ง ตอนนี้ยังมาเจออีกหนึ่งในตำนาน ผู้เชี่ยวชาญด้านการชี้ชะตาและพลิกดวงชีวิต นี่เธอยังเห็นชัดตอนเขาหลุดจากการจับของเย่เทียนอี้ด้วยเวท! ต้องเป็นยอดฝีมือแน่นอน เธอเลยกลัวแทบตาย กลัวเย่เทียนอี้ไปมีเรื่องกับเขา!
"เชอะ"
เย่เทียนอี้แค่นเสียงไม่พอใจ
ดูท่าแล้ว นี่คงเป็นอีกคนที่ระบบสุ่มมาให้ช่วยเขา แต่ถึงแม้มาช่วยเพิ่มพลังให้ก็เถอะ ถ้ากล้าลวนลามสาวของข้า ข้าก็ไม่ยอม!
"เจ้าหนุ่ม เจ้านี่ชะตาหนักจริง ๆ ขอบอก!"
จูเก๋อชิงเทียนเกาแข้งซ้ายด้วยเท้าขวาตามนิสัย พลางมองเย่เทียนอี้
"ท่านอาวุโสจูเก๋อ ขอโทษแทนเย่เทียนอี้ด้วย เขาไม่รู้ว่าท่านเป็นใคร ได้โปรดอภัยให้เขาด้วย ท่านเดินทางไกลเหนื่อยล้า เชิญเข้าบ้านก่อนเถอะ เดี๋ยวข้าชงชาให้"
ไป๋หานเสวี่ยกล่าวด้วยความเคารพเต็มที่ พยายามปกป้องชีวิตของเย่เทียนอี้เต็มที่!
"อย่างเจ้านี่ล่ะเข้าใจความเคารพ ข้ากำลังหิวพอดี เห็นเจ้าพูดดีแบบนี้ ข้าก็จะไม่ถือสาหาความกับเจ้าหนุ่มนั่นแล้ว!"
จูเก๋อชิงเทียนลูบเคราอย่างพอใจ แล้วหันไปมองเย่เทียนอี้ เย่เทียนอี้เองก็ไม่ยอมแพ้ จ้องกลับแบบไม่กลัว!
ให้ตายเถอะ! ไอ้นี่มันกล้าดีเกินไปแล้ว!
"เชิญท่านอาวุโสด้านในค่ะ"
ไป๋หานเสวี่ยเปิดประตูเชื้อเชิญ
จูเก๋อชิงเทียนกระแอมเสียงดัง เดินเข้าบ้านแบบท่าทางเจ้าคนนายคน
เย่เทียนอี้เดินตามไปด้านหลัง
ปัง——
เขาปิดประตูเสียงดัง จนจูเก๋อชิงเทียนเกือบชนประตูเข้าเต็ม ๆ!
จูเก๋อชิงเทียน: ???
ข้า...
ไป๋หานเสวี่ยมองเย่เทียนอี้อย่างตกตะลึง
"เย่เทียนอี้ ท่านอาวุโสจูเก๋อนะ เจ้าไม่รู้จริง ๆ เหรอ? เจ้าทำแบบนี้ทำไมกัน?"
"ก็ข้าไม่ชอบหน้าเขาน่ะ! กล้าจีบเจ้าต่อหน้าข้าเชียวนะ!"
เย่เทียนอี้ไหล่สั่นเล็กน้อย
ไป๋หานเสวี่ย: "..."
ไม่ใช่นะ... เย่เทียนอี้นี่มันเด็กเกินไปแล้ว!
จูเก๋อมหาเทพดูดวงเชียวนะ! หนึ่งในสุดยอดจอมยุทธ์ของแผ่นดิน! ถึงแม้ภายนอกจะดูไร้สาระ ท่าทางเหมือนคนแก่ขี้เล่นจอมลามก แต่ความจริงแล้วเขาสามารถพยากรณ์ฟ้าดินได้อย่างแม่นยำจนเหลือเชื่อ หนึ่งในสี่ประตูเซียนแห่งแผ่นดิน หอเทียนจี ก็คือสำนักที่เชี่ยวชาญด้านการพยากรณ์ฟ้าดิน และจูเก๋อชิงเทียนเคยเป็นถึงเจ้าสำนักของหอเทียนจีเมื่อหลายปีก่อน
เขาเคยได้รับการขนานนามว่า "ผู้สื่อวิญญาณแห่งสวรรค์" ที่หายากในรอบหมื่นปี ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ชะตาฟ้าเก่งไปกว่าเขาอีกแล้ว
แต่ต่อมาเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นกับเขา ทำให้เขาละทิ้งตำแหน่งและเร่ร่อนไปทั่วแผ่นดิน และนับแต่นั้นมาก็เป็นศัตรูกับหอเทียนจีโดยสิ้นเชิง
ถ้าใครมีโอกาสให้เขาทำนาย นั่นเท่ากับได้โชคชะตาทั้งชีวิต! ถ้าเขาไม่พอใจขึ้นมา ล้างบางคนทั้งเมืองก็ยังทำได้! แล้วเย่เทียนอี้... ยังกล้าป่วนเขาอีก!
ไป๋หานเสวี่ยแทบจะยอมแพ้ เย่เทียนอี้คนนี้ บางทีก็เหมือนเด็กไม่มีผิด... ใจร้อน หัวแข็ง ไม่คิดหน้าคิดหลังเลย
ถ้าทำให้ท่านอาวุโสจูเก๋อโมโหจริง ๆ พวกเธออาจไม่รอด!
ไป๋หานเสวี่ยรีบเปิดประตูทันที
"ท่านอาวุโสจูเก๋อ เชิญข้างในเจ้าค่ะ!"
จูเก๋อชิงเทียนเดินเข้ามาพร้อมจ้องหน้าเย่เทียนอี้
เด็กคนนี้... เป็นใครกันแน่? ตนลองคำนวณดูแล้ว กลับมองไม่เห็นอะไรเกี่ยวกับเขาเลย
แล้วใครกันที่ใช้เวทลึกลับอะไรบางอย่างบังคับให้เขาต้องมา? แต่ที่น่าแปลกใจกว่านั้นคือ เด็กคนนี้โครงกระดูกพิเศษ พรสวรรค์สูงลิบ สูงกว่าทุกคนที่เขาเคยพบมาอีก!
สายตาเขาเหลือบไปเห็นกับข้าวเต็มโต๊ะ จึงรีบพุ่งเข้าไปนั่งยอง ๆ บนเก้าอี้ กินอย่างเอร็ดอร่อย
"อร่อยดี ๆ ข้าพอใจมาก!"
เย่เทียนอี้: "..."
โว้ย! นี่ข้าทำอาหารไว้ให้ไอ้แก่แบบนี้กินเรอะ?
"น้ำชาฝีมือข้าเจ้าค่ะ ท่านอาวุโส"
ไป๋หานเสวี่ยยื่นชาให้
เย่เทียนอี้นั่งไม่สบอารมณ์อยู่ตรงข้ามเงียบ ๆ ไป๋หานเสวี่ยนั่งข้าง ๆ
"ท่านอาวุโสมาเยือนครั้งนี้ มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ?"
ไป๋หานเสวี่ยถามด้วยท่าทางสุภาพ
"เมื่อวานข้าคำนวณแล้ว พบว่าในนครศักดิ์สิทธิ์เทียนสุ่ย มีเด็กหนุ่มชื่อเย่เทียนอี้มีชะตาผูกพันกับข้า ข้าจึงมาเพื่อมอบโชคให้เขาสักหน่อย"
จูเก๋อมหาเทพดูดวงพูดอย่างหัวเสียเต็มที่! หมอนี่ทำให้เขาอารมณ์เสีย ถ้าจะช่วยให้ทะลวงระดับล่ะก็... ข้าจะเล่นให้เต็มที่!
เย่เทียนอี้: "..."
หลอกคนหน้าด้าน! โดนฟ้าผ่าจนกลัวไม่ใช่หรือไง!? ยังจะมาทำเป็นมอบโชคอีก!
ไป๋หานเสวี่ยตกใจสุดขีด วันนี้เย่เทียนอี้ช่างมีโชคยิ่งนัก ชะตาอัศจรรย์เกินบรรยาย!
"ที่รัก เจ้าดูสิ คนแบบนี้ก็อ้างว่าเป็นจูเก๋อมหาเทพ? ข้าว่าน่าจะเป็นพวกใช้ชื่อปลอมเดินสายหลอกกินฟรีแน่ ๆ"
เย่เทียนอี้จงใจพูดยั่ว
จูเก๋อชิงเทียนเคี้ยวไก่ตุ้ยเต็มปาก แล้วหยิบเหล้าขึ้นดื่มหลายอึก เช็ดปากแล้วหันมาจ้องเย่เทียนอี้
"เจ้าหนุ่ม ข้าว่าเจ้าไม่ต้องรู้หรอกว่าข้าเป็นใคร แต่อย่าลืมว่าสิ่งที่ข้าทำได้คืออะไร"
"โอ๊ะ โอ๊ย กลัวจังเลยนะ!"
เย่เทียนอี้แค้นใจสุด ๆ ไอ้แก่หื่นนี่ทำลายช่วงเวลาสำคัญของข้ากับหานเสวี่ยนะ! เกือบได้จูบแล้วเชียว! คราวหน้าจะยากขึ้นอีก!
แม้เขาจะมองไม่เห็นเบื้องหลังของเย่เทียนอี้ เช่น ระบบหรือการกลับชาติมาเกิด แต่เรื่องธรรมดาทั่วไปยังคงคำนวณได้แม่นยำ
จูเก๋อชิงเทียนยกนิ้วขึ้นนับเวทเล็กน้อย แล้วหันไปมองไป๋หานเสวี่ย
"แม่หนู เจ้าหนุ่มคนนี้กำลังวางแผนจะชวนเจ้าไปดูหนัง จากนั้นจะแกล้งทำกุญแจหาย แล้วหลอกเจ้าไปเปิดห้องที่โรงแรม หากเจ้าตามไปจริง ๆ คืนนั้นเจ้าจะมีเคราะห์โลหิตนะจ๊ะ"
เย่เทียนอี้: ???
ไป๋หานเสวี่ย: ???