(ฟรี)บทที่ 100 อนุสรณ์โบราณ จอมจักรพรรดิสวรรค์ปีศักราชที่ 250,000

วิหารที่คาดว่าน่าจะเป็นที่สักการะจอมจักรพรรดิหมื่นเซียนนั้นได้ร่วงหล่นลงมาจากแดนชั้นนอก และตั้งอยู่ในแดนร้างตะวันออก

มันช่างน่าอัศจรรย์เหลือเกิน

ไม่มีผู้ใดบนโลกใบนี้ที่รู้ว่าวิหารโบราณนี้มาจากที่ใด มันอาจมาจากส่วนลึกของจักรวาลอันยิ่งใหญ่ไร้สิ้นสุด หลบซ่อนอยู่และในที่สุดก็ร่วงหล่นลงมายังโลกใบนี้

ในแดนร้างตะวันออก มีสายตามากมายที่จับจ้องมายังหลงกู่และราชันดึกดำบรรพ์มากมาย เฝ้ารอดูสงครามระหว่างมนุษย์และเผ่าพันธุ์โบราณในอนาคต

แต่ในตอนนี้ หลังจากที่วิหารโบราณได้ร่วงหล่นลงมา มันก็กลายเป็นจุดดึงดูดสายตาของทั่วโลกในทันใด ดึงดูดความสนใจของสิ่งมีชีวิตทั้งมวลมายังที่แห่งนี้

“ไปที่วิหารนี้แล้วตรวจสอบ เรื่องของมนุษย์เราจะค่อยจัดการในภายหลัง”

หลงกู่มองไปที่วิหารโบราณที่ถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นควัน และตัดสินใจออกคำสั่ง

“ต้นกำเนิดของวิหารนี้นั้นน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก และมันอาจเกี่ยวของกับจอมจักรพรรดิหมื่นเซียนที่ไม่เคยถูกจารึกเอาไว้ในประวัติศาสตร์ด้วยก็เป็นได้ ซึ่งอาจนำไปสู่การเปิดเผยความลับอันยิ่งใหญ่

หากเทียบกับสิ่งนี้แล้ว เรื่องของมนุษย์นั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรและสามารถจัดการเมื่อไรก็ได้

พวกมันเป็นเพียงแค่จักรพรรดิโบราณของมนุษย์ ทำอะไรร้ายแรงมิได้!”

หลังจากที่ได้ยินคำพูดของหลงกู่ ราชันราชวงศ์อื่นๆ ก็พยักหน้าด้วยสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์มากมาย

…

“เกิดอะไรขึ้นกัน? วิหารโบราณร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า?”

ภายในพื้นที่ตระกูลจี จีฉางเฉินกลอกตาไปมา มีความสงสัยภายในน้ำเสียงของเขา

“ในวิหารเหมือนมีกลิ่นอายของจอมจักรพรรดิโบราณอยู่ หลงกู่กับเหล่าราชันได้เข้าไปแล้ว เราควรทำอย่างไรดี?”

จี่ต้าวชูพูดออกมาด้วยความประหลาดใจเช่นกัน ไม่คาดคิดว่าจะเกิดอะไรเกินความคาดหมายเช่นนี้ในช่วงเวลาสำคัญ

“แล้วเราจะทำอย่างไรนะรึ? แน่นอนว่าข้าต้องไปดูแน่นอนอยู่แล้ว!

ไม่ช้าก็เร็ว พวกเราก็ต้องสู้กับราชันดึกดำบรรพ์พวกนี้อยู่ดี ไม่มีประโยชน์ที่จะรออยู่เฉยๆ การเข้าไปสืบเสาะหาเบาะแสคงจะมีประโยชน์เสียกว่า และหากมีโอกาส เราก็สามารถใช้โอกาสนั้นเพื่อจู่โจมราชันดึกดำบรรพ์เหล่านั้นได้ด่้วย!”

เทพธิดาฮั่วหยุนกล่าวออกมาอย่างเด็ดขาด หลังจากพูดจบ เธอก็พุ่งทะยานนำไปยังที่ที่วิหารโบราณที่ร่วงหล่นลงมา

จีฉางเฉินและจีต้าวชูตามไปหลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

เทพธิดาฮั่วหยุนพูดถูก จะอยู่เฉยๆ ไปก็ไร้ประโยชน์ ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาก็ได้สู้กับราชันดึกดำบรรพ์เหล่านั้น

และในตอนนี้ เลวร้ายที่สุดก็แค่เร่งเวลาสงครามให้ร่นเข้ามาเท่านั้น

และในท้ายที่สุด ทั้งเผ่าพันธุ์หมื่นเซียนและมนุษย์ก็ได้รวมตัวกันที่หน้าวิหารโบราณ

“เจ้าชายโบราณ ท่านต้องการสังหารจักรพรรดิมนุษย์ทั้งสามคนนี้ก่อนหรือไม่?”

ราชันดึกดำบรรพ์กล่าวออกมาด้วยความเคารพพร้อมด้วยจิตสังหาร

เมื่อจักรพรรดิโบราณทั้งสามของมนุษย์มาถึง บรรยากาศก็หนักอึ้งขึ้นมาในทันใด

ราชันดึกดำบรรพ์หลายสิบตนนั้นกระหายเลือด พวกมันกำลังพิจารณาว่าจะใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ในการจับจักรพรรดิทั้งสามของมุนษย์ได้หรือไม่

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกมันถามเจ้าชายโบราณ หลงกู่ ผู้ที่คอยกดดันมนุษย์มาโดยตลอด ก็ได้คำตอบเป็นการส่ายหัวและยิ้มพร้อมกล่าว

“ไม่เป็นไร ปล่อยจักรพรรดิทั้งสามนี้ไป พวกมันจะสร้างความวุ่นวายอะไรได้?

เพราะวิหารโบราณนี้อาจเกี่ยวข้องกับจอมจักรพรรดิหมื่นเซียนโบราณที่ไม่เคยถูกจารึกไว้ในบันทึกของเผ่าพันธุ์หมื่นเซียน

ไม่ใช่ว่าพวกมนุษย์ช่วงนี้เจอแต่วัตถุโบราณของจอมจักรพรรดิโบราณอย่างนั้นรึ? ในตอนนี้ข้าเองก็มีวิหารจอมจักรพรรดิโบราณด้วยเช่นกัน และอาจเป็นจักรพรรดิในยุคสมัยมหายุคด้วยก็เป็นได้

ดังนั้นแล้ว ปล่อยให้จักรพรรดิของมนุษย์พวกนี้ได้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของตระกูลโบราณของข้า และทำให้พวกมันสิ้นหวังอย่างสมบูรณ์!”

หลงกู่อารมณ์ดี

มันรู้สึกว่าการที่วิหารโบราณนี้ร่วงหล่นลงมาจากฟ้าได้ช่วยเหลือมันอยู่มาก

“ไม่ใช่ว่าเผ่ามนุษย์เองก็มีวัตถุโบราณของจอมจักรพรรดิที่ปรากฏขึ้นมาบนโลกนี้อยู่หรอกรึ?

แต่ในตอนนี้มันต่างออกไป ในคราวนี้เป็นวัตถุโบราณของจอมจักรพรรดิเผ่าพันธุ์หมื่นเซียน!

จักรพรรดิโบราณของมนุษย์เหล่านี้คงเป็นรากฐานความแข็งแกร่งของมนุษย์ในแดนร้างตะวันออก

แต่อย่าพึ่งกังวลไป

จะเกิดอะไรขึ้นหากจักรพรรดิโบราณของมนุษย์ทั้งสามเข้าไปในวิหารนี้ด้วยกัน?

หลังจากที่ได้เห็นการปรากฏตัวอันยิ่งใหญ่ของจอมจักรพรรดิโบราณแล้ว บางทีจักรพรรดิมนุษย์เหล่านี้อาจสิ้นหวังมากขึ้นก็เป็นได้!

บางทีนี่อาจเป็นการชนะศึกโดยไม่สู้ก็เป็นได้ ทำให้ศัตรูหมดหวังและหวาดกลัว ไม่กล้าที่จะต่อสู้กับเผ่าพันธุ์หมื่นเซียน

ด้วยวิธีนี้ ความหวังและความเชื่อของมนุษย์ในแดนร้างตะวันออกที่พึ่งจะคืนกลับมาจะต้องพังพินาศอีกครา!”

หลังจากที่ได้ยินคำอธิบายของหลงกู่ ราชันราชวงศ์หลายตนก็พยักหน้าเห็นด้วย

จิตสังหารที่แผ่ซ่านได้สงบลง

การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ทำให้ทั้งสามคนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

ราชันดึกดำบรรพ์พวกนี้ไม่ใช้โอกาสนี้ทำอะไรอย่างนั้นรึ?

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะสงสัย แต่ในเมื่อการไม่ต้องลงมือในตอนนี้ก็นับว่าเป็นข่าวดี

เมื่อเห็นหลงกู่และพวกเข้าไปยังวิหารโบราณ จีฉางเฉิน จีต้าวชูและเทพธิดาฮั่วหยุนก็มองหน้ากัน และโดยไม่ลังเลใดๆ พวกเขาเดินตามเข้าไปในวิหารโบราณ

วิหารโบราณนั้นงดงามและกว้างใหญ่ แม้ว่าบางแห่งจะพังทลายลง แต่ก็ไม่สามารถบดบังความยิ่งใหญ่อลังการได้เลยแม้แต่น้อย

หลังจากที่หลงกู่และพรรคพวกเข้าไปในวิหารโบราณ สิ่งที่พวกมันทำเป็นอย่างแรกคือการตรวจสอบอายุของวิหารนี้

และผลลัพท์ก็ทำให้พวกมันต้องตื่นเต้น

วิหารโบราณนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับล้านปี ตั้งแต่ช่วงยุคประวัติศาสตร์ที่มืดมนปกคลุมไปด้วยฝุ่น!

“เมื่อหลายล้านปีก่อน สิ่งมีชีวิตสูงสุดของกลุ่มประหารเทพโบราณได้ขึ้นสู่เขตแดนเต๋าสุดยอดและปกครองฟ้าดิน

ทุกดวงวิญญาณบนโลกได้สร้างวิหารนี้ขึ้นมาเพื่อสักการะเขา”

หลงกู่คาดเดาไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

พวกมันก้าวเข้าไปในวิหารโบราณ

แน่นอนว่าภายในนั้นมีรูปสลักอันยิ่งใหญ่ของแมลงโบราณอยู่

แม้ว่าจะเป็นเพียงรูปสลัก แต่มันก็เปี่ยมไปด้วยร่องรอยของพลังอันไร้เทียมทานเหนือทุกสิ่ง

ภายใต้รูปสลักนั้น มีอักษรโบราณสองตัวสลักไว้อยู่ มันอ่านว่า อวี๋หวง

“จอมจักรพรรดิอวี๋หวง นี่คือนามของจอมจักรพรรดิกลุ่มประหารเทพอย่างนั้นรึ?”

หลงกู่คาดเดา

ราชันดึกดำบรรพ์ตนอื่นๆ เองก็ตื่นเต้นมากเช่นกันหลังจากได้เห็นรูปสลักอันยิ่งใหญ่นี้

นี่เป็นการค้นพบที่สำคัญมาก

ในประวัติศาสตร์อันเก่าแก่ของจอมอมจักรพรรดิหมื่นเซียน บางทีนี่อาจเป็นอีกสิ่งมีชีวิตเก่าแก่ของกลุ่มประหารเทพเมื่อหลายล้านปีก่อนนามอวี๋หวง!

การค้นพบนี้ทำให้เผ่าพันธุ์หมื่นเซียนต้องตื่นใจ แต่ทำให้จีฉางเฉินและเหล่าจักรพรรดิของมนุษย์เคร่งเครียดขึ้นมา

หรือว่าที่แห่งนี้จะเป็นวิหารบูชาจอมจักรพรรดิหมื่นเซียนจากเมื่อหลายล้านปีก่อนจริงๆ อย่างนั้นรึ?

หลังจากที่หลงกู่และราชันดึกดำบรรพ์อื่นๆ ทำความเคารพรูปสลักแล้ว พวกมันก็เดินลึกเข้าไปในวิหารเพื่อสำรวจต่อ

แต่ที่ทำให้พวกมันต้องประหลาดใจคือ ในโถงวิหารอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงนั้น แม้จะคงสภาพอยู่ดี แต่ไม่มีอะไรอยู่ภายในนั้นเลยสักนิด

อย่างไรก็ตาม พวกมันก็ค้นพบสิ่งใหม่ นั่นคือ อาจเคยมีบางสิ่งบางอย่างอยู่ภายในวิหารโบราณเหล่านี้ แต่ในท้ายที่สุดก็ถูกนำออก เหลือเพียงแต่ความว่างเปล่าและร่องรอยการมีอยู่

“นี่ไม่ปกติเสียแล้ว ภายในวิหารโบราณของจักรพรรดิหมื่นเซียน นอกจากรูปสลักแล้ว ควรจะต้องมีการจารึกชีวิตอันรุ่งโรจน์ของจอมจักรพรรดิโบราณอยู่ด้วย

แต่ทำไมในที่แห่งนี้จึงไม่มีอะไร ราวกับถูกนำออกไปจนหมดกัน?”

น้ำเสียงของหลงกู่เปี่ยมไปด้วยความสงสัย

วิหารบูชาจอมจักรพรรดิหมื่นเซียนควรจะเป็นที่สำหรับการสักการะจักรพรรดิโบราณ

นอกจากรูปปั้นแล้ว มันควรจะมีภาพสลักหรือม้วนคัมภีร์อื่นๆ ที่บันทึกความยิ่งใหญ่ของชีวิตจอมจักรพรรดิโบราณให้เหล่าสิ่งมีชีวิตต่างๆ ได้ชื่นชมและสักการะ

นี่เป็นปกติของวิหารของจอมจักรพรรดิหมื่นเซียน แต่ทำไมที่แห่งนี้จึงต่างออกไป?

จนถึงตอนนี้ ไม่มีผู้ใดรู้นามของอวี๋หวง จอมจักรพรรดิโบราณผู้นี้ที่อยู่ห่างออกไปหลายล้านปีก่อน และไม่เคยมีผู้ใดค้นพบมาก่อน

“ดูต่อไป! สำรวจทุกซอกมุมของวิหารแห่งนี้ ในเมื่อที่แห่งนี้เป็นที่สักการะของจอมจักรพรรดิโบราณ เป็นไปไม่ได้ที่จะมีแค่รูปสลัก!”

หลงกู่กล่าวด้วยความเด็ดขาด

จึงทำให้เหล่าราชันดึกดำบรรพ์แยกกันออกไปสำรวจ

และในท้ายที่สุด พวกมันก็ค้นพบอะไรบางอย่าง

ภายในวิหารโบราณที่ถล่มลงไปเกินครึ่งนั้น มีอนุสรณ์โบราณครึ่งหนึ่งซ่อนอยู่ภายในนั้น!

“ข้าบอกแล้วมันต้องไม่มีแค่นั้น ต้องมีอย่างอื่นอยู่เป็นแน่!”

หลงกู่ตื่นเต้น และรีบจัดการกับซากปรักหักพังในทันใด ทำให้อนุสรณ์โบราณนั้นปรากฏขึ้นมาอีกครั้งต่อหน้าทุกคน

อนุสรณ์โบราณนี้นั้นเรียบง่ายและดูยิ่งใหญ่ ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางซากปรักหักพัง

และบนหน้าสลักของอนุสรณ์นั้น มีอักษรโบราณถูกสลักเอาไว้อย่างหนาแน่น!

“ข้าเจอมันแล้ว! อนุสรณ์โบราณนี้ต้องมีความเกี่ยวของกับจอมจักรพรรดิอวี๋หวงเป็นแน่!”

เหล่าราชันดึกดำบรรพ์ต่างตื่นเต้นที่ได้พบกับบางสิ่ง

จีฉางเฉินและเหล่าจักพรรดิของมนุษย์เองก็เข้าไปล้อมดูด้วยความสงสัย อยากรู้ว่ามีสิ่งใดจารึกไว้บนนั้น

ทุกสายตาจับจ้องอยู่ที่อนุสรณ์โบราณ

ในที่สุดเนื้อหาที่ถูกจารึกลงบนนั้นก็ปรากฏขึ้นมาต่อใบหน้าของทุกคน

อย่างไรก็ตาม เมื่อดวงตาของหลงกู่และราชันดึกดำบรรพ์บรรจบเข้ากับจารึกศักดิ์สิทธิ์บนอนุสรณ์โบราณ ภายในดวงตาของพวกมันก็เปี่ยมไปด้วยความประหลาดใจ

“ในปีจอมจักรพรรดิสวรรค์ศักราชที่ 250,000 จอมจักรพรรดิของมนุษย์ยังไม่ได้ปรากฏขึ้นมาบนโลก จอมจักรพรรดิอวี๋หวงก็ถือกำเนิด…”

จอมจักรพรรดิสวรรค์ปีศักราชที่ 250,000?!

เผ่าพันธุ์มนุษย์?!

ในตอนนี้ หลงกู่และราชันหมื่นเซียนต่างตกตะลึง!

กระทั่งจีฉางเฉิน จีต้าวชู และเทพธิดาฮั่วหยุนก็ต้องตกตะลึงเมื่อได้เห็นสิ่งที่อยู่บนอนุสรณ์โบราณ!