บทที่ 38 แผนหลอกล่อเริ่มต้น
บทที่ 38 แผนหลอกล่อเริ่มต้น
###
มู่เชียนเสวี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ “ก็ดีเหมือนกัน”
ดวงตาเย่เทียนอี้เป็นประกายทันที
ว้าวเฮ้ย! แบบนี้มันสุดยอดไปเลย!
“งั้นตามข้ามาเถอะ”
เย่เทียนอี้พูดจบ เธอก็กระโดดตัวยาวออกจากหลุม ส่วนเขาเองก็ต้องใช้วิชาสายลมปีนป่ายอย่างยากลำบากตามขึ้นมา
มู่เชียนเสวี่ยกวาดตามองรอบด้านอย่างสงสัย มันดูคุ้นเคย…แต่ก็แปลกตาไปพร้อมกัน
“เจ้ารู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับข้า?”
นางถามขึ้น
เย่เทียนอี้ส่ายหน้า
“ไม่รู้ ข้าแค่เห็นลูกไฟยักษ์พุ่งผ่านฟ้าแล้วตกลงมาตรงนี้ พอข้ามาถึง เจ้าก็นอนอยู่ข้างในแล้ว”
“อืม…”
นางตอบรับเสียงเบา แล้วทั้งสองก็เดินไปในทิศทางหนึ่งด้วยกัน
“พี่สาวเทพธิดา เจ้าพอจะหาดอกไม้ม่วงทองเงินได้ไหม?”
เย่เทียนอี้ถาม
แม้ว่ามู่เชียนเสวี่ยจะลืมทุกอย่างไป ยกเว้นชื่อของตัวเอง แต่องค์ความรู้และประสบการณ์ของนางยังคงอยู่ในสมอง แน่นอนว่านางรู้ว่าดอกไม้ม่วงทองเงินคืออะไร
“รอสักครู่”
มู่เชียนเสวี่ยกล่าวจบ ร่างก็พลันหายไปจากข้างกายเย่เทียนอี้ทันที
“อาจารย์ซือ… อาจารย์ซืออยู่ไหม?”
เย่เทียนอี้รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก
ซือเจียอีรับสายอย่างรวดเร็ว พร้อมเสียงโกรธจัดดังมาแต่ไกล
“เย่เทียนอี้ นี่มันอะไร? หนีเรียนเรอะ? คอยดูเถอะ! ข้าจะหักหน่วยกิตเจ้า!”
เย่เทียนอี้: “……”
“เจ้าจะหักให้หมดข้าก็ไม่ว่า ข้ามีเรื่องจะถาม เจ้าเคยได้ยินไหมว่ามีอสูรประเภทไหนที่มีเก้าหางจิ้งจอกบ้าง?”
ซือเจียอีเงียบไปชั่วครู่ เย่เทียนอี้โทรมาถามเรื่องนี้เนี่ยนะ?
“เจ้ากำลังทำอะไร?”
“ตอนนี้ยังไม่ทำ ไว้กลับไปแล้วค่อยทำ ข้าพูดเรื่องจริงจังอยู่นะ”
ซือเจียอี: “……”
“ในเผ่าปีศาจมีเผ่าหนึ่งระดับสูง เรียกว่า จิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง พวกเขามีสายเลือดสูงสุด ตามบันทึกโบราณ ระดับพลังของเผ่านี้จะนับตามจำนวนหาง หางเดียวถือว่าอ่อนที่สุด เก้าหางนั้นสามารถเปิดภูเขาแหวกทะเลได้ แต่ตามบันทึก ระยะหลายหมื่นปีที่ผ่านมา ไม่เคยปรากฏผู้ใดมีเก้าหาง แม้แค่แปดหางก็สามารถต่อกรกับผู้ฝึกระดับเทพสวรรค์ได้แล้ว ทำไมหรือ?”
เย่เทียนอี้ลูบคางพลางครุ่นคิด
เมื่อครู่ เทพธิดานั่นเหมือนมีเงาหางจิ้งจอกเก้าหางใช่ไหม? เขาไม่น่าจะนับผิดหรอก
“ไม่มีอะไร ขอบใจ รักนะจุ๊บ ๆ”
ซือเจียอี: “……”
“เจ้ายังจะโดดเรียนอีกเหรอ? กลับมาเจอกันในสถาบันเดี๋ยวนี้!”
ซือเจียอีตะโกนด้วยความหงุดหงิด
เย่เทียนอี้รีบตัดสายไปทันที
ในเวลาเดียวกัน มู่เชียนเสวี่ยก็ปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ เขาอีกครั้ง ในน้ำมือของนางมีดอกไม้ม่วงทองเงินอยู่หนึ่งช่อ ก่อนจะยื่นส่งให้เขา
เย่เทียนอี้: “……”
เขารับมันมาอย่างตะลึง
เขาเหนื่อยแทบตายกว่าจะหาได้ แต่นางแค่หายตัวแป๊บเดียวก็กลับมาพร้อมดอกไม้แล้ว? สุดยอด!
“ขอบใจมากนะ”
เย่เทียนอี้พูดด้วยความซาบซึ้ง
“ข้าติดหนี้บุญคุณเจ้า ข้าคืนให้แค่นี้เอง”
มู่เชียนเสวี่ยกล่าวเสียงเรียบ
ไม่ว่าจะพูดอะไร น้ำเสียงของนางก็ยังเย็นชาเหมือนไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ เลย บางครั้งเย่เทียนอี้ก็รู้สึกว่านางอบอุ่นดีเหมือนกัน
พูดคุยกันไปมา ทั้งสองก็มาถึง "นครศักดิ์สิทธิ์เทียนสุ่ย"
มู่เชียนเสวี่ยใช้ดวงตาคู่สวยกวาดมองตึกสูงระฟ้า ถนนหนทางที่พลุกพล่านด้วยผู้คน เหมือนกับว่าในความทรงจำของนาง ไม่เคยเห็นสถานที่แบบนี้มาก่อนเลย
“ทำไมพวกแผ่นเหล็กพวกนั้นถึงวิ่งอยู่บนพื้นได้?”
มู่เชียนเสวี่ยถามขึ้นด้วยแววตางุนงงพลางมองดูรถยนต์ที่วิ่งผ่านไปมา
“นั่นเรียกว่ารถยนต์ เป็นยานพาหนะชนิดหนึ่ง”
“มีไว้ทำอะไร?”
“เอาไว้ทำอะไรน่ะเหรอ?”
เย่เทียนอี้เกาศีรษะ ก่อนตอบว่า “ไว้เดินทาง แล้วก็ไว้โชว์”
มู่เชียนเสวี่ยพยักหน้าอย่างตั้งใจ
“พี่สาวเทพธิดา เจ้าจำอะไรพวกนี้ไม่ได้เลยเหรอ?”
“ข้าแค่ลืมเรื่องเกี่ยวกับตัวเอง เรื่องอื่นยังจำได้ แต่พวกนี้ในความทรงจำข้าแทบไม่มี ข้ารู้สึกว่าตัวเองไม่เคยมาในสถานที่แบบนี้เลย”
นางกล่าวเสียงเรียบพลางใช้ดวงตาคู่สวยมองสภาพแวดล้อมโดยรอบ
เย่เทียนอี้อดสงสัยไม่ได้—นางเป็นใครกันแน่? เป็นเผ่าจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางจริงหรือ? ไม่เคยมาโลกมนุษย์เลยงั้นหรือ? เดี๋ยวนี้อสูรที่สามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ ล้วนมาปรากฏตัวในโลกมนุษย์ทั้งนั้น ตราบใดที่ไม่เผยตัวว่าเป็นอสูร ก็อยู่ร่วมกับมนุษย์ได้
“ไม่เป็นไร ตั้งแต่วันนี้ไป ข้าจะพาเจ้าเรียนรู้ทุกอย่างที่นี่เอง”
เย่เทียนอี้ยิ้มกว้าง
“ตกลง”
“อย่างแรกเลย ถ้าอยู่ในเมือง เจ้าต้องมีมือถือเป็นของตัวเองก่อน”
เย่เทียนอี้กล่าวอย่างภาคภูมิใจ
“มือถือคืออะไร?”
มู่เชียนเสวี่ยถามอย่างงุนงง
เย่เทียนอี้หยิบมือถือขึ้นมา โชว์ให้ดูพร้อมเปิดหน้าจอ มู่เชียนเสวี่ยมีท่าทีประหลาดใจเล็กน้อย
“เอาไว้ฟังเพลง เล่นเน็ต แชท ดูคลิป…เอ้อ ยังอัดคลิปได้ด้วยนะ”
ดวงตาของมู่เชียนเสวี่ยเต็มไปด้วยความสงสัย
เย่เทียนอี้จึงขยับเข้าไปใกล้ เปิดคลิปให้ดู
“ของวิเศษเช่นนี้ส่องแสงได้ แถมมีเสียง แถมยังฉายภาพได้อีก”
มู่เชียนเสวี่ยตาเป็นประกาย จากนั้นก็ถามขึ้นว่า “แล้วจะได้มันมายังไง?”
“เอ่อ…ต้องใช้เงินซื้อน่ะ”
มู่เชียนเสวี่ยส่ายหัวเบา ๆ แสดงให้เห็นว่าไม่มีเงิน
“จริง ๆ ข้าเองก็ไม่ได้รวยอะไร แถมต้องเลี้ยงดูครอบครัวอีก เอางี้ เจ้ามีของอะไรที่มีค่าไหม? เดี๋ยวข้าเอาไปขาย แล้วซื้อโทรศัพท์ให้เจ้า”
จากนั้น มู่เชียนเสวี่ยก็ยื่นมือออกมา กลางฝ่ามือขาวเนียนมีดอกไม้สีรุ้งหมุนวนช้า ๆ ปรากฏขึ้น
“อันนี้ใช้ได้ไหม?”
ดวงตาเย่เทียนอี้เบิกกว้างทันที
“นี่…นี่มันดอกไม้มหัศจรรย์เก้าสี?”
“อืม”
มู่เชียนเสวี่ยพยักหน้าเบา ๆ
เย่เทียนอี้รีบรับมันมา รู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณอันแรงกล้าที่แผ่ออกมา
นี่มันสมุนไพรระดับสูงสุดของทวีปเลยนะ! ระดับของสมุนไพรเหมือนกับของวิชาและอาวุธวิญญาณ แบ่งเป็น เหลือง ดำ ปฐพี เทวะ เทพ ศักดิ์สิทธิ์ ดอกไม้มหัศจรรย์เก้าสีนี้อาจยังไม่ถึงระดับศักดิ์สิทธิ์ แต่ระดับเทวะหรือแม้กระทั่งเทพก็เพียงพอแล้ว!
สรรพคุณเรียบง่ายแต่ทรงพลัง กินเข้าไปแล้วร่างกายจะไม่รับพิษใด ๆ อีก! โดยปกติสมุนไพรระดับเทพ หากเข้าใกล้ยังยากเพราะพลังรุนแรง แต่ดอกไม้เก้าสีกลับอ่อนโยนมาก ถ้าเอาไปปรุงโอสถ สามารถใกล้เคียงกับโอสถชุบชีวิตเก้ารอบของระบบได้เลย สามารถช่วยชีวิตผู้ใกล้ตายได้ทันที และยังมีอีกสรรพคุณที่น่ากลัว—ยืดอายุ!
มนุษย์ทุกคนมีอายุขัย ระดับพลังยิ่งสูงก็ยิ่งมีอายุยืน หากฝึกต่อไม่ได้ อายุขัยก็หมด ดอกไม้มหัศจรรย์เก้าสีนี้สามารถเพิ่มอายุได้ถึงยี่สิบปี! มูลค่าขนาดไหนลองนึกดู!
ของแบบนี้ ถ้าเอาไปขาย…
ราคาต้องทะลุแสนล้านแน่นอน! ไม่รู้มีกี่เศรษฐีที่ยอมขายทรัพย์สมบัติทั้งหมดเพื่อแลกชีวิตเพิ่มอีกยี่สิบปี! และนี่คือของที่ไม่มีขายทั่วไป เพราะไม่มีใครโง่เอาไปขาย!
แลกกับมือถือเครื่องเดียว…
เย่เทียนอี้มองตาเธอเป็นประกาย เต็มไปด้วยความละโมบ!
เทพธิดานางนี้ไม่ต่างจากขุมทรัพย์เดินได้เลย!
วันนี้ ข้าขอเปิดโหมดต้มตุ๋นแล้ว! วะฮ่าฮ่าฮ่า!